Η Αφροδίτη της Μήλου (Venus von Milo)

Έχω ήδη αρχίσει να μεταφέρω σιγά-σιγά κάποιες αναρτήσεις από την παλιά μου προσωπική ιστοσελίδα (www.kolivas.de) σ’ αυτό το ιστολόγιο, που δεν έχουν όμως να κάνουν με τη Λευκάδα. Ο λόγος είναι ότι η παλιά σελίδα οδεύει προς κλείσιμο ή μάλλον αλλαγή περιεχομένου -να μην πληρώνουμε και τζάμπα λεφτά- και δεν θα ‘θελα να χάσω κάποιες αναρτήσεις. Για το σκοπό αυτό ανοίγουμε από σήμερα μια καινούργια κατηγορία με την ονομασία «Αρχαιολατρία».

130 – 120 π. Χ.
παριανό μάρμαρο, ύψος 202 εκατοστά
Μουσείο Λούβρου, Παρίσι

afroditi

Το περίφημο άγαλμα της υστεροελληνιστικής εποχής βρέθηκε στη Μήλο το 1820 από ένα αγρότη στην περιοχή ενός αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Απ’ εκεί πήρε και το όνομά του. Τα χέρια του αγάλματος δεν βρέθηκαν ποτέ. Το άγαλμα έγινε από παριανό μάρμαρο και παριστάνει την ομορφότερη και πιο γοητευτική απ’ όλες τις θεές του Ολύμπου, την Αφροδίτη (δηλαδή την «Αφρογέννητη») το σύμβολο της γυναικείας ομορφιάς.

Το άγαλμα το αγόρασε από τους Τούρκους ο Γάλλος πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη Marqouis de Riviere και το έστειλε στη Γαλλία ως δώρο στο βασιλιά Louis XVIII. Αυτός το δώρησε κατόπιν στο μουσείο του Λούβρου, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά του εκθέματα.

Με το δεξί χέρι της η θεά θέλει προφανώς να κρατήσει το φόρεμά της που έχει πέσει προς τα κάτω ενώ στο αριστερό ίσως να κρατούσε ένα μήλο, το σύμβολο της Μήλου. Στην αρχή πίστευαν ότι το άγαλμα ήταν έργο του Πραξιτέλη, αλλά αποδείχτηκε κατά το τέλος του 19ου αιώνα με την εξέλιξη της επιστημονικής μεθόδου, ότι ανήκει στην υστεροελληνιστική περίοδο. Το γεγονός αυτό δεν επηρέασε καθόλου την φήμη και την ομορφιά του αγάλματος που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.

Ο μύθος και η ομορφιά της Αφροδίτης μάγεψαν τον ποιητή Κωστή Παλαμά, που της αφιέρωσε το πιο κάτω ποίημα «Η ξενιτεμένη»:

Χιλιάδες χρόνια πέρασαν για να φανής και πάλι!
Ω! δόξα νάχη τάγνωστο λισγάρι του χωριάτη
που κύλισε του τάφου σου την πέτρα κι αναστήθης!
Κ’ είδες τον κόσμο αλλοιώτικο, και την Ελλάδα άλλη
και ξένη την Ανατολή και βάρβαρη τη γη σου,
και σαν να μην τη γνώρισες, διάβηκες προς τη Δύση!
Γύρισε πάλι, γύρισε στα μέρη που εγεννήθης!
Ό,τι κι αν είσαι, δύναμη, βασίλισσα, όνειρο, ίσκιος,
θεά της ομορφιάς, πηγή της αρετής, ω Νίκη,
γύρισε πάλι, ω γύρισε στα μέρη που εγεννήθης.

 

Σχολιάστε

Filed under Αρχαιολατρία, Σκόρπια Ποίηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s