Τα «Εαρινά» από το «Μουσικό Πολύτροπο» την Πέμπτη 16 Ιούλη στο κηποθέατρο «Άγγελος Σικελιανός»

Ημερομηνία: Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009
Ώρα: 21.30
Χώρος: Κηποθέατρο «Άγγελος Σικελιανός»
Περιοχή: Λευκάδα
Θέμα: Μουσικοθεατρική παράσταση – Τραγούδια, Έθιμα και Δρώμενα της Άνοιξης «Τα Εαρινά» από το «Μουσικό Πολύτροπο»
Τιμή εισόδου: Είσοδος ελεύθερη
Συμπληρωματικές πληροφορίες: Σκηνοθετική Επιμέλεια-Μουσική-Διδασκαλία: Γιάννης Καϊμάκης

[…]«Το «Μουσικό Πολύτροπο» είναι ένα σύνολο φοιτητών του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ., που ενδιαφέρεται να μεταφέρει σε πράξη τις θεωρητικές γνώσεις των μαθημάτων. Επειδή πιστεύουμε ότι μια πλήρης μουσικοπαιδαγωγική αγωγή θα πρέπει να περιλαμβάνει και τους δρόμους της δικής μας παράδοσης, προσπαθούμε να βιώσουμε την ελληνική δημοτική παράδοση και να τη διαδώσουμε. Στη δική μας παράδοση όμως υπάρχει μια ενότητα λόγου και κίνησης, και αυτός είναι ο λόγος που δεν αποδίδουμε τα τραγούδια στατικά, αλλά τα παρουσιάζουμε σε μια σκηνική μορφή.» […] (Γιάννης Καiμάκης, Επικ. Καθ. Τμήματος Μουσικών Σπουδών)

earina_02

Τα «Εαρινά» (Τραγούδια – Έθιμα και Δρώμενα της Άνοιξης) είναι ένας ύμνος στη ζωή. Είναι μια μουσικοθεατρική παρουσίαση δημοτικών τραγουδιών που αναφέρονται στο γύρισμα του χρόνου από το Χειμώνα στην Άνοιξη, από τη χειμερία νάρκη στη γονιμότητα, από το σκοτάδι στο φως. Στα «Εαρινά» προβάλλει η αλήθεια της ζωής, μια αλήθεια που δεν είναι μόνο ανοιξιάτικη ή χαρούμενη, αλλά εμπεριέχει κάθε εποχή και κάθε κατάσταση.

Φωτογραφία από την παράσταση «Τα Εαρινά»

Φωτογραφία από την παράσταση «Τα Εαρινά»

Τα τραγούδια και τα δρώμενα που τα συνοδεύουν, επιβίωσαν ως τις μέρες μας και μας αφήνουν έντονη τη γεύση του παλιού, του αρχαίου. Η αρχή τους χάνεται στο παρελθόν, σε παλιές εποχές της ιστορίας και του μύθου.

earina_03 H Πρώτη σκηνή είναι μια αναφορά στην αθωότητα της παιδικής ηλικίας. Παιχνίδια και παιδικά τραγούδια αποτελούν το μουσικό υλικό της. Η Παντού η κούνια, είναι το τραγούδι των κοριτσιών στο έθιμο της κούνιας. Το ανοιξιάτικο αυτό έθιμο το γιόρταζαν οι αρχαίοι Αθηναίοι στην εορτή της Εώρας, προς τιμήν της Ηριγόνης, της ερωμένης του Διονύσου, για να θυμούνται

τη λύτρωσή τους από την κατάρα της, που οδηγούσε τις παρθένες της Αττικής να κρεμαστούν, όπως κρεμάστηκε κι αυτή μετά το θάνατο του γιου της Στάφυλου. Η λύτρωση δόθηκε από το μαντείο, με χρησμό που καθιέρωσε το έθιμο της αιώρας.

Δεύτερη Σκηνή: Η μελαγχολία της ξενιτιάς, της χαμένης αγάπης, της μοναξιάς και της απώλειας, οδηγεί στην παγωνιά του Κάτω Κόσμου. Το μοιρολόι κυριαρχεί στην ενότητα αυτή. Ωστόσο, το τραγούδι των Τριών ανδρειωμένων έρχεται να μας θυμίσει από το βάθος του χρόνου και του μύθου ότι υπάρχει και η αντίστροφη πορεία, αυτή της Περσεφόνης, και ότι η φύση και ο κόσμος θα αναζωογονούνται διαρκώς με νέες εμφανίσεις και νέες μορφές. Η δύναμη του φωτός είναι η κινητήρια ενέργεια που οδηγεί από το σκοτάδι στη ζωή, κάτι που υποδηλώνεται πολύ καθαρά σε ένα ανοιξιάτικο έθιμο στη Λευκοπηγή Κοζάνης. Οι γυναίκες «πιάνουν» την πρώτη δροσιά των λουλουδιών της άνοιξης, τις πολύ πρωινές ώρες της Πρωτομαγιάς, με το φως των κεριών.

Mε τον Ζαφείρη, ένα παράξενο τραγούδι από την Ήπειρο, γίνεται πρόσκληση στα εσώτερα πάθη και τους πόθους των ανθρώπων να ζωντανέψουν και να αρχίσουν το ερωτικό κυνήγι της ζωής που θα οδηγήσει στη γονιμότητα. Πρόκειται για ένα μαγικό-τελετουργικό δρώμενο, με ρίζες στην αρχαιότητα την ελληνική (μύθος του Άδωνι), αλλά και πολλών άλλων λαών. Είναι η συμβολική μιμική αναπαράσταση του θανάτου και της ανάστασης της φύσης, με το οποίο τα «Εαρινά» φθάνουν στην κορύφωση τους, με μία διονυσιακή τελετουργία. Εδώ συμβολίζεται και το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην ωριμότητα.

Τέλος, η Τρίτη Σκηνή είναι ο ύμνος της ζωής, του έρωτα και της άνοιξης. Ολοκληρώνεται με τον αποχαιρετισμό της Άνοιξης, την υπενθύμιση του κυκλικού χρόνου και του γυρίσματος των εποχών, τη συνειδητοποίηση του φθαρτού και φευγαλέου χαρακτήρα της ζωής και τη πρόσκληση για μια ανέμελη συμμετοχή όλων μας στη ζωή και στις χαρές της.

Τα τραγούδια της παράστασης προέρχονται από τον χώρο της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θράκης. Βαθιά από την καρδιά μας ευχαριστούμε τις κυρίες της Λευκοπηγής Κοζάνης με τις οποίες συντραγουδήσαμε στο χωριό και από τις οποίες διδαχθήκαμε μερικά από τα τραγούδια της παράστασης.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

I. Βουκολική σκηνή
Εξέφεξεν η Ανατολή
Χειμώνας και Χινόπωρος
Πουλλές πιρδίκις
Μάη Μάη χρυσομάη
Η Παντού η κούνια
Τσιρτσιλιάγκος
Νεραντζούλα

ΙΙ. Άδης
Σήμερα μέρα κρίνιτι
Ωχ Νικόλα
Τρεις ανδρειωμένοι εβούλησαν
Ζαφείρη μ’ κοντοστρόγγυλε

ΙΙΙ. Άνοιξη
Ν’ ιδώ σι τούτ’ τη γειτονιά
Τώρα Μαϊά τώρα δροσιά
Άννα στο δάσος περπατεί
Ώρα καλή σου Πασχαλιά

=======================================================
Πηγή: Μουσικό Πολύτροπο

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Καλοκαίρι 2009, Πολιτισμός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s