Category Archives: Δανεισμένα

Παλιά πέτρινα αλώνια στα Δαυγάτα Κεφαλονιάς

947206_4853592940897_1512278496_n

Μερικά από τα περίτεχνα Δαυγέϊκα πετράλωνα κι΄ ένας ρίπιος ανεμόμυλος …. στέκουν περήφανα …κόντρα στη κενότητα τση εποχής μας που πολεμάει να αφανίσει ολοκληρωτικά ότι το καλλιτεχνικό Συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα

Πρωτομαγιά… κατόπιν αστυνομικής εντολής

astynomia1

Και ενώ η Ευρώπη σήμερα το έχει ρίξει στο ελληνικό ανέκδοτο «μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει να έχουν πρωτομαγιά στις 7 του μήνα»!, στην αγορά του Αργοστολίου τα όργανα της τάξεως ήταν υποχρεωμένα να επιβάλλουν την αργία της… Πρωτομαγιάς.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα

Πρώτος αναλογικά σε νέες κατοικίες ο νομός Λευκάδας

[…] Οι κατοικίες

Εξετάζοντας τον αριθμό νέων κατοικιών ανά 100 κατοίκους, για το 2008, στο σύνολο της Ελλάδας παρατηρείται ότι στους 100 κατοίκους αναλογούν 0,71 νέες κατοικίες. Ο νομός που παρουσιάζει τις περισσότερες νέες κατοικίες ανά 100 κατοίκους είναι ο νομός Λευκάδας με 2,72 και ακολουθούν οι νομοί Κυκλάδων και Χαλκιδικής με 2,56 και 2,53, αντίστοιχα. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Λευκάδα

Εγνατία ελευθέρας βοσκής και διέλευσης

Ο νέος αυτοκινητόδρομος είναι ήδη… διάσημος για την ελλιπή περίφραξη και ασφάλεια του. Μεγάλος ο κίνδυνος για ατυχήματα σε ένα έργο που λόγω της σύγχρονης κατασκευής θα έπρεπε να μην έχει τέτοιου είδους προβλήματα.

"Η… κυκλοφορία κοπαδιών αιγοπροβάτων και αδέσποτων σκύλων στην Εγνατία Οδό τρομάζει δικαιολογημένα τους οδηγούς, αφού ο κίνδυνος ατυχήματος αυξάνεται κατά πολύ για όσους χρησιμοποιούν τον σύγχρονο αυτοκινητόδρομο"

Κοπάδια απόγιδοπρόβατα και αγελάδες συναντούν οι οδηγοί που κινούνται στην Εγνατία Οδό και αναγκάζονται να «κοκαλώσουν» τα αυτοκίνητά τους για να μη συγκρουστούν με τα… ανέμελα ζώα.

Μόλις προχθές οδηγός που ταξίδευε από τα Γιάννενα προς την Ηγουμενίτσα δεν πίστευε στα μάτια του. Είδε πρώτα από μακριά τα γίδια να βόσκουν στα πρανή του σύγχρονου και κλειστού –υποτίθεται- αυτοκινητόδρομου και σε δευτερόλεπτα διαπίστωσε ότι ένας αριθμός των ζώων κινούνταν στο οδόστρωμα. Ακόμη και στη νησίδα της Εγνατίας ήταν ένας μικρός αριθμός γιδιών, με αποτέλεσμα ο οδηγός να τραβήξει χειρόφρενο και να ανάψει αλάρμ.

Το συμβάν αυτό δεν είναι το μοναδικό από τότε που η Εγνατία δόθηκε στην κυκλοφορία. Ωστόσο, είναι απόλυτα λογικό να εκπλήσσεται, να ανησυχεί και να τρομάζει όποιος βλέπει στο οδόστρωμα της Εγνατίας να… βοσκάνε γίδια, πρόβατα, ή αγελάδες. «Όταν είδα τα γίδια στην άσφαλτο τρόμαξα», λέει στον «Η.Α.» ο Κώστας Βλέτσας που το πρωί της Τετάρτης συνάντησε το κοπάδι πριν την πρώτη σήραγγα της Εγνατίας στα διοικητικά όρια του νομού Θεσπρωτίας. Στο αυτοκίνητο επέβαινε και ο γιός του, ο οποίος επίσης τρόμαξε. «Τα γίδια, περισσότερα από 30, ήταν στην άσφαλτο, στα πρανή και στη νησίδα και άλλα κατέβαιναν από το βουνό. Σταμάτησα εντελώς το αυτοκίνητο, καθώς δεν μπορούσα να κάνω τίποτε άλλο», ανέφερε στον «Η.Α.» ο κ. Βλέτσας.

Και ο βοσκός!

Η εμπειρία του αυτή ήταν πρωτοφανής και από τις χειρότερες. Το συμβάν έγινε μεταξύ 10.30 και 11 το πρωί της Τετάρτης στην περιοχή του Ελευθεροχωρίου και στο σημείο που η κλίση του δρόμου είναι κατηφορική για όσους οδηγούς κινούνται προς την Ηγουμενίτσα. Οι ταχύτητες που αναπτύσσουν τα αυτοκίνητα στο συγκεκριμένο δρόμο είναι μεγάλες και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ακινητοποιήσει κάποιος το όχημα. «Πάντα υπάρχει η περίπτωση του ατυχήματος όταν κανείς σταματά απότομα σε τέτοιους δρόμους», λέει ο κ. Βλέτσας που στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως δεν μπορούσε να κάνει και κάτι άλλο. Ο οδηγός, αφού συνήλθε από το σοκ, λίγο αργότερα ενημέρωσε το Κέντρο Ελέγχου Κυκλοφορίας της Εγνατίας, σημειώνοντας πως είχε «ευγενική αντιμετώπιση» και έλαβε τη διαβεβαίωση ότι στην περιοχή θα μεταβεί ο Ομάδα Άμεσης Βοήθειας.

Η «Ομάδα» βρήκε όντως στη συγκεκριμένη περιοχή τα ζώα και ταυτόχρονα εντόπισε και τον βοσκό που ακολουθούσε το κοπάδι! Η τεχνική διεύθυνση Ηπείρου της Εγνατίας Οδού επιβεβαίωσε στον «Η.Α.» το συμβάν και την αναφορά – καταγγελία του Κ. Βλέτσα και παράλληλα δηλώνει ότι εδώ και καιρό γνωρίζει το πρόβλημα με την παρουσία των ζώων ελευθέρας βοσκής στην Εγνατία, καθώς την… κυκλοφορία αδέσποτων σκύλων. Από την άλλη, πάντως, θεωρεί ότι σε καμιά περίπτωση δεν έχει την αρμοδιότητα και τη δυνατότητα να φυλάξει τον δρόμο από τα πρόβατα και τα γίδια που βοσκάνε σε περιοχές κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου.

Υπάρχει περίφραξη

Η μοναδική εξήγηση που έδωσε στον «Η.Α.» για το προχθεσινό συμβάν ο διευθυντής Ηπείρου της Εγνατίας, Γιάννης Ιωάννου, είναι ότι τα ζώα εισέρχονται στο αυτοκινητόδρομο από τις εισόδους και εξόδους. «Η περίφραξη της Εγνατίας είναι αυτή που πρέπει να είναι», σημείωσε εμφατικά και πρόσθεσε πως η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης πηγαίνει σε όποιο σημείο του δρόμου καλείται προκειμένου να παράσχει κάθε βοήθεια σε όσους κινούνται στον αυτοκινητόδρομο. Πολλές φορές η κινητοποίηση είναι ακόμη πιο άμεση και γίνεται με βάση τα στοιχεία που δείχνουν οι κάμερες, οι οποίες είναι τοποθετημένες σε όλες τις σήραγγες και σε συγκεκριμένα σημεία του δρόμου από τα Γιάννενα μέχρι και το Μέτσοβο.

Σχετικά με τα ζώα που… κυκλοφορούν στην Εγνατία, η τοπική διεύθυνση δηλώνει ότι έχουν ενημερωθεί όλοι οι αρμόδιοι φορείς, αλλά και έχουν γίνει συστάσεις στους ιδιοκτήτες των κοπαδιών να είναι προσεκτικοί. Πριν λίγους μήνες το ίδιο πρόβλημα έγινε πανελλήνιο θέμα σε τηλεοπτικό κανάλι, καθώς αγελάδες εμφανίστηκαν στην Εγνατία (στην περιοχή της Σέλιανης) να κάνουν… βόλτες, ενώ ο Ομάδα Άμεσης Επέμβασης κλήθηκε πριν λίγο καιρό να απομακρύνει γίδια που… βόσκαγαν στο οδόστρωμα της Εγνατίας στην περιοχή της Αγίας Αναστασίας. Επίσης, σοβαρό πρόβλημα αποτελούν και οι αδέσποτοι σκύλοι που πολλές φορές εντοπίζονται επί της Εγνατίας.

Ζημιές σε δρόμο

Οι φορείς του δημοτικού διαμερίσματος Ανηλίου ζητούν την αποκατάσταση του δρόμου προς το Μέτσοβο από τις ζημιές που προκλήθηκαν λόγω της κατασκευής της Εγνατίας. Την επιστολή του τοπικού συμβουλίου του χωριού διαβίβασε στον υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Δημήτρη Ρέπα, ο βουλευτής Ιωαννίνων της Ν.Δ. Κώστας Τασούλας, ζητώντας να πληροφορηθεί σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί. Οι φθορές στο δρόμο, όπως αναφέρουν οι κάτοικοι, έγιναν λόγω της διέλευσης των βαρέων οχημάτων των κατασκευαστικών εταιρειών του έργου της Εγνατίας Οδού στην περιοχή. Η επιστολή εστάλη ήδη στη διοίκηση της Εγνατίας Οδού και μεταξύ άλλων αναφέρει: «Παρακαλούμε, λοιπόν, ανταποκρινόμενοι στο αυτονόητο, με δικές σας ενέργειες να γίνει η σχετική συντήρηση των δρόμων του οικισμού που χρησιμοποιήθηκαν για τις ανάγκες του έργου και έχουν υποστεί σημαντικές φθορές».

Αρκούδες-Εγνατία οδός: μια σχέση μίσους

Ενημέρωση για τα τροχαία ατυχήματα με θύματα αρκούδες ζητά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όπως γνωστοποιεί η περιβαλλοντική οργάνωση «Καλλιστώ», η οποία και θα στείλει σχετική ενημερωτική επιστολή στην Επιτροπή. Παράλληλα, η «Καλλιστώ» θα καταθέσει και υπόμνημα προς την ηγεσία του νέου υπουργείου Περιβάλλοντος για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Όπως σημειώνει σε ανακοίνωσή της, η νέα περίφραξη που τοποθετήθηκε στην Εγνατία οδό, είναι ακατάλληλη. «Δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση, λύση η αποσπασματική τοποθέτηση μιας ανεπαρκούς περίφραξης σε τμήματα της Εγνατίας ή των καθέτων της, κάθε φορά που συμβαίνουν τροχαία ατυχήματα με αρκούδες. Η προτεινόμενη περίφραξη ενδεχομένως να αυξήσει το κόστος, αποτελεί όμως μακροχρόνια επένδυση τόσο προς όφελος της σπάνιας πανίδας και του περιβάλλοντος της περιοχής, όσο και της ασφάλειας των διερχόμενων οδηγών» τονίζει η «Καλλιστώ». Στο μεταξύ, ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος κατέθεσε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την έλλειψη κατάλληλων μέτρων προστασίας για τις αρκούδες.
=====================================================
Πηγή: Εφημερίδα «Ηπειρώτικος Αγών»

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Στραβά κι ανάποδα

Στην Ήπειρο τα πιο καθαρά ποτάμια

Σύμφωνα με το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών στην Ήπειρο βρίσκονται τα πιο καθαρά ποτάμια: «Υψηλή» η ποιότητα νερών του Καλαμά και «καλή» των Αώου, Αχέροντα, Λούρου και Αράχθου.

Τα καθαρότερα ποτάμια της Ελλάδας διασχίζουν την Ήπειρο. Αυτό δεν είναι θεωρητικό συμπέρασμα ή ευχολόγιο, αλλά διαπίστωση επιστημονικής έρευνας.

Axerontas_Phges_01

Αποδεικνύεται έτσι ότι οι συχνές κινητοποιήσεις των κατοίκων των παρακαλάμιων κυρίως Δήμων της Ηπείρου έχουν αποτέλεσμα, γι’ αυτό θα πρέπει όλοι οι Ηπειρώτες καθημερινά να επαγρυπνούν, ώστε ο υδάτινος θησαυρός μας να προστατευθεί από κάθε μορφής αυθαίρετες παρεμβάσεις, που συχνά προκαλούν ανεπανόρθωτες ζημιές. Δεν λέμε όχι στις ήπιας μορφής εκμεταλλεύσεις των νερών, είτε για μικρά υδροηλεκτρικά έργα, είτε για αρδεύσεις, είτε για ιχθυοκαλλιέργειες, αλλά όλες πρέπει να εντάσσονται στα νόμιμα πλαίσια και στους περιβαλλοντικούς Κανονισμούς της Ε.Ε. Πολυετείς οι αγώνες, των Θεσπρωτών κυρίως για τον Καλαμά (που συνεχίζονται και σήμερα από τους παρακαλάμιους Δήμους) για να μη πέφτουν λύματα στα νερά του, όπως και εκείνοι για τον Άραχθο, τον Λούρο και τον Αώο, όπου πρόσφατα ο Φορέας Διαχείρισης της Πίνδου, αλλά και το Υπουργείο απέρριψαν τη μεταφορά νερού (δι’ αντλήσεως) στο λεκανοπέδιο Ιωαννίνων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η επαγρύπνηση για τον Καλαμά είναι συνεχής, αφού έχει συγκροτηθεί Πανελλήνια Κίνηση για την προστασία του, η οποία μάλιστα το απόγευμα της ερχόμενης Δευτέρας θα συνεδριάσει στην Κληματιά, για να δρομολογήσει πρωτοβουλίες δράσης για το προσεχές διάστημα.

Σύμφωνα με τους ερευνητές του ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών), τα αποτελέσματα των ερευνών τους δημοσίευσε η «Καθημερινή», η οικολογική ποιότητα του Καλαμά είναι «υψηλή», ενώ των άλλων τεσσάρων ποταμών της Ηπείρου, του Αώου, του Αχέροντα του Αράχθου και του Λούρου, είναι «καλή».

Τα «καλύτερα» ποτάμια βρίσκονται στην Πίνδο, σύμφωνα με την έρευνα, επειδή στην περιοχή δεν υπάρχει μεγάλη ανάπτυξη, αλλά και επειδή σημειώνονται περισσότερες βροχοπτώσεις.

Η «καλή οικολογική κατάσταση», εξαρτάται από τρεις παράγοντες: την ποσότητα του νερού -πόσο νερό έχει ένα ποτάμι ώστε να συνεχίσουμε να το θεωρούμε ποτάμι-, την ποιότητα αυτού του νερού, πόσες δηλαδή ξένες ουσίες περιέχει, αλλά και πώς έχει αλλάξει με τον καιρό η μορφολογία του, κυρίως λόγω των ανθρώπινων παρεμβάσεων – οι άνθρωποι παρεμβαίνουν κατά βούληση, όπως τους βολεύει. Αυτός ο τελευταίος παράγοντας στη χώρα μας δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη, ενώ είναι πολύ σημαντικός.

Όπως εξηγεί ο ερευνητής του ΕΛΚΕΘΕ κ. Γιώργος Χατζηνικολάου, «το γεγονός ότι η κατάσταση περίπου στα μισά ποτάμια της χώρας χαρακτηρίζεται από μέτρια και κάτω σημαίνει, σύμφωνα με την κοινοτική οδηγία, ότι πρέπει να κάνουμε κάτι για να τα επαναφέρουμε σε καλή οικολογική κατάσταση».

Όπως διευκρινίζει ο κ. Χατζηνικολάου, έχουν καταγραφεί στον χάρτη με τα στοιχεία που στέλνουμε στην Ε.Ε. κυρίως τα μεγάλα φυσικά ποτάμια, ενώ πολλά τεχνητά ποτάμια, αλλά και οι πηγές, δεν εμφανίζονται, με αποτέλεσμα να μην εντάσσονται στο δίκτυο των μετρήσεων, «έτσι όμως δεν φαίνονται ούτε τα πολύ άσχημα ούτε τα πολύ καλά, γιατί οι πηγές, για παράδειγμα, είναι σε καλή κατάσταση οι περισσότερες».

Σύμφωνα με τους ερευνητές του ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών), για το 25% των ποταμών στην Ελλάδα δεν υπάρχουν στοιχεία όσον αφορά στην οικολογική τους κατάσταση. Από τα υπόλοιπα, μόνον τα μισά βρίσκονται σε καλή κατάσταση.

Όπως δείχνουν οι μετρήσεις του Κέντρου -και σύμφωνα πάντα με τις απαιτήσεις της κοινοτικής οδηγίας- το 39% των ποταμών βρίσκονται σε «μέτρια» κατάσταση, για το 13% η κατάσταση χαρακτηρίζεται «ελλιπής» και για το 1% «κακή». Αντίθετα, για το 7% των ποταμών η οικολογική κατάσταση είναι «υψηλή» και για το 40% «αρίστη».

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία, τα ποτάμια της Ηπείρου δεν αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα ρύπανσης, όπως άλλα της Ελλάδας.
=====================================================
Πηγή: Εφημερίδα Πρωϊνός Λόγος (Καθημερινή Πολιτική-Οικονομική Εφημερίδα της Ηπείρου)

Κάποιες καλοκαιρινές φωτογραφίες από τον ποταμό Αχέροντα, ένα από τα πιο καθαρά και όμορφα ποτάμια της Ηπείρου.

Κάντε κλικ για μεγέθυνση

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Στη γειτονιά μας

Οι άδειες καρέκλες της αξιοκρατίας

Οι άδειες καρέκλες της αξιοκρατίας
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΡ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

Εμφανή προβλήματα στη λειτουργία της κρατικής μηχανής προκαλεί η παρατεινόμενη καθυστέρηση στην επιλογή προσώπων που θα στελεχώσουν τις θέσεις ευθύνης. Η ανοιχτή διαδικασία πρόσκλησης ενδιαφέροντος για τις θέσεις αυτές, παρά το γεγονός ότι υπηρετεί τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για αξιοκρατία, αποδεικνύεται -35 ημέρες μετά τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης- ότι αποτελεί σοβαρή τροχοπέδη στη λειτουργία του κράτους.

genikoi_grammateis Όπως αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων η κυβέρνηση φάνηκε ανέτοιμη να υποδεχτεί τόσο μεγάλο όγκο βιογραφικών υποψηφίων για τις θέσεις ευθύνης -23.000 βιογραφικά για 88 θέσεις- με αποτέλεσμα να βραχυκυκλώσει η όλη διαδικασία, και ουσιαστικά να επισημαίνεται σήμερα το πολιτικά παράδοξο να υπάρχει κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, αλλά να κυβερνάει ουσιαστικά

η… Νέα Δημοκρατία, αφού παντού εξακολουθούν να υπηρετούν στελέχη που τοποθέτησε η κυβέρνηση Καραμανλή.

Είναι ενδεικτικό ότι από τις 88 θέσεις γενικών και ειδικών γραμματέων έχουν τοποθετηθεί έως τώρα μόλις 16 γενικοί και ειδικοί γραμματείς, και ορισμένες από τις τοποθετήσεις που έγιναν (υπουργείο Δικαιοσύνης, υπουργείο Περιβάλλοντος, υπουργείο Προστασίας του Πολίτη) προκάλεσαν ήδη πολλές συζητήσεις, καθώς ενώ περιβλήθηκαν με τον μανδύα της αξιοκρατίας, στην ουσία πρόκειται για στελέχη που είτε ανήκουν στον στενό πυρήνα των συνεργατών των υπουργών είτε σε έναν ευρύτερο κύκλο γνωστών και φίλων της ηγεσίας του κόμματος.

Παρ΄ ότι ο Πρωθυπουργός έχει ζητήσει να τηρηθούν απαρέγκλιτα οι δεσμεύσεις του, ότι θα επιλέγουν οι «άριστοι και όχι οι αρεστοί», οι συγκεκριμένες επιλογές, οι περισσότερες τουλάχιστον, φαίνεται να υπακούουν στη λογική ότι ο κάθε υπουργός «θέλει κοντά του πρόσωπα εμπιστοσύνης». Κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν ότι «είναι νωρίς να κριθεί η διαδικασία» και συστήνουν να περιμένουμε το σύνολο των επιλογών για να βγάλουμε συμπεράσματα. Η ουσία είναι όμως ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει στον ορίζοντα κατάλογος επιλογών για άλλους γενικούς και ειδικούς γραμματείς. Ίσως δοθεί μία ακόμη δόση, στις αρχές της προσεχούς εβδομάδας, αλλά είναι προφανές ότι το σύστημα πάσχει από πλευράς χρόνου. Ο κ. Παπανδρέου δεν το δέχεται και μάλιστα σε κάθε ευκαιρία τονίζει ότι «γίνεται μία πραγματική επανάσταση στον τομέα της στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού, η μεγαλύτερη από συστάσεως του ελληνικού κράτους, δεν έγινε τίποτε αν καθυστερήσει η διαδικασία μία ή δύο εβδομάδες ακόμη». Στενός συνεργάτης του επίσης δήλωσε χθες στα «ΝΕΑ» ότι «τον Πρωθυπουργό τον ενδιαφέρει μια καλή στελέχωση, όχι μια γρήγορη στελέχωση».

Η λίστα των 5. Η ίδια πηγή ανέφερε ότι η όλη διαδικασία βρίσκεται στο τελευταίο της στάδιο: οι υπουργοί, όλοι ανεξαιρέτως, έχουν αποστείλει στο Μέγαρο Μαξίμου τις δικές τους προτάσεις -έναν κατάλογο με 5 ονόματα- για κάθε θέση και τώρα αυτό που απομένει είναι ο Πρωθυπουργός να κάνει την τελευταία επιλογή. Είναι προφανές, σημειώνουν οι συνεργάτες του, «ότι λειτουργεί με γνώμονα πως ο κάθε γραμματέας, γενικός ή ειδικός, είναι γραμματέας της κυβέρνησης και όχι του εκάστοτε υπουργού».

Πάντως τα προβλήματα είναι πλέον κάτι παραπάνω από εμφανή: οι 13 περιφέρειες της χώρας παραμένουν ακέφαλες μετά τις παραιτήσεις των περιφερειαρχών, σε υπουργεία οι γραμματείς που είχαν τοποθετηθεί από τη Νέα Δημοκρατία δεν προσέρχονται στις θέσεις τους και τα περίπου 140 νοσοκομεία της χώρας παραμένουν ακέφαλα. Σε διάφορες ΔΕΚΟ επίσης τα μέλη των διοικήσεων που είχε τοποθετήσει η Ν.Δ. ούτε καν προσέρχονται στα γραφεία τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει πλέον ανοιχτό ζήτημα για τη στοιχειώδη λειτουργία τους σε διοικητικό επίπεδο.

Ειδικά για τις ΔΕΚΟ, έγινε γνωστό ότι άνοιξε η παράλληλη διαδικασία που αφορά την προκήρυξη των θέσεων ευθύνης στις διοικήσεις τους. Η προκήρυξη των θέσεων μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσης www. opengοv. gr όμως δημιουργεί την αίσθηση ότι για την στελέχωση των περίπου 14.000 θέσεων πανελλαδικά -και με βάση τα όσα έχουν προηγηθεί για την επιλογή των γενικών και ειδικών γραμματέων- ο χρόνος που θα απαιτηθεί θα ξεπεράσει το τρίμηνο. Ήδη ορισμένοι υπολογίζουν ότι η ολοκλήρωση της διαδικασίας μπορεί να ξεπεράσει και τον Ιανουάριο του ερχόμενου χρόνου. Έγινε γνωστό ότι πλην των θέσεων ευθύνης (πρόεδρος Δ.Σ., διευθύνων σύμβουλος) σε ΔΕΚΟ, επιχειρήσεις και εποπτευόμενους από το Δημόσιο οργανισμούς προκηρύσσονται και οι θέσεις μελών του Διοικητικού Συμβουλίου! Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα επιμηκυνθεί ο χρόνος επιλογής. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μόνο για τον Τομέα Ενέργειας του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, στον οποίο ανήκουν η ΔΕΗ, η ΔΕΠΑ, η ΔΕΣΦΑ, τα Ελληνικά Πετρέλαια, η ΕΚΟ, η ΕΥΔΑΠ, η Ασπροφός, το Κτηματολόγιο, η ΔΕΠΟΣ, το ΙΓΜΕ, οι Οργανισμοί Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και Θεσσαλονίκης κ.λ.π., απαιτούνται πάνω από 370 στελέχη.
=====================================================
Πηγή: Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» ( Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Πολιτικά

Πλανόδια επαγγέλματα που χάνονται

Πολλά από τα πλανόδια επαγγέλματα στην Ιθάκη, ήταν εισαγόμενα. Οι επαγγελματίες κι οι τεχνίτες ερχόντουσαν από τα γύρω μέρη και ιδιαίτερα, από την Ήπειρο, την Λευκάδα, το Ξηρόμερο κ.α.

ithaki

ΜΕΤΑΠΡΑΤΗΣ (Μανάβης)

Τα διάφορα γεωργικά προϊόντα, όπως λαχανικά, φρούτα, δημητριακά, ξηρούς καρπούς και ψάρια, τα μετέφεραν από γειτονιά σε γειτονιά, σ’ όλα τα χωριά οι Μεταπράτες. Μεταφορικό μέσον ήταν τα γαϊδουράκια τους, που τα φόρτωναν με δύο κασέλες ή κοφίνια, ανάλογα με το εμπόρευμα. Το ζύγισμα γινόταν με την πελάντσα. Ένας ιδιόρρυθμος τύπος ήταν ο Γωγάκης, ο οποίος ερχόταν από το Βαθύ με τα πόδια, φορώντας ένα παντελόνι γεμάτο μπαλώματα διαφόρων χρωμάτων, φορτωμένος με δύο καλάθια κι αγόραζε αυγά, φωνάζοντας: “Αυγάάάά αγοράζωωω”! Τα αυγά τα έβαζε στο ένα καλάθι, ενώ στο άλλο έβαζε πέτρες για το.. ισοζύγιο!

ΣΑΜΑΡΑΣ

Κάθε σπίτι, είχε το γαϊδούρι του, για τις ανάγκες της οικογένειας και την μεταφορά διαφόρων πραγμάτων, όπως ελιές, ξύλα, αλέσματα για τον μύλο κ.λ.π. Κάθε γαϊδούρι, είχε το σαμάρι του, για το φόρτωμα. Για τα σαμάρια υπήρχαν ειδικοί τεχνίτες, που τα έφτιαχναν και τα διόρθωναν. Για την κατασκευή τους μεταχειρίζονταν ξύλο οξυάς. Πολλές φορές στόλιζαν το σαμάρι με διάφορα στολίδια.

ΒΑΡΕΛΑΣ

Ένα–δυό μήνες πριν τον τρύγο παρουσιάζονταν οι βαρελάδες, τεχνίτες για τις επιδιορθώσεις των βαρελιών, που ερχόντουσαν από την Ήπειρο. Διαλούσαν τα βαρέλια από τις δούγιες αφαιρώντας τα στεφάνια που τις κρατούσαν, τις καθάριζαν αν χρειαζόταν, τις πλανιάριζαν λίγο για να εφάπτονται καλά και μετά τις ξανατοποθετούσαν και τις έσφιγγαν με τα στεφάνια τους. Κατόπιν οι νοικοκυραίοι, γέμιζαν τα βαρέλια με νερό ή τα πήγαιναν στη θάλασσα για να στανιάρουν.

ΨΙΛΙΚΑΤΖΗΣ

Άλλος συμπαθής πλανόδιος πωλητής, ήταν και ο ψιλικατζής. Με μια μόστρα μπροστά του πουλούσε κουμπιά, κουβαρίστρες, κλωστές ντεμισέ, καρφίτσες, χτένες, βελόνια και ότι άλλο χρειαζόντουσαν οι νοικοκυρές και τα κοριτσόπουλα της εποχής. Ο ψιλικατζής είναι ο έμπορος του μικρόκοσμου, ο νάνος του εμπορίου, εύγλωττος, ευγενικός, υποχρεωτικός και προ πάντων πειστικός, που είναι αδύνατον να μην πάρεις κάτι από το εμπόρευμά του.

ΓΑΝΩΜΑΤΗΣ (Καλατζής)

Με μια καναβατσένια σακούλα στην πλάτη γυρνούσε στα χωριά φωνάζοντας: “Ο γανωματής, όλα τα γανώνω”! Συνήθως οι γανωματήδες ερχόντουσαν το φθινόπωρο και κατάλυμμά τους, ήταν τα λιτρουβιά. Μάζευαν τις κατσαρόλες από χάλκωμα και τις περνούσαν καλάϊ. Ερχόντουσαν από τα Γιάννενα, κάθε χρόνο οι ίδιοι και τους γνωρίζανε όλοι με τα μικρά τους ονόματα.

Όλα αυτά τα επαγγέλματα και τους ανθρώπους τους, τα σάρωσε η σύγχρονη τεχνολογία.

Από ανάγκη αρκετές γυναίκες, εμπορεύονταν ξύλα, τα οποία κουβαλούσαν στο κεφάλι τους. Τα μάζευαν από το βουνό κατά προτίμηση ξερά και τα διέθεταν στα διάφορα σπίτια , αλλά και στους φούρνους, που τότε έκαιγαν ξύλα. Στους φούρνους τα κουβαλούσαν με γαϊδούρια και τα έδιναν με το ζύγι ή με το γαϊδαροφόρτι.

Πηγή : Το βιβλίο του Θιακού συγγραφέα και φίλου Ανδρέα Λ. Αναγνωστάτου ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ
======================================================
Εμείς το πήραμε -καθώς και τη φωτογραφία- από το ιστολόγιο του κ. Τηλέμαχου Καραβία (www.ithacanews.gr)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Επτάνησα, Παράδοση

Πλημμύρισε και η σήραγγα Δωδώνης στην Εγναντία Οδό

Λίγο μετά τις 11 χθες βράδυ, αποκαταστάθηκε εν μέρει η συγκοινωνία στον εθνικό δρόμο Ιωαννίνων – Αθηνών που είχε διακοπεί από τις 7 το απόγευμα, από κατολισθήσεις που προκλήθηκαν λόγω των συνεχών και έντονων βροχοπτώσεων.

egnatia_odos_siragga

Σήμερα το πρωί, στη σήραγγα Δωδώνης στο ρεύμα από Ιωάννινα προς Ηγουμενίτσα υπήρχε μεγάλη ποσότητα εισροής υδάτων από την οροφή! Η κυκλοφορία μέσα στη δεύτερη σε μήκος σήραγγα της Εγνατίας Οδού, γίνεται μόνο από τον αριστερό κλάδο.
=====================================================
Πηγή: Epirus Gate

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα

Κλειστή η Εθνική Οδός Ιωαννίνων-Αθηνών!

Έντονα προβλήματα από την κακοκαιρία σε όλη την Ήπειρο

Κλειστή παραμένει η Εθνική Οδός Ιωαννίνων-Αθηνών, στο ύψος του δημοτικού διαμερίσματος Τερόβου του δήμου Αγίου Δημητρίου. Από την έντονη βροχόπτωση έχουν προκληθεί κατολισθήσεις και έχουν πέσει δέντρα, με αποτέλεσμα να έχει κλείσει ο δρόμος. Αυτή την ώρα, συνεργεία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ιωαννίνων, εργάζονται προκειμένου να δοθεί στην κυκλοφορία και πάλι η Εθνική Οδός.

terovo

Να σημειωθεί πως σε αρκετά σημεία του Επαρχιακού Οδικού δικτύου στο Νομό Ιωαννίνων, έχουν επίσης σημειωθεί αρκετές κατολισθήσεις.

Προβλήματα και στην Πρέβεζα

Στον Νομό Πρέβεζας, η έντονη βροχόπτωση έχει προκαλέσει την υπερχείλιση του ποταμού Λούρου! Κατολίσθηση όμως σημειώθηκε και στο δημοτικό διαμέρισμα της Μυρσίνης (μέσα στον οικισμό) φαινόμενο που συνεχίζει να βρίσκεται σε εξέλιξη. Ανησυχία υπάρχει και από τους κατοίκους της Πάργας και της Ανθούσας δεδομένου ότι στον δρόμο που συνδέει τους δύο οικισμούς υπάρχουν μεγάλοι βράχοι που είναι έτοιμοι να καταρρεύσουν ανά πάσα στιγμή. Να σημειωθεί πως και αύριο Τρίτη ισχυρές βροχές και καταιγίδες προβλέπονται κατά τόπους στο Ιόνιο και την Ήπειρο.
=====================================================
Πηγή: Ιστολόγιο Epirus Gate

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Στη γειτονιά μας

Ένας Έλληνας με Λευκαδίτικη καταγωγή στα κοινά της Νέας Υόρκης

maragos2_REAL NEWS Δημοσίευμα της εφημερίδας «REAL NEWS» για το Λευκαδίτη ομογενή επιχειρηματία Γ. Μαραγκό, ο οποίος εξελέγη πρόσφατα με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα οικονομικός ελεγκτής της κομητείας Νάσο στο Λονγκ Άϊλαντ της Νέας Υόρκης.

Κάντε κλικ με το ποντίκι για μεγέθυνση

maragos_REAL NEWS

Πηγή: Εφημερίδα «REAL NEWS»

Σχολιάστε

Filed under Απόδημοι, Δανεισμένα

Ο Άρης και ο Σαράφης στα Γιάννενα το 1944

Δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο metaxifilon απ’ όπου και το αναδημοσιεύουμε:
=====================================================
Πριν από κάποιο καιρό η φωτογραφία του Άρη Βελουχιώτη με τον Στέφανο Σαράφη να μπαίνουν στα Γιάννενα τον Δεκέμβριο του 1944 δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα με λάθος λεζάντα – έκανε λόγο για είσοδο στα Τρίκαλα. Πέρα από τον γνωστό «δαίμονα του τυπογραφείου» είναι αλήθεια ότι το ενδιαφέρον για την ιστορική φωτογραφία μόνο τα τελευταία χρόνια μετατράπηκε σε αντικείμενο έρευνας για τους ιστορικούς. Και διεθνώς όμως, μετά το ’90 άνοιξε συζήτηση για την τεκμηρίωση της φωτογραφίας ιστορικών γεγονότων, κάτι που πιθανά να έχει σχέση και με το άνοιγμα μεγάλων αρχείων για πιο κοντινές μας δεκαετίες όπως αυτήν του ’40.

o_Aris_sta_Giannena_1944

Χάριν αυτής της φωτογραφίας συγκέντρωσα μερικές αναφορές με σκοπό να αναδειχτεί όσο μπορεί το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τραβήχτηκε η φωτογραφία.

Το ότι η είσοδος των δύο κορυφαίων ηγετών του ΕΛΑΣ γίνεται στα Γιάννενα το γνωρίζουμε με ασφάλεια γιατί η φωτογραφία είναι γνωστή. Την έχει τραβήξει ο σπουδαίος φωτογράφος της Αντίστασης, Κώστας Μπαλάφας και δημοσιεύεται στο βιβλίο του «Το Αντάρτικο στην Ήπειρο» (Γιάννινα 1991, σελίδα 205). Η λεζάντα στο βιβλίο είναι: «Οι πρωτοκαπεταναίοι στα Γιάννινα». Στο βιβλίο υπάρχει μία ακόμα σχετική φωτογραφία, με τους δύο ηγέτες, 10 περίπου μέτρα πιο μπροστά στον ίδιο δρόμο (σελ. 210 και λεζάντα «Ο Άρης με το Σαράφη»), ενώ δημοσιεύεται σειρά φωτογραφιών από την είσοδο του ΕΛΑΣ στα Γιάννενα.

Πότε τραβήχτηκε η φωτογραφία; Την είσοδο στα Γιάννενα την περιγράφει ο ίδιος ο Σαράφης στο βιβλίο του «ΕΛΑΣ» (εκδόσεις Επικαιρότητα). Βρισκόμαστε στον Δεκέμβριο του 1944 και γράφει: «Το πρωί στις 28 του Δεκέμβρη αφήσαμε το Μέτσοβο και το απόγευμα φτάσαμε στα Γιάννενα. Χιόνιζε πάντα κ’ έκανε κρύο. Δεν είχαμε ειδοποιήσει κανένα. Στις 4 το απόγευμα μπήκαμε στην πόλη και όλα τα μαγαζιά ήταν κλειστά λόγω της εορτής. Πήγαμε στην πλατεία και ζητήσαμε το μέραρχο στα γραφεία του. Ο κόσμος αντιλήφθηκε την άφιξή μας και η πλατεία γέμισε. Μιλήσαμε κι εγώ και ο Άρης. Μου έκανε εντύπωση ότι οι εκδηλώσεις του κόσμου ήταν περισσότερο ζωηρές από τις εκδηλώσεις στις εαμικές περιοχές…» (σελίδα 548).
Το τμήμα του βιβλίου που αναφέρεται στα Γιάννενα και την Ήπειρο κατά την περίοδο των Δεκεμβριανών είναι εκτενές. Αρκούμαστε να σημειώσουμε εδώ ότι είναι γνωστή η συζήτηση για τη σκοπιμότητα του περιορισμού μεγάλων δυνάμεων του ΕΛΑΣ μαζί με τον Άρη και τον Σαράφη, στην Ήπειρο, την ίδια στιγμή που η μεγάλη μάχη γινόταν στην Αθήνα.

Μερικές, όμως ακόμα σκέψεις, όχι κατά ανάγκη πρωτότυπες, με αφορμή τη φωτογραφία, χάριν τώρα και της τοπικής ιστορίας των Ιωαννίνων.

Η είσοδος του ΕΛΑΣ στα Γιάννενα αναφέρεται σε πολλές τοπικές, αριστερής προέλευσης πηγές, και ως «απελευθέρωση» της πόλης. Σε μία έκδοση της ΚΝΕ Ηπείρου-Λευκάδας-Κέρκυρας το 1983 με τίτλο «Από τη δράση της ΕΠΟΝ στην Ήπειρο-Κέρκυρα-Λευκάδα» μια φωτογραφία έχει ως λεζάντα: «Επονίτες και Ελασίτες σε γερμανικό άρμα. Απελευθέρωση Γιαννίνων 1944, στην πλατεία».

Η απελευθέρωση πάντως των Ιωαννίνων από τον κατακτητή συνέβηκε στις 15 Οκτωβρίου 1944 όταν αποχώρησαν οι Γερμανοί και μπήκαν στην πόλη οι δυνάμεις του ΕΔΕΣ. Η ημερομηνία αυτή δεν εορτάζεται στην πόλη. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ παρέμειναν κοντά στην πόλη προς τη μεριά του Ζαγορίου, σύμφωνα και με τις σχετικές συμφωνίες.

Τον Δεκέμβριο του 1944 συνεπώς ο ΕΛΑΣ επιτίθεται κατά των μονάδων του ΕΔΕΣ. Από τις 21 Δεκεμβρίου γίνονται σκληρές μάχες με αρκετά θύματα, ειδικά στην περιοχή του Περάματος και στις 23 Δεκεμβρίου ο ΕΛΑΣ μπαίνει στα Γιάννενα. Ο ΕΔΕΣ αποχωρεί σε άτακτη υποχώρηση και ηττημένος στρατιωτικά, παίρνοντας μαζί του και ένα μεγάλο αριθμό ομήρων, κατοίκους δηλαδή της πόλης που θεωρούνταν ΕΑΜικοί ή φιλοεαμικοί. Από την Πρέβεζα μαζί με τους ομήρους θα πάνε με πλοία στην Κέρκυρα ως και τη συμφωνία της Βάρκιζας. Και ο ΕΛΑΣ θα κρατήσει πάντως φυλακισμένους, επί πολλές ημέρες, στις φυλακές του Αγίου Κοσμά, Γιαννιώτες μη ΕΑΜικούς. Οι φυλακές αυτές βρισκόταν 200 μέτρα αριστερά του Σαράφη όπως βλέπουμε τη φωτογραφία – σήμερα στη θέση τους είναι ο ΟΤΕ.

Λίγη ακόμα τοπική ιστορία. Το ωραίο κτίριο που βλέπουμε πίσω από τους δύο καβαλάρηδες είναι το ξενοδοχείο Ίλιον Παλλάς. Διατηρείται ακόμα σήμερα σε σχετικά καλή κατάσταση, δεν λειτουργεί όμως. Το 1938 πάντως σε αυτό το χώρο έκανε την πρώτη του έκθεση με φωτογραφίες από την Ήπειρο (σχετική προαναγγελία στον τοπικό Τύπο στις 4.12.1938) ο Σπύρος Μελετζής (1906- 2003), ένας νέος τότε καλλιτέχνης που έγινε λίγα χρόνια μετά ο δεύτερος μεγάλος φωτογράφος της Αντίστασης και ένας σπουδαίος έλληνας φωτογράφος ευρύτερα (ο Μελετζής προλογίζει το βιβλίο του Μπαλάφα για την Αντίσταση).

Μπροστά από τους δύο αρχηγούς του ΕΛΑΣ, στα πέντε μέτρα -δεν φαίνεται στη φωτογραφία- βρίσκεται το ξενοδοχείο Ακροπόλ Παλλάς. Σημαντικό κτίσμα της δεκαετίας του ’30 (το πρώτο με ασανσέρ στην πόλη!) με θαυμάσια αρχιτεκτονική, σήμερα φιλοξενεί μία τράπεζα. Από το μπαλκόνι του μίλησαν ο Ιωάννης Μεταξάς, άλλοι πολιτικοί, αλλά και ο Πέτρος Αποστολίδης, δήμαρχος του ΕΑΜ μετά τον Δεκέμβρη, μέχρι και τις 25 Μαρτίου οπότε και ανέλαβε η «επίσημη» κυβέρνηση την πόλη – οι συγκεκριμένες φωτογραφίες με τον δήμαρχο ακολουθούν στο βιβλίο του Μπαλάφα. Το Ακροπόλ αποτέλεσε και έδρα γραφείων του ΕΑΜ (γραφεία της εφημερίδας κ.α), του ΕΔΕΣ όπως και τόπος διαμονής της αγγλικής αποστολής. Χρησιμοποιήθηκε ως γραφεία πιο πριν και από τις κατοχικές δυνάμεις.

Στο νέο του βιβλίο «Μνήμες Κατοχής ΙΙ- Ιταλοί και Γερμανοί στα Γιάννενα και η καταστροφή της εβραϊκής κοινότητας» από τις γιαννιώτικες εκδόσεις Ισνάφι, ο Christoph U. Schminck-Gustavus, έχει και μία πολύ ωραία συνέντευξη με τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου. Για τα κτίρια του μεσοπολέμου, στο διαδίκτυο υπάρχει στον Οδηγό της Περιφέρειας Ηπείρου άρθρο του πρώην δημάρχου Αναστάσιου Παπασταύρου, ο οποίος έχει εκδώσει πολλά βιβλία για τα Γιάννενα.

Όσο για τον Πέτρο Αποστολίδη, σημαντική προσωπικότητα της πόλης, οι δύο τόμοι αναμνήσεών του με τίτλο «Όσα θυμάμαι» (από τις εκδόσεις Κέδρος) παραμένουν ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα τόσο γι’ αυτήν την περίοδο όσο κυρίως για τον μεσοπόλεμο στα Γιάννενα.

Akropol_Ilion_28.04.1987

Η φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα με τον Σαράφη και τον Άρη διατηρεί την επικαιρότητά της. Είναι και μια ωραία αισθητικά φωτογραφία. Για την αριστερά αποπνέει θα λέγαμε κι έναν επαναστατικό ρομαντισμό γι’ αυτό και συχνά πυκνά τη βλέπουμε να φιγουράρει σε αναφορές στον Τύπο ή σε μπλογκ, συνήθως χωρίς επαρκείς λεζάντες.

Για τα Γιάννενα έτσι κι αλλιώς είναι μια ιστορική φωτογραφία, εμβληματική θα λέγαμε. Ο χώρος που δείχνει είναι ολόιδιος σχεδόν και σήμερα, όπως φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία που περιλαμβάνει αριστερά και το Ακροπόλ Παλλάς. Το ιστορικό πλαίσιο αλλάζει. Ή μήπως με το πλαίσιο αλλάζουν και οι άνθρωποι;
=====================================================
Πηγή: Ιστολόγιο metaxifilon

2 Σχόλια

Filed under Δανεισμένα, Εθνική Αντίσταση, Στη γειτονιά μας

Εδώ Περιφερειάρχης εκεί Περιφερειάρχης πού είν’ ο Περιφερειάρχης…

Από τις 29 Οκτωβρίου… ακέφαλες οι Περιφέρειες

Κοινοποιήθηκαν στους Γενικούς Γραμματείς των Περιφερειών οι παραιτήσεις τους, …αλλά δεν τους αντικατέστησαν!

Η διαδικασία των βιογραφικών που επέλεξε η κυβέρνηση για να κάνει τις επιλογές των προσώπων που θα στελεχώσουν σε θέσεις ευθύνης τον κρατικό μηχανισμό, αποδεικνύεται πλέον στην πράξη ότι δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Όχι μόνο διότι στερείται των στοιχείων της αξιοκρατίας βάσει «ανοιχτής διαδικασίας διαγωνισμού», αλλά γιατί ένα μήνα μετά τις εκλογές δεν έχουν ακόμη τοποθετηθεί ούτε οι γενικοί γραμματείς των Υπουργείων ούτε όμως αυτοί των Περιφερειών, με αποτέλεσμα… να μην λειτουργεί το κράτος.

pin

Στις Περιφέρειες ιδιαίτερα το πρόβλημα είναι εντονότατο, καθώς καθυστερούν κρίσιμες αποφάσεις. Να σημειωθεί ότι οι παραιτήσεις των Περιφερειαρχών δημοσιεύτηκαν σε ΦΕΚ από την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου… αλλά δεν τους κοινοποιήθηκε η αποδοχή τους, απουσία του αρμόδιου γενικού γραμματέα του υπουργείου!

Η κοινοποίηση έγινε χθες, οπότε και τυπικά πλέον έχουν ισχύ οι παραιτήσεις. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν Περιφερειάρχες!!! Δεν υπογράφουν, δεν συντονίζουν, δεν παρεμβαίνουν. Να σημειωθεί δε ότι υπήρξαν και εξόχως ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ευτράπελων καταστάσεων… με δημάρχους να καλούν τους Περιφερειάρχες να παρέμβουν σε πλημμυρικά φαινόμενα ή άλλες καταστάσεις, για να μένουν εμβρόντητοι ακούγοντας ότι έχουν παραιτηθεί και δεν μπορούν να κάνουν τίποτε απολύτως! Οι Περιφέρειες βέβαια λειτουργούν με τους Γενικούς Διευθυντές να έχουν «αυξημένα καθήκοντα», αυτό όμως δεν υποκαθιστά το θεσμικό ρόλο του Γενικού Γραμματέα, καθώς οι μεγάλες και κρίσιμες υποθέσεις που έχουν να κάνουν με το ΕΣΠΑ, με εγκρίσεις έργων και δράσεων, με επενδύσεις κ.τ.λ. έχουν μπει… στην κατάψυξη.
=====================================================
Πηγή:
Εφημερίδα «Συνείδηση» (Ημερήσια εφημερίδα Αιτωλίας και Ακαρνανίας)

1 σχόλιο

Filed under Δανεισμένα, Περιφέρεια Ιονίων Νήσων

Η τοπική κοινωνία δεν θα ανεχθεί άλλο αίμα

Κοινωνική Αφύπνιση

Μεγάλη κινητοποίηση χθες στα Παλιάμπελα. Οι κάτοικοι της περιοχής απέκλεισαν το δρόμο – καρμανιόλα και απαίτησαν να σταματήσει το κράτος τις ανθρωποθυσίες στο βωμό της αδιαφορίας και της αναλγησίας του. Συλλαλητήριο στο Κέντρο Υγείας Βόνιτσας θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη, αν μέχρι τότε δεν εγκριθεί κονδύλι για την κατασκευή του δρόμου

paliampela

Πηγή για τη φωτογραφία: Εφημερίδα «Αιχμή»

Για περισσότερο από τρεις ώρες οι απογοητευμένοι και οργισμένοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής στα Παλιάμπελα του Δήμου Ανακτορίου απέκλεισαν χθες το πρωί το δρόμο καρμανιόλα, …αφού όμως νωρίτερα είχαν σημειωθεί δύο ακόμη τροχαία ατυχήματα, ευτυχώς χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς! Στην αυθόρμητη κινητοποίηση των κατοίκων έδωσε βροντερό το παρών η εκπαιδευτική κοινότητα, με τους μαθητές και τους δασκάλους τους να είναι εκεί, γνωρίζοντας πως αν σήμερα δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα, αύριο θα είναι πιθανότατα οι ίδιοι θύματα ενός απίστευτου παραλογισμού.

Διότι, όπως σωστά τόνισε ο βουλευτής Αιτ/νίας του ΚΚΕ κ. Νίκος Μωραΐτης, που ασφαλώς βρέθηκε στο πλευρό των κατοίκων, είναι παραλογισμός να περιορίζεται στην καταμέτρηση νεκρών και σοβαρά τραυματιών το κράτος και επί τριάντα χρόνια τώρα να μην εννοεί να ρίξει λίγη άσφαλτο έστω σ’ έναν δρόμο που έχει μετατραπεί πια σε… γυαλί. Θυμίζουμε ότι στο σημείο της χθεσινής κινητοποίησης προ ημερών θρηνήσαμε πέντε νεκρούς, ενώ μόλις προχθές είχαμε τρεις σοβαρά τραυματίες… που φυσικά έπρεπε να περιμένουν εγκλωβισμένοι στις λαμαρίνες μέχρι να φτάσει το σωστικό συνεργείο απ’ την Π.Υ. Αμφιλοχίας και το ασθενοφόρο απ’ τη Λευκάδα. Να σημειωθεί δε ότι αυτά τα ζητήματα απασχολούν χρόνια την τοπική κοινωνία, έχουν αλλεπάλληλες φορές αναδειχθεί ακόμη και σε επίπεδο Κοινοβουλίου, αλλά καμία μέριμνα δεν υπήρξε. Η χθεσινή κινητοποίηση πάντως έληξε, αφού πρώτα υπήρξε επικοινωνία με το αρμόδιο υπουργείο το οποίο και προφορικά, όπως με έμφαση σημειώνει ο κ. Μωραΐτης, υποσχέθηκε ότι θα παρέμβει. Οι κάτοικοι αποφάσισαν έτσι να αποχωρήσουν, δεσμεύτηκαν όμως ότι θα επανέλθουν αν μέχρι την επόμενη Δευτέρα δεν δοθούν γραπτές εγγυήσεις και δεν εγκριθεί το αναγκαίο κονδύλι. Σ’ αυτή την περίπτωση, προγραμματίζουν μεγάλο συλλαλητήριο έξω απ’ το Κέντρο Υγείας της Βόνιτσας για την ερχόμενη Τετάρτη 11 Νοεμβρίου.
=====================================================
Πηγή:
Εφημερίδα Συνείδηση (Ημερήσια εφημερίδα της Αιτωλίας και Ακαρνανίας)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Στη γειτονιά μας

Μια ζωή «αδειούχος εξόριστος»

Τζαβαλάς Καρούσος – ο ηθοποιός, ο αγωνιστής

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΙΩΝΗ

Γεννήθηκε πριν από 105 χρόνια (8 Σεπτεμβρίου 1904) κι έφυγε από τη ζωή 65 χρόνια αργότερα (3 Ιανουαρίου 1969 – πριν από 40 χρόνια και).

Θα μπορούσε να ζήσει πολύ περισσότερο, αν η χούντα του 1967 δεν τον έκρινε επικίνδυνο για το καθεστώς της και δεν τον εξόριζε, μαζί με άλλους το ίδιο «επικίνδυνους».

karousos_tzavalas Ο ηθοποιός Τζαβαλάς Καρούσος (Καρούσος Τζαβαλάς το πραγματικό του) πιάστηκε το πρωί του πραξικοπήματος και εξορίστηκε στα Γιούρα. Ύστερα από τρεις μήνες αρρώστησε βαριά και η χούντα υποχρεώθηκε να τον απολύσει. Έφυγε στο Παρίσι για θεραπεία. Τι να κάνει άλλωστε στην Ελλάδα; Όντας από τους πρώτους σε μια λίστα που κατάρτισε η ασφάλεια, ήταν αποκλεισμένος από τα κρατικά θέατρα στα οποία είχε θητεύσει, ενώ και στο ελεύθερο θέατρο δεν ήταν καλύτερα τα πράγματα.
 

Δολοφονία

Φαίνεται όμως ότι η υγεία του είχε λαβωθεί ανεπανόρθωτα. Πέθανε ουσιαστικά δολοφονημένος από τη δικτατορία. Οι αντιχουντικοί του Παρισιού τον αποχαιρέτησαν στο νεκροταφείο Bagnieux, όπου ετάφη. (Τον Μάιο του 1994 έγινε η ανακομιδή των οστών του στον οικογενειακό τάφο στη γενέτειρά του Λευκάδας. Στην ταφόπετρα του Παρισιού, αλλά και της Λευκάδας, χαράχτηκαν στα αρχαία και σε μετάφραση οι στίχοι του Αισχύλου από την τραγωδία «Αγαμέμνων»: «Να το υποφέρω δεν μπορώ, καλύτερα να πεθάνω. Είναι γλυκύτερος ο θάνατος από τη σκλαβιά».)

Πρόλαβε όμως, πριν φύγει από τη ζωή, να καταγγείλει στους διεθνείς οργανισμούς τη δικτατορία, να λάβει μέρος σε αντιχουντικές εκδηλώσεις και να γράψει το χρονικό «Γιούρα» -«προσωπική μαρτυρία ενός εξόριστου»- που πρωτοκυκλοφόρησε στο εξωτερικό. Η στεντόρεια φωνή του, ζεστή και ανθρώπινη, σκορπούσε ρίγη στους ακροατές του, ειδικότερα όταν απήγγελλε το πιο αγαπημένο του ποίημα, τον «Υμνο προς την ελευθερία» του Σολωμού.

Ήταν από τις πλέον επιβλητικές μορφές του ελληνικού θεάτρου, με γόνιμη θητεία σε ρόλους απαιτητικούς του ελληνικού και του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Με σπουδές στη Νομική και στη Δραματική του Εθνικού Ωδείου, ξεκίνησε το 1924 σε ηλικία είκοσι ετών με τον θίασο Βεάκη. Υπήρξε για πολλά χρόνια στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου κι έκανε δικούς του θιάσους, δίπλα στους πλέον επιφανείς ομοτέχνους του. Την παραμονή της σύλληψής του γιόρταζε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά την εκατοστή παράσταση του έργου του Σέξπιρ «Ο έμπορος της Βενετίας», με τον ίδιο στο ρόλο του Σάιλοκ, σε δική του σκηνοθεσία, χωρίς να υποψιάζεται ότι ήταν το τελευταίο έργο που έπαιζε.

Έπαιξε και σε ταινίες ο Καρούσος, μερικές από τις οποίες προβάλλονται στις μέρες μας από τα κανάλια. Τελευταία του, «Οι βοσκοί της συμφοράς» του Νίκου Παπατάκη, που ήταν και από αυτούς που τον αποχαιρέτησαν στο παρισινό κοιμητήρι.

Θέατρο και εξορία

Θέατρο, αλλά και συμμετοχή στα κοινά, μέσα από τις γραμμές της Αριστεράς. Στην Κατοχή ήταν από τους πρωτοπόρους της οργάνωσης του ΕΑΜ Καλλιτεχνών. Και το τίμημα: Τον Μάιο του 1948 συλλαμβάνεται «για μια μικρή ανάκριση» και εξορίζεται σε Ικαρία και Μακρόνησο. Παρηγοριά η εκλεκτή παρέα: Ρίτσος, Πατρίκιος, Λειβαδίτης, Κατσαρός, Κορνάρος, Φωτιάδης, Λουντέμης, Κουλουφάκος, Πικρός, Κούνδουρος, Θεοδωράκης, Μπιθικώτσης, Φραγκιάς, Καστανάκης, Δαγκλής, Βουρνάς κ.ά. Και από γυναίκες: Παΐζη, Καλλιανέση (κοντολογίς μια εθνική -ή… αντεθνική- τέχνης Ελλάδας).

makronisos_1950

Μακρόνησος 1950. Διακρίνονται από αριστερά: Ο ηθοποιός Γ. Γιολδάσης, ο λογοτέχνης Μενέλαος Λουντέμης, ο ιστορικός Δημήτρης Φωτιάδης, ο ηθοποιός Μάνος Κατράκης, ο ηθοποιός Τζαβαλάς Καρούσος, ο λογοτέχνης Νίκος Παπαπερικλής, ο Γιάννης Ιμβριώτης και ο ηθοποιός Κώστας Ματσακάς

Ακολουθεί ο Αϊ-Στράτης, για ν’ απολυθεί στο τέλος του 1951 – όχι οριστικά, αλλά ως αδειούχος. Και έμεινε αδειούχος στο υπόλοιπο της ζωής του. Που σημαίνει ότι τον έπιαναν όποτε ήθελαν. Όπως έγινε την άνοιξη του 1953, για ν’ αφεθεί και πάλι (πάντα με άδεια) το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου. Οπως έγινε και την 21η Απριλίου 1967.

Αναφερόμενη στο χρονικό «Γιούρα» του πατέρα της, η κόρη του Δέσποινα Καρούσου (ποιήτρια και μεταφράστρια – να μνημονεύσω ιδιαίτερα τη δίτομη έκδοση «Τα άνθη του κακού» του Μποντλέρ, εκδ. Γκοβόστη), γράφει στο βιβλίο που του αφιέρωσε με τίτλο «Δεν έχει θέατρο απόψε…» (εκδ. Ergo): «Διαβάζοντάς το συγκλονίστηκα. Μια φράση του όμως πέρασε απαρατήρητη: «Δεν έχει θέατρο απόψε…».

Συνειδητοποίησα το μέγεθος της τραγωδίας που σήμαινε για τον ηθοποιό, τον δοσμένο στην τέχνη του, όταν άρχισα να ασχολούμαι και να ερευνώ τη θεατρική του υπόσταση».
den_exei_theatro_apopse

Το βιβλίο της Δέσπως Καρούσου «Δεν έχει θέατρο απόψε (Χρονικό της ζωής και του έργου του Τζαβαλά Καρούσου)», το οποίο κυκλοφόρησε το 2003 από τις εκδόσεις «Ergo»

Γράφει προφητικά ο ίδιος ο Καρούσος στα «Γιούρα»: «Εκλογές περιμέναμε. Η ζωή κυλούσε ειρηνικά και ήρεμα παρά τους κραυγαλέους τίτλους των εφημερίδων. Ο πόλεμος δεν έλυσε κανένα ζήτημα (…). Και νάτος πάλι ο εμφύλιος πόλεμος. Αναπάντεχα, απροσδόκητα. Γιατί είναι εμφύλιος πόλεμος. Αρχίζει βέβαια με την επικράτηση των σκοτεινών δυνάμεων. Μ’ αυτό δεν αλλάζει τη σημασία του. Θάναι βουβός, μακρύς, ατελείωτος και θα λήξει μέσα στις φλόγες».

ghionis@enet.gr

Πηγή: Εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» (Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009)

1 σχόλιο

Filed under Αριστερά, Βιβλία, Δανεισμένα, Επιφανείς Λευκάδιοι

Ερώτηση στο Ευρωκοινοβούλιο για τα τοξικά ναυάγια στη Μεσόγειο

Είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτηση στη συγκλονιστική μαρτυρία του «αποστάτη» της «Ντραγκέτα», της καλαβρέζικης Μαφίας, Φραντσέσκο Φόντι όπου είχε παραδεχτεί μπροστά στους Ιταλούς ανακριτές ότι συμμετείχε σε κύκλωμα που βύθισε σκόπιμα τουλάχιστον τρία πλοία φορτωμένα με απόβλητα στην Αδριατική. Μεταξύ δε αυτών και το φορτηγό «Βόρειες Σποράδες» με 75 βαρέλια με τοξικά απόβλητα, το οποίο βυθίστηκε το 1992 στα ανοιχτά του Γκεντσάνο.

mafia_ionio_01

Ο χάρτης με ορισμένα επιβεβαιωμένα ναυάγια με τοξικά απόβλητα (κόκκινο χρώμα) και οι τόποι πιθανολογούμενων ναυαγίων - Κάποια ενδεχόμενα να βρίσκονται σε όχι μακρυνή απόσταση από τη Λευκάδα (Πηγή: «ΒΗΜΑ Online», Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009)

Παραθέτουμε σήμερα την ερώτηση που κατάθεσε για το θέμα αυτό στο ευρωκοινοβούλιο ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος:
=====================================================
Ερώτηση στο ευρωκοινοβούλιο σχετικά με τα ναυάγια με τοξικά και πυρηνικά απόβλητα στη Μεσόγειο κατέθεσε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Περισσότερα από 30 πλοία με τοξικά και πυρηνικά απόβλητα φέρεται πως έχει βυθίσει στην Μεσόγειο η Ντρανγκέτα (μαφία της Καλαβρίας), σύμφωνα με ανακοινώσεις της Ιταλικής Περιβαλλοντικής Οργάνωσης Legambiente, καθώς και την κατάθεση-ομολογία του Φραντσέσκο Φόντι, πρώην «στελέχους» της Μαφίας. Εφτά από αυτά βρίσκονται στο Ιόνιο Πέλαγος και τα υπόλοιπα στην Αδριατική θάλασσα.

Για το ζήτημα υιοθετήθηκε και σχετικό ψήφισμα από το Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος (ΕΠΚ) που πραγματοποιήθηκε στο Μάλμε της Σουηδίας στις 16-18 Οκτωβρίου.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης και το κείμενο του ψηφίσματος του ΕΠΚ:

Θέμα: Ναυάγια με τοξικά και πυρηνικά απόβλητα στη Μεσόγειο

Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα του ιταλικού και ελληνικού τύπου, ανακοινώσεις της Ιταλικής Περιβαλλοντικής Οργάνωσης Legambiente, καθώς και την κατάθεση-ομολογία του Φραντσέσκο Φόντι, πρώην «στελέχους» της Μαφίας της Καλαβρίας στις Ιταλικές Αρχές, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η εν λόγω μαφία έχει βυθίσει περισσότερα από 30 πλοία με τοξικά και πυρηνικά απόβλητα στην Μεσόγειο, εφτά από τα οποία στο Ιόνιο Πέλαγος και τα υπόλοιπα στην Αδριατική θάλασσα. Αν αναλογιστούμε ότι μόνο στο ναυάγιο του μήκους 110 μέτρων «Κούνσκι», που βρέθηκε 30 χιλιόμετρα ανοιχτά των νοτιοδυτικών ακτών της Καλαβρίας, μετά από υπόδειξη του Φραντσέσκο Φόντι, εντοπίστηκαν 120 βαρέλια τοξικών αποβλήτων, τότε μπορούμε να αναλογιστούμε τις ολέθριες συνέπειες για τη δημόσια υγεία των πολιτών της Ιταλίας, της Ελλάδας και άλλων χωρών που βρέχονται από τη Μεσόγειο από την παράνομη βύθιση των 30 πλοίων.

Σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες για το θαλάσσιο περιβάλλον αλλά και την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία για τη προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος απαγορεύεται η εκούσια διάθεση τοξικών και πυρηνικών αποβλήτων, ενώ πρέπει να καταγράφεται και να παρακολουθείται η πορεία τους.

Σε αυτό το πλαίσιο ερωτάται η Επιτροπή:

  1. Έχει γνώσει των συγκεκριμένων καταγγελιών ή/και έχει διερευνήσει το πολύ σοβαρό αυτό ζήτημα;
  2. Τι πρωτοβουλίες είναι διατεθειμένη να πάρει σύμφωνα και με τις δεσμεύσεις που απορρέουν από την Απόφαση αριθ. 2850/2000/ΕΚ (άρθρα 2 και 3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2000, για τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου συνεργασίας στον τομέα της ακούσιας ή εκούσιας θαλάσσιας ρύπανσης;
  3. Θεωρεί ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε παραβίαση της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική) αλλά και του Κανονισμού (EK) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων; Αν ναι, τι μέτρα είναι διατεθειμένη να πάρει;

11ο Συμβούλιο
του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος
Malmö, 16-18 Οκτωβρίου 2009

ΨΗΦΙΣΜΑ

Παράνομη διακίνηση επικίνδυνων απόβλητων: ποιος κρύβεται πίσω από τη «Μαφία»;

Οι αποκαλύψεις ενός «μεταμεληθέντος», πρώην μέλους της N’dranghetta, οδήγησε στην ανακάλυψη του ναυαγίου του Cunsky, ενός πλοίου που είχε βυθιστεί στα ανοικτά της ακτής της Καλαβρίας, με ολόκληρο το φορτίο του από ραδιενεργά βαρέλια. Αυτό επιβεβαιώνει τις πληροφορίες που η Greenpeace και η Legambiente δημοσιεύουν εδώ και χρόνια. Σύμφωνα με αυτές τις δύο ΜΚΟ, περισσότερα από 30 πλοία, μαζί με τα εξαιρετικά επικίνδυνα τοξικά και ραδιενεργά φορτία τους, ανατινάχτηκαν και βυθίστηκαν σε αυτή την περιοχή τη δεκαετία1980-1990.

Το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα θέτει τα παρακάτω ερωτήματα:

  • Από πού ακριβώς προέρχονται αυτού του είδους τα απόβλητα;
  • Πώς κατέστη δυνατόν, και με τη βοήθεια ποιών, να περάσουν αυτά τα πλοία στα χέρια μιας εταιρείας της Μαφίας με στόχο να «βγουν από τη μέση»;
  • Ποιες είναι, και ποιες θα είναι στο μέλλον, οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον, την τροφική αλυσίδα και τον πληθυσμό που ζει κοντά στη συγκεκριμένη περιοχή;

Αυτό το σκάνδαλο αποκαλύπτει για ακόμη μια φορά την παντελή έλλειψη διαφάνειας και εγγυήσεων σχετικά με τη μεταχείριση των πυρηνικών και των χημικών αποβλήτων.

Οι Ευρωπαίοι Πράσινοι ζητούν από την ΕΕ να συστήσει μια διεθνή ερευνητική επιτροπή προκειμένου να δοθεί μια απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα και να διασφαλιστεί ότι τα απόβλητα θα ανελκυσθούν και θα τύχουν της κατάλληλης επεξεργασίας ενώ και η περιοχή θα απολυμανθεί.

Η Μεσόγειος είναι ένα δημόσιο αγαθό για όλους μας. Η Περιοχή της Καλαβρίας δεν διαθέτει τις δυνατότητες να ανελκύσει και να επεξεργαστεί κατάλληλα αυτά τα επικίνδυνα απόβλητα· είναι λοιπόν αναγκαία η ευρωπαϊκή βοήθεια και επίβλεψη.

Περαιτέρω, πρέπει να χυθεί άπλετο φως και στις άλλες όψεις αυτού του λαθρεμπορίου· και να φωτιστεί όχι μόνο το λαθρεμπόριο που κατευθύνεται προς τη Σομαλία και τη Μοζαμβίκη, αλλά επίσης και ο θάνατος στη Σομαλία, το 1994, των Ilaria Alpi και Miran Hrovatin, δύο δημοσιογράφων που πρώτοι είχαν ξεσκεπάσει το σκάνδαλο των βυθισμένων πλοίων κοντά στις ιταλικές ακτές.

Υιοθετήθηκε ομόφωνα στις 18 Οκτωβρίου

Πηγή: Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων   via   http://www.ithacanews.gr

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Επτάνησα, Περιβάλλον

Ερώτηση από τους Bουλευτές του ΚΚΕ, Νίκο Μωραΐτη και Μπάμπη Χαραλάμπους: Επικινδυνότητα Εθνικού οδικού δικτύου Αμφιλοχίας-Λευκάδας

Oι βουλευτές του ΚΚΕ, Νίκος Μωραΐτης (Αιτωλοακαρνανίας) και Μπάμπης Χαραλάμπους (Κέρκυρας) κατέθεσαν Ερώτηση -τη Τρίτη κατά σειρά- με θέμα την επικινδυνότητα του εθνικού οδικού δικτύου Αμφιλοχίας – Λευκάδας και τις αναγκαίες παρεμβάσεις, προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Στην επίκαιρη ερώτησή τους, πιο συγκεκριμένα, οι κομμουνιστές βουλευτές τονίζουν:

dromos_karmaniola

Η μεγάλη επικινδυνότητα που παρουσιάζει το εθνικό οδικό δίκτυο που συνδέει την Αμφιλοχία με τη Λευκάδα, είναι γνωστή σε όλους τους υπεύθυνους. Το υπάρχον οδικό δίκτυο είναι χαραγμένο εδώ και σχεδόν 50 χρόνια με αποτέλεσμα να μην ανταποκρίνεται πλέον στις σύγχρονες ανάγκες. Το κόμμα μας επανειλημμένα έχει φέρει το θέμα στη Βουλή με ερωτήσεις. Τα προβλήματα είναι πολλά. Υπάρχουν πολλές στροφές οι οποίες έχουν λάθος κλίση. Η ποιότητα του οδοστρώματος είναι κακή και σε πολλά σημεία έχει 10ετίες να ανανεωθεί. Επίσης και η σήμανση του δικτύου είναι αντιστοίχως ελλιπέστατη. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί πως από το συγκεκριμένο κομμάτι του οδικού δικτύου διέρχεται μεγάλος όγκος κίνησης αφού βρίσκεται πάνω στον άξονα που φτάνει μέχρι και την Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα, υπάρχει στην περιοχή το αεροδρόμιο του Ακτίου, καθώς επίσης και από τη στιγμή που τους καλοκαιρινούς μήνες αυξάνει η τουριστική κίνηση με επίκεντρο τη Λευκάδα. Μιλάμε λοιπόν για έναν δρόμο καρμανιόλα, ιδιαίτερα επικίνδυνο, με μεγάλη κίνηση. Δυστυχώς, τα θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα και οι τραυματισμοί είναι πάρα πολλοί και καθόλου τυχαίοι. Μάλιστα την Κυριακή σημειώθηκε και άλλο θανατηφόρο τροχαίο με 5 νεκρούς και 3 τραυματίες. Επιπλέον και με το νέο δυστύχημα αναδείχθηκε για μία ακόμη φορά το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Κέντρο Υγείας Βόνιτσας εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού και μέσων. Το γεγονός ότι το Κέντρο Υγείας διαθέτει μόνο ένα ασθενοφόρο και έναν μόνο οδηγό για την κάλυψη των αναγκών όλης της περιοχής, έχει σαν αποτέλεσμα τα Σαββατοκύριακα να μην υπάρχει ασθενοφόρο. Το ασθενοφόρο που έφτασε στο τόπο του δυστυχήματος ήρθε από άλλη περιοχή (Πάτρα) με πολύ μεγάλη καθυστέρηση.

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ.κ. Υπουργοί:

  1. Σε ποιες άμεσες παρεμβάσεις θα προχωρήσει η κυβέρνηση για τη βελτίωση του δρόμου;
  2. Προτίθεται η κυβέρνηση να προχωρήσει και πότε σε χάραξη και κατασκευή νέου δρόμου;
  3. Τι μέτρα προτίθεται να πάρει άμεσα η κυβέρνηση ώστε το Κέντρο Υγείας Βόνιτσας να στελεχωθεί με το απαραίτητο μόνιμο προσωπικό και τα αναγκαία μέσα (ασθενοφόρα κ.ά.)

Οι βουλευτές
Νίκος Μωραΐτης
Μπάμπης Χαραλάμπους

=======================================================
Πηγή: Ιστολόγιο ΞΗΡΟΜΕΡΟNEWS

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Στραβά κι ανάποδα

Συμπεράσματα συνεδρίου για τον Πλάτωνα Δρακούλη που έγινε στις 23-25 Οκτωβρίου 2009 στην Ιθάκη

«Το Συνέδριο για τον Πλάτωνα Δρακούλη έφτασε στο τέλος του. Πριν φύγουμε απ’ αυτήν την αίθουσα θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα σύντομο απολογισμό. Είχαν προσκληθεί 29 σύνεδροι, ήρθαν και συμμετείχαν 18 σύνεδροι. Οι απουσίες των συνέδρων οφείλονται κυρίως στις πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες της πρώτης ημέρας του συνεδρίου. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι και των απόντων οι ανακοινώσεις θα συμπεριληφθούν στα πρακτικά του συνεδρίου.

synedrio_platwna_drakouli

Στο σύνολό τους οι ανακοινώσεις ήταν ενδιαφέρουσες. Αρκετές ήταν εκείνες που έφεραν νέα στοιχεία στην υπόθεση Δρακούλη. Άλλες μας παρουσίασαν νέους προβληματισμούς και άνοιξαν δρόμους για έρευνα.

Είναι αλήθεια ότι φεύγουμε από το Συνέδριο περισσότερο και καλύτερα ενημερωμένοι για τη ζωή, τη δράση, την ιδεολογία και τις πρακτικές του Πλάτωνα Δρακούλη.

Κατανοήσαμε το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε και δραστηριοποιήθηκε ο Δρακούλης. Επρόκειτο για μία εποχή πλούσια σε γεγονότα και σοβαρές ανακατατάξεις και ιδιαίτερα στο εργατικό σοσιαλιστικό κίνημα.

Διευκρινίστηκαν στοιχεία για την καταγωγή και το οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε.

Σοβαρή συζήτηση έγινε για το περιεχόμενο της ιδεολογίας του και για τις πρακτικές που εφάρμοσε ο Πλάτων Δρακούλης. Κινήθηκε γενικά μέσα στη σοσιαλδημοκρατική ιδεολογία, την οποία προσπάθησε να στηρίξει με κείμενα δικά του και μεταφράσεις ξένων έργων.

Επιρροές δέχθηκε από την αρχαία ελληνική σκέψη και τη χριστιανική ηθικολογία, ενώ είχε ανάμειξη και σε αναρχικές πρακτικές.

Ο σοσιαλισμός του είναι συγκεχυμένος με πολλά αντιφατικά στοιχεία. Από τις αρχές ωστόσο του 20ου αιώνα πέρασε σε αστικοδημοκρατικές θέσεις, στηρίζοντας μάλιστα το Βενιζέλο στην εξωτερική αγγλόφιλη πολιτική του.

Ιδιαίτερος λόγος έγινε για τις πρακτικές που χρησιμοποίησε ο Δρακούλης, προκειμένου να προβληθεί τόσο στο ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό κίνημα, όσο και στο ελληνικό. Αυστηρά κρίθηκε η τακτική του στις προεκλογικές και μετεκλογικές εποχές. Αλλά και στοιχεία του χαρακτήρα του δεν ξέφυγαν από την κριτική κάποιων ανακοινώσεων.

synedrio_platwna_drakouli_03

Ενδιαφέρουσες και διαφωτιστικές ήταν οι ανακοινώσεις που έγιναν για τα ζητήματα της εκπαίδευσης, της ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας, του τύπου και της εκδοτικής παραγωγής, του θεοσοφισμού και των αγροπόλεων. Όλα αυτά τα θέματα συνιστούν σοβαρές συνιστώσες της ιδεολογίας και της πρακτικής του, που δεν πρέπει να υποτιμώνται από τους μελετητές του Πλάτωνα Δρακούλη. Σε κάποια μάλιστα από αυτά τα θέματα οι προβληματισμοί και οι προτάσεις του είναι πρωτότυπες και πρωτόγνωρες για τα ελληνικά δεδομένα.

Πάντως πέρα από τα όποια αρνητικά της δράσης και της τακτικής του, όλοι σχεδόν ομολόγησαν τη συνεισφορά του Πλάτωνα Δρακούλη, στον προβληματισμό της ελληνικής κοινωνίας, κατά το τέλος του 19ου αιώνα. Μπορεί να θεωρείται προδρομική μορφή του ελληνικού σοσιαλιστικού κινήματος, ενταγμένη πάντα μέσα στα ιστορικά πλαίσια της εποχής του.

Τελειώνοντας, θέλω να σας ευχαριστήσω για τη συμμετοχή σας. Χωρίς εσάς δεν θα είχαμε αυτό το άνοιγμα στη μελέτη του φαινομένου «Πλάτωνα Δρακούλη».

Σχετικά με τα πρακτικά, θα γίνει προσπάθεια από την πλευρά μας να εξοικονομήσουμε την απαραίτητη επιχορήγηση της έκδοσής τους. Ήδη δύο εκδοτικοί οίκοι έχουν εκφράσει ενδιαφέρον. Γι’ αυτό θα θέλαμε να μας στείλετε το κείμενο της ανακοινώσεώς σας μέχρι το τέλος του Δεκέμβρη (σε ηλεκτρονική μορφή και μία εκτύπωση)».

Στη συνέχεια ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής, κ. Τηλέμαχος Καραβίας, ανακοίνωσε ότι η Οργανωτική Επιτροπή:

synedrio_platwna_drakouli_02

  • Θα συνεχίσει να προβάλει τη δράση και το έργο του Πλάτωνα Δρακούλη, στην Αθήνα (στις 29 Νοεμβρίου, στην Αθήνα θα πραγματοποιηθεί Ημερίδα και κάλεσε όσους από τους Συνέδρους θέλουν να συμμετάσχουν να το δηλώσουν).
  • Θα προτείνει στο Δήμο Ιθάκης για την ονομασία δρόμου ή πλατείας με το όνομα του Πλάτωνα Δρακούλη.
  • Θα προτείνει στο Δήμο και στο Επαρχείο Ιθάκης να προχωρήσουν στην πρόσκληση ενδιαφέροντος για τη φιλοτέχνηση της προτομής του Πλάτωνα Δρακούλη.
  • Θα προτείνει να θεσπισθεί υποτροφία για πρωτότυπη ερευνητική εργασία μεταπτυχιακού επιπέδου, με θέμα τον Πλάτωνα Δρακούλη.
  • Μέρος των βιβλίων και αντιγράφων των ντοκουμέντων που εκτέθηκαν κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου, θα παραχωρηθούν στην Βιβλιοθήκη του Μορφωτικού Κέντρου Ιθάκης.

=====================================================
Πηγή: www.ithacanews.gr

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Επτάνησα, Ιστορία

Ο άλλος …Δομάζος, ο Χρήστος, ποδοσφαιριστής του ιστορικού σωματείου Τηλυκράτης Λευκάδας

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα Sport 24:

Ο ανιψιός του Μίμη Δομάζου στη Λευκάδα

mimis_domazos «Δομάζος και γκόλ». Κλασική ατάκα από σπορτκάστερ της εποχής, τις δεκαετίες του 1960 και 1970, όταν ο εκ των κορυφαίων Ελλήνων ποδοσφαιριστών όλων των εποχών μεσουρανούσε στα ελληνικά αλλά και τα ευρωπαϊκά γήπεδα (με αποκορύφωμα την πορεία με τον Παναθηναϊκό ως το Γουέμπλεϊ). Αυτές τις μέρες, πιο δειλά είναι η αλήθεια, ανάλογες ατάκες ακούγονται από τους συναδέλφους

δημοσιογράφους στη Λευκάδα, όπου βλέπουν έναν άλλο Δομάζο να δίνει ώθηση στην πιο ιστορική ομάδα του νησιού, τον ξακουστό Τηλυκράτη.

tily_01 Η ομάδα που ιδρύθηκε το 1927, και αυτή τη στιγμή οδηγεί την κούρσα στον 5ο όμιλο του περιφερειακού πρωταθλήματος. Ένα από τα αστέρια της, είναι ο 18χρονος μεσοεπιθετικός Χρήστος Δομάζος, ανηψιός του μεγάλου Μίμη Δομάζου (γιός του αδελφού του Θανάση)!

Με δικό του γκολ προς το φινάλε του αγώνα «έσπασε» την περασμένη Κυριακή το αμυντικό τείχος του Απόλλωνα Πάργας, προκαλώντας ντελίριο ενθουσιασμού στους φίλους του Τηλυκράτη που είχαν βρεθεί στο δημοτικό στάδιο Λευκάδας «Πλάτωνας Γληγόρης». Το δεύτερο γκολ από τον Κούτσικο στις καθυστερήσεις ήταν το κερασάκι στην τούρτα για την ομάδα που παρέμεινε στην κορυφή της βαθμολογίας.

Το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά…

«Έχουμε και εμείς τον δικό μας Δομάζο. Είναι εξαιρετικός παίκτης και μπορώ να πω ότι έχει λίγο το σουλούπι του θείου του, αν και τον μεγάλο Δομάζο δεν μπορεί να τον φτάσει κανείς», λέει στο SPORT 24 ο προπονητής του Τηλυκράτη Γιώργος Κατηφόρης, που στέκεται ιδιαίτερα και στον χαρακτήρα του νεαρού: «Είναι εξαιρετικό παιδί και έχει δέσει αμέσως στην ομάδα. Σαφώς και ο κόσμος, christos_domazos

όπως και οι συμπαίκτες του, κάνουν συνειρμούς και συνθήματα με το επώνυμό του, είναι λογικό», μας λέει ο τεχνικός της ομάδας, η οποία έχοντας ξεπεράσει κάποια διοικητικά προβλήματα έχει βάλει πλώρη για το όνειρο.

«Η άνοδος στη Γ’ εθνική αποτελεί το όνειρο δεκαετιών, αλλά προτιμάμε να κοιτάμε παιχνίδι με το παιχνίδι. Έχουμε νέα ομάδα, με πολλά νεαρά παιδιά, διάθεση για δουλειά και ελπίζουμε να έχουμε μια όσο το δυνατόν καλύτερη πορεία», καταλήγει ο προπονητής του Τηλυκράτη για να δώσει τη σκυτάλη στον νεαρό Δομάζο, τον οποίο ρωτάμε περισσότερο για …στατιστικά στοιχεία τι ομάδα είναι:

«Παναθηναϊκός. Δεν γίνεται αλλιώς«

«Θέλει και ρώτημα; Παναθηναϊκός. Δεν γίνεται αλλιώς. Με τέτοιο θείο και με αυτές τις εικόνες, είναι δυνατόν να είμαι κάτι άλλο;» μας λέει και αναρωτιόμαστε πού έχει δει τον Μίμη Δομάζο, δεδομένου ότι έχει γεννηθεί μόλις το 1991.

«Κασέτες, βιβλία, DVD και ότι άλλο φανταστείτε. Φυσικά και ο πατέρας μου μιλούσε συνέχεια για τον αδελφό του και οι παραστάσεις που πήρα ήταν μεγάλες. Μακάρι βέβαια να τον είχα δει και live» εύχεται ο νεαρός άσος, που αν και είναι μόλις στη δεύτερη ομάδα του (μετά τα Σούρμενα) ονειρεύεται να κάνει καριέρα:

«Το θέλω πολύ. Δεν σκέφτομαι τον Παναθηναϊκό, λόγω επωνύμου, αλλά γενικά το ότι θέλω να κάνω επαγγελματική καριέρα. Αυτή τη στιγμή είμαι πολύ ευχαριστημένος στην ομάδα μου εδώ στη Λευκάδα, ένα πανέμορφο νησί και ας μας τα έχει χαλάσει λίγο ο καιρός που όλο βρέχει τώρα τελευταία» καταλήγει ο νεαρός.

Παράσημο από τον «Στρατηγό»

Tον λόγο φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην τον δώσουμε και στον «Στρατηγό», τον έναν και μοναδικό Μίμη Δομάζο, να μιλήσει για το μήλο που έπεσε κάτω από τη μηλιά του αδελφού του:

«Θα ήθελα να σταθώ πρώτα στο χαρακτήρα του γιατί είναι ένα θαυμάσιο παιδί. Πέρυσι τον είχα πάρει μαζί μου και στην ομάδα του Μετρό και τον είχα δίπλα μου. Εφέτος δεν έχω μπορέσει να τον δω ακόμα, ίσως το καταφέρω όταν θα έρθει για κανένα παιχνίδι στην Αθήνα. Έχει ταλέντο και μπορεί να πάει μπροστά. Χαίρομαι γι’ αυτόν», μας λέει ο «Στρατηγός», που μπορεί να το φέρει έτσι η μοίρα και να βρεθεί τετ α τετ με τον αγαπημένο του ανιψιό στο γήπεδο της Λευκάδας!

Πριν από δύο χρόνια είχε παίξει στο φιλικό των παλαιμάχων του Παναθηναϊκού με τους αντίστοιχους του Τηλυκράτη και ήδη οι Λευκαδίτες ετοιμάζονται να ξανακαλέσουν τον Παναθηναϊκό. Τότε ο Μίμης θα βρει απέναντί του (αν και ο νεαρός δεν θα παίξει με τους παλαιμάχους) τον νεαρό Χρήστο.

Το εύχομαι γιατί θα είναι μια ευκαιρία για μένα να τον δω να παίζει στο γήπεδο. Η ηλικία δεν είναι εμπόδιο, αφού ακόμα και τώρα κάνει …μαγικά πράγματα στο χορτάρι”, λέει ο νεαρός ποδοσφαιριστής γιά τον θείο του.

Ο Τηλυκράτης (σημαίνει “Ο άνθρωπος που κρατά μακρύ δόρυ”) παίζει και αυτή την Κυριακή στη Λευκάδα και οι στίχοι από τον ύμνο της ομάδας (τους έχει γράψει ο συνάδελφος στα “ΝΕΑ” Ηλίας Γεωργάκης, σε μουσική του Διονύση Γράψα) θα δονούν και πάλι την ατμόσφαιρα:

Η ομάδα του Τηλυκράτη Λευκάδας το 1932 (Πηγή: www.tilikratisfc.gr - επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου)

Η ομάδα του Τηλυκράτη Λευκάδας το 1932 (Πηγή: http://www.tilikratisfc.gr - επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου)

“Ψηλά ως την Ελάτη να φτάσεις Τηλυκράτη, ανίκητη ομάδα, καμάρι στη Λευκάδα”.

Αν μάλιστα βάλει και πάλι γκολ ο Δομάζος, τότε ποιός τους πιάνει!
======================================================
Πηγή: Sport24   via     Ηλίας Π. Γεωργάκης
Οι φωτογραφίες είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του Τηλυκράτη

Σχολιάστε

Filed under Αθλητικά, Δανεισμένα

Συνολικά πέντε άτομα έχασαν τη ζωή τους στο πρόσφατο τροχαίο στο δρόμο καρμανιόλα Αμφιλοχίας – Λευκάδας

Αναδημοσιεύουμε από την ημερήσια εφημερίδα Αιτωλίας και Ακαρνανίας «Συνείδηση» για το πρόσφατο αιματηρό τροχαίο στο δρόμο καρμανιόλα Αμφιλοχίας – Λευκάδας όπου έχασαν συνολικά τη ζωή τους πέντε άτομα:

ekav_lefkadas

Κι άλλο αίμα στις καρμανιόλες της Βόνιτσας

5 νεκροί σε 1 τροχαίο

Η επικινδυνότητα του δρόμου έχει επισημανθεί από χρόνια, παρά τις πιέσεις όμως καμία παρέμβαση βελτίωσης δεν έγινε. Πόσοι ακόμη πρέπει να θυσιαστούν;

Για τα αίτια του πολύνεκρου δυστυχήματος που σημειώθηκε την Κυριακή, στις 10:15 το πρωί στο 28ο χλμ. της Ε.Ο. Αμφιλοχίας – Λευκάδος, δεν χωράει καμία συζήτηση: Φταίει ο δρόμος. Σίγουρα για κάθε τροχαίο είναι ο ανθρώπινος παράγοντας καθοριστικός, στην προκειμένη περίπτωση όμως η πλαγιομετωπική σύγκρουση δεν θα είχε γίνει ποτέ αν ο δρόμος δεν έμοιαζε με… πίστα πατινάζ.

Η ολισθηρότητα του συγκεκριμένου σημείου, όπως και τεσσάρων – πέντε ακόμη στην ίδια περιοχή, έχει αποτελέσει το αντικείμενο επισημάνσεων και μακροχρόνιων παρεμβάσεων και εκκλήσεων προς πάσα αρμόδια αρχή και υπηρεσία. Χωρίς αποτέλεσμα όμως. Ο δρόμος παραμένει στην ίδια άθλια κατάσταση και η επικινδυνότητά του αυτή την περίοδο, λόγω βροχών, έχει αυξηθεί. Όταν σε λίγο θα έχουμε και παγετό… η κατάσταση θα είναι άκρως επικίνδυνη.

Το συγκεκριμένο πολύνεκρο δυστύχημα έγινε όταν το Ι.Χ. επιβατικό αυτοκίνητο που οδηγούσε Αλβανός υπήκοος με κατεύθυνση τη Λευκάδα μπήκε στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούστηκε με έτερο Ι.Χ. που οδηγούσε Βορειοηπειρώτης. Οδηγοί και επιβάτες έχασαν επί τόπου τη ζωή τους. Μια επιβάτης υπέκυψε λίγο αργότερα στο νοσοκομείο, όπου μεταφέρθηκε με σχετική καθυστέρηση αφού το Κ.Υ. Βόνιτσας διαθέτει μεν ασθενοφόρο, δεν διαθέτει όμως οδηγούς (πλην ενός που κάνει μία μόνο βάρδια ασφαλώς), με αποτέλεσμα να έπρεπε να φτάσουν στο σημείο ασθενοφόρα από Λευκάδα και Πρέβεζα! Να σημειωθεί ότι στην ευρύτερη περιοχή έχουν καταγραφεί πολλά τροχαία δυστυχήματα και το θέμα της αδυναμίας διακομιδής με ασθενοφόρο έχει απασχολήσει έντονα και στο παρελθόν.

=======================================================
Πηγή:
Εφημερίδα «Συνείδηση» (Ημερήσια εφημερίδα της Αιτωλίας και Ακαρνανίας)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Ειδήσεις, Κοινωνικά θέματα

Η νεροτριβή στο Μοναστηράκι του Δήμου Ανακτορίου

Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης Δημητσάνας - Νεροτριβή (Πηγή: www.in.gr - Αγροτουρισμός)

Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης Δημητσάνας - Νεροτριβή (Πηγή: http://www.in.gr - Αγροτουρισμός)

Νεροτριβή δεν υπήρχε νομίζω παλιότερα στο νησί μας. Λιγοστά τα νερά. Έτσι, όταν έπρεπε να πλυθούν τα υφαντά μάλλινα χοντρόσκουτα -μαντανίες, βελέντζες, φλοκάτες, καρπέτες κ.ά- περνούσε κάποιος από το χωριό μας και τα έπαιρνε για τη νεροτριβή. Τώρα που ακριβώς τα πήγαινε δεν ξέρω…

Ο σωστός υπολογισμός του χρόνου παραμονής του κάθε υφαντού στον κάδο ήταν μια τέχνη που έπρεπε να την κατέχει ο νεροτριβιάρης ή ντριστελιάρης.

Όπως διαβάσαμε στο ιστολόγιο Ξηρόμερο News μια τέτοια νεροτριβή φαίνεται να λειτουργεί ακόμη και σήμερα στο κοντινό μας Μοναστηράκι του Δήμου Ανακτορίου:

«Στο χωριό Mοναστηράκι υπάρχει και λειτουργεί ακόμα και σήμερα η παραδοσιακή νεροτριβή που χρησιμοποιείται για το πλύσιμο ρούχων με τη ροή φυσικού τρεχούμενου νερού από τα Ακαρνανικά όρη. Η νεροτριβή επεξεργάζεται μάλλινα υφαντά (φλοκάτες, κουβέρτες, μαντανίες, κάπες κ.α.). Η πτώση του νερού στον κάδο προκαλεί τη δημιουργία στροβίλων, οι οποίοι συμπαρασύρουν τα ρούχα και η δημιουργούμενη τριβή των ρούχων με το νερό δίνει μία άλλη όψη στα υφαντά και τα χοντρά ρούχα γιατί χνουδιάζουν και γίνονται αφράτα και μαλακά. Με την τριβή του νερού τα υφαντά «αναμαλλιάζουν», χνουδιάζουν, γίνονται αφράτα και τα στημόνια με τα υφάδια δημιουργούν ένα σώμα (κλείνουν τα αναμεταξύ τους κενά).

nerotrivi_03

Είναι καθημερινό συνηθισμένο θέαμα στη νεροτριβή τα απλωμένα για να στεγνώσουν ρούχα από το δυνατό φως και τον αέρα.

nerotrivi_02

Για την αξιοποίηση της νεροτριβής ο ίδιος ο ιδιοκτήτης σκέπτεται να δημιουργήσει Μουσείο υδροκίνησης το οποίο θα συμβάλλει στην τουριστική ανάπτυξη της μαγευτικής περιοχής του Ξηρομέρου – ΦΩΤΟ: Photo art angelos».
=====================================================
Πηγή: Ιστολόγιο Ξηρόμερο News

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Λαογραφία, Παράδοση

Σε απόγνωση χιλιάδες ελαιοπαραγωγοί του νομού Αιτωλοακαρνανίας λόγω… πυρηνοτρύτη

Μαύρη τρύπα τεραστίων διαστάσεων στον πυρήνα της τοπικής αγροτικής οικονομίας, άνοιξε ο…

Πυρηνοτρύτης

Καταστροφή: Σε πλήρη απόγνωση οι χιλιάδες ελαιοπαραγωγοί του νομού μας βλέπουν τον καρπό να πέφτει απ’ τα δέντρα και να σαπίζει. Ασύμφορη η συγκομιδή της πράσινης ελιάς. Το έντομο «πυρηνοτρύτης» ευθύνεται για όλα, ο ΕΛΓΑ όμως δεν δίνει αποζημιώσεις, παρ’ εκτός και αν υπάρξει σχετική υπουργική απόφαση. Θα υπάρξει;;;

karpos_elias

Μετά την περσινή χρονιά της γενικής ακαρπίας στα ελαιόδεντρα, οι παραγωγοί είδαν φέτος τα λιοστάσια τους «φορτωμένα» με καρπό και θεώρησαν ότι αυτή τη χρονιά θα καλύψουν το χαμένο έδαφος και ένα μεγάλο μέρος από τις οικονομικές τους ανάγκες. Δυστυχώς όμως υπολόγισαν χωρίς τον… πυρηνοτρύτη! Πρόκειται για ένα μικρό έντομο που όπως το όνομά του μαρτυρά, τρυπά τον πυρήνα όπου και εναποθέτει τα αυγά του.

Η περίοδος της επώασης διαρκεί 5 έως 8 ημέρες όταν η θερμοκρασία είναι γύρω στους 25οC. Όταν το νέο έντομο είναι έτοιμο να βγει απ’ τον καρπό, το κάνει απ’ τη δίοδο του μίσχου που ενώνει την ελιά με το δέντρο, με αποτέλεσμα η ελιά να πέφτει στο έδαφος, πριν ακόμη ωριμάσει.

Αρκεί μια βόλτα σε έναν οποιονδήποτε ελαιώνα για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του προβλήματος. Κάτω απ’ τα δέντρα υπάρχει ένα ολόκληρο στρώμα από πράσινες ελιές… οι οποίες ασφαλώς δεν μπορεί να διατεθούν στο εμπόριο ως βρώσιμες, πράσινες ελιές, ούτε νόημα έχει η συγκομιδή τους προς ελαιοποίηση. Όσοι το επεχείρησαν, εκτός του ότι χρειάστηκε να πληρώσουν πολλά μεροκάματα για να συλλέξουν τον πεσμένο στο έδαφος καρπό και την επομένη να τον ξανασυλλέξουν, αφού οι πτώσεις είναι ασταμάτητες, διαπίστωσαν ότι… με 1,5 – 2 κιλά ανά κάδο, απλά δεν συμφέρει. Το μόνο που έχουν να κάνουν είναι… να προσευχηθούν να μείνει έστω και ο μισός καρπός στο δέντρο, να μαυρίσει και να τον συλλέξουν αργότερα. Δυστυχώς όμως ο πυρηνοτρύτης δεν καταλαβαίνει από τέτοια…

Η οικονομική ζημιά είναι ανυπολόγιστη. Και το χειρότερο είναι ότι ο κανονισμός του ΕΛΓΑ δεν προβλέπει αποζημίωση, αφού δεν πρόκειται για κάποια φυσική καταστροφή (παγετός, χαλάζι, ανεμοθύελλα κ.τ.λ.), αλλά για προσβολή από το συγκεκριμένο έντομο. Η μόνη περίπτωση για να δοθούν αποζημιώσεις και να μετριαστεί κάπως η ζημιά, είναι να υπογράψει σχετική υπουργική απόφαση η νέα υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κα Κατερίνα Μπατζελή. Και το ερώτημα ασφαλώς δεν μπορεί να είναι άλλο: Θα το κάνει; Θα ακούσει η νέα κυβέρνηση την αγωνία αυτών των ανθρώπων που κυριολεκτικά καταστρέφονται ή θα αδιαφορήσει όπως έκαναν οι προηγούμενοι, για να πάρουν το μάθημά τους στην κάλπη; Θα στηρίξει τους αγρότες όπως με έμφαση έλεγαν προεκλογικά ή θα τους αγνοήσει σε μια τόσο δύσκολη στιγμή;

Μιλήσαμε με δεκάδες παραγωγούς. Και όλοι μας είπαν ότι δεν ζητάνε ούτε χάρες ούτε ελεημοσύνες απ’ τη νέα κυβέρνηση. Αυτό που ζητάνε είναι να δει την πραγματικότητα, να αναγνωρίσει το πρόβλημα. Προς διευκόλυνση του υπουργείου, θεωρούμε ότι η Νομαρχία Αιτ/νίας και η Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης, σε συνεργασία με τις τοπικές υπηρεσίες του ΕΛΓΑ και τις ίδιες τις αποκεντρωμένες υπηρεσίες του υπουργείου (ΤΟΚΑΑ), σε συνεργασία επίσης με τις Ενώσεις και τις Ομάδες Παραγωγών, μπορεί να συλλέξει και να αποστείλει τα πραγματικά στοιχεία. Αυτό εύκολα θα γίνει αν απευθυνθεί στους εμπόρους και τους ελαιοτριβείς, οι οποίοι επίσης υποφέρουν φέτος απ’ τα αποτελέσματα του πυρηνοτρύτη. Τέλος, θα σημειώσουμε μόνο αυτό: Ο Γ. Παπανδρέου θριάμβευσε επειδή κατάφερε να δώσει την ελπίδα στους πολίτες και δη στους αγρότες. Θα είναι κρίμα να τους απογοητεύσει τόσο νωρίς. Ο ίδιος μίλησε για δίκαιη οικονομική πολιτική που θα στηρίζει τους αδυνάτους. Αν υπάρχει φτωχότερος Έλληνας απ’ τον Αιτ/νάνα αγρότη… ας μας τον υποδείξουν. Αλλά και πάλι, εμείς θα πούμε να γίνει ο διαχωρισμός. Και οι έχοντες ετεροεπαγγελματίες ας μην αποζημιωθούν αν δεν περισσεύουν λεφτά. Οι πραγματικοί, φτωχοί αγρότες όμως πρέπει να στηριχθούν.
=====================================================
Πηγή:
Εφημερίδα «Συνείδηση» (Ημερήσια εφημερίδα της Αιτωλίας και Ακαρνανίας)

Σχολιάστε

Filed under Αγροτιά, Δανεισμένα, Στη γειτονιά μας

Με ρυθμούς χελώνας τα έργα στην Ιονία Οδό

Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια από τότε που υπεγράφη η σύμβαση παραχώρησης για την κατασκευή της Ιονίας Οδού και όμως τα έργα κινούνται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν έχει κρύψει τη δυσαρέσκειά του και το τελευταίο διάστημα ασκούσε πιέσεις για επιτάχυνση των ρυθμών. Από την πλευρά της η κοινοπραξία αποδίδει την καθυστέρηση στους αργούς ρυθμούς με τους οποίους γίνονται οι απαλλοτριώσεις από το κράτος και υπενθυμίζει ότι η είσπραξη νέων -και ακριβότερων- διοδίων προβλέπεται από τη σύμβαση την οποία επικύρωσε η Βουλή.

dytikos_axonas

Η κατασκευή της Ιονίας Οδού είναι ένα έργο που η δυτική Ελλάδα και η Ήπειρος ανέμενε δεκαετίες, καθώς ο άξονας Αντιρρίου – Ιωαννίνων θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνος για τον όγκο της κίνησης που δέχεται (από το 2002 έως το 2005 έγιναν στον δρόμο 589 ατυχήματα με 144 νεκρούς και 1.052 τραυματίες). Η μετατροπή του σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο θα σημάνει τη διαπλάτυνση του δρόμου (δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση συν λωρίδα έκτακτης ανάγκης) και τη βελτίωση των συνθηκών ασφαλείας (βελτίωση χάραξης, διαχωριστική νησίδα κ.ά.). Ταυτόχρονα, τη μείωση της απόστασης από 217 σε 196 χλμ. και το διάστημα που χρειάζεται για να διανυθεί κατά 40%: από 3,5 ώρες σήμερα, σε 1 ώρα και 40 λεπτά.

Πλην όμως οι εργασίες καθυστερούν. Και ενώ η υπεύθυνη κοινοπραξία Νέα Οδός Α.Ε., αν και βρίσκεται πίσω στην υλοποίηση των χρονοδιαγραμμάτων, έδειξε μεγάλη συνέπεια στην τήρηση των όρων της σύμβασης για την ανακατανομή των σταθμών διοδίων και την ανατιμολόγηση του κομίστρου. Πού βρίσκονται λοιπόν σήμερα τα έργα;

– Πριν από λίγο καιρό δόθηκε στην κυκλοφορία η παράκαμψη Αγρινίου (μήκους 35 χλμ.), από την οποία το κράτος κατασκεύασε τα 24 χλμ. και η Νέα Οδός τα υπόλοιπα 11 χλμ.

– Στο τέλους του έτους αναμένεται να παραδοθεί η παράκαμψη Άρτας (περίπου 15 χλμ.). Σήμερα κατασκευάζονται 6 χλμ. από το κράτος, ενώ η Νέα Οδός αναβαθμίζει τα υπάρχοντα 9 χλμ.

– Στο νότιο κομμάτι του άξονα έχει ξεκινήσει περιορισμένος αριθμός εργασιών, στα σημεία όπου οι απαλλοτριώσεις έχουν ολοκληρωθεί. Επίσης ξεκίνησαν οι εκσκαφές για την κατασκευή της σήραγγας Καληδόνας, (1.200 μ.) και Μακύνειας (500 μ.). Στην Κλόκοβα τα έργα δεν έχουν ξεκινήσει καθώς οι κάτοικοι έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας υπέρ της κατασκευής σήραγγας και όχι γεφυρών.

– Στο βόρειο τμήμα έχουν ξεκινήσει χωματουργικές εργασίες σε ελάχιστα σημεία (λ.χ. Μενίδι, είσοδος Ιωαννίνων).

Μακρά διαδικασία

«Η Ιονία οδός έχει καθυστερήσει λόγω των απαλλοτριώσεων και όχι με ευθύνη της κοινοπραξίας», λέει στην «Κ» ο τεχνικός σύμβουλος του έργου κ. Σέργιος Λαμπρόπουλος. «Επίσης έχουμε πρόβλημα με τη μετακίνηση των δικτύων κοινής ωφελείας, που είναι επίσης ευθύνη της πολιτείας, καθώς και με τη μακρά διαδικασία αδειοδότησης του λατομείου που είναι απαραίτητο για τις πρώτες ύλες».

Υψηλόβαθμα στελέχη του ΥΠΕΧΩΔΕ παραδέχονται τις καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις, ωστόσο χαρακτηρίζουν «προφάσεις εν αμαρτίαις» τη θέση της κοινοπραξίας. Μέχρι πρότινος στελέχη του υπουργείου απέδιδαν τις καθυστερήσεις σε προβλήματα που δημιούργησε η κατασκευάστρια κοινοπραξία στην προσπάθειά της να μειώσει το κόστος του έργου.
=====================================================
Πηγή:
Εφημερίδα «Καθημερινή» (Hμερομηνία δημοσίευσης: 07-10-09)   via   Αγρίνιο-Culture

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα

Ένας τσοπάνος αφηγείται… Νίκος Αγγέλης

«Ένας τσοπάνος αφηγείται…», στην προκειμένη περίπτωση ο Ξηρομερίτης Νίκος Αγγέλης. Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στον «Αιτωλοακαρνανικό Τύπο». Εμείς το βρήκαμε στο Αστακιώτικο ιστολόγιο του κ. Ζαρκαδούλα «ο Αστακός στης θάλασσας τον πάτο» απ’ όπου και το αναδημοσιεύουμε.

Παράλληλες διαδρομές με πολλούς άλλους, εδώ στον τόπο μας… Αφηγητής θα μπορούσε κάλλιστα να ‘ναι ο κάθε ένας τσοπάνος της ορεινής Λευκάδας. Δεν θα άλλαζαν και πολλά πράγματα, ούτε καν η «τσοπάνικη ορολογία» -απέναντι εξάλλου είναι το Ξηρόμερο και οι αλληλοεπιδράσεις των δυο τόπων είναι γνωστές-, μόνο τα τοπωνύμια.

Να αναφέρουμε με την ευκαιρία και κάποιους Κολυβιάτες τσοπάνους που γνώρισα τουλάχιστον εγώ, γιατί παλιότερα δεν πρέπει να υπήρχε οικογένεια στο χωριό μας, τα Κολυβάτα Λευκάδας, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή Αλεξάνδρου που να μην ασχολείται στον ένα ή στον άλλο βαθμό με την κτηνοτροφία. Αυτοί ήταν: ο Νικολέτος Κολυβάς (Καραΐσκος), ο Λάκης Κολυβάς (Μπερδεμπές) και ο αδελφός του ο Κώστας, ο Θοδωρής Βρεττός (Σκεβρωμένος), ο Χρήστος Βλάχος (Γέροντας), ο Χρήστος Βρεττός (Πλιάτσικας), ο Κώστας Βλάχος (Βλαχάκιας), ο Σωτήρης Κολυβάς κ.ά.
======================================================

Νίκος Δ. Αγγέλης

Νίκος Δ. Αγγέλης

Πρόκειται για την ιστορία ζωής του Νικολάου Αγγέλη, ο οποίος γεννήθηκε στα Βλυζιανά, ένα ορεινό χωριό του Ξηρομέρου. που εκείνη την εποχή είχε σημαντική κτηνοτροφία. Παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας, που είχε άλλα τέσσερα παιδιά, αναγκάστηκε από νωρίς να βγει στη βιοπάλη. Από τα εφτά του χρόνια ακολούθησε τον πατέρα του στο κοπάδι με τα γίδια, κοντά στα οποία θα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

Ας «ακούσουμε» όμως τον ίδιο, καθώς ξετυλίγει το νήμα της ζωής του: «Είχε ανάγκη ο πατέρας μ’ για να τόνε βοηθήσω και με πήρε στα πράματα. Βοήθαγα τον πατέρα μ’ όσο μπορούσα. Γένναε η γίδα, την έπαιρνα, την πήγαινα στο μαντρί τ’ς, να τ’ς δώσω να φάει, να νε βάλω σε απόγονο για να μην κρυώνει…».

Έτσι, ενώ ήταν καλός μαθητής και αγαπούσε τα γράμματα, δυστυχώς αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και να γίνει τσοπάνος. «Έβγαλα την εβδόμη τάξ’ τ’ Δημοτικού» λέει. Και θυμάται τότε που έγραφε στην πλάκα με το κοντύλι… Τόχει καημό, που δεν μπόρεσε να συνεχίσει το σχολείο, να μάθει γράμματα: «θα νάχα κι εγώ τα μάτια μ’ ανοιγμένα, αλλά ας όψεται η ανάγκη!» μονολογεί με παράπονο. Εφτάχρονο παιδί ενώ η θέση του ήταν στο σχολείο, αυτός παίρνει το δρόμο για το βουνό και τη στάνη, κοντά στον πατέρα του αρχικά, όπως αναφέραμε, και μόνος στη συνέχεια, αφού ήταν ο μεγαλύτερος της οικογένειας και επωμίστηκε την ευθύνη του κοπαδιού.

Από νωρίς λοιπόν μαθαίνει να φτιάχνει μαντριά για τα γίδια του, καλύβα για τον ίδιο, να τυροκομίζει κ.ά. «Για τα μαντριά διαλέγαμε τόπο νάναι προσήλιο, νάναι απόγονο, για να μην κρυώνε τα πράματα, γιατί τότε δεν ήτανε η εξέλιξη η σημερινή. Φτιάχναμε τα μαντριά με κλαριά, να μην περάει το κρύο, με ψαθιά, με φτέρες. Μετά καταλήξαμε στα τσίγκια. Τώρα είναι όλα στεγασμένα σε τσίγκια…». Αναφέρεται, στα διάφορα είδη μαντριών, που χρησίμευαν αντίστοιχα για τα στέρφα, τα γαλάρια και τα κατσίκια. «Ο τσάρκος ήτανε που μπαίνανε τα κατσίκια μέσα και μαζευόντανε και κοιμόντανε μοναχά τ’ς. Β’ζαίνανε τ’ς μανάδες τ’ς και μετά τα χωρίζαμε και τα βάζαμε μέσα τα κατσίκια στον τσάρκο, χωριστό δωμάτιο δηλαδή».

Ο Θοδωρής Βρεττός μπροστά στην καλύβα του στο Δάσος των Σκάρων (Πηγή: Φριτς Μπέργκερ από το λεύκωμα «όταν υπήρχε το χαμόγελο...», Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ν. Λευκάδας)

Ο Θοδωρής Βρεττός μπροστά στην καλύβα του στο Δάσος των Σκάρων (Πηγή: Φριτς Μπέργκερ από το λεύκωμα «όταν υπήρχε το χαμόγελο...», Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ν. Λευκάδας)

Παλιά ο τσοπάνος ήταν αναγκασμένος να μένει και τη νύχτα στη στάνη, αφενός για να προστατεύει το κοπάδι του από διάφορους κινδύνους και αφετέρου, γιατί δεν υπήρχε η δυνατότητα γρήγορης μεταφοράς του στο χωριό, λόγω έλλειψης αγροτικών αυτοκινήτων. Γι’ αυτό κατασκεύαζε ένα χώρο, όπου διέμενε ο ίδιος, αλλά και η οικογένειά του πολλές φορές. Η καλύβα, όπως ονομάζονταν η τσοπάνικη κατοικία, κατασκευαζόταν από ξύλα, κλαριά, ψαθιά, φτέρες που με μαστοριά χρησιμοποιούσε ο ίδιος ο τσοπάνος σε συνεργασία με άλλους. Εκεί μέσα τοποθετούσε ένα πρόχειρο νοικοκυριό και τα σύνεργα που απαιτούνταν για τις ανάγκες του. Τις κρύες νύχτες του χειμώνα στη μέση της καλύβας άναβε φωτιά για να ζεσταθεί, να πυρώσει καμιά φέτα ψωμί ή να βράσει ένα κατσαρόλι γάλα για να κάνει μια χορταστική τριψάνα.

Ο Λάκης Κολυβάς (Μπερδεμπές) όταν σε μεγάλη ηλικία εγκατέλειψε τους Σκάρους και έκανε τον τσοπάνο χαμηλώτερα, στο χωριό Κολυβάτα (Πηγή: Εφημερίδα «Καθημερινή», αν δεν απατώμαι, από ένα αφιέρωμα για την Λευκάδα)

Ο Λάκης Κολυβάς (Μπερδεμπές) όταν σε μεγάλη ηλικία εγκατέλειψε τους Σκάρους και έκανε τον τσοπάνο χαμηλώτερα, στο χωριό Κολυβάτα (Πηγή: Εφημερίδα «Καθημερινή», αν δεν απατώμαι, από ένα αφιέρωμα για την Λευκάδα)

Η ζωή του τσοπάνου ήταν πολύ δύσκολη τότε, αφού ήταν υποχρεωμένος να είναι ολημερίς κοντά στο κοπάδι του, εξαιτίας του φόβου των λύκων, αλλά και των ζωοκλεφτών της εποχής. Το καλοκαίρι τον έλιωνε το λιοπύρι και το χειμώνα το κρύο, οι βροχές και τα χιόνια: «Η πιο δύσκολη εποχή για το τσοπάνο ήτανε ο χειμώνας, πόκανε κρύα και βροχές και πάηνε όλο βρεμένος και κρυωμένος, γιατί τότε δεν ήτανε τα σημερινά μέσα, ήταν φτώχιες,..». Για να προστατευτεί από την παγωνιά και τις φοβερές νεροποντές του χειμώνα ντυνόταν με χονδρά μάλλινα ρούχα: «Ντυνόμασταν βαριά, είχα κάπα απ’ τα ίδια τα τραγόμαλλα, π’ κουρεύαμε τα γίδια. Φκιάνανε κάπες, π’ διώχν’ το νερό και δε σε πιρουνιάζει μέσα, γιατί το τραγόμαλλο, που λέμε εμείς, είναι μοναδικό, για να φεύγει το νερό. Πέφτει η σταλαματιά στην τρίχα και φεύγει. Λίγο μαλλί από πρόβατο βάναμε μέσα, να μην είναι σκέτο τραγόμαλλο… έρχονταν ειδικοί, αυτοί που περπατάγανε και ράβανε κάπες στους τσοπάνηδες. Ραφτιάδες τ’ς λέγανε…».

Ως τσοπάνος είχε πάντα μαζί του την αγκλίτσα στο χέρι και το σακκούλι στον ώμο του. Μέσα στο σακούλι έβαζε το ψωμί τυλιγμένο στο «τβαέλι» (πετσέτα), το τυρί στον τυρολόγο και ένα παγούρι με νερό. Το ψωμοτύρι ήταν η βασική διατροφή του. Επίσης κουβαλούσε και τα σύνεργά του, για να πελεκίσει κανένα ξύλο, όταν του δίνονταν η ευκαιρία. Έφτιαχνε αγκλίτσες, ρόκες, αδράχτια, κουτάλες και άλλα ξύλινα αντικείμενα.

Ο ίδιος άρμεγε τις γίδες του και η νοικοκυρά από κοντά στη στρούγκα «τις κένταγε», τις χτυπούσε δηλαδή ελαφρά με ένα ξύλο, για να περνάνε μία-μία μπροστά στο στρουγγόλιθο, που κάθονταν αυτός για να τις αρμέξει. Μετά τυροκομούσαν το γάλα. Έκαναν τυρί για να πληρώσουν τα λιβαδιάτικα, να γεμίσουν τα βαρέλια τους, να πουλήσουν και μια ποσότητα για να βγάλουν κάποια έξοδά τους.

  Ήθελα να ‘μουν τσέλιγκας να ‘μουν κι ένας σκουτέρης
  Να πάω να ζήσω στο μαντρί, στην ερημιά, στα δάση,
  Να ‘χω κοπάδι πρόβατα να ‘χω κοπάδι γίδια,
  Κι ένα σωρό μαντρόσκυλα, να ‘χω και βοσκοτόπια,
  Το καλοκαίρι στα βουνά, και το χειμώνα στους κάμπους.
  Να χω από πάλιουραν βορό και στρούγκα από ροδάμι
  να ‘χω και σε ψηλή κορφή καλύβα από ρουπάκια
  να ‘χω και με βοσκόπουλα σε κάθε σκάρον γλέντι,
  να ‘χω φλογέρα να λαλώ, ν’ αντιλαλούν οι κάμποι…

Ολημερίς ακολουθώντας το κοπάδι στη βοσκή, γύρναγε τόπους και ραχούλες στα Βλυζιανά αρχικά και στο Μαχαιρά αργότερα, όταν με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε εκεί. «Βίτσι, Ξοβούνι, Βρίστιανα, Αναβρυσιές, Μοναστράκια… τάχω περπατήσει αυτά…» λέει, καθώς θυμάται τις ατέλειωτες διαδρομές του στις βουνοκορφές του Ξηρομέρου.

Στο Δάσος των Σκάρων σήμερα...

Στο Δάσος των Σκάρων σήμερα...

Στα ζώα, για να τα ακούει, αλλά και για να τα καμαρώνει με την «αρματωσιά» τους, όπως λέει χαρακτηριστικά, κρεμούσε κύπρια και κουδούνια, που κατασκεύαζαν οι κουδουνάδες, με ωραίο ήχο, τα οποία τα περνούσε σε φαρδιές λουρίδες ή σε ξύλινα στεφάνια, που έφτιαχνε ο ίδιος. Προσπαθούσε να συνδυάζει αρμονικά τους ήχους των κουδουνιών ώστε αυτή η «ζυγιά», να δίνει μια υπέροχη μουσική αρμονία, που ακόμα αντηχεί στα αυτιά του ζωντανεύοντας μνήμες από το παρελθόν… Όταν πούλησε τα κοπάδια, κράτησε τα κουδούνια και με πόνο τα κρέμασε στο υπόγειο του σπιτιού του, θέλοντας να τα βλέπει που και που, να τα βροντάει ρυθμικά και να ακούει τον «αχό» τους. Είναι τα θυμητάρια της τσοπάνικης ζωής του, τα κουδούνια, η γκλίτσα, το σακκούλι, οι λιγοστές φωτογραφίες και μαζί οι πάμπολλες αναμνήσεις… «Αύριο να με θμήσεις, να σε κατεβάσω κάτ’ στο υπόγειο, να ακούσεις «τη ζυγιά» πόχω κρεμασμένη εκεί κατ’!» λέει με συγκίνηση καθώς αφηγείται.

Στη συνέχεια αναφέρεται και στις αρρώστιες που πάθαιναν τα γίδια του και στα γιατρικά με τα οποία τις αντιμετώπιζε τότε, που δεν υπήρχαν τα εμβόλια και τα φάρμακα, όπως σήμερα. Λέει ακόμα ιστορίες για λύκους, τσακάλια, αλεπούδες και φίδια… Αναφέρεται στις μαντείες και τα μελλούμενα, που έδειχναν τα σημάδια πάνω στην πλάτη του σφαχτού όταν έψηναν. Ήξερε να «διαβάζει» την πλάτη και να ερμηνεύει τα σημάδια της, για τον νοικοκύρη, τη νοικοκυρά, το κοπάδι και συνεχίζει την αφήγησή του αναφερόμενος στους νόστιμους μεζέδες που έφτιαχνε, δηλ. το κοκορέτσι, το σπληνάντερο και τα φρυγαδέλια.

Όταν ρωτιέται πόσες ώρες εργάζονταν απαντάει: «Δεν είχε ωράριο ο τσοπάνος. Δούλευε από νύχτα σε νύχτα τότε». Έφευγε από τα χαράματα και γύριζε στην καλύβα ή στο σπίτι του, νύχτα, σκοτάδι. Ούτε γιορτή, ούτε αργία υπήρχε γι’ αυτόν. Ειδικά όταν δεν είχε κάποιον να τον αντικαταστήσει. «Τα πράματα σε ήθελαν μέρα νύχτα κοντά τ’ς. Δύσκολα χρόνια παιδί μ’. Να βρέχει, να ρίχνει «τουρλάπ’» κι να λες Θεέ μ’! Να σμίγει ου ουρανός με τη γη! Τι έχει περάσ’ ετούτο το κορμί, τόσα χρόνια ξωμάχος!».

Εδώ κάνει μια παύση κι ύστερα συνεχίζει: «Τώρα δόξα τω Θεό, περνάω καλά γεράματα. Είμαι κοντά στα παιδιά μ’ και τα ‘γγόνια μ’. Έχω καλά παιδιά. Πήρα και χρυσή νύφη. Θέλω να τα ‘φήσω πίσω μ’ και να προκόβνε. Νάχνε την ευχή μ’ τα παιδιά μ’: ο Τάκης, η Μαρία, η Κική και τ’ αγγόνια μ’: η Μαρίνα, η Ρηνούλα, η Χαρούλα και ο Νικόλας μου., Έχει ιδιαίτερη αδυναμία στο μικρό εγγόνι που φέρει και το όνομα του. «Και ‘γω να φύγω για το τελευταίο ταξίδι μου, έτσ’ όπως είμαι, στα ποδαράκια μ’. Τίποτ’ άλλο δε θέλω…»

Μαρία Αγγέλη
Αιτωλοακαρνανικός Τύπος

Και ένα βιντεάκι του Νίκου Ζαρκαδούλα «αφιερωμένο στον μπάρμπα Αγγέλη, αλλά και σε όσους άλλους …Αγγέληδες και …τσοπάνηδες δεν είναι πια μαζί μας».


=====================================================
Πηγή: ιστολόγιο «Ο Αστακός στης θάλασσας τον πάτο»

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Κολυβάτα, Παράδοση, Video

Κυνηγοί επικηρυγμένων στην Κέρκυρα κατά τον 16ο αιώνα

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο «Corfu History Forum – Η «άγνωστη» Ιστορία της Κέρκυρας» του Ανδρέα Γραμμένου
======================================================
Την προηγούμενη εβδομάδα είδαμε πώς πολλοί παράτολμοι άνδρες ελληνικής και αλβανικής καταγωγής εργάζονταν ως σωματοφύλακες, αναλαμβάνοντας επί πληρωμή τη φύλαξη εμπόρων και ταξιδιωτών. Η ληστεία ήταν πολύ διαδεδομένη στα Βλακάνια, όπως και σε όλη την Ευρώπη, μέχρι και τον 19ο αιώνα. Η Κέρκυρα δεν θα μπορούσε να λείπει από τα μέρη που μαστίζονταν από τους ληστές.

räuber_01

Η ανέχεια των χαμηλότερων τάξεων, η διαδεδομένη οπλοκατοχή και η περιορισμένη αστυνόμευση, είχαν ως αποτέλεσμα και στην Κέρκυρα να δρουν πολλοί ληστές κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας. Το πρόβλημα άργησε να αντιμετωπιστεί δραστικά, αλλά υπήρξε μία σταθερή βελτίωση των πραγμάτων κατά την περίοδο της Βρετανικής Προστασίας.

Μέχρι τότε, διάφοροι ευκαιριακοί και «επαγγελματίες» ληστές, ενέδρευαν σε διάφορα πρόσφορα μέρη, προκειμένου να ληστέψουν τους διαβάτες, από τους οποίους άρπαζαν τα συνήθως λίγα χρήματα που είχαν μαζί τους, όποια τιμαλφή και αντικείμενα αξίας, ακόμη και γεωργικά προϊόντα ή είδη οικοτεχνίας. Ως σημεία ενέδρας επέλεγαν συνήθως περάσματα στην ύπαιθρο, τα οποία ήταν σχετικά απομακρυσμένα από οικίες, αλλά πολλές φορές δεν δίσταζαν να ληστεύουν και σε πιο πολυσύχναστες περιοχές, όπως στην περιοχή της Νεραντζίχας κοντά στην οποία λειτουργούσε το πορθμείο που ένωνε το Κανόνι με το Πέραμα.

Ακόμη και η πόλη της Κέρκυρας, όμως, δεν ήταν απαλλαγμένη από τους ληστές. Στα σκοτεινά καντούνια της παραμόνευαν συχνά αδίστακτοι οπλοφόροι, οι οποίοι λήστευαν όποιον τύχαινε να περπατά μονάχος μέσα στη νύχτα. Θύματά τους έπεφταν απλοί πολίτες, ναυτικοί και έμποροι, ακόμη και κάποιοι απρόσεκτοι αριστοκράτες που επιπόλαια γύριζαν χωρίς συνοδεία από τις λέσχες ή άλλα καταστήματα διασκέδασης της εποχής. Λένε πως στον Άγιο Αντώνιο πολλοί έχασαν τα χρήματά τους και μερικοί ακόμη και τη ζωή τους.

Η αστυνόμευση, όπως αναφέραμε παραπάνω, δεν ήταν εκτεταμένη, ούτε υπήρχαν εξειδικευμένες υπηρεσίες που να αντιμετωπίζουν τα εγκληματικά φαινόμενα. Ακόμη και όταν ένας ληστής αναγνωριζόταν, δεν ήταν σίγουρο ότι μπορούσε να εντοπιστεί και να συλληφθεί. Πολλές φορές οι δίκες γινόταν ερήμην, ή απλώς δημοσιευόταν ένταλμα σύλληψης.

Όπου οι Βενετοί αντιμετώπιζαν ελλείψεις στον κρατικό μηχανισμό, στρέφονταν προς την «ιδιωτική πρωτοβουλία». Το ίδιο έκαναν και στον τομέα της δημόσιας τάξης, αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα των φυγόδικων ληστών με έναν τρόπο που θυμίζει… Άγρια Δύση! Οι επικηρύξεις ήταν συχνά η μόνη λύση για την αντιμετώπιση των ληστών, χωρίς να δαπανάται χρόνος και δυναμικό από την πλευρά της πολιτείας. Έτσι, η Διοίκηση όριζε αμοιβή για όποιον μπορούσε να συλλάβει, ή και να φονεύσει έναν επικίνδυνο ληστή.

Μία τέτοια περίπτωση εντοπίσαμε στο Ιστορικό Αρχείο της Κέρκυρας:

Επικήρυξη από την Κέρκυρα του 16ου αιώνα.

αφμβ’ (1542), ημέρα ι΄ (10η) του Ιανουαρίου μηνός, κυρ Μπατίστας Μπον συνεφώνησε μετά του παρόντος Νικολάου Καριώτη διά όνομα Αυγουστίνου, υιού αυτού εκ χωρίου Καρουσάδων, και ελευθέρωσε προς αυτόν μία βότζε[1] έχι εις χείρας αυτού………. εις τους 1524 ημέρα κδ΄ (24η) Οκτωβρίου. Οποίο βόζε ή βοτζε είναι εις όνομα του Ιακώβου Κωλυβά απέκτεινε[2] τον ποτέ Ιωάννη Μπαζαλανόν, δημόσιον ληστήν και μπαντίδον[3], ως εν τη γραφή του ειρημένου του τότε Ρεγγιμέντου[4] Κορφών φαίνεται, και τούτο διά δουκάτα 35 να του το παραδόσει καθαρόν και ελεύθερον, να μείνει ελεύθερος ο ρηθείς Αυγουστίνος.
Μάρτυρας κυρ Μιχαήλ Μανδιλίτσας.
Α.Ν.Κ., Συμβ. Τόμος Μ 182, Α΄ μέρος, σ. 11r

Ακόμη και μετά από πολλές αναγνώσεις, το παραπάνω κείμενο φαίνεται πολύ μπερδεμένο, ενώ το μέρος που παραλείψαμε περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Παρόλα αυτά, έστω και ατελώς, μας αποκαλύπτεται ένα μέρος του συστήματος της δημόσιας τάξης στην Κέρκυρα της Βενετοκρατίας. Η διοίκηση του νησιού επικήρυσσε τους καταζητούμενους ληστές, και για τον σκοπό αυτό εξέδιδε εντάλματα, τα οποία μάλλον είχαν τη μορφή γραμματίων και μπορούσαν να μεταβιβαστούν.

Με ποιον τρόπο μπήκε σε μπελάδες ο Αυγουστίνος Καριώτης δεν γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε όμως ότι ο ληστής Ιωάννης Μπαλαζανός έχασε τη ζωή του από τον κυνηγό επικηρυγμένων Ιάκωβο Κωλυβά.

_________________________

Σημειώσεις

[1] Βότζε: άγνωστη η ακριβής σημασία. Πιθανόν κλήση ή ένταλμα.
[2] Απέκτεινε: σκότωσε.
[3] Μπαντίδος: επικηρυγμένος.
[4] Ρεγγιμέντο: Διοίκηση.
======================================================
(Tο παρόν άρθρο συντάχθηκε από τον Ανδρέα Γραμμένο και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Η Κέρκυρα Σήμερα»)

Πηγή:
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο «Corfu History Forum – Η «άγνωστη» Ιστορία της Κέρκυρας» του Ανδρέα Γραμμένου

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα

Η Μαφία έσπερνε απόβλητα στη Μεσόγειο

Βύθιζε με το αζημίωτο πλοία από την Καλαβρία ως τα νησιά του Ιονίου – Υποψίες και για ελληνικά καράβια

Και ελληνικά πλοία φορτωμένα με τοξικά ή και ραδιενεργά βιομηχανικά απόβλητα φαίνεται ότι βυθίστηκαν σκοπίμως στη Μεσόγειο από την πολυπλόκαμη «οικο-μαφία» (eco-mafia) της Ιταλίας προφανώς με τη συνεργασία πληρωμάτων και πλοιοκτητών που «πάρκαραν» τις πλωτές «χημικές βόμβες» τους σε προσυνεννοημένα σημεία, από τις ακτές της Καλαβρίας στον ιταλικό Νότο έως, ενδεχομένως, και τα ανοιχτά των νησιών του Ιονίου Πελάγους στην Ελλάδα. Οι σύγχρονοι μαφιόζοι «μπουρλοτιέρηδες» τα έστελναν ανενόχλητοι και με το αζημίωτο στον βυθό, μολύνοντας για πάντα το μεσογειακό οικοσύστημα.

mafia_ionio_01

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τη συγκλονιστική μαρτυρία του «αποστάτη» της «Ντραγκέτα», της καλαβρέζικης Μαφίας, Φραντσέσκο Φόντι. Ο πρώην μαφιόζος παραδέχτηκε πριν από λίγες ημέρες στους Ιταλούς ανακριτές ότι συμμετείχε σε κύκλωμα που βύθισε σκόπιμα τουλάχιστον τρία πλοία φορτωμένα με απόβλητα στην Αδριατική – μεταξύ των οποίων και το φορτηγό «Βόρειες Σποράδες» με 75 βαρέλια με τοξικά απόβλητα, το οποίο βυθίστηκε το 1992 στα ανοιχτά του Γκεντσάνο.

Τα ονόματα των πλοίων που αντιστοιχούν στους αριθμούς του πιο πάνω χάρτη με τα επιβεβαιωμένα ναυάγια

Τα ονόματα των πλοίων που αντιστοιχούν στους αριθμούς του πιο πάνω χάρτη με τα επιβεβαιωμένα ναυάγια

Ένα από αυτά τα πλοία, το μήκους 110 μ. Cunsky, φορτωμένο με τουλάχιστον 120 βαρέλια ραδιενεργών αποβλήτων -δηλαδή, χονδρικά, με πάνω από 20 τόνους-, βυθίστηκε το 1992 από τους μαφιόζους περίπου 20 μίλια ανοιχτά της πόλης Τσέτραρο, στις ακτές της Καλαβρίας, και έκτοτε παραμένει ξεκοιλιασμένο σε βάθος περίπου 500 μ. στον βυθό της Τυρρηνικής Θάλασσας. Μία από τις εικόνες που τραβήχτηκαν από το βαθυσκάφος δείχνει μάλιστα τουλάχιστον ένα από τα βαρέλια να κείτεται στον πυθμένα άδειο από το τοξικό του φορτίο…

Ο Φόντι δεν συμμετείχε προσωπικά στην ανατίναξη των «πλοίων-φαντασμάτων», αλλά ήταν επιφορτισμένος με άλλον, κρίσιμο, ρόλο: είχε αναλάβει την επικοινωνία με τον «μυημένο» καπετάνιο του Cunsky και με τους άλλους καπετάνιους, φυσικά με κωδική συνθηματολογία.

O «πεντίτο» («μετανοημένος») μαφιόζος υπέδειξε τη θέση του φορτηγού. Προ ημερών το ιταλικό ναυτικό απέστειλε στο σημείο ένα μη επανδρωμένο μίνι υποβρύχιο, το οποίο εντόπισε το ναυάγιο και έστειλε στην επιφάνεια τις πρώτες φωτογραφίες, οι οποίες δημοσιεύθηκαν χθες. Αν και το όνομα του πλοίου δεν διακρίνεται, το μέγεθος και τα λοιπά χαρακτηριστικά του ανταποκρίνονται στην περιγραφή του Φόντι. «Προς το παρόν δεν γνωρίζουμε την προέλευση των αποβλήτων, πιθανότατα όμως ήρθαν από το εξωτερικό» δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας, εισαγγελέας Μπρούνο Τζιορντάνο. Πόσα Cunsky κρύβει ο βυθός; Σύμφωνα με την Εισαγγελία του Ρέτζιο Καλάμπρια, συνολικά 32 πλοία με ραδιενεργά ή τοξικά απόβλητα έχουν βυθιστεί στη Μεσόγειο από τη Μαφία από τη δεκαετία του 1980 και μετά, όταν η επιβολή αυστηρότερης νομοθεσίας κατέστησε την παράνομη απόρριψη αποβλήτων μια ιδιαίτερα επικερδή δουλειά για τις «φαμίλιες» της Μαφίας. Ωστόσο ο Νικόλα Μαρία Πάτσε, εισαγγελέας της πόλης Μπρέσια που ερευνά την υπόθεση της εξαφάνισης «τοξικών» πλοίων πάνω από 15 χρόνια, εκτιμά ότι μόνο στις ιταλικές θάλασσες πρέπει να έχουν βυθιστεί περισσότερα από 40 σκάφη διαφόρων μεγεθών – τα περισσότερα από τα οποία… απλώς εξαφανίστηκαν από τα ραντάρ χωρίς να εκπέμψουν σήμα κινδύνου. Με άλλα λόγια, οι ίδιοι οι πλοιοκτήτες τους, πιθανώς εμπλεκόμενοι και οι ίδιοι στο κύκλωμα, δεν ανέφεραν τη βύθισή τους, ούτε αξίωσαν κάποια αποζημίωση από τις ασφαλιστικές εταιρείες, προκειμένου προφανώς να αποφύγουν περαιτέρω έρευνα των αρχών.

Διεθνείς περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως η WWF και η Greenpeace, αλλά και τοπικές οικολογικές οργανώσεις, όπως η ιταλική Legambiente, συντάσσουν εδώ και χρόνια λίστες με τα «εξαφανισμένα» σκάφη, τα οποία είναι γνωστό ότι «χάθηκαν» ενώ μετέφεραν χημικά και πυρηνικά απόβλητα – όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά και στα ανοιχτά των ελληνικών και φυσικά των τουρκικών ακτών.

Ανάμεσά τους υπάρχουν και πλοία με ελληνικά ονόματα όπως το «Βόρειες Σποράδες» (την τύχη του οποίου μόλις μάθαμε, ύστερα από 17 χρόνια στον βυθό) και το «Νίκος 1». Σύμφωνα μάλιστα με τον Σεμπαστιάνο Βενέρι, αντιπρόεδρο της Lagambiente, ο Φόντι είναι ένα μόνον από τα πρώην μέλη της «Ντραγκέτα» που έχουν παραδεχτεί ότι η εγκληματική οργάνωση πληρωνόταν για τη βύθιση πλοίων με απόβλητα εδώ και 20 χρόνια.

Εννοείται ότι οι θαλάσσιες «εξαφανίσεις» είναι μόνο ένα σκέλος της τοξικής δραστηριότητας της ιταλικής Μαφίας. Ήδη από παλαιότερες έρευνες των ιταλικών αρχών, αλλά και από δημοσιογραφικά βιβλία, όπως το διάσημο «Γόμορρα» του Ρομπέρτο Σαβιάνο, είναι γνωστό ότι η Μαφία της Νάπολι, η Καμόρα, θάβει συστηματικά στην ιταλική ενδοχώρα μεγάλες ποσότητες επικίνδυνων τοξικών αποβλήτων – συχνά σε κατοικημένες περιοχές.

Επιμέλεια: Γ. ΤΣΙΑΡΑΣ

Οι βρώμικες μπίζνες των 500 δισ. δολαρίων

Η ιταλική «eco-mafia» «διεκπεραιώνει» ετησίως άνω του 30% των βιομηχανικών αποβλήτων της Ευρώπης -περίπου 35 εκατ. τόνους- με κέρδη τουλάχιστον 7 δισ. ευρώ. Πού πάνε όμως τα… υπόλοιπα απόβλητα του πλανήτη; Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περισσότερο από το 20% των βιομηχανικών αποβλήτων που παράγονται παγκοσμίως μεταφέρεται σε διαφορετική από τη «μητρική» τους χώρα. Ο τζίρος από αυτή την «μπίζνα» ξεπερνά ετησίως τα 500 δισ. δολάρια! Μόνο την τελευταία πενταετία η Αυστραλία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γερμανία και ο Καναδάς εξήγαγαν «νομίμως» περίπου 5,4 εκατ. τόνους τοξικά απόβλητα στην Ινδονησία, στις Φιλιππίνες, στη Μαλαισία, στην Ταϊλάνδη, στη Σιγκαπούρη, στο Μπανγκλαντές, στην Ινδία, στο Πακιστάν κ.α.

Οι ακτές της Σομαλίας από καιρό έχουν μετατραπεί σε τόπο συγκέντρωσης κάθε είδους τοξικών αποβλήτων. Το κόστος «διάθεσης» (διάβαζε: απόρριψης) στη Σομαλία είναι μόλις 2,50 δολάρια ανά τόνο, ενώ στην Ευρώπη είναι γύρω στα 1.000 δολάρια. Όσο υπήρχε κυβέρνηση, οι ξένες εταιρείες δωροδοκούσαν τους Σομαλούς υπουργούς. Τώρα, με το χάος που επικρατεί, η Μαφία απλώς πετάει το φορτίο του θανάτου στη θάλασσα και στις ακτές, την ώρα όπου τα πάνοπλα πολεμικά πλοία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κυνηγούν τους απελπισμένους Σομαλούς πειρατές που βλέπουν τις οικογένειές τους να πεθαίνουν από άγνωστες αρρώστιες…

Η μαρτυρία ενός «μπουρλοτιέρη» μαφιόζου

ΡΩΜΗ – H κατάθεση του Φραντσέσκο Φόντι για την ανατριχιαστική «διαχείριση» των τοξικών αποβλήτων από την αδίστακτη Ντρανγκέτα είναι αποκαλυπτική. Ο μετανοημένος μαφιόζος ανέφερε τρία συγκεκριμένα πλοία -το ένα με ελληνική ονομασία-, τα οποία ανατινάχτηκαν και βυθίστηκαν σκοπίμως.

Το 1992, είπε, σε διάστημα δύο-τριών εβδομάδων «εξαφανίστηκαν» χωρίς να εκπέμψουν σήμα κινδύνου τρία εμπορικά: το Υvonne Α, το Cunsky και το «Βόρειες Σποράδες». Το πρώτο μετέφερε 150 μπιτόνια με τοξικά απόβλητα, το δεύτερο 120 βαρέλια με ραδιενεργά κατάλοιπα και το τρίτο 75 μπιτόνια με διάφορες επικίνδυνες τοξικές και μολυσματικές ουσίες. Τη βύθισή τους οργάνωσε, για άγνωστη αμοιβή, και διεκπεραίωσε η περιώνυμη οικογένεια Μούτο της Ντρανγκέτα. Η «διαδικασία» είχε ως εξής:

«Ερχόμασταν σε επαφή με τους καπετάνιους μέσω ραδιοτηλεφώνου. Η συνεννόηση γινόταν σε συνθηματική γλώσσα για να μην προκληθούν υποψίες. Τους ορίζαμε το σημείο στο οποίο έπρεπε να μετακινηθούν με χρονικό περιθώριο 15 ημερών. Το Υvonne Α μετακινήθηκε πρώτο στα ανοικτά της Μαρατέα, μετά το Cunsky έπλευσε σε διεθνή ύδατα, απέναντι από το Τσέτραρο, ενώ το “Βόρειες Σποράδες” κατευθύνθηκε ανοικτά του Γκεντσάνο. (…) Στα τρία αυτά σημεία στείλαμε τρία ψαροκάικα που είχε διαθέσει η οικογένεια Μούτο, φορτωμένα δυναμίτη. Οι άνθρωποί μας έκαναν ό,τι έπρεπε για να γίνουν με ασφάλεια οι εκρήξεις που θα βούλιαζαν τα πλοία, κατόπιν παρέλαβαν τα πληρώματα και αποχώρησαν…».

=======================================================
Αναδημοσίευση από το «ΒΗΜΑ Online » (Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009)   via   «Ithacanews»

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Επτάνησα, Περιβάλλον