Που χρησίμευε;

Και ένα κουίζ. Που χρησίμευε η πιο κάτω επεξεργασμένη πέτρα; Κάποιες πληροφορίες: τη βρήκαμε σε μη κατοικημένη περιοχή του χωριού Κολυβάτα (στην περιοχή «Σκινιά» για όσους ξέρουν) είναι σχετικά μεγάλων διαστάσεων (ασήκωτη που λένε) και από το κέντρο της περνάει μια διαμπερή τρύπα. Για να δούμε αν γνωρίζει κάποιος τη χρησιμότητά της.

Η λύση θα δοθεί με σχολιασμό του άρθρου…

petra_me_me trypa_sti_mesi

4 σχόλια

Filed under Βράχοι και Πέτρες, Κουίζ, Κολυβάτα

4 responses to “Που χρησίμευε;

  1. Λαμπρος Σουνδιας

    …..μμμμμ…. τη βρηκατε στο χωραφι μας …
    ειναι μια σβαρνα….!
    την δεναμε πισω απ΄το αλογο και σβαρνιζαμε το οργωμενο χωραφι.
    … παλια χρονια που οι γεωργοι του τοπου μας ανασταιναν τη γη κυριολεκτικα με τα χερια….

    • Λάμπρο γεια σου. Πράγματι δικιά σας είναι η πέτρα. Στο χωράφι σας την ήβρα κι εκεί είναι ακόμη. Τώρα όμως με μπέρδεψες και μένα ως προς τη χρησιμότητά της. Σίγουρα θα πρέπει να ξέρεις περισσότερα.

      Η σβάρνα ήταν συνήθως μια ελαφριά κατασκευή με μεγάλη επιφάνεια όπου στεκόταν όρθιος ο καλλιεργητής για να προσδίνει βάρος. Είναι «μια χοντρή σανίδα με κοπίδια από κάτω, ενώ υπήρχαν και σβάρνες με χοντρές βέργες λυγαριάς που έκαναν την ίδια δουλειά» αναφέρει ο αείμνηστος Πανταζής Κοντομίχης στα «Γεωργικά της Λευκάδας».

      Εγώ πάντως είχα την εντύπωση -ρώτησα και τον μπάρμπα σου τον Λάκη το Μπερδεμπέ χωρίς να του δείξω την πέτρα- ότι η συγκεκριμένη πέτρα χρησίμευε στο αλώνισμα. Για να μπαίνει ο πάλος (στρογυρός ή ορτός) στη μέση του αλωνιού. Βρίσκεται δίπλα ακριβώς από το αλώνι στα «Σκινιά».

  2. Λαμπρος Σουνδιας

    Οντως Φιλιππα εχεις δικιο. Αυτο σκεφτηκα κι΄εγω στην αρχη και μαλιστα το συζητησα και με τα παιδια μου. Ομως μια φορα που συμμετειχα στο αλωνισμα (σε ηλικια 11-12 χρονων), δεν την θυμαμαι την πετρα… Αντιθετα νομιζω οτι ειχα δει τον πατερα μου να σβαρνιζει μ’ αυτη τη πετρα.
    Χωρις να ειναι ανεβασμενος επανω ,απλα ακολουθουσε…
    (ηταν μαλλον περιστασιακη σβαρνα).
    Παντως σιγουρα ο σκοπος της κατασκευης της , ηταν αυτος που λες.

  3. Μανταλουχιά (βυζαντινή ονομασία): πέτρα με οπή η οποία χτιζόταν (εγκιβωτιζόταν) σε μάντρες στο σημείο του μαντάλου. Αποτελούσε το «θηλυκό» της κλειδαριάς.
    Απόσπασμα από Μανιάτικο μοιρολόι : » Εκλείστη κι’ η μανταλουχιά αιώνια και παντοτεινά.» .
    Συνηθισμένος κατασκευαστικός τύπος σε μεγαλιθικές κατασκευές, συναντάται σε μεσαιωνικούς΄πύργους, πυργόσπιτα και μεγάλες αγροτικές λιθόκτιστες κατασκευές στα Ιόνια νησιά, στην δυτική και νότια Πελοπόννησο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s