Monthly Archives: Ιουλίου 2009

Tα Πρώτα «Σάπφεια» στις 6 Αυγούστου στο ακρωτήρι Λευκάτας υπό την αιγίδα του Δήμου Απολλωνίων

Όπως προανήγγειλε πριν λίγες μέρες ο Δήμαρχος Απολλωνίων κ. Γιώργος Λογοθέτης στην εκδήλωση παρουσίασης της ποιητικής συλλογής «Καφέ Ρετρό» του Δημήτρη Σολδάτου τα Πρώτα «Σάπφεια» είναι γεγονός!

sapfia

Την Πέμπτη στις 6 Αυγούστου 2009 και ώρα 21.30 στο ακρωτήρι Λευκάτας.  Εκεί όπου σύμφωνα με τον θρύλο η Σαπφώ έπεσε από τα βράχια στη θάλασσα, λόγω του ανεκπλήρωτου έρωτά της για τον όμορφο Φάωνα. Γιατί, «ΜΝΑΣΕΣΘΑΙ ΤΙΝΑ ΦΑΙΜΙ ΚΑΙ ΑΨΕΡΟΝ ΑΜΝΕΩΝ» (Στο μέλλον κάποιος θα βρεθεί να με θυμάται εμένα…), είχε πει η σημαντικότερη λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας, η δέκατη Μούσα κατά τον Πλάτωνα.

Μια βραδιά λοιπόν αφιερωμένη στην Σαπφώ, μετά αρχαιοελληνικής μουσικής (Παναγιώτης Τσατσούλας), και απαγγελιών (Φωτεινή Λογοθέτη, Δημήτρης Ε. Σολδάτος) υπό το φως της πανσελήνου. Θα ακολουθήσει κοντσέρτο από την αρπίστα Phil Holland. Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Απολλωνίων, ενώ ειδικοί συνεργάτες είναι ο Πέτρος Κούρτης και ο Γιάννης Σολδάτος.

«Σαπφὼ ἡ ποιητρία τὸ μὲν γένος ἦν Λεσβία, πόλεως δὲ Μιτυλήνης, πατρὸς δὲ Σκαμάνδρου· ἀδελφοὺς δ᾽  ἔσχε τρεῖς, Ἐρίγυιον καὶ Λάριχον, πρεσβύτατον δὲ Χάραξον, ὃς πλεύσας εἰς Αἴγυπτον Δωρίχαι τινι προσενεχθεὶς κατεδαπάνησεν εἰς ταύτην πλεῖστα. τὸν δὲ Λάριχον νέον ὄντα μᾶλλον ἠγάπησεν. θυγατέρα δ᾽ ἔσχε Κλεῒν ὁμώνυμον τῆι ἑαυτῆς μητρί. συνήκμασε δὲ Ἀλκαίωι καὶ Πιττακῶι καὶ Στησιχόρωι κατὰ τὴν μβ´    Ὀλυμπιάδα. ἔγραψε δὲ μελῶν λυρικῶν βιβλία ἐννέα. ἔγραψε δὲ καὶ ἐπιγράμματα καὶ ἐλεγεῖα καὶ ἰάμβους καὶ μονωιδίας. κατηγόρηται δ᾽  ὑπ᾽  ἐνίων ὡς ἄτακτος οὖσα τὸν τρόπον καὶ γυναικεράστρια. τὴν δὲ μορφὴν εὐκαταφρόνητος δοκεῖ γεγονέναι καὶ δυσειδεστάτην, τὴν μὲν γὰρ ὄψιν φαιώδης ὑπῆρχεν, τὸ δὲ μέγεθος μικρὰ παντελῶς. (P. Oxy. XV, 1922, 1800.1; Suid. s. v. Sappho; et al.) (Πηγή: BIBLIOTHECA AUGUSTANA)

1 σχόλιο

Filed under Ανακοινώσεις, Δήμος Απολλωνίων, Καλοκαίρι 2009

Η ιστορική φυσιογνωμία της Λευκάδας

Αναδημοσίευση από το περιοδικό

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΤΕΧΝΕΣ, τχ. 103

Μαρία Λαμπρινού
Αρχιτέκτων

Η ιστορία της πόλης της Λευκάδας, πρωτεύουσας του νησιωτικού συμπλέγματος, που απαρτίζει τον ομώνυμο νομό, χάνεται στους μεσαιωνικούς χρόνους, αλλά είναι ακόμα ελάχιστα γνωστή και ακόμα λιγότερο τεκμηριωμένη. Πλημμελώς έχει μελετηθεί επίσης η ιστορική δομή του πολεοδομικού ιστού της και η φυσιογνωμία των σπιτιών της. Για το λόγο αυτό κάθε βλάβη του πυκνοδομημένου ιστορικού κέντρου της αφανίζει στοιχεία της ιστορίας και αποβαίνει μοιραία για την τεκμηρίωση της εξέλιξης του μόνου από τα τρία εξώμπουργκα της μεσαιωνικής πρωτεύουσας του νησιού, που διατηρείται μέχρι σήμερα. Δυστυχώς, η ραγδαία εξελισσόμενη ανοικοδόμηση και η αντικατάσταση των παλαιών με νέα υλικά, καταρρακώνει την ιστορική ταυτότητα της ιδιότυπης αντισεισμικής αρχιτεκτονικής και της πολεοδομικής υπόστασής της και ανατρέπει την ισορροπία μεταξύ αυθεντικού και κίβδηλου1 αρχιτεκτονικού έργου, εις βάρος του πρώτου.

H πόλη είναι κτισμένη σε ακρωτήρι της προσχωσιγενούς πεδιάδας της Λευκάδας, κοντά στη βόρεια έξοδο του πορθμού, που χωρίζει τη Στερεά Ελλάδα από το νησί και αναπτύσσεται σε χαμηλό υψόμετρο πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, σε ένα τοπίο με έντονες εναλλαγές κατάφυτων πεδιάδων και απότομων ορεινών όγκων. O μοναδικός κεντρικός δρόμος, που από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας (1479-1684) διατηρεί την ονομασία και τη χρήση του «παζαριού», τη διατρέχει με κατεύθυνση βορρά-νότου, ενώ ένα πυκνό δίκτυο από στενούς δρόμους οδηγεί απ’ αυτόν προς την ανατολική και δυτική παραλία και υφαίνει τον πυκνοδομημένο πολεοδομικό ιστό της.

Η Λευκάδα, γνωστή από τα ενετικά έγγραφα και ως Αμαξική, αναδυόταν από τα νερά της λιμνοθάλασσας. Η χαμηλή δόμηση, η πολυμορφία των μικρών όγκων και η πολυχρωμία των όψεων δημιούργησαν στο πέρασμα των αιώνων, από την ίδρυσή της, στις αρχές του 14ου αιώνα, μέχρι σήμερα, μια πολύ ενδιαφέρουσα αρμονική οικιστική σύνθεση. Ο αντικατοπτρισμός των θαλασσινών μετώπων σταμάτησε όταν κατασκευάστηκε η περιφερειακή οδός της πόλης. Τα μέγαρα των αριστοκρατικών οικογενειών μετατράπηκαν σε ξενοδοχεία και τα φτωχικά ξύλινα σπίτια των ψαράδων και επιτηδευματιών σε σύγχρονες τριώροφες πολυκατοικίες από μπετόν. Η αλλοίωση του ιστορικού κέντρου συνεχίζεται σε γοργούς ρυθμούς κατ’ εφαρμογή μιας νομοθεσίας πολλαπλών επιλογών, η οποία χάριν μιας οικονομικής ευρωστίας, που απολαμβάνουν γηγενείς και νέοι επενδυτές, δρα εις βάρος της ευρωπαϊκής ιστορίας, καταστρατηγώντας σαφείς νόμους και διεθνείς κανονισμούς για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και του ιστορικού και φυσικού περιβάλλοντος.

Αξιόλογα αρχιτεκτονικά μέτωπα με παλαιά διώροφα κτίρια συναντά κανείς ακόμα σήμερα στις παλαιές της γειτονιές, «στου Πουλιού» δυτικά και «στης Αγίας Κάρας» ανατολικά. Τα λιτά νεοκλασικά μορφολογικά χαρακτηριστικά τους έχουν προσαρμοστεί στις ανάγκες της μοναδικής αντισεισμικής αρχιτεκτονικής της πόλης. Πρόκειται για ένα ιδιοφυές σύστημα μικτής δόμησης με λίθους στο ισόγειο και ξύλο στους ορόφους, που δοκιμάστηκε στην πράξη κατά τον ισχυρότατο σεισμό του 1825, και κωδικοποιήθηκε σε οικοδομική νομοθεσία επί Αγγλοκρατίας (1810-1864). Χαρακτηριστικά δείγματα παραδειγματικής κατασκευής είναι τα επώνυμα κτίρια του παλαιού Δημαρχείου (παλαιότερα Δικαστηρίου) και του Γυμνασίου Λευκάδας, που κτίστηκαν ως κατοικία και Τοποτηρητήριο του άγγλου Αρμοστή στη Λευκάδα. Λιγότερο γνωστά και κατεστραμμένα πλέον διατηρούνταν μέχρι πριν λίγα χρόνια, απέναντι από τα παραπάνω μέγαρα, οι ισόγειες κατοικίες άπορων σεισμοπαθών κατά μήκος του δρόμου.

H πόλη της Λευκάδας και το φρούριο όπως φαίνεται από τα δυτικά

H πόλη της Λευκάδας και το φρούριο όπως φαίνεται από τα δυτικά

Oι οικοδομικές άδειες της περιόδου 1825-1864, που απόκεινται και φυλάσσονται στο Ιστορικά Αρχείο Λευκάδας, φιλοτεχνήθηκαν από γνωστούς επτανήσιους ζωγράφους, όπως ο Σπυρίδων Βεντούρας, και έχουν αποτελέσει στο παρελθόν αντικείμενο μελέτης διαφόρων ερευνητών. Στα σχέδια λοιπόν των οικοδομικών αυτών αδειών αναγράφεται στον τίτλο η χαρακτηριστική φράση: vuol riedificare sopra l’identica pianta, που σημαίνει ότι το νέο κτίριο διατήρησε το περίγραμμα της αρχικής ιδιοκτησίας του.

Πυρήνα της σημερινής πόλης Λευκάδας αποτέλεσε το προάστιο (Vorstadt) του βυζαντινού οχυρού της Αγίας Μαύρας, η ίδρυση του οποίου ανάγεται στον 14ο αιώνα μ.Χ. Oι οικιστές του ήταν αλιείς, στην υπηρεσία του ενετού εμπόρου και φεουδάρχη της Λευκάδας Graziano Zorzi (1343-1362), και εργαζόμενοι στις γειτονικές αλυκές, που ιδρύθηκαν επί των ημερών του παλατινού κόμη και δούκα της Λευκάδας Carlo de Tocchis, κατά την πρώτη δεκαετία του 15ου αιώνα,2 στη θέση του σημερινού λιμανιού αναψυχής.

O οικισμός της Αμαξικής, όπως ήταν η παλαιότερη ονομασία της πόλης της Λευκάδας, είναι το μοναδικό από τα τέσσερα βυζαντινά προάστια της Αγίας Μαύρας, που έχει διατηρηθεί μέχρι τις μέρες μας.3 Η εξέλιξη της πόλης αναγνωρίζεται ακόμα πολύ εύκολα σε αεροφωτογραφίες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού.4

Η εξέλιξη του πολεοδομικού ιστού και η ιστορικότητα των πολλών κτισμάτων της πόλης τεκμηριώνεται από πρωτότυπες πηγές, που απόκεινται στο τοπικό ιστορικό αρχείο. Πρόκειται για έγγραφα, επιστολές, αναφορές και διατάγματα, που σχετίζονται με την οικιστική δραστηριότητα στην πόλη κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας5 και της Αγγλοκρατίας, κατάστιχα απογραφών, σχέδια αποτύπωσης της πόλης, οικοδομικές άδειες της περιόδου 1825-1865 και κτιρίων, που έχουν ταυτιστεί σε μεγάλο ποσοστό με υφιστάμενα. Τα κτίρια αυτά κατασκευάστηκαν σύμφωνα με τον αντισεισμικό κανονισμό.6

Oι μέχρι τώρα κηρύξεις για την προστασία του οικισμού έχουν ως κριτήριο τα ιδιότυπα μορφολογικά και τυπολογικά χαρακτηριστικά της τοπικής αρχιτεκτονικής. Άξια ιδιωτικής φροντίδας και κρατικής μέριμνας και συνδρομής είναι η διατήρηση της αυθεντικότητας των ιστορικών κτισμάτων και του μοναδικού τρόπου επίλυσης των προβλημάτων θεμελίωσης σε ελώδες έδαφος υπό το καθεστώς της έντονης σεισμικότητας της περιοχής. Η πολεοδομική οργάνωση εξάλλου της σημερινής Λευκάδας αποτελεί την απόδειξη της μεσαιωνικής προέλευσης του οικισμού. Η άποψη ότι η πόλη δημιουργήθηκε μετά το 1684,7 σε μια περιοχή ευτελών καλυβών από ξύλο, έχει επικρατήσει άκριτα, δεδομένου ότι όλες οι ενετικές πηγές αναφέρονται στην προ της χρονολογίας αυτής οργανωμένη οίκηση8 στην ίδια θέση. Το γεγονός επιβεβαιώνουν τα τοπωνύμια, «στου Φραγκιού» και «στου Μπέη»,9 που διατηρούνται μέχρι σήμερα στην ανατολική παραλία της πόλης αποδεικνύοντας την εγκατάσταση τιμαριούχων στον τόπο σε αντίστοιχες χρονικές περιόδους της φράγκικης (1300-1479) και της τούρκικης (1479-1684) κατοχής.

Άλλωστε από αρχειακές πηγές γνωρίζουμε ότι ο δούκας της Λευκάδας Κάρολος Τόκκος, παραχώρησε πριν από το 1429, στις οικογένειες Φερεντίνου και Γαζή εδαφονόμια στην παραλία της Λευκάδας,10 ενώ αργότερα, στις 10 Σεπτεμβρίου 1476, ο Πάπας Σίξτος VI11 υπέγραψε περγαμηνή, με την οποία χορηγήθηκε στον αρχιδεσπότη, δούκα Λευκάδας και κόμη Κεφαλληνίας και Ζακύνθου, Λεονάρδο Τόκκο η άδεια ίδρυσης ναού αφιερωμένου στη λατρεία του Αγίου Δημητρίου, καθώς και το δικαίωμα διαχείρισης των προσόδων του.12 Ο ίδιος ναός αναφέρεται σε έγγραφα της περιόδου της Τουρκοκρατίας (1479-1684) ως μετόχι της μονής Αγίου Γεωργίου Σκάρων και σε αυτόν κληροδοτούνται περιουσίες χριστιανών και μουσουλμάνων, όπως αποδεικνύεται από σχετικά έγγραφα του Κρατικού Ιστορικού Αρχείου Λευκάδας13

Με τις αποσπασματικές αυτές πληροφορίες δεν τεκμηριώνεται βέβαια η παλαιότητα του πυρήνα της πόλης, αλλά δίδεται το έναυσμα για περισσότερο σώφρονα και υπεύθυνη διαχείριση του διεθνούς ενδιαφέροντος πολιτιστικού αυτού αγαθού, βυζαντινής και μεταβυζαντινής προέλευσης. Η πόλη, σε πείσμα των πολλών καταστροφών που έχει υποστεί από φυσικά και ανθρωπογενή αίτια, διατηρεί αδιάσειστα τα πειστήρια της ιστορικότητάς της, αποτυπωμένα στην πολεοδομική συγκρότησή της και στη μορφολογική εξέλιξη των
επιμέρους αρχιτεκτονημάτων της.

Tο παραλιακό μέτωπο της πόλης στα μέσα του 19ου αιώνα

Tο παραλιακό μέτωπο της πόλης στα μέσα του 19ου αιώνα

Tο ίδιο μέτωπο της πόλης σήμερα

Tο ίδιο μέτωπο της πόλης σήμερα

Φωτογραφική λήψη της πόλης από αέρος14 αποτυπώνει τη σημερινή κατάσταση του πολεοδομικού ιστού και αποδεικνύει την καλή διατήρηση της μορφής που είχε η πόλη στην Ενετοκρατία, όταν ο ενετός μηχανικός Santo Semitecolo την αποτύπωσε το 1723, προκειμένου να συντάξει το κτηματολόγιο της πόλης. Από την αποδελτίωση και την ανάλυση των καταστίχων της απογραφής, προέκυψαν αρκετά συμπεράσματα για την εξέλιξη της πόλης και την τεκμηρίωση πληροφοριών σχετικά με ακόμα παλαιότερες ιστορικές περιόδους. Με τον τρόπο αυτό επιβεβαιώνεται η θέση, η έκταση και το σχήμα του οικιστικού μορφώματος, που στη διάρκεια των αιώνων εξελίχθηκε στη σημερινή πρωτεύουσα της Λευκάδας. Η μορφή των σπιτιών, μετά την πρώτη εικοσαετία του 19ου αιώνα, μας είναι γνωστή από τα σχέδια οικοδομικών αδειών, που εκδόθηκαν από την αρμόδια Υπηρεσία της Αγγλικής Αρμοστείας κυρίως μετά το σεισμό του 1825.15 Ποια ήταν όμως η μορφή των σπιτιών της πόλης πριν από τον καταστρεπτικό αυτό σεισμό;

Τα αρχιτεκτονικά πρότυπα στην Αμαξική, κατά τον 17ο-18ο αιώνα, δεν διέφεραν από εκείνα των λιγοστών κτισμάτων, που διατηρήθηκαν στο εσωτερικό του φρουρίου, λόγω νέων χρήσεων, που τους αποδόθηκαν από τους Ενετούς. Η αρχειακή τεκμηρίωση του φρουρίου είναι σαφώς καλύτερη από εκείνη του προαστίου της Αμαξικής, έτσι οι ελάχιστες και μάλλον αναξιόπιστες απεικονίσεις του οικισμού της Αμαξικής πριν από τον 19ο αιώνα δεν επιτρέπουν την εξαγωγή τεκμηριωμένων συμπερασμάτων. Eπομένως κάνοντας την παραδοχή ότι τα αρχιτεκτονικά πρότυπα και ο τρόπος δόμησης του οικισμού της Αμαξικής ήταν ανάλογα με εκείνα του φρουρίου, για το οποίο υπάρχει καλύτερη τεκμηρίωση, οδηγούμαστε σε αναζήτηση απεικονίσεων όψεων κτιρίων, που περιβάλλουν τις κεντρικές παραστάσεις των πινάκων κατά την αντίστοιχη εποχή. Μια από τις σημαντικότερες πηγές γνώσης για τη μορφολογική αυτή αναζήτηση είναι ένας πίνακας του 1723, του ελληνικής καταγωγής ζωγράφου Spiridion Zerbini, που αφηγείται την υποδοχή η οποία έγινε στον νεοαφιχθέντα Τακτικό Προβλεπτή Antonio Morosini, στο φρούριο της Λευκάδας.16

 H βόρεια πλευρά της κεντρικής πλατείας στις αρχές του 20ού αιώνα

H βόρεια πλευρά της κεντρικής πλατείας στις αρχές του 20ού αιώνα

Στον πίνακα αυτό αναγνωρίζονται οι προσόψεις κτισμάτων γνωστών από σχέδια κατόψεων του φρουρίου, έργα των εντεταλμένων μηχανικών της Βενετίας, όπως ήταν η κατοικία του στρατιωτικού διοικητή της Λευκάδας, ο ορθόδοξος ναός της Αγίας Μαύρας, στη νέα θέση που κατέλαβε μετά το σεισμό του 1743, η κατοικία του έλληνα εκπροσώπου της ορθόδοξης εκκλησίας, τα παλάτια του Τακτικού και Έκτακτου Προβλεπτή, ο λατινικός ναός του Παντοκράτορα, το καθολικό μοναστήρι των απομάχων, το κρατικό αρχείο και το δημόσιο ταμείο. Από τις μορφές των κτισμάτων που απεικονίζονται17 διαπιστώνουμε ότι στο φρούριο, τον 18ο αιώνα, συνυπήρχαν χαρακτηριστικά ενετικά στρατιωτικά κτίρια, οθωμανικά, αλλά και φράγκικα18 οικήματα.

Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των όψεών τους αναγνωρίζονται σε κτίσματα της Λευκάδας του 19ου αιώνα, που έχουν διατηρηθεί μέχρι τις μέρες μας. Η περαιτέρω σύγκρισή τους με κτίρια από την περιοχή της λιμνοθάλασσας της Βενετίας ανοίγει ένα νέο πεδίο έρευνας αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος αλλά και μεθόδων για τη συνετή ανάδειξη του πολιτιστικού πλούτου της Λευκάδας.

Στη διαχρονική πόλη της Λευκάδας, με το πλούσιο και ιδιότυπο αρχιτεκτονικό παρελθόν, η επιλεκτική διατήρηση ελάχιστων αυθεντικών κηρυγμένων διατηρητέων κτιρίων, όχι μόνο παραποιεί την πραγματική ιστορία της πόλης, αλλά προκαλεί δυσαναπλήρωτα κενά μνήμης με οριστική απώλεια των λίγων τεκμηρίων που απέμειναν από το παρελθόν. Παρελθόν, που θεωρούμε τιμή μας να μας ανήκει και να προβάλλουμε στους τουριστικούς οδηγούς, αλλά να αρνούμαστε να ζήσουμε αρμονικά μαζί του, απολαμβάνοντας τη γαλήνια ισορροπία της ανθρώπινης κλίμακας της πόλης και της ηρεμίας του τοπίου που την περιβάλλει και την υποστηρίζει.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Κατά την αναπαραγωγή της μορφής μεμονωμένων στοιχείων ιστορικής αρχιτεκτονικής με υλικά και τέχνη ξένα προς αυτή, δημιουργείται κίβδηλο αρχιτεκτονικό έργο.
2. Σ. Ασδραχάς, Πατριδογραφήματα, Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών, Αθήνα 2003, σ. 314-315· M. Lambrinou / H. Mitsakou , «Marais salants de Leucade», une mention speciale du prix international Melina Mercouri pour la sauvegarde et la gestion des paysages culturels (UNESCO-Gr ce) 1999· M. Λαμπρινού, «Oι Αλυκές της Λευκάδας», Αρχαιολογία 49 (1993), σ. 61- 69.
3. Π. Ροντογιάννης, «Oι πρωτεύουσες της Λευκάδας», Επετηρίδα Εταιρείας Λευκαδικών Μελετών, τ. Ζ΄, Αθήνα 1988, σ. 169-195.
4. Μ. Λαμπρινού, «Oικοδομικός και πολεοδομικός προγραμματισμός – δημόσια έργα στην Αγγλοκρατούμενη Λευκάδα», Πρακτικά Διεθνούς Συμποσίου Ιστορίας: Το Ιόνιο Κράτος 1815-1864, Κέρκυρα 1988, Αθήνα 1997, σ. 230-236 και ιδιαίτερα το σχέδιο 1.
5. Μ. Λαμπρινού, «Αμαξική: ένα μεσαιωνικό προάστιο γίνεται πρωτεύουσα της Λευκάδας», Πρακτικά του ΣΤ΄ Πανιονίου Συνεδρίου του Κέντρου Μελετών Ιονίου, Ζάκυνθος 1997, Αθήνα 2002, σ. 327-338.
6. Λαμπρινού, «Oικοδομικός και πολεοδομικός προγραμματισμός…», ό.π.
7. Έτος κατάληψης του νησιού από τους Ενετούς.
8. Λαμπρινού, «Αμαξική: ένα μεσαιωνικό προάστιο…», ό.π.
9. Π. Ροντογιάννης, Ιστορία της Λευκάδας, Aθήνα 1980, τ. Α΄, σ. 398. Ο τίτλος του Μπέη αποδίδεται στον Διοικητή του Φρουρίου της Λευκάδας και τιμαριούχου της περιοχής των φράγκικων αλυκών. Bλ. Λαμπρινού, «Oι Αλυκές της Λευκάδας…», ό.π. Στα ενετικά σχέδια του 1740 το ίδιο οίκημα αναφέρεται ως «casa del conte Dusmani», του ενετού μισθωτή των κατεστραμμένων σήμερα αλυκών της πόλης.
10. Προνόμια παραχώρησε ο Κάρολος Τόκκος στις οικογένειες Γαζή και Φερεντίνου και παραπέμπει στο Libro proclami, αρ. 9, προκήρυξη 28. Το 1684 στην προκήρυξη για την ενοικίαση του ιχθυοτροφείου, αναφέρεται ως όριο του ιχθυοτροφείου η ιδιοκτησία του Γεώργιου Γαζή «στο τέλος της γέφυρας». Από το κτηματολόγιο του 1723 δεν προκύπτει ιδιοκτησία Γαζή στην Αμαξική και έτσι φαίνεται ότι η ιδιοκτησία αυτή βρισκόταν στα όρια του προαστίου Έξω Βαρός, κοντά στη γέφυρα του υδραγωγείου. Aντίθετα αναφέρεται ιδιοκτησία Φερεντίνου στην Aμαξική, στην περιοχή της γέφυρας.
11. A. Allogato, Αrchivi privati della familia di Tocchi, αρ. 59 των ιδιωτικών αρχείων της οικογένειας των Τόκκων.
12. O ναός βρίσκεται σε θέση πλησίον των αλυκών, που ίδρυσε ο πρόγονός του, Κάρολος Τόκκος.
13. Ροντογιάννης, Ιστορία της Λευκάδας, ό.π., σ. 437-440: «Διαθήκη του παπά-Συμεών Κονιδάρη (1626)». Η δοξασία ότι ο ναός, που ίδρυσε ο Λεονάρδος Τόκκος δύο χρόνια πριν από την κατάκτηση της Λευκάδας από τους Τούρκους, ήταν πρόχειρης κατασκευής στερείται ιστορικής τεκμηρίωσης. Αντίθετα φαίνεται ότι πρόκειται για ύστατη προσπάθεια προβολής της χριστιανικής θρησκείας, ως συνενωτικού μέσου, έναντι του επερχόμενου μουσουλμανικού επεκτατισμού και ως τέτοιο όφειλε να είναι σταθερό και να διαθέτει μνημειακή υπόσταση.
14. Της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού.
15. Φυλάσσονται στο Κρατικό Ιστορικό Αρχείο Λευκάδας.
16. Σήμερα στη διάθεση των ερευνητών υπάρχει μόνο η εικόνα του πίνακα σε κατάλογο έκθεσης του 1940, στην οποία επρόκειτο να εκτεθεί. Σχετικά με την τύχη του πίνακα, βλ. Anastasia Stouraiti, La Grecia nelle Raccolte della Fondazione Querini Stampalia, Venezia 2000, σ. 241-242.
17. Κτίρια του μοναστηριού των Δομινικανών μοναχών, το στρατιωτικό νοσοκομείο, στρατώνες, μαγειρεία, τα παλάτια των προβλεπτών, κ.λπ.
18. O περιηγητής Εβλιά Τσελεμπή επισκέπτεται το φρούριο το 1668 και αναγνωρίζει στον οχυρωμένο οικισμό πολλά λιθόκτιστα μεγάλα σπίτια «από την εποχή των απίστων», που είχαν κατοικηθεί από Τούρκους.

The Historic Physiognomy of the Island of Lefkada – Maria Lambrinou

The history of the city of Lefkada, the capital of the insular complex that constitutes the homonymous county, although goes back to the medieval age, is even today barely known and even less documented. The historic structure of its urban web and the physiognomy of its houses have also been studied inadequately. For this reason every damage of its densely built historic center destroys elements of its past and history and turns out to be fatal for the documentation of the evolution of the only preserved suburb, from the originally three, of the medieval capital of the island. The rapidly developing building activity and the replacement of the traditional by modern building materials has unfortunately dishonored the historic identity of the characteristic anti-seismic architecture and the urban profile of the city and has reversed the balance between authentic and false architectural work at the expense of the former.

Πηγή:
http://www.arxaiologia.gr/assets/media/PDFofIssues/2315.pdf (αρχείο τύπου pdf – Μέγεθος αρχείου 344 KB)

1 σχόλιο

Filed under Δανεισμένα, Ιστορία, Λευκάδα, Παραδοσιακή αρχιτεκτονική

Στο Τοπικό Συμβούλιο του Δ.Δ. Αλεξάνδρου πετάει τώρα το μπαλάκι ο δήμαρχος για το θέμα της προστασίας του δάσους των Σκάρων

oloi_gia_ti_lefkada_logo Λάβαμε από τον επικεφαλής της Δημοτικής Κίνησης «ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ» κ. Κώστα Δρακονταειδή την ερώτηση που τέθηκε από την παράταξή του κατά την 22η συνεδρίαση του Δ.Σ.

του Δήμου Λευκάδας, που έγινε την Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009, στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση, καθώς και την απάντηση του δημάρχου και τις παραθέτουμε:

dryodasos_01

Ερώτημα που θέσαμε στον κ. Δήμαρχο, προ ημερησίας διάταξης και απάντηση που πήραμε:

1. Το Δημοτικό Συμβούλιο σε συνεδρίασή του στις 5 Νοεμβρίου 2008, ύστερα από εισήγηση της Κίνησής μας, συζήτησε το θέμα της προστασίας και αξιοποίησης των Σκάρων.

Η ομόφωνη απόφαση (αριθμ. 321) που πήρε, ήταν η εξής:

« 1. Να εφαρμοσθεί αυστηρά ο νόμος, που αφορά στη βόσκηση. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να παρθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου και του Δήμου, οι αντίστοιχες αποφάσεις.

2. Με πρωτοβουλία της Δημοτικής Αρχής και σε διάστημα 10 ημερών, να συγκληθεί σύσκεψη όλων των εμπλεκομένων υπηρεσιών (Περιφερειακών, Νομαρχιακών, Δημοτικών).

Σκοπός της σύσκεψης, θα είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών.

3. Να ληφθεί κάθε μέτρο που αφορά στην προστασία του δάσους, χωρίς «εκπτώσεις».

4. Να αποκατασταθεί με κάθε τρόπο, η ελεύθερη πρόσβαση των περιπατητών στην περιοχή.

5. Να ανατεθεί άμεσα (σε επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο), μελέτη προστασίας και αξιοποίησης της περιοχής των Σκάρων, στα πλαίσια ενός γενικότερου σχεδιασμού, που θα περιλαμβάνει και την ευρύτερη περιοχή Αλεξάνδρου – Κολυβάτων.

Στόχος της μελέτης, πρέπει να είναι η προστασία των φυσικών και ιστορικών μνημείων της περιοχής, καθώς και η αξιοποίησή της με την υποστήριξη δράσεων που θα προωθούν εναλλακτικές μορφές τουρισμού.

Το έργο αφορά ήπιες, το τονίζουμε ξανά, ΗΠΙΕΣ παρεμβάσεις.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τις εξής:

  • Συντήρηση και ανάδειξη μονοπατιών με διαπλατύνσεις και καθαρισμούς, επίστρωση του εδάφους με πέτρα, και κατασκευή ξύλινων σκαλοπατιών σε δύσβατα σημεία.
  • Αποκατάσταση ξερολιθιών και συντήρηση των αναβαθμίδων.
  • Καθορισμός περιπατικών διαδρομών και μονοπατιών.
  • Τοποθέτηση ξύλινων ενημερωτικών πινακίδων και κατασκευή έργων πυρόσβεσης.
  • Κατασκευή θέσεων ανάπαυσης, τοποθέτηση τραπεζόπαγκων, ξύλινων κιγκλιδωμάτων και κατασκευή πέτρινων βρυσών.
  • Φύτευση νέων δενδρυλλίων και λιθοδομών για την προστασία των δένδρων από τη διάβρωση.

6. Να διασφαλισθεί η Δημοτική περιουσία, με βάση το Κτηματολόγιο.

7. Να γίνει αποτύπωση της υπάρχουσας κατάστασης, με οριοθέτηση των χώρων που πρέπει να αποκλεισθούν από τη βόσκηση, γιατί χρήζουν προστασίας και αναγέννησης, καθώς και των χώρων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ελεγχόμενη βόσκηση. (Μελέτη για το πώς θα ελέγχεται η βόσκηση).

8. Κάθε χρόνο έγκριση από το Δ.Σ. των βοσκήσιμων εκτάσεων.

9. Ο Δήμος να παραχωρήσει χώρο για σταυλισμό των ζώων. »

Από τότε που λήφθηκε η απόφαση μέχρι σήμερα (δηλαδή εννέα μήνες μετά), ουδέποτε ενημερώθηκε το Δ.Σ., για το πώς υλοποιείται αυτή η απόφαση.

Εξ όσων γνωρίζουμε, κανένα από τα εννέα σημεία της απόφασης, δεν έχει δρομολογηθεί.

Δεν υποστηρίζουμε ότι όλα αυτά είναι εύκολα, αλλά είναι επιεικώς απαράδεκτο, να μην έχει γίνει απολύτως τίποτα.

Τα ερωτήματα επομένως που προκύπτουν, είναι προφανή.

α) γιατί δεν έχει γίνει τίποτα;

β) πότε επιτέλους θα ξεκινήσει να γίνεται κάτι συγκεκριμένο;

Απάντηση Δημάρχου:

Το Τοπικό Συμβούλιο Αλεξάνδρου-Νικιάνας, οφείλει να συγκαλέσει τη σύσκεψη που αποφασίσαμε (με Υπηρεσίες Νομαρχίας, Περιφέρειας κ.λ.π.)!!!

Ο μελετητής (ποιος τον όρισε άραγε;) θα καταθέσει προτάσεις.

Δεν έχει γίνει κάτι άλλο.

Σχόλιο:

Συνηθισμένες απαντήσεις, μετάθεση ευθυνών, απραξία…

Μερικές φορές στην περίπτωσή τους και «η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια».

Συμπέρασμα δεν έχει γίνει, εννέα μήνες μετά, Τ Ι Π Ο Τ Α.

======================================================
Εδώ τελειώνει και το απεσταλμένο ενημερωτικό δελτίο της προαναφερόμενης Δημοτικής Κίνησης.

dryodasos_02

Καταλάβατε; Έχει παρθεί εδώ και πάνω από εννιά μήνες μια ομόφωνη απόφαση στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λευκάδας – η υπ’ αριθμόν 321. Που ψηφίστηκε στις 5 Νοέμβρη 2008 από όλες τις δημοτικές παρατάξεις. Που πάει να πει, ότι όλοι αναγνωρίζουν ότι υπάρχει πρόβλημα με το δρυοδάσος των Σκάρων και ότι αυτό χρήζει προστασίας, άμεσης μάλιστα. Όμως μέχρι σήμερα, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα, όπως ομολογεί ο δήμαρχός μας, ο κ. Φέτσης. Και ως γνωστόν, «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει…»

Οφείλει, λέει τώρα, «το τοπικό συμβούλιο Αλεξάνδρου-Νικιάνας να συγκαλέσει τη σύσκεψη που αποφασίσαμε (με Υπηρεσίες Νομαρχίας, Περιφέρειας κ.λ.π.)». Δεν είμαι γνώστης των κανονισμών λειτουργίας και δεν ξέρω αν αυτό έγκειται όντως στις αρμοδιότητες ενός τοπικού συμβουλίου. Αλλά ας πούμε τώρα ότι για διάφορους λόγους το τοπικό συμβούλιο δεν μπορεί ή δεν θέλει να συγκαλέσει τη σύσκεψη, δεν θα έπρεπε να την συγκαλέσει τότε ο Δήμος με τα αρμόδια όργανά του;

Να πω τέλος ότι όλο αυτό το διάστημα έχω σχηματίσει τη γνώμη ότι δεν υπάρχει δυστυχώς η βούληση από πλευράς των αυτοδιοικητικών αρχών του τόπου μας, που είναι και οι άμεσα εμπλεκόμενες, για την προστασία των Σκάρων. Δεν θα υπάρξει νομίζω και στο μέλλον και για όσο διάστημα θα χρειαστεί ακόμη μέχρι η προστασία του δρυοδάσους  να γίνει μια πανλευκαδική υπόθεση, ως όφειλε να ‘ναι εδώ και καιρό…

2 Σχόλια

Filed under Δάσος των Σκάρων, Δήμος Λευκάδας, Περιβάλλον

Το μοναστήρι της Κόκκινης Εκκλησιάς τότε και σήμερα

ke1

Φωτεινός
του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη

[…]
Ήρθε στην Κόκκινη Εκκλησιά εξήντα χρόνους πίσω
ένας σοφός καλόγερος φευγάτος απ’ τη Πόλη
κι’ έμειν’ εκεί κι’ ασκήτευε. Τον έκραζαν Νικήτα.
Ήξερε γράμματα πολλά κ’ εγιάτρευε του κόσμου
με ξόρκια και με βότανα τα χίλια μύρια πάθη.
Το ρίμα, το κακό σπυρί, τη φάγουσα, το λέφα,
το μαλαθράκι, το καρφί, τη λιόκρισι, τη λύσσα.
Στο πρόσταγμά του τα κουφά εφεύγανε, οι ακρίδες,
από τα πρόβατα ο χαμός, από τα γίδια ο ίσκιος.
Τον ελατρεύαν τα χωριά, κι’ ο Φωτεινός, οπούταν
στο μοναστήρι δόκιμος και τον ακολουθούσε
όταν τον έστελναν να βγη για διακονιά τριγύρω,
έμαθε λίγο διάβασμα κι’ άκουσε κ’ ιστορίες
από τον άγιο ασκητή, που τούχανε κεντήσει
το λογισμό του τον οκνό και τη σκουριά ξεπλύναν,
οπού έτρωγε κάθε καρδιά σ’ αυτά τα στείρα χρόνια.
[…]

ke2

Σχολιάστε

Filed under Μοναστήρια και Εκκλησίες, Παλιές φωτογραφίες, Σκόρπια Ποίηση

Κατανομή του «Θησέα ΙΙ» στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων

Η Κυβερνητική Επιτροπή ενέκρινε την εισήγηση του Υπουργού Εσωτερικών κ. Προκόπη Παυλόπουλου για την συνέχιση του προγράμματος ΘΗΣΕΑΣ, μετά την επιτυχία του Αναπτυξιακού Προγράμματος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης «ΘΗΣΕΑΣ» (2004-2009), που έχει χρηματοδοτήσει ήδη μέσα σε μια πενταετία περισσότερα από 20.000 έργα σε όλους ανεξαιρέτως τους δήμους και τις κοινότητες της χώρας. Αμέσως μετά το καλοκαίρι μία νέα γενιά έργων αρχίζει, με τη θεσμοθέτηση του «ΘΗΣΕΑΣ ΙΙ», πενταετούς διάρκειας (2010-2014) και προϋπολογισμού 3,7 δισ. ευρώ. που θα λειτουργήσει ως προέκταση αλλά και συμπληρωματικά προς το «ΘΗΣΕΑΣ», ο οποίος θα συνεχιστεί παράλληλα, έως την αποπληρωμή όλων των έργων.

Συνολικά περισσότερα από 25.000 έργα, θα δοθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση από το «ΘΗΣΕΑΣ», προκειμένου να τονώσει και την αγορά, σε μια περίοδο που είναι δύσκολη από οικονομική άποψη.
Το Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» απετέλεσε για την Τοπική Αυτοδιοίκηση ένα σημαντικό εργαλείο με το οποίο ανταποκρίθηκε στις αυξημένες απαιτήσεις. Υπενθυμίζεται ότι το Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ Ι» με διπλάσιους πόρους (3,5 δις ευρώ έναντι 1,7 δις ευρώ του ΕΠΤΑ 1998-2004), με πλήρη διαφάνεια, ανόρθωσε τα οικονομικά των ΟΤΑ α΄και β΄ βαθμού, το δε Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ ΙΙ», με τουλάχιστον 3,7 δις ευρώ, κατοχυρώνει πλήρως την αναπτυξιακή του πορεία.

Με το «ΘΗΣΕΑΣ ΙΙ» θα προχωρήσουν ακόμα κυρίως έργα που αφορούν υποδομές, αλλά και έργα τα οποία γεφυρώνουν τις χρηματοδοτήσεις με το ΕΣΠΑ, καθώς από το ΕΣΠΑ δεν χρηματοδοτούνται μελέτες. Σκοπός είναι ο συνδυασμός ΕΣΠΑ και άλλων χρηματοδοτικών προγραμμάτων με τους εθνικούς πόρους του «ΘΗΣΕΑΣ», ώστε να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο έργων για την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών και την τόνωση της οικονομίας των περιφερειών.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΙΩΝ

Στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, η συνολική κατανομή του προγράμματος ΘΗΣΕΑΣ Ι ήταν 107,57 εκ. €. Εντάχθηκαν 835 έργα προϋπολογισμού 104,47 εκ. €. (ΕΠΤΑ 349 έργα είχαν προϋπολογισμού 42,65 εκ € ΘΗΣΕΑΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΠΤΑ 64,92 εκ. €)

Στο Νομό Κερκύρας η συνολική κατανομή του προγράμματος ΘΗΣΕΑΣ Ι ήταν 39,33 εκ. €. Εντάχθηκαν 323 έργα προϋπολογισμού 38,31 εκ. €. (ΕΠΤΑ 101 έργα προϋπολογισμού 14,69 εκ € ΘΗΣΕΑΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΠΤΑ 24,63 εκ. €).

Στο Νομό Κεφαλληνίας και Ιθάκης η συνολική κατανομή του προγράμματος ΘΗΣΕΑΣ Ι ήταν 27,04 εκ. €. Εντάχθηκαν 173 έργα προϋπολογισμού 26,09 εκ.€. (ΕΠΤΑ 68 έργα προϋπολογισμού 10,88 εκ € ΘΗΣΕΑΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΠΤΑ 16,17 εκ. €).

Στο Νομό Ζακύνθου, η συνολική κατανομή του προγράμματος ΘΗΣΕΑΣ Ι ήταν 19,45 εκ. €. Εντάχθηκαν 150 έργα προϋπολογισμού 19,12 εκ. €. (ΕΠΤΑ 82 έργα προϋπολογισμού 7,83 εκ € ΘΗΣΕΑΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΠΤΑ 11,62 εκ. €).

Στο Νομό Λευκάδας, η συνολική κατανομή του προγράμματος ΘΗΣΕΑΣ Ι ήταν 21,75 εκ. €. Εντάχθηκαν 189 έργα προϋπολογισμού 20,95 εκ. €. (ΕΠΤΑ 98 έργα προϋπολογισμού 9,25 εκ €, ΘΗΣΕΑΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΠΤΑ 64,92 εκ. €).

Το νέο Πρόγραμμα αναμένεται να συμβάλει με ουσιαστικό τρόπο στην περιφερειακή ανάπτυξη, θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα βοηθήσει τις τοπικές κοινωνίες να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις επιπτώσεις από την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Κυκλοφορεί, σε ηλεκτρονική και έντυπη μορφή, το νέο τεύχος της εφημερίδας «η Λευκάδα Χαλαρά»

Κυκλοφορεί το 41o τεύχος της 15ήμερης εφημερίδας «η Λευκάδα Χαλαρά». Με ειδικό ένθετο για την παραλία.

Κάντε κλικ στο www.2knet.gr (–>Η Λευκάδα χαλαρά) και διαβάστε την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας.

Θα την βρείτε επίσης στην έντυπή της μορφή στα περίπτερα …

Lefkada_chalara

Σχολιάστε

Filed under Από τον τοπικό τύπο, Ανακοινώσεις

«Ο Κουρέας της Σεβίλης» από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης στο Ανοιχτό Θέατρο Λευκάδας

Ημερομηνία: Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009
Ώρα: 21.30
Τόπος: Ανοιχτό Θέατρο
Περιοχή: Λευκάδα
Θέμα: Θεατρική Βραδυά: «Ο Κουρέας της Σεβίλης» του Μπoμαρσαί από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης
Περισσότερες πληροφορίες: Σκηνοθεσία και Διασκευή: Θανάσης Θεολόγης

Μετάφραση: Ζάννα Αρμάου
Σκηνικά-Κουστούμια: Αντώνης Χαλκιάς
Μουσική: Γιούρι Στούπελ
Χορογραφίες: Πέτρος Γάλλιας
Στίχοι: Γιάννης Καλατζόπουλος
Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Παρτσαλάκης (Φίγκαρο), Νίκος Δαδινόπουλος (Δον Μπαζίλιο), Τάσος Παλαντζίδης (Μπάρτολο), Γιάννης Αϊβάζης (Κόμης Αλμαβίβα), Θάλεια προκοπίου (Ροζίνα), Ιωάννα Δελάκου (Μαρσελίνα, Συμβολαιογράφος), Αντώνης Καλογήρου (Ξύπνιος, Αστυνόμος).

koureas_sevilis

Κριτική

Με την αθάνατη κωμωδία του Μπομαρσέ, τον «Κουρέα της Σεβίλης» -δίδυμο έργο με τους «Γάμους του Φίγκαρο», κωμωδίες που αποκαλυπτικά σατίρισαν την κοινωνική «λογική», την ταξική «ανωτερότητα», τον αυταρχισμό, τα ερωτικά ήθη των αριστοκρατών της εποχής του (18ος αιώνας)- περιοδεύει το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. «Απόγονος» της λαϊκής κομέντια ντελ άρτε, μεγάλος μάστορας της κοινωνικής ουσιαστικά κωμωδίας, ο Μπομαρσέ, με τη μυθοπλοκή του σαρκάζει αριστοκράτες, μεγαλοαστούς, αλλά και τα… τζουτζέκια τους, με «τιμωρό» τους, στη συγκεκριμένη κωμωδία, τον πανέξυπνο, καλόψυχο και τίμιο υπηρέτη Φίγκαρο. Ο γεροξεκούτης, τσιφούτης, πάμπλουτος γιατρός Μπάρτολο μηχανεύεται να παντρευτεί καταναγκαστικά, ενάντια στη θέλησή της, με συνεργούς ένα χρηματιζόμενο παπά, ένα γέρο συμβολαιογράφο και έναν ηλίθιο αστυνόμο, την ορφανή, φτωχή, νεαρή και όμορφη «προστατευόμενή» του Ροζίνα, που την κρατά φυλακισμένη στο αρχοντικό του, για να μην τη δει άλλου άντρα μάτι. Όμως η κοπέλα και ο νεαρός κόμης Αλμαβίβα αλληλοερωτεύονται και ο έρωτάς τους θα ευοδωθεί χάρη στο «δαιμόνιο» του Φίγκαρο που αχρηστεύει το σχέδιο του Μπάρτολο και τους τζουτζέδες του.

koureas_sevilis_02

Το έργο, σε ρέουσα μετάφραση της Ζάννας Αρμάου, με λειτουργικό σκηνικό και κοστούμια εποχής του Αντώνη Χαλκιά (δικοί του και οι φωτισμοί), εκφραστική χορογραφία του Πέτρου Γάλλια, εμπλουτισμένο (και αυτή η κωμωδία μετατράπηκε σε μουσική) με τραγούδια, σε μουσική Γιούρι Στούπελ και στίχους του Γιάννη Καλατζόπουλου, σκηνοθέτησε μετρημένα, εύρυθμα και γελαστικά ο Θανάσης Θεολόγης, με βασικά στηρίγματά της το δυνατό κωμικό ταλέντο του Γιώργου Παρτσαλάκη και την ιδιότυπη κωμικότητα του Τάσου Παλαντζίδη. Καλές οι ερμηνείες της Θάλειας Προκοπίου και του Νίκου Δαδινόπουλου. «Σφιγμένοι» υποκριτικά οι νέοι ηθοποιοί Ιωάννα Δελάκου (περισσότερο) και Αντώνης Καλογήρου.

(Πηγή: ΘΥΜΕΛΗ, κριτικός θεάτρου στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης»)

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Καλοκαίρι 2009

Το βραβευμένο βιβλίο Γαστρονομίας 2008-2009 «Λευκαδίτικα Μαγειρέματα» της Εύης Βουτσινά τώρα και στα Αγγλικά

Ένα βιβλίο για τη μαγειρική, αλλά και για τους ανθρώπους της Λευκάδας, γραμμένο από μια Λευκαδίτισσα γι’ αυτόν τον τόπο με το γλαυκό φως, με την ελιά και το κυπαρίσσι, με τη σμαραγδένια θάλασσα…

evi_voutsina Η Εύη Boυτσινά γεννήθηκε το 1950 στη Λευκάδα, όπου και έζησε μέχρι το 1968. Έκανε σπουδές αγγλικής φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και δίδαξε αγγλικά, ιδιωτικά, για μερικά χρόνια. Εδώ και μια εικοσιπενταετία ασχολείται επαγγελματικά με τη μαγειρική. Παράλληλα ασχολείται και με τη θεωρητική πλευρά της γαστρονομίας και αρθρογραφεί σχετικά.

Επίσης καταγράφει συστηματικά την παραδοσιακή κουζίνα, ταξιδεύοντας σε όλη την Ελλάδα. Αυτό το υλικό των καταγραφών είναι και η αφετηρία για το δημιουργικό κομμάτι της δουλειάς της ως μαγείρισσας. Το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Το ψωμί» κυκλοφόρησε το 1995 από τις Εκδόσεις Τροχαλία και η Β’ έκδοση το 2000 από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Η τετράτομη «Γεύση Ελληνική» είναι το δεύτερο έργο της γύρω από τη γαστρονομία (Εκδόσεις Καστανιώτη 1998, 2007). Ακολούθησε η τρίτομη «Απλή μαγειρική της αγίας καθημερινότητας» (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2004) και το «Κρόκος-σαφράν» (Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Κροκοπαραγωγών Κοζάνης, 2004). Έχει εκδώσει επίσης το τρίτομο έργο «Βιογραφίες 360 Ελλήνων συγγραφέων και μικρό ανθολόγιο» (Εκδόσεις Κτίστη, 1981). Θα ήθελε να μαγειρέψει για τον Θεόδωρο Ντοστογιέφσκι, για τους Μπητλς, για τον Μάρκο Βαμβακάρη και για τον Βαν Γκογκ και πιστεύει πως μια μέρα θα τα καταφέρει.

Η Εύη Βουτσινά με το βιβλίο «Λευκαδίτικα μαγειρέματα» επιστρέφει στις ρίζες της. Η αναζήτησή της δεν περιορίζεται σε συνταγές. Την ενδιαφέρουν οι τεχνικές παρασκευής των φαγητών, οι ανθρώπινες συνθήκες κι όλα εκείνα τα «μικρά» που χαρίζουν σε κάθε παρασκεύασμα τη χαρακτηριστική του γεύση, όλα εκείνα που συνθέτουν το ήθος των φαγητών.
Συγγραφέας:  Βουτσινά Εύη Λ., Εκδότης: Fagotto,  ISBN: 960-6685-14-4, Έτος έκδοσης: 2008, Tιμή: €22.00

Συγγραφέας: Βουτσινά Εύη Λ., Εκδότης: Fagotto, ISBN: 960-6685-14-4, Έτος έκδοσης: 2008, Tιμή: €22.00

Εντέλει, συλλέγοντας συνταγές αλλά και ιστορίες γύρω από αυτές, η Εύη Βουτσινά εργάζεται σαν λαογράφος: στα βιβλία της πρωταγωνιστούν οι κύκλοι του χρόνου, ο ρυθμός και η αρμονία της φύσης· πρωταγωνιστεί η ουσία της ελληνικής μαγειρικής (και, ευρύτερα, της μεσογειακής), που είναι το μέτρο. Μα πάνω απ’ όλα πρωταγωνιστούν οι άνθρωποι: εκείνοι που αποδέχονται να μοιραστούν μαζί μας τις μνήμες τους, που αναλαμβάνουν να αφηγηθούν γοητευτικές ιστορίες από τα παλιά, οι οποίες γεφυρώνουν με απλότητα το χτες με το σήμερα.

Το βιβλίο της Εύης Βουτσινά Λευκαδίτικα μαγειρέματα τιμήθηκε με το Βραβείο GOURMET 2008-2009 στην κατηγορία Βιβλίο Γαστρονομίας Έλληνα Συγγραφέα.

THE COOKERY OF LEFKADA
Evi Voutsina

theCookeryofLefkada A book about cooking as well as about the people of Lefkada, written by a lefkadian author, for this land of azure light, of the olive tree and cypress, of emerald seas.

Evi Voutsina returns to her roots in writing this book, after having roamed around the whole of

Greece for at least twelve years, gastronomic culture. Her search does not stop at writing down recipes. She is interested in the techniques of food preparation, researching and recording the country’s the conditions of life, the human aspect and all the ‘little touches’ that give each dish its particular taste: everything that constitutes the ethos of food. In the end result, while collecting recipes and listening to the stories around them, Evie Voutsina’s work is also folklore: the axis of her books is the turning seasons, the rhythms and harmony of nature; the leading role is the essence of Greek cooking (and more broadly, Mediterranean cuisine), which is the measure of it all. Pre-eminently, however, the protagonists are the people, those who are willing to share their memories with us, who will tell their charming stories of the past, with which in simplicity, yesterday is bridged to today.

Evi Voutsina’s book “The Cookery of Lefkada” was awarded the 2008 GOURMET Prize in the category of ‘Book of Gastronomy by a Greek author’

ISBN: 978-960-6685-19-4

Για περισσότερες πληροφορίες: Fagotto Books

Σχολιάστε

Filed under Βιβλία, Λευκάδα, Παράδοση

Κι όμως οι καιροί δεν είναι καθόλου δύσκολοι …για την καλή ποίηση

«Δύσκολοι καιροί για ποίηση», είχε σχολιάσει πρόσφατα ένας αναγνώστης μας σε μια σχετική ανάρτηση του ιστολογίου, που αφορούσε στην αναγγελία της παρουσίασης κάποιας ποιητικής συλλογής. Άρχισα κι εγώ πράγματι να το ψιλοσκέφτομαι, μήπως και έχει δίκιο, ιδιαίτερα κατακαλόκαιρα και με την πλημμύρα των πολιτιστικών εκδηλώσεων που διοργανώνονται στον τόπο μας. Δεν είναι δα και λίγο πράγμα να συναγωνίζεται κανείς κατά κάποιο τρόπο μια συναυλία του συμπαθούς κατά τα άλλα τραγουδιστή Γιάννη Πλούταρχου, που ξέρει ότι «τραβάει», και που έλαβε επίσης χώρα την ίδια ώρα στο Ενετικό Κάστρο Λευκάδας.

Όσοι όμως παραβρέθηκαν χθες βράδυ στο κηποθέατρο «Άγγελος Σικελιανός» κατά την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Καφέ Ρετρό» του συντοπίτη μας ποιητή Δημητρίου Ε. Σολδάτου, θα παραδεχτούν ότι η καλή ποίηση θα βρίσκει πάντα το κατάλληλο ακροατήριο. Κι αυτό απαρτίζονταν από πολλούς χθες βράδυ… Γέμισε το κηποθέατρο. Λίγοι μεν οι επίσημοι, αρκετοί όμως οι άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων του τόπου μας -μεταξύ αυτών διέκρινα την συγχωριανή μας, επίσης ποιήτρια, Ιωάννα Κόκλα- αλλά απλός κόσμος οι περισσότεροι.

Οι συντελεστές της παρουσίασης και ο ποιητής. Διακρίνονται από αριστερά: Ισιδώρα Κοψιδά (έπαιξε όμποε), ο πιανίστας Φώτης Μιχαλάκης, η συντονίστρια της βραδιάς κ. Αργυρώ Βερυκίου-Μπαλτά, ο απαγγέλων κ. Δημήτρης Ζακυνθινός και ο ποιητής Δημήτριος Ε. Σολδάτος

Οι συντελεστές της παρουσίασης και ο ποιητής. Διακρίνονται από αριστερά: Ισιδώρα Κοψιδά (έπαιξε όμποε), ο πιανίστας Φώτης Μιχαλάκης, η συντονίστρια της βραδιάς κ. Αργυρώ Βερυκίου-Μπαλτά, ο απαγγέλων κ. Δημήτρης Ζακυνθινός και ο ποιητής Δημήτριος Ε. Σολδάτος

Εξαίρετη η παρουσίαση από τη φιλόλογο – τεχνοκριτικό κ. Αργυρώ Βερυκίου-Μπαλτά. Συγχαρητήρια στα παιδιά, επίσης Λευκαδίτες, Φώτη Μιχαλάκη (πιάνο) και Ισιδώρα Κοψιδά (όμποε) που είχαν αναλάβει τη μουσική επένδυση, καθώς και στον Λευκαδίτη ηθοποιό Δημήτρη Ζακυνθινό για τις απαγγελίες των δυο πεζών και των ποιημάτων από τη συλλογή «Καφέ Ρετρό» του ποιητή Δημήτρη Σολδάτου.

Στο τέλος της υπέροχης βραδιάς, που προσωπικά μου φάνηκε -δεν ξέρω τον λόγο, ίσως να μην ήθελαν να κουράσουν- ότι τέλειωσε κάπως απότομα (δεν ακούστηκαν κάμποσα ποιήματα της συλλογής, μεταξύ αυτών και το «κουρείο», που μου αρέσει ιδιαίτερα), ο ποιητής Δημήτρης Σολδάτος καθώς και ο απαγγέλων συνονόματός του κ. Ζακυνθινός τιμήθηκαν με αναμνηστικές πλακέτες από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Λευκαδίων.

Ο δήμαρχος του Δήμου Απολλωνίων κ. Γιώργος Λογοθέτης αναγγέλει την διοργάνωση εκ μέρους του Δήμου Απολλωνίων των «Σαπφείων» στον ναό του Απόλλωνα, στο ακρωτήρι Λευκάτας, κατόπιν ιδέας του ποιητή Δημήτρη Σολδάτου

Ο δήμαρχος του Δήμου Απολλωνίων κ. Γιώργος Λογοθέτης αναγγέλει την διοργάνωση εκ μέρους του Δήμου Απολλωνίων των «Σαπφείων» στον ναό του Απόλλωνα, στο ακρωτήρι Λευκάτας, κατόπιν ιδέας του ποιητή Δημήτρη Σολδάτου

Ο δήμαρχος Απολλωνίων κ. Γιώργος Λογοθέτης που παραβρέθηκε στην εκδήλωση, ανάγγειλε επίσης δια μικροφώνου, ότι με ιδέα του Δημήτρη Σολδάτου ο Δήμος Απολλωνίων θα διοργανώσει προσεχώς στον ναό του Απόλλωνα, στο ακρωτήριο Λευκάτας, τα «Σάπφεια», εκδηλώσεις που θα γίνουν για πρώτη φορά φέτος, και στις οποίες θα συμμετάσχει και η συνθέτρια Phil Holland.

1 σχόλιο

Filed under Βιβλία, Εκδηλώσεις, Καλοκαίρι 2009, Σύγχρονοι Λευκάδιοι

Η «Μήδεια» του Μποστ από το θίασο «Προσκήνιο» τη Δευτέρα 3 Αυγούστου στο Ανοιχτό Θέατρο Λευκάδας

Ημερομηνία: Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009
Ώρα: 21.30
Τόπος: Ανοιχτό Θέατρο
Περιοχή: Λευκάδα
Θέμα: Θεατρική Βραδυά: Η «Μήδεια» του Μποστ (Μένης Μποσταντζόγλου) από το θίασο «Προσκήνιο».
Περισσότερες πληροφορίες: Σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη
Πρωταγωνιστούν: Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Γαλίτης, Πάνος Σταθακόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Μάνος Παπαγιάννης, Κώστας Γιαννακόπουλος
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος
Μουσική: Γιούρι Στούπελ
Χορογραφία: Ελπίδα Νίνου
Βοηθός Χορογράφου: Θανάσης Γιαννακόπουλος
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αλίνα Κοτσοβούλου

mideia_mpost

Κριτική

Η «Μήδεια» του αλησμόνητου Μέντη Μποστατζόγλου (Μποστ), αποτελεί μεγάλο κειμήλιο της νεοελληνικής δραματουργίας. Ένα «διαμάντι» βγαλμένο από το μεγάλο, λαογέννητο και πάντα από το λαό θρεφόμενο και οξύνοο, ανατρεπτικής κοινωνικής κριτικής κωμωδιογραφικό «ποτάμι» που κυλούσε σε όλο το ιδεολογικό, ψυχοδιανοητικό και καλλιτεχνικό «είναι» του Μποστ. Ο Μποστ εμπνεόμενος από την ευριπιδική «Μήδεια», αλλά κάνοντας άνω κάτω το μύθο, έγραψε μια εκρηκτική κωμωδία. Μια κωμωδία, με όλο το σατιρικό μεγαλείο της σπινθηροβόλου, δεκαπεντασύλλαβης, γλώσσας του Μποστ. Γλώσσα ψευτοκαθαρευουσιάνικη, με την οποία σάρκαζε το γελοίο καθαρευουσιανισμό της άρχουσας αστικής τάξης και τους αγράμματους μιμητές του. Γλώσσα που «κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει», όχι μόνο για την κοινωνία της εποχής του αλλά και τη σημερινή. Γλώσσα, που αν το καλοσκεφτεί κανείς θα διαπιστώσει ότι «καθρεφτίζει», εμμέσως σχολιάζει και ιστορεί, το γλωσσικό μας ζήτημα. Βλακώδης, αστοιχείωτη, εντελώς αγράμματη, που ξεφουρνίζει βλακείες και καθαρευουσιανικούρες, μεγαλοπιασμένη αρχοντοχωριάτισσα, η Μήδεια του Μποστ, θυμωμένη με τον Ιάσονα, που την απατά, και με τα παιδιά της, που είναι σκράπες στο σχολείο, αντί κατά τον αρχαίο μύθο να τιμωρήσει τον Ιάσονα, σφάζοντας τα παιδιά της, διατάζει να «σφάξουν» τους συμμαθητές τους!

mideia_mpost_02

Τη «Μήδεια» πρωτοανέβασε, διδάσκοντας ιδανικά το απολύτως ιδιαίτερο σατιρικό και γλωσσικό ήθος του Μποστ, ο Θανάσης Παπαγεωργίου, στη «Στοά» του. Μια παράσταση που μοιραία αποτελεί μέτρο σύγκρισης κάθε άλλης παράστασης του έργου. Το πηγαία πληθωρικό ερμηνευτικό ταλέντο του Πέτρου Φιλιππίδη δοκιμάζεται και σκηνοθετικά, τα τελευταία χρόνια, σε -διαφορετικού από το μποστικό ήθος- ελληνικές κωμωδίες, με γενικά καλά αποτελέσματα. Η σκηνοθετική δουλειά του στη «Μήδεια» ανέδειξε την κωμικότητα των προσώπων και την φαρσικότητα των καταστάσεων, αλλά μακράν του μποστικού ήθους, καθώς πρόσθεσε και τραγούδια, μετατρέποντας το έργο σε μουσική κωμωδία (μουσική Γιούρι Στούπελ). Τα κοινωνικοσατιρικά παίγνια της γλώσσας και το παράλογο της Μήδειας υπηρετήθηκαν χάρη στη λεπταίσθητα ειρωνική αίσθηση του κωμικού που διαθέτει η Κάτια Δανδουλάκη. Απολαυστικός, είναι ο φύσει κωμικός, με αμεσότητα και φυσικότητα, Θανάσης Τσαλταμπάσης. Γόνιμη είναι η υποκριτική παρουσία των Γιώργου Γαλίτη, Γιώργου Ψυχογιού, Μάνου Παπαγιάννη, Κώστα Γιαννακόπουλου.

(Πηγή: ΘΥΜΕΛΗ, κριτικός θεάτρου στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης»)

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Καλοκαίρι 2009

Ενόψει κρίσης η Λευκάδα βουλιάζει από κόσμο …τα Σαββατοκύριακα

Έχουμε κρίση

… Κατά τα άλλα. Σάββατο βράδυ πάντως, κοιτάζοντας το Αγρίνιο από ψηλά βλέπουμε ένα φως εδώ και ένα εκεί. Μαύρα σκοτάδια σε μια έρημη πόλη. Πρέπει να έλλειπαν τουλάχιστον τα 3/5 των κατοίκων. Αν όχι σε κανονικές διακοπές για το Σαββατοκύριακο. Η δε Λευκάδα έχει βουλιάξει από κόσμο, με τους επιχειρηματίες να διαμαρτύρονται ότι υπάρχει μείωση… Όπως κάθε χρόνο. Με τη διαφορά ότι αν μαζεύαμε τις μειώσεις κάθε χρόνου, φέτος θα ‘πρεπε να ‘χουν φύγει και οι μόνιμοι κάτοικοι ακόμη…

H παραλία Πόρτο Κατσίκι

H παραλία Πόρτο Κατσίκι

Αναδημοσίευση από τη διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας «Συνείδηση» (Ημερήσια εφημερίδα Αιτωλίας και Ακαρνανίας). Υποβλήθηκε στις 29.07.2009.

Σχολιάστε

Filed under Τουρισμός

Παραθαλάσσιος οικισμός ο Αλέξανδρος…

Λέτε να ‘φτασε η θάλασσα στο «Ξήλωμα» και δεν το πήραμε είδηση; Στο χάρτη πάντως της Λευκάδας, του επίσημου οδηγού Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, είδαμε τον ορεινό οικισμό Αλέξανδρο -πέρα από τα άλλα ευτράπελα Κομήλιον, Καλαμίτσιον κλπ.- να βρέχεται από θάλασσα.

chartis_alexandros

Και που είσαι ακόμη! Με τον Καποδίστρια 2 τον βλέπω να περνάει στο Ξηρόμερο.

3 Σχόλια

Filed under Δήμος Λευκάδας, Νικιάνα, Στραβά κι ανάποδα

Η ψευδαίσθηση της κίνησης στατικών εικόνων και άλλες ψευδαισθήσεις

Πάντα με εντυπωσίαζαν οι κάθε λογής ψευδαισθήσεις. Εκείνα τα παράξενα παιγνίδια που παίζουν τα μάτια μας ή μάλλον ο εγκέφαλός μας με τους νευρώνες του βλέποντας τις κατάλληλες εικόνες. Είχα κάνει παλιά μια ανάρτηση στην προσωπική μου ιστοσελίδα (www.kolivas.de) για το θέμα αυτό και την αναδημοσιεύω και εδώ με την ευκαιρία ενός άρθρου που διάβασα πρόσφατα στον Κυριακάτικο «Ριζοσπάστη» με τίτλο «Η ψευδαίσθηση της κίνησης στατικών εικόνων», το οποίο επίσης αναδημοσιεύω προς το τέλος της ανάρτησης.

Οπτικές ψευδαισθήσεις (Πρώτο Μέρος)

«Να πιστεύετε τα μισά απ’ όσα βλέπετε και τίποτε απ’ όσα ακούτε»
Dinah Craik, 1858

«Βλέπουμε τον κόσμο σύμφωνα με την πολιτιστική μας παράδοση και την ικανότητα των αισθητηρίων μας οργάνων να παραγάγουν πολιτιστικά προκαθορισμένα μηνύματα»
Jamake Highwater, 1981

Δεν αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον με τα μάτια αλλά με το μυαλό. Ο νους μας «διαβάζει» την πραγματικότητα μέσα από εικόνες και δημιουργεί τον κόσμο. Τα μάτια έχουν μικρή βιολογική σημασία και εξαρτάται στον καθένα μας πως ο εγκέφαλός του θα ερμηνεύσει τις εικόνες που προσλαμβάνει. Η ζωή του κατόχου του ματιού και η προσπάθεια αναπαραγωγής πολιτιστικά προκαθορισμένων μηνυμάτων παίζουν κύρια ρόλο στην ερμηνεία των εικόνων. Έτσι εξάλλου εξηγείται και το γεγονός ο καθένας μας να βλέπει, ανάλογα με τα βιώματά του, διαφορετικά πράγματα στην ίδια εικόνα!

Κοιτάξτε την παρακάτω εικόνα και πες τε τι βλέπετε! Δείξτε την και σε κάποιον άλλο ή διαβάστε τα παρακάτω και θα καταλάβετε.

illusion1

Η φημισμένη αυτή εικόνα σχεδιάστηκε για να ερμηνεύεται είτε ως μια νέα γυναίκα ή ως μια γριά, γι’ αυτό και μερικές φορές της δίνεται και η επιγραφή «σύζυγος και πεθερά». Είχε δημοσιευτεί από το Βρετανό σκιτσογράφο W. E. Hill το 1915, και εισήχθη στην ψυχολογική φιλολογία από τον E. G. Boring το 1930.

Για να μελετήσει το ρόλο του αντιληπτικού συνόλου ο R. Leeper ξανασχεδίασε την εικόνα το 1935 σε δύο «μεροληπτικούς» τύπους: έναν που τόνιζε τη γριά κι’ έναν άλλο που τόνιζε την νέα γυναίκα. Το βλέπετε στην παρακάτω εικόνα.

illusion2

Ο Leeper μετέβαλλε τις συνθήκες θέασης για πέντε ομάδες. Μια ομάδα είδε μόνο το διφορούμενο σχέδιο, με αποτέλεσμα το 65% της ομάδας αυτής να περιγράψει αυθόρμητα την εικόνα ως εικόνα μιας νέας γυναίκας. Η δεύτερη και η τρίτη ομάδα διάβασαν αντίστοιχα, προτού δουν την εικόνα, μια λεκτική περιγραφή της γριάς και της νέας γυναίκας. Το 100% της ομάδας με την λεκτική περιγραφή της νέας ερμήνευσε τη διφορούμενη εικόνα ως εικόνα μιας νέας γυναίκας και το 94% με τη λεκτική περιγραφή της γριάς ερμήνευσε την εικόνα ως εικόνα γριάς γυναίκας. Η τέταρτη και η πέμπτη ομάδα είδαν πρώτα την «παλιά» έκδοση και την «νέα» έκδοση αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια με των ομάδων 3 και 4. Το 100% της ομάδας 5, που είχε δεί την νέα έκδοση πρώτα ερμήνευσε τη διφορούμενη εικόνα ως εικόνα μιας νέας γυναίκας και το 94% της ομάδας 4, που είχε δει πρώτα την παλιά έκδοση, ανέφερε ότι είδε τη γριά στη διφορούμενη εικόνα. Το αποτέλεσμα που βρήκε ο Leeper ήταν ότι κάθε μια από τις δασκαλεμένες ομάδες είχε «κλειδωθεί» στην προηγούμενη εμπειρία της.

Κοιτάξτε επίσης την παρακάτω εικόνα και πες τε τι βλέπετε!

Παριστάνει η εικόνα ένα άσπρο βάζο (ή ποτήρι) σε μαύρο φόντο ή δυο μαύρα πρόσωπα σχεδιασμένα προφίλ σε άσπρο φόντο;

illusion3

Όταν με βάση τα παραπάνω εντοπίσουμε τη φιγούρα, βάζο ή δύο πρόσωπα, τα περιγράμματα μοιάζει να της ανήκουν και φαίνεται να προβάλλει μπροστά από το φόντο. Βλέποντας μιαν οπτική εικόνα, φαίνεται ότι έχουμε ανάγκη να ξεχωρίσουμε ένα κυρίαρχο σχήμα (μια «φιγούρα» με καθορισμένο περίγραμμα) από εκείνα που τα τρέχοντα ενδιαφέροντά μας στέλνουν στο «υπόβαθρο» (ή φόντο). Οι έννοιες αντίληψης φιγούρας και υποβάθρου οφείλονται στους ψυχολόγους της λεγόμενης σχολής Gestalt και ειδικότερα στους Marx Wertheimer, Wolfgang Köhler und Kurt Koffka.

Στην πιο κάτω εικόνα η ψευδαίσθηση δημιουργείται από την ασυμμετρική διαφορά στα χρώματα των μικρών στοιχείων και οφείλεται στην εμφάνιση μετα-εικόνων έπειτα από έντονο ή παρατεταμένο ερεθισμό του αμφιβληστροειδούς από φως.

illusion4

Οπτικές ψευδαισθήσεις (Δεύτερο Μέρος)

«Η αντίληψη είναι μια δυναμική διεργασία που αποτελεί την αναζήτηση του εγκεφάλου για την καλύτερη ερμηνεία των πληροφοριών που δέχεται. Μερικές φορές όμως ο εγκέφαλος κάνει λάθος σε αυτό που υποθέτει ότι ισχύει και τότε προκύπτουν οι οπτικές ψευδαισθήσεις».

Richard Gregory, 1997

Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Bristol και συγγραφέας του περίφημου βιβλίου «Eye and Brain: The Psychology of Seeing»

Οι παρακάτω έγχρωμες φωτογραφίες είναι από την ιστοσελίδα του Akiyoshi Kitaoka, καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ritsumeikan στο Κιότο της Ιαπωνίας. Στον ιστοχώρο αυτό μπορείτε να βρείτε δεκάδες τέτοιες φωτογραφίες και ο σύνδεσμος αναφέρεται παρακάτω.

illusion5



illusion6



illusion7

Και πόσα πόδια έχει ο ελέφαντας;

illusion8

Προσπαθήστε να σχεδιάσετε την παρακάτω φιγούρα!

illusion9


Τι βλέπετε στην πιο κάτω εικόνα;;;; Ε, όχι (το μυαλό σας κολλημένο εκεί, έτσι). Είναι γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών βλέπει σε αυτή τη φωτογραφία τα δελφίνια και όχι αυτό που βλέπετε εσείς!! Είπαμε …ο εγκέφαλος και τα βιώματα συχνά μας μπερδεύουν. Με λίγη προσπάθεια θα δείτε και σεις τα δελφινάκια!

illusion10

Η αναδημοσίευση του άρθρου από τον Ριζοσπάστη (φύλλο της Κυριακής 26 Ιούλη 2009):

Μπορεί μια στατική εικόνα να δημιουργεί την αίσθηση στο ανθρώπινο μάτι ότι τα συστατικά της στοιχεία κινούνται; Αρκεί να μετακινήσετε το βλέμμα σας πάνω στις εικόνες αυτής της σελίδας και θα δείτε ότι μπορεί! Οι ρόδακες φαίνονται να περιστρέφονται και τα φύλλα να κυματίζουν!

Οι ρόδακες είναι έργο του ψυχολόγου Ακιγιόσι Κιταόκα του πανεπιστημίου Ρουτσιμέικαν του Κιότο της Ιαπωνίας. Η παρατήρηση της εικόνας δημιουργεί σχεδόν αμέσως την ψευδαίσθηση της κίνησης, που γίνεται ακόμα εντονότερη, όταν πραγματοποιείται με την περιφερειακή όραση. Η σταθερή σε ένα σημείο και επί μακρόν παρατήρηση της εικόνας περιορίζει την ψευδαίσθηση, αλλά αρκεί μια σύντομη μετακίνηση του βλέμματος ώστε το φαινόμενο να επανεμφανιστεί. Στην εικόνα αυτή η κίνηση φαίνεται να γίνεται με κατεύθυνση από τα μαύρα τμήματα, προς τα μπλε, τα λευκά, τα λαχανί, πάλι τα μαύρα κ.ο.κ. Ωστόσο, τα χρώματα αυτά υπάρχουν μόνο για πιο όμορφο αισθητικό αποτέλεσμα και δεν εξαρτάται η ψευδαίσθηση απ’ αυτά. Μπορεί να εμφανιστεί το ίδιο καλά και με παραλλαγή της εικόνας που χρησιμοποιεί μόνο τις κατάλληλες αποχρώσεις του γκρι, ώστε να διατηρεί την ίδια διαδοχή φωτεινότητας των τμημάτων που απαρτίζουν τους ρόδακες.

rizos_01

Κινούμενα σχέδια

Δε γνωρίζουμε με βεβαιότητα πού οφείλεται αυτή η ψευδαίσθηση. Εκείνο που είναι σαφές είναι ότι αυτή η παράξενη διάταξη τμημάτων με τη συγκεκριμένη σχέση φωτεινότητας πρέπει με κάποιο τρόπο να ενεργοποιεί «τεχνητά» τους νευρώνες ανίχνευσης κίνησης των οπτικών κυκλωμάτων του εγκεφάλου. Με άλλα λόγια, αυτά τα μοτίβα φωτεινότητας και αντίθεσης ξεγελούν το οπτικό μας σύστημα έτσι που να βλέπει κίνηση εκεί που δεν υπάρχει. (Μην ανησυχήσετε αν δεν μπορείτε να «δείτε» την κίνηση. Σε ορισμένους ανθρώπους συμβαίνει αυτό, χωρίς να υπάρχει κάποιο πρόβλημα με την όρασή τους).

rizos_02

Για να ερευνήσουν την αντίληψη της κίνησης, οι επιστήμονες χρησιμοποιούν συχνά μίνι ταινίες αποτελούμενες από δύο εικόνες επαναλαμβανόμενων σχεδίων. Για παράδειγμα, η πρώτη εικόνα περιέχει τυχαία κατανεμημένες μαύρες βούλες σε γκρι υπόβαθρο. Στη δεύτερη εικόνα υπάρχουν οι ίδιες βούλες, αλλά μετατοπισμένες ελαφρά προς τα δεξιά. Η γρήγορη διαδοχή της δεύτερης εικόνας δημιουργεί στον παρατηρητή την ψευδαίσθηση της κίνησης επειδή ενεργοποιούνται παράλληλα πολλοί νευρώνες ανίχνευσης της κίνησης. Είναι το φαινόμενο που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ταινιών κινουμένων σχεδίων και ονομάζεται «φαινόμενη κίνηση».

Αν, όμως, στη δεύτερη εικόνα ταυτόχρονα με τη μικρή μετακίνηση προς τα δεξιά οι βούλες αλλάξουν χρώμα και αντί για μαύρες γίνουν λευκές σε γκρι υπόβαθρο, τότε η κίνησή τους φαίνεται να γίνεται προς την αντίθεση κατεύθυνση. Αυτή η παράδοξη αντίθετη κίνηση οφείλεται σε ορισμένες ιδιαιτερότητες του τρόπου λειτουργίας μιας κατηγορίας νευρώνων που ονομάζονται ανιχνευτές Ράινχαρντ.

Βιολογική μικροηλεκτρονική

Κάθε νευρώνας ανίχνευσης κίνησης δέχεται σήματα από το συγκεκριμένο τμήμα του αμφιβληστροειδούς το οποίο παρακολουθεί. Η ενεργοποίηση του νευρώνα δεν μπορεί να γίνει από το σήμα που στέλνει μια μικρή ομάδα αισθητήριων κυττάρων του αμφιβληστροειδούς. Οταν ο ερεθισμός περάσει σε διπλανή ομάδα αισθητήριων κυττάρων και πάλι στέλνεται σήμα στο νευρώνα ανίχνευσης κίνησης, χωρίς και πάλι να είναι αρκετό για να τον ενεργοποιήσει. Αν όμως υπάρχει ένα κύκλωμα καθυστέρησης στην επικοινωνία ανάμεσα στην πρώτη ομάδα αισθητήριων κυττάρων και το νευρώνα ανίχνευσης, αλλά όχι ανάμεσα σε αυτόν και τη δεύτερη ομάδα αισθητήριων κυττάρων, τότε το σήμα και από τις δύο ομάδες μπορεί να φτάσει ταυτόχρονα στο νευρώνα και αθροιστικά να είναι αρκετά δυνατό για να ενεργοποιήσει το νευρώνα, ώστε να πυροδοτήσει. Για όσους γνωρίζουν στοιχεία μικροηλεκτρονικής, πρόκειται για το βιολογικό ανάλογο μιας λογικής πύλης AND (ΚΑΙ). Αν και δεν έχει κατανοηθεί γιατί σχέδια όπως των εικόνων με τους ρόδακες και τα φύλλα φτάνουν τελικά να ενεργοποιούν τους νευρώνες ανίχνευσης κίνησης, κρίσιμης σημασίας θεωρείται η μικρή ασυναίσθητη κίνηση που κάνουν τα μάτια, ακόμα και όταν έχουμε «καρφωμένο» το βλέμμα σε ένα σημείο.

Σχέδια που επαναλαμβάνουν κάποιο μοτίβο αρκετές φορές, ενεργοποιούν παράλληλα τους ανιχνευτές κίνησης, αυξάνοντας την ψευδαίσθηση της κίνησης. Ενα μικρό μέρος των εικόνων με τους ρόδακες και τα φύλλα δεν είναι αρκετό για να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση, αλλά τα μαζικά παράλληλα σήματα από μεγάλο αριθμό του ίδιου επαναλαμβανόμενου μοτίβου προκαλούν έντονη ψευδαίσθηση κίνησης. Κρύψτε το μεγαλύτερο μέρος της εικόνας με τα φύλλα και η ψευδαίσθηση θα χαθεί. Κλείστε το ένα μάτι και παρατηρήστε ολόκληρη την εικόνα με το άλλο. Η ψευδαίσθηση υπάρχει, αλλά είναι λιγότερο έντονη.

Από την εξελικτική σκοπιά, η δυνατότητα παρατήρησης της κίνησης έχει προφανή σημασία για την επιβίωση, είτε για την ανίχνευση θηράματος, θηρευτή ή άλλου μέλους του βιολογικού είδους ως ταίρι (όλα αυτά συνήθως κινούνται, σε αντίθεση με τους βράχους και τα δέντρα). Με χρήση εικόνων όπως αυτές της σελίδας οι επιστήμονες μελετούν και αρχίζουν να καταλαβαίνουν τις διεργασίες του εγκεφάλου των ζώων και του ανθρώπου, που σχετίζονται με την ανίχνευση της κίνησης.

Επιμέλεια: Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ, Πηγή: «Scientific American»

======================================================

Πηγή:
Optische Täuschungen
Οπτική Αντίληψη
Akioshi’s Illusion Pages
Optical Illusion
Wikipedia – Optische Täuschung

Σχολιάστε

Filed under Οπτικές ψευδαισθήσεις

«Απογείωση» στη Λευκάδα

Πατρίδα του Άγγελου Σικελιανού και του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, η Λευκάδα ταξιδεύει στην καταγάλανη αγκαλιά του Ιονίου αλλά ακουμπά απαλά στη σίγουρη γη της Ακαρνανίας, δεμένη με μια στενή λωρίδα γης και μια πλωτή γέφυρα πενήντα μέτρων. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα «στεριανό νησί» (κι αυτό μας βολεύει, γιατί δεν έχουμε έξοδα μετακίνησης με πλοίο).

Εγκρεμνοί

Εγκρεμνοί

Οι σύγχρονοι Ροβινσώνες θα ανακαλύψουν ακρογιαλιές με κρυστάλλινα νερά και απροσπέλαστες από τον πολύ κόσμο. Από τις πιο εντυπωσιακές είναι οι Εγκρεμνοί με την απέραντη αμμουδιά και τα γαλαζοπράσινα νερά κάτω μια από απότομη πλαγιά με πεύκα.

Επειδή η κατάβαση (και κυρίως η ανάβαση) είναι κουραστική, μια καλή πρόταση είναι να πάρουμε το καραβάκι από τη Βασιλική, που περνάει από το ακρωτήρι Λευκάτα, συνεχίζει για Πόρτο Κατσίκι και μας αφήνει για μπάνιο στoυς Εγκρεμνούς.

Πόρτο Κατσίκι

Πόρτο Κατσίκι

Εξαιρετική και η φημισμένη παραλία Πόρτο Κατσίκι, στην οποία θα φθάσουμε με το αυτοκίνητο και μετά θα κατεβούμε τα αρκετά βατά σκαλοπάτια (προσοχή στις σκουριές που υπάρχουν στη μεταλλική μπάρα σε κάποια σημεία). Τα λευκά βράχια που υψώνονται σχηματίζουν αρκετές σκιές για λίγη δροσιά, μιας και ο ήλιος δεν αστειεύεται. Μπορούμε ακόμη να φάμε ένα σάντουιτς ή να πιούμε το καφεδάκι μας στις καφετέριες πάνω από την παραλία απολαμβάνοντας μια υπέροχη θέα.

Εραστές της δράσης

Ο κόλπος της Βασιλικής

Ο κόλπος της Βασιλικής

Μπορούμε να γνωρίσουμε τη Λευκάδα πάνω στην ιστιοσανίδα μας δαμάζοντας τα κύματα και τους ανέμους στην παραλία της Βασιλικής και του Αϊ-Γιάννη. Ιδιαίτερα ο κόλπος της Βασιλικής έχει εξελιχθεί σε τόπο συνάντησης αθλητών. Στις παραλίες Μύλοι και Αϊ-Γιάννης όλο και πιο πολλοί «αετοί» από kite surf πετούν πάνω από τα κύματα, γεμίζοντας με χρώματα και χαρούμενες φωνές τον αέρα, αλλά και ανεβάζοντας την αδρεναλίνη στα ύψη. Κάθε καλοκαίρι διεξάγονται αγώνες με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων αθλητών, αφού μόνον εδώ πνέει ο ευνοϊκός μαΐστρος που δίνει μεγάλες ταχύτητες στα kite surf (30 – 40 μιλίων).

Οι παραλίες Αι-Γιάννης και Μύλοι ιδανικές για kite surf

Οι παραλίες Αι-Γιάννης και Μύλοι ιδανικές για kite surf

Στις οργανωμένες παραλίες της Λευκάδας και στο Νυδρί θα χαρούμε όλα σχεδόν τα σπορ και παιχνίδια για τη θάλασσα και τον ουρανό! Water ski, jet ski, fly fish, canoe, parasailing, banana κ.λπ. Τι θα λέγατε και για μια βόλτα με ιστιοπλοϊκό; Κι αν δεν έχουμε ξανακάνει ποτέ, τώρα που έχουμε χρόνο είναι η καλύτερη ευκαιρία για να ξεκινήσουμε. Στο νησί υπάρχουν σχολές εκμάθησης ιστιοπλοΐας. Αν πάλι προτιμάμε τις καταδύσεις και τη μαγεία που προσφέρει ο βυθός, θα ανακαλύψουμε εδώ έναν συναρπαστικό υποθαλάσσιο πλούτο.

Μπορεί βεβαίως να είμαστε φαν του ψαρέματος. Κανένα πρόβλημα. Μπορούμε να νοικιάσουμε μία βάρκα, να πάρουμε τα… σύνεργα επ’ ώμου, μερικές χρήσιμες πληροφορίες από ντόπιο ψαρά (εν ανάγκη, παίρνουμε και τον ίδιο μαζί μας) και ξανοιγόμαστε στα πέλαγα ή μάλλον στα σωστά σημεία όπου έχει περισσότερα ψάρια (ξέρει εκείνος). Μιας και μιλάμε για δυνατές συγκινήσεις, έχουμε να σας προτείνουμε κάτι που θα σας συναρπάσει: απογείωση με αλεξίπτωτο πλαγιάς από τη θέση εκκίνησης πάνω από την παραλία Κάθισμα. Ξεπερνώντας τους πρώτους φόβους που όλοι έχουμε, η εμπειρία που θα ζήσουμε θα είναι μοναδική! Η απόλυτη αίσθηση ελευθερίας που αισθανόμαστε αλλά και η θέα στο απέραντο γαλάζιο του Ιονίου αναμφίβολα είναι από τα πράγματα που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.

Αλεξίπτωτο πλαγιάς στο Κάθισμα

Αλεξίπτωτο πλαγιάς στο Κάθισμα

Μountain bike

Η ορεινή Λευκάδα έχει τις χάρες της. Τα μονοπάτια των Σκάρων στο δάσος της Βελανιδιάς, το Φαράγγι της Μέλισσας στους Σφακιώτες, το χωριό Χαραδιάτικα με τις πηγές και τα φαράγγια του, το δάσος της Δάφνης και οι πηγές της Κερασιάς στο Σύβρο προσφέρονται για πεζοπορία και mountain bike. Ποδήλατο δρόμου ή mountain bike μπορούμε ακόμη να κάνουμε στον περιαστικό ποδηλατόδρομο από τον κάμπο της Βασιλικής και του Αγίου Πέτρου προς το Σύβρο, την Κοντάραινα, τη λίμνη στο Μαραντοχώρι και την ορεινή διαδρομή Αθάνι, Χορτάτα, Νικολή. Μια μαγευτική διαδρομή με ποδήλατο είναι και ο γύρος της λιμνοθάλασσας από το ενετικό κάστρο της Αγίας Μαύρας, τη Γύρα, τους Μύλους, τον Αϊ-Γιάννη, μέχρι την πόλη της Λευκάδας. Αν αντέχουμε, μπορούμε να φθάσουμε με το ποδήλατο από τον ελαιώνα της πόλης μέχρι το χωριό Φρύνι και το ιστορικό Μοναστήρι της Φανερωμένης και από εκεί ως τους Τσουκαλάδες και τον Αγιο Νικήτα.

Το πανέμορφο δρυοδάσος των Σκάρων

Το πανέμορφο δρυοδάσος των Σκάρων

Τέλος, στην πεδιάδα της Βασιλικής αλλά και στον ελαιώνα της πόλης θα βρούμε σχολές ιππασίας για εκμάθηση και συναρπαστικές εξορμήσεις κοντά στη φύση. Οι καλύτερες διαδρομές για ιππασία είναι στον κάμπο της Βασιλικής και του Αγίου Πέτρου προς Αϊ-Γιάννη Ροδάκι, τη Λίμνη Μαραντοχωρίου, την περιοχή Ρουπακιά και το μονοπάτι πάνω από την εκκλησία του Αϊ-Γιάννη Αντζούση, κοντά στην πόλη της Λευκάδας.

Φεύγοντας…

…από το νησί στα σακίδιά μας δεν έχουμε μόνο όμορφες εικόνες αλλά και εμπειρίες μοναδικές, κορμί γυμνασμένο, ψυχή γεμάτη γαλήνη και διάθεση για ανατροπές στη ζωή μας. Τι άλλο να ονειρευτείς από ένα ταξίδι;

Γεύση και απόλαυση

Η Λευκάδα φημίζεται για το σαλάμι αέρος, τις φακές Εγκλουβής, τα μυρωδάτα κρασιά του, τα μικρά γαριδάκια που θα τα γευτούμε τραγανά από το τηγάνι… Σίγουρα, θα δοκιμάσουμε ριγανάδα (ψωμάκια με φέτα και ντομάτα), μπριαμόπιτα, ριζότο με σουπιές μαγειρεμένες με το μελάνι τους, αρμυρήθρες (είδος χόρτου) με σκορδαλιά, μυδομανέστρα και ψάρι μπουρδέτο. Παραδοσιακό γλυκό είναι η λαδόπιτα. Στα γραφικά ταβερνάκια δίπλα στο κύμα, στα δρομάκια της πόλης, στον Πίσω Μόλο, στο Νυδρί, αλλά και στα ορεινά χωριά της Λευκάδας θα απολαύσουμε πεντανόστιμο φαγητό.

Αναζητώντας τον καταρράκτη…
Πώς θα τον ανακαλύψουμε; Ακολουθήστε μας…

Με το αυτοκίνητο φθάνουμε στο κοσμοπολίτικο Νυδρί και παρακολουθώντας τις πινακίδες στρίβουμε δεξιά. Διασχίζουμε για λίγη ώρα περιβόλια με λεμονιές και έπειτα από τρία χιλιόμετρα φτάνουμε στην αρχή του μονοπατιού, όπου υπάρχει αναψυκτήριο. Από εδώ ξεκινάει το μονοπάτι πάνω από τη φαρδιά κοίτη του φαραγγιού, προστατευμένο για λίγο με ξύλινα καγκελάκια. Γύρω μας υψώνονται απότομες πλαγιές, ενώ οι αγριελιές και τα πουρνάρια ντύνουν το τοπίο με τα δικά τους χρώματα. Κάτω το ποτάμι κυλάει τα κρυστάλλινα νερά του και ο ήχος από το κελαριστό τραγούδι του συντροφεύει τα βήματά μας.

Το φαράγγι στο Δημοσάρι με τους καταρράκτες

Το φαράγγι στο Δημοσάρι με τους καταρράκτες

Όταν υπάρχει αρκετός όγκος νερού, ανάμεσα στη βραχώδη κοίτη και τις κάθετες πλαγιές σχηματίζονται μικρές, γαλάζιες λιμνούλες, ιδανικές για κολύμπι (αν αντέχουμε το κρύο νερό). Το μονοπάτι χαμηλώνει και φθάνουμε στην κοίτη. Τη διασχίζουμε πηδώντας πάνω από πέτρες (προσοχή, γιατί γλιστράνε). Αμέσως μετά, βρισκόμαστε σε μια φυσική κοιλότητα του εδάφους και μια πισίνα τριγωνική βάθους περίπου τριών μέτρων σχηματίζεται.

Ανηφορίζουμε μερικά τσιμεντένια σκαλοπάτια. Τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν… Δίπλα μας το νερό κυλάει πάνω στους λείους βράχους με βουητό. Μερικά μέτρα προσεκτικής ανάβασης και μπροστά μας αποκαλύπτεται ο εντυπωσιακός καταρράκτης ύψους 12μ., που πέφτει με δύναμη σχηματίζοντας μια μικρή, πράσινη λιμνούλα στη βάση του. Η πεζοπορική διαδρομή στο κατάφυτο Φαράγγι Δημοσάρι αξίζει τον κόπο…

ΠΗΓΗ: http://www.espressonews.gr

Κείμενο: ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΡΑΒΑΛΟΥ

======================================================
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο http://anopetra-eleos.blogspot.com. Οι φωτογραφίες είναι δικές μας.

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Λευκάδα, Τουρισμός

Συμβαίνουν δυστυχώς κι αυτά…

Αναδημοσίευση από το blog «troktiko«, ένα από τα μεγαλύτερα από άποψης επισκεψιμότητας της χώρας μας, με τις παρατηρήσεις και τα εύλογα ερωτήματα μιας αναγνώστριας που επισκέφτηκε πρόσφατα το νησί μας ή και διαμένει ενδεχόμενα ακόμη εδώ. Αναρτήθηκε την Κυριακή 26 Ιουλίου 2009. Φτάσαμε στον εν λόγω άρθρο δια μέσου του φιλικού ιστολογίου «Κολυβάτα».

=====================================================

«Τυχαίνει να βρισκόμαστε με τον άντρα μου για μίνι διακοπές στη Λευκάδα και συγκεκριμένα στον Αγ. Νικήτα. Όλα καλά πανέμορφο χωριό, αλλά έχουμε κάποιες παρατηρήσεις για το θέμα της διαμονής. Μένουμε σε ένα από αυτά τα διαμερίσματα rooms to let και πληρώνουμε 70 ευρώ τη βραδιά. Λοιπόν γιατί αυτό πρέπει να σημαίνει ότι πρέπει να είναι όλα βρώμικα, το δωμάτιο να είναι ακατάλληλο για να… μείνεις από την κλεισούρα όλου του χειμώνα και την υγρασία. Περιμένουν να δουλέψουν για τρεις μήνες το καλοκαίρι και δεν κάνουν απολύτως καμιά συντήρηση όλο το χειμώνα. Οι τοίχοι στάζουν από την υγρασία και όταν (τι περίεργο!!) βρήκα μια κατσαρίδα στο δωμάτιο να κάνει τη βόλτα της και φώναξα την ιδιοκτήτρια των δωματίων να της το πω γεμάτη απορία με κοιτάει και μου λέει «πω πω και με τρόμαξες νόμισα ότι κάτι σοβαρό εγινε»!!!!

agios_nikitas

Μετά γιατί παραπονιόμαστε γιατί δεν έρχονται πλέον τουρίστες στη χωρα μας? Όταν ο τουρίστας τα δει όλα αυτά το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να μην ξαναέρθει και στη συνέχεια να μας δυσφημήσει. Και τελοσπάντων όλα αυτά τα δωμάτια δεν περνούν απο κάποια επιτροπή υγείας και ελέγχου?? Πως έχουν άδεια λειτουργίας υπό αυτές τις συνθήκες?»

ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ

1 σχόλιο

Filed under Δανεισμένα, Στραβά κι ανάποδα, Τουρισμός

Συναυλία Χρήστου Λεοντή αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσου

Ο Χρήστος Λεοντής τιμώντας την επέτειο για τα «100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου», έχει ήδη ξεκινήσει ανά την Ελλάδα ένα κύκλο δέκα συναυλιών. Την Κυριακή 2 Αυγούστου 2009 και ώρα 21.30 θα βρεθεί στο Ανοιχτό Θέατρο Λευκάδας στα πλαίσια των Γιορτών Λόγου και Τέχνης 2009.

Ημερομηνία: Κυριακή 2 Αυγούστου 2009
Ώρα: 21.30
Τόπος: Ανοιχτό Θέατρο
Περιοχή: Λευκάδα
Θέμα: Συναυλία Χρήστου Λεοντή
Περισσότερες πληροφορίες: Τραγουδούν: Κώστας Καράλης, Ιωάννα Φόρτη, Παντελής Θεοχαρίδης
Διαβάζει η ηθοποιός Ουρανία Μπασλή
Συμμετέχει η Χορωδία του Ορφέα Λευκάδας

Το έτος 2009 έχει ανακηρυχθεί επίσημα από την πολιτεία ως «Έτος Γιάννη Ρίτσου». Στα πλαίσια αυτής της πανελλήνιας εκδήλωσης τιμής στον ποιητή ο συνθέτης Χρήστος Λεοντής παρουσιάζει σε πρώτη εκτέλεση το έργο του Γιάννη Ρίτσου «Πρωινό Άστρο» και σε πρώτη διασκευασμένη εκτέλεση για Χορωδία και Ορχήστρα το έργο «Το Καπνισμένο Τσουκάλι».

leontis_ritsos Το «Καπνισμένο Τσουκάλι» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου έχει εδραιωθεί στη συνείδηση του κοινού σαν ένα από τα δημοφιλέστερα μουσικά έργα μελοποιημένης ποίησης. Ο ίδιος ο ποιητής συμμετείχε όχι τυχαία ως αφηγητής στην ηχογράφηση του έργου μιλώντας με τα

κολακευτικότερα λόγια για τη σύνθεση των τραγουδιών αυτών που τα θεωρούσε σαν κορυφαία στιγμή μελοποίησης. Αυτή η άποψη του ποιητή επιβεβαιώθηκε και επικυρώθηκε αργότερα από το ίδιο το κοινό, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, που με πρωτοφανή τρόπο αγκάλιασε το έργο, το τραγούδησε, συγκινήθηκε και εμψυχώθηκε με αυτό στους καθημερινούς αγώνες του.

Αυτή η ευρύτατη αποδοχή που του επιφύλαξε το κοινό διατηρείται στο ακέραιο ακόμη και σήμερα καθιστώντας το έργο σύγχρονο και διαχρονικό, αν κρίνει κανείς ότι στο διαδίκτυο δημοσιεύονται σχόλια και κρίσεις από ανθρώπους του σήμερα και διαφόρων ηλικιών άκρως επαινετικές και κολακευτικές. kapnismeno_tsoukali

Το πρόσφατα μελοποιημένο έργο «Πρωινό Άστρο» του ποιητή παρουσιάζεται σε πρώτη εκτέλεση στα πλαίσια των Γιορτών Λόγου και Τέχνης 2009. Το «Πρωινό Άστρο», μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών, όπως το αποκαλεί ο ποιητής, είναι αφιερωμένο στη νεογέννητη τότε Έρη, την πολυαγαπημένη κόρη του.

Τραγουδούν: Κώστας Καράλης, Ιωάννα Φόρτη, Παντελής Θεοχαρίδης
Διαβάζει η ηθοποιός Ουρανία Μπασλή
Συμμετέχει η Χορωδία του Ορφέα Λευκάδας

Η παράσταση είναι εμπλουτισμένη από στιγμές της ζωής του ποιητή με προβολή κινηματογραφικών κομματιών από την «Αυτοβιογραφία» του, γυρισμένα από την Ηρώ και το Γιώργο Σγουράκη, με σπάνια ντοκουμέντα, όπου ο ποιητής μιλά για την πολύπαθη ζωή και το έργο του. (Πηγή: Επίσημο Πρόγραμμα Γιορτών Λόγων και Τέχνης Λευκάδας).

1 σχόλιο

Filed under Ανορθογραφίες, Καλοκαίρι 2009, Πολιτισμός

Tο νέο από 28 Ιούλη 2009 ισχύων ωράριο λειτουργίας της πλωτής γέφυρας της Λευκάδας

Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε το Λιμεναρχείο Λευκάδας και μας απέστειλε ο διευθυντής της Μαρίνας κ. Δαλλός, τον οποίο και ευχαριστούμε, αποφασίζονται τα εξής σχετικά με το νέο ωράριο λειτουργίας της πλωτής γέφυρας. Το ωράριο εφαρμόζεται άμεσα από το πρωί της 28ης Ιουλίου 2009 και θα έχει ως αποτέλεσμα η γέφυρα να ανοίγει ΑΝΑ ΔΙΩΡΟ τις ζυγές  ΜΟΝΟ ώρες.

ploti_gefyra_01

[…]

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

1. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την δυσλειτουργία του ηλεκτρικού κινητήρα περιστροφής της Π/Γ «ΑΓΙΑ ΜΑΥΡΑ» Ν.Π. 26 όπως φαίνεται από τη σχετική αλληλογραφία υπηρεσίας μας και συναρμοδίων υπηρεσιών και προκειμένου αφ’ ενός να αποφευχθεί όσο το δυνατό η περαιτέρω επιβάρυνση της καταστάσεώς της και αφετέρω παράλληλα να εξυπηρετηθεί η κίνηση τροχοφόρων και θαλασσίων μέσων με την ελάχιστη δυνατή επιβάρυνση Οι ώρες περιστροφής της Π/Γ «ΑΓΙΑ ΜΑΥΡΑ» Ν.Π. 26, η οποία χρησιμοποιείται για την διαπόρθμευση των επιβατών και οχημάτων στο Βόρειο τμήμα του Διαύλου της Λευκάδας προκειμένου να γίνεται η διέλευση των σκαφών

ορίζονται από την 28-07-2009 καθημερινά ως εξής: Από ώρα 06.00 έως 22.00 πλήρης περιστροφή ανά δίωρο.

2. Η Π/Γ «ΑΓΙΑ ΜΑΥΡΑ» Ν.Π. 26 θα ανοίγει κατ’ εξαίρεση σύμφωνα με την παράγραφο 02 του άρθρου 02 του (Γ) σχετικού, κατόπιν εντολής της υπηρεσίας μας
[…]

Διαβάστε πατώντας με το ποντίκι εδώ, ολόκληρη την απόφαση του Λιμεναρχείου Λευκάδας (αρχείο τύπου pdf, 243 KB).

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Λευκάδα

Παρουσίαση του βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών βιβλίου «Καφέ Ρετρό» του Δημητρίου Ε. Σολδάτου

Μια προσέγγιση του βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών βιβλίου «Καφέ Ρετρό» του Δημητρίου Ε. Σολδάτου.

Ημερομηνία: Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
Ώρα: 21.30
Τόπος: Κηποθέατρο «Άγγελος Σικελιανός»
Περιοχή: Λευκάδα
Θέμα: Μουσική και Ποίηση. Παρουσίαση του βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών βιβλίου του Δημητρίου Ε. Σολδάτου «Καφέ Ρετρό»
Περισσότερες πληροφορίες: Παρουσίαση: Αργυρώ Βερυκίου-Μπαλτά
Απαγγελίες: Δημήτρης Ζακυνθινός
Πιάνο: Φώτης Μιχαλάκης
Όμποε: Ισιδώρα Κοψιδά
kaferetro Το σκεπτικό βράβευσης της συλλογής από την Ακαδημία ήταν το εξής:

«O βραβευόμενος ποιητής διακρίνεται για την παράξενη επιδεξιότητα της γραφής του να εναρμονίζει το παραδοσιακό ύφος με μια σύγχρονη αποφθεγματική ανατρεπτικότητα, διατηρώντας τον σεβασμό στο λυρικό στοιχείο. Ευχάριστα αισθητό αποδεικνύεται το αποτέλεσμα, καθώς το τέλος σχεδόν κάθε ποιήματος ανάλαφρα το απογειώνει ο απρόοπτος

σημερινός αέρας μιας ελεύθερης και τολμηρά εκφρασμένης ανησυχίας, ενώ παράλληλα «ξεμυτίζουν» ενίοτε κάποια μεταφυσικά στοιχεία».

Παραθέτουμε από τη συλλογή το ποίημα «Ο μπάρμπα-Γιάννης»:

Ο μπάρμπα-Γιάννης

barbagianis

Πανέξυπνο ήταν γεροντάκι,
που ‘χε ένα ύφος σαν παιδάκι.
Χοντρά γυαλιά, τριμμένα ρούχα…
Αχ, πόση, Θε μου, αγάπη του ‘χα!

Με το που μ’ έβλεπε μπροστά του,
ξανάνιωνε απ’ τη χαρά του!
Κι απ’ το σοφό του έβγαζε στόμα
κουβέντες που θυμάμαι ακόμα:

“Άσε να λεν, μου ‘λεγε, οι άλλοι
που σκέπτονται με το κεφάλι
το… κάτω! Κι άκου εσύ το πάνω.
Ποτέ μη θες τα παραπάνω

απ’ τ’ αρκετά. Μην προσποιείσαι,
κι ας σε μισούν γι’ αυτό που είσαι,
γιατί για εκειό που παριστάνεις
αν σ’ εκτιμούν, τι να το κάνεις;

Η αδικία είναι φίδι!
Μα στη ζωή, το γόρμο απίδι
το τρώει το κουτσό γουρούνι…”
Κι όλο κουνούσε το μπαστούνι

σα να φοβέριζε, από πέρα
το χάρο που έφτασε μια μέρα,
για να θολώσει τα γυαλιά του
με την ανάσα του θανάτου!

Αυτός ήταν ο μπάρμπα-Γιάννης
ο Πατσαλίκης, ο “Αι-Γιάννης”.
“Ο παλαβός” θα πουν οι άλλοι-
μα, με το… κάτω τους κεφάλι!

Πηγή:
Το ιστολόγιο του ποιητή Δημητρίου Ε. Σολδάτου. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τη συλλογή «Καφέ Ρετρό».

1 σχόλιο

Filed under Ανακοινώσεις, Βιβλία, Καλοκαίρι 2009, Σύγχρονοι Λευκάδιοι

Βοηθάμε τη δράση της φιλοζωικής οργάνωσης Laws…

αγοράζοντας ένα συλλεκτικό, ζωγραφισμένο στο χέρι, μπλουζάκι από το κατάστημα Easy Wear.

laws

Η σκέψη της γνωστής για τη δράση της φιλοζωικής οργάνωσης του νησιού μας είναι να διαθέσει προς πώληση T-Shirt ζωγραφισμένα στο χέρι με θέμα ζωάκια, από τον γνωστό καλλιτέχνη Manolo Z. Κάθε πανέμορφο, μοναδικό και συλλεκτικό μπλουζάκι κοστίζει 35 €, με τα 15 € από αυτά να διατίθενται για την παροχή βοήθειας σε αδέσποτα ζώα, ενώ τα υπόλοιπα χρήματα είναι το κόστος της μπλούζας. Το Easy Wear δεν έχει κανένα οικονομικό όφελος από αυτή την ενέργεια.

Η οργάνωση ευελπιστεί αυτή να είναι η αρχή από μια σειρά πρωτοβουλιών, αφού το Easy Wear δεν επιλέγει να είναι απλώς ένα κατάστημα με γυναικεία ρούχα, μπιζού και αξεσουάρ αλλά και μια κοινωνικά ευαισθητοποιημένη επιχείρηση που με την ανταπόκριση όλων μας θα προσφέρει βοήθεια όπου υπάρχει ανάγκη.

Για περισσότερες πληροφορίες:

Μηνοδώρα Μαυρωνά
Τηλ.: 26450 25319, κιν.: 6983 289703, 8ης Μεραρχίας 5, Τ.Κ. 31100, Λευκάδα

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Κοινωνικά θέματα, Λευκάδα

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Παιγνίδι Αιχμηρό» της Νόνης Σταματέλου

Τίτλος: Παιχνίδι αιχμηρό - Σειρά: Νεοελληνική ποίηση - Εκδότης: Gutenberg - ISBN: 960-01-1265-7 - Έκδοση: Δεκέμβριος 2008

Τίτλος: Παιχνίδι αιχμηρό - Σειρά: Νεοελληνική ποίηση - Εκδότης: Gutenberg - ISBN: 960-01-1265-7 - Έκδοση: Δεκέμβριος 2008

Η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Νόνης Σταματέλου με τίτλο «Παιγνίδι Αιχμηρό» θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 1 Αυγούστου και ώρα 9.00 μ.μ. στην πλατεία Τσουκαλάδων.

Το βιβλίο παρουσιάζουν οι:

Ιωάννης Ν. Περυσινάκης, Καθηγητής της αρχαίας ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Βούλα Σκαμνέλου, Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων και η Δέσποινα Καλέζου, Φιλόλογος.

Ποιήματα θα απαγγείλουν οι Σπύρος Τυπάλδος και η Νόνη Σταματέλου, ενώ στο πιάνο θα είναι η γνωστή πιανίστα Γεωργία Νικολάου Τέντα.

Στην Λευκάδα μπορεί κάποιος να προμηθευτεί την ποιητική συλλογή της Νόνης Σταματέλου στο βιβλιοπωλείο του Τσιρίμπαση.

Η Νόνη Σταματέλου γεννήθηκε το 1960 στις Τσουκαλάδες Λευκάδας και είναι απόφοιτη της Θεολογικής Σχολής της Θεσσαλονίκης. Ζει και δημιουργεί στα Γιάννενα, όπου εργάζεται ως καθηγήτρια στο 7ο Γενικό Λύκειο Ιωαννίνων με έντονη εκπαιδευτική και πολιτιστική δράση. Έχει κάνει δημοσιεύσεις σε περιοδικά και εφημερίδες. Είναι μέλος πολιτιστικών συλλόγων και της Εταιρείας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου. Η ποιητική της συλλογή «Παιγνίδι Αιχμηρό» περιλαμβάνει τριάντα ένα
Νόνη Σταματέλου

Νόνη Σταματέλου

ποιήματα, μεταξύ αυτών και τα «Μάνα» και «Παιγνίδι Αιχμηρό», που τιμήθηκαν με το πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό ποίησης Βόλου (2008).

Παραθέτουμε τα δυο ποιήματα:

  Μάνα
  Το διάνεμά σου μεσ’ στο σπίτι
  Σαν να μην έχεις φύγει από καιρό…
  Κάπου-κάπου θαρρώ πως τις νύχτες
  Κάποιος ποτίζει το βασιλικό
  Και σα δροσίσει τα χαράματα
  Κλείνει απαλά το τζάμι.
  Να ’ρχεσαι
  Να με ξυπνάς
  Και να μου σκεπάζεις την πλάτη
  Όπως τότε.
  Να μου διαβάζεις στη γωνιά μας
  απ’ το παλιό αναγνωστικό.
  Έχει άλλη γλύκα ο Παπαδιαμάντης
  απ’ το στόμα σου, μάνα
  Άλλο βάρος τα Συναξάρια…
  Παιχνίδι αιχμηρό
  Από μικρό παιδί κάνω παιχνίδια με τις λέξεις.
  Μ’ άρεσε πάντα να τις βάζω στη σειρά
  Να τους αλλάζω θέση, να τις κοιτώ από μακριά
  Να βάζω ανάμεσά τους άλλες, καινούριες.
  Σαν χελιδόνια μοιάζανε στο σύρμα
  στου τετραδίου τις γραμμές.
  Σαν να μιλούσαν μεταξύ τους
  Για κάποιο αιώνιο μυστικό
  Για κάποιο μαγικό ταξίδι.
  Μου άρεσαν πολύ οι λέξεις που είχαν λ
  Όπως κυκλάμινο, λουλούδι, αεροπλάνο
  Γιαννούλα, θάλασσα, ποδήλατο, λιμάνι.
  Μετά αγάπησα πολύ όλα τα γράμματα
  Κι’ άρχισαν να μου λεν τα μυστικά τους
  Να παίρνουν μόνα τους μια θέση στο λευκό χαρτί
  και να μου ψιθυρίζουν τ’ όνομά τους.
   
  Καμμιά φορά μου φεύγουν απ’ τα χέρια οι λέξεις
  Δεν τις προλαβαίνω
  Και τρέχουν-τρέχουν και πετούν σαν μεθυσμένες.
  Κουράζομαι για να τις κυνηγώ
  Μου παίρνει και μερόνυχτα.
  Λ ί γ ο ι πιστεύουν ύστερα πόσο πονάει
  των λέξεων το παιχνίδι
  Και πως τα δάκρυα στο χαρτί κάνουν λακκούβες
  και οι λεξούλες μου σκοντάφτουν και χτυπάνε.
  Κι’ αν είσαι μέσ’ σ’ αυτούς τους λ ί γ ο υ ς
  και μόνο τότε βλέπεις την αλήθεια
  Πως είν’ η ποίηση παιχνίδι αιχμηρό.
  Πως
  Καμμιά φορά
  για να φτιάξεις ένα στίχο
  Ίσως πρέπει να χάσεις ένα φίλο σου
  ή ένα κομμάτι της υπόληψής σου…
  Πρέπει να εκτεθείς
  Αν αγαπάς τόσο πολύ
  Τα παιδικά παιχνίδια με τις λέξεις.

2 Σχόλια

Filed under Ανακοινώσεις, Βιβλία, Σύγχρονοι Λευκάδιοι

Λευκάδιος Χερν – Ο ελληνοϊρλανδός συγγραφέας των τριών ηπείρων

Η Ευρώπη τον εγέννησε, η Ασία τον εδημιούργησε ως λογοτέχνη περιωπής και η Αμερική τον ανέδειξε

Της ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΤΟΜΑΗ
προϊσταμένης της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του υπουργείου Εξωτερικών.

lefcadio_hern_01 ΓΙΟΣ ΙΡΛΑΝΔΟΥ, ενός στρατιωτικού γιατρού που υπηρετούσε στη βρετανική διοίκηση των Επτανήσων, του Charles Ηearn, και Ελληνίδας, της Ρόζας Κασιμάτη, ο ελληνοϊρλανδός συγγραφέας Ρatrick Lafcadio Ηearn γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1850 στη Λευκάδα, απ΄ όπου προέρχεται και το ενδιάμεσο όνομα με το οποίο βαπτίστηκε.

Σε ηλικία δύο ετών ακολούθησε μαζί με τη μητέρα του τον πατέρα του που μετατέθηκε πίσω στην Ιρλανδία. Έκτοτε θα ζήσει δυστυχισμένα παιδικά χρόνια, εγκαταλελειμμένος μετά το διαζύγιο των γονέων του στα χέρια μιας ηλικιωμένης θείας του, Ιρλανδής, που τον προόριζε για καθολικό ιερέα. Με ανεπτυγμένο αίσθημα κατωτερότητας λόγω του παρουσιαστικού του, κλειστός και εσωστρεφής χαρακτήρας, θα ζήσει μεταξύ Δουβλίνου και ΗΠΑ, όπου μετανάστευσε στα δεκαεννέα του για να γλιτώσει την ανέχεια και την πείνα ως το 1889, όταν ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία, όπου έμελλε να ζήσει τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια της ζωής του και να δημιουργήσει ουσιαστικά το μεγαλύτερο μέρος του συγγραφικού έργου του, για το οποίο έγινε παγκοσμίως γνωστός.

Σαν να επρόκειτο περί ουράνιας δικαίωσης, το σιωπηλό αγόρι που όπως φαίνεται κανείς από τους δύο γονείς του δεν αγάπησε αλλά και δεν ασχολήθηκε με την ανατροφή του, μειωμένης σωματικής διαπλάσεως και θύμα ατυχήματος από αβλεψία συμμαθητή του που του στέρησε το ένα μάτι, φτωχό που για τον λόγο αυτόν δεν μπόρεσε ποτέ να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Κλασική Φιλολογία, ήταν γραφτό να εισπράξει μετά θάνατον υπερπολλαπλάσια αποδοχή σε σχέση με την αδιαφορία που έτρεφε το περιβάλλον του γι΄ αυτόν.

Η προτομή του Λευκάδιου Χερν (Koizumi Yakumo) στο Πάρκο Παραλίας στη Λευκάδα

Η προτομή του Λευκάδιου Χερν (Koizumi Yakumo) στο Πάρκο Παραλίας στη Λευκάδα

Ο Λευκάδιος Χερν πέθανε στο Οκούμπο της Ιαπωνίας το 1904. Σχεδόν μαζί με τον θάνατό του έγινε γνωστό το έργο του στην Ελλάδα, όπου το 1910 άρχισαν να δημοσιεύονται σε φιλολογικά περιοδικά και εφημερίδες τα πρώτα αποσπάσματα λογοτεχνικών κειμένων του. Λίγα χρόνια αργότερα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1932, η ιαπωνική πρεσβεία στην Αθήνα με ρηματική της διακοίνωση ανακοίνωνε στο ελληνικό ΥΠΕΞ την πρόθεσή της, όπως και του Ελληνοϊαπωνικού Συλλόγου, να εγείρει με δαπάνες της μια αναθηματική στήλη για τον Χερν στην κεντρική πλατεία της Λευκάδας και μια δεύτερη, δαπάναις της Ιαπωνοελληνικής Εταιρείας και του Συνδέσμου Χερν, στο Τόκιο. Στη βάση της στήλης που κατέπεσε στον σεισμό του 1952, αλλ΄ ανηγέρθη εκ νέου το 1984 και το 1987 συμπληρώθηκε με μια προτομή του Χερν, έργο του γλύπτη Σπύρου Κατωπόδη, υπήρχε η επιγραφή:

lefcadio_hern_03

«Λευκαδίω Χερν (Κοϊζούμι Ιακούμω), μεγάλω συγγραφεί, το των Ιαπώνων αληθές πνεύμα παγκοσμίως και λαμπρώς εμφανίσαντι, σήμα ευγνωμοσύνης ιαπωνικού έθνους, μηνί Οκτωβρίω 1932, έτους 259200 Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας».

Με την ίδια ρηματική διακοίνωση η ιαπωνική πλευρά χαρακτήριζε τον Χερν ως τον πρώτο συνεκτικό δεσμό στις σχέσεις των δύο χωρών. Σημειωτέον, το δευτερεύον όνομά του στα ιαπωνικά, Υakumo Κoizumi, έλαβε όταν υιοθετήθηκε από την οικογένεια Κoizumi, λίγο προτού νυμφευθεί την κόρη τους Setsu Κoizumi, προκειμένου να λάβει την ιαπωνική υπηκοότητα. Μαζί της απέκτησε τρεις γιους, τον Κazuo και τον Ιwao που σπούδασαν Φιλολογία και ασχολήθηκαν με την επιμέλεια και έκδοση του έργου του πατέρα τους μεταφράζοντάς το από τα αγγλικά στα ιαπωνικά, τον Κiyoshi, που έγινε γνωστός ζωγράφος, και μια κόρη, τη Suzuko, που έζησε μια μέτρια και ουδέτερη ζωή λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Παραμένει ωστόσο εντυπωσιακό ακόμη και σήμερα το γεγονός ότι οι Ιάπωνες λάτρεψαν έναν συγγραφέα που ελάχιστα γνώριζε τη γλώσσα τους, αλλά έγραφε μόνο στα αγγλικά, και επιπλέον περιέγραφε, λόγω αμυδρής όρασης που διέθετε, όσα συνέβαιναν γύρω του από περιγραφές και αφηγήσεις φίλων και της γυναίκας του. Όπως πολύ χαρακτηριστικά ανέφερε σε πολυσέλιδο κείμενό του στο περιοδικό «Νέα Πορεία» (Αύγουστος – Οκτώβριος 1991), ο έλληνας πρέσβης στο Τόκιο (1990-1993), ε.τ. σήμερα, Κωνσταντίνος Βάσσης, από τους λίγους πραγματικά λόγιους διπλωμάτες καριέρας, «αντιθέτως (σ.σ.: με τον Χερν) υπάρχουν πολλοί ξένοι, ως επί το πλείστον Ευρωπαίοι, οι οποίοι ησχολήθησαν με την Ιαπωνία επιστημονικώς, αφιέρωσαν εις αυτήν όλην την ζωήν των, έγραψαν περί αυτής μεγάλα ιστορικά, λαογραφικά και γλωσσικά έργα. Αυτούς οι Ιάπωνες απλώς τους εξετίμησαν, τους παρεσημοφόρησαν. Στον Χερν όμως ανταπέδωσαν την αγάπη του με διαφόρους τρόπους».

Ως αποτέλεσμα αυτής της αγάπης αρχικά ιδρύθηκε στο Ματσούε, στην πρώτη πόλη όπου ο Χερν δίδαξε αγγλικά σε σχολεία της μέσης εκπαίδευσης και έμεινε 15 μήνες, ο Σύνδεσμος Χερν, με αξιόλογη ως σήμερα δράση, ενεργό μέλος του οποίου είναι ο εγγονός του συγγραφέα, Τoki, ενώ του ιδίου ο γιος και δισεγγονός του Χερν, Βon, είναι σήμερα διευθυντής του Μουσείου Χερν που ιδρύθηκε το 1933 και στεγάστηκε σε κτίριο με ελληνοπρεπή ρυθμό, αλλά επειδή δεν ταίριαζε με το περιβάλλον κατεδαφίστηκε και τη θέση του πήρε άλλο σε ιαπωνικό αρχιτεκτονικό ύφος. Στο Μουσείο Χερν εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα του συγγραφέα, σπάνιες εκδόσεις των έργων του, αναμνηστικά εκθέματα κτλ. Στο Ματσούε το 1990 με τη συμπλήρωση 100 ετών από την άφιξη του Χερν στην Ιαπωνία έγινε πανηγυρική τελετή που περιελάμβανε διεθνές συμπόσιο και αποκάλυψη προτομής, που με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης φιλοτέχνησε ο ίδιος γλύπτης (Σ. Κατωπόδης) ο οποίος τρεις δεκαετίες νωρίτερα είχε κάνει την προτομή για τον Δήμο Λευκάδας. Την ίδια χρονιά ο Δήμος Σιντζούκου (Shinjuku), 50 μέτρα από το ταφικό μνημείο στο Οκούμπου όπου τοποθετήθηκε η σορός του Χερν, αποφάσισε να δημιουργήσει πάρκο εκτάσεως 1.345,50 τ.μ. με εμφανή αρχιτεκτονικά σύνολα, δηλωτικά της ελληνικής καταγωγής του συγγραφέα: ένα είδος αρχαίας αγοράς, σειρά κιόνων, κρήνη, ναΐδριο που να θυμίζει ελληνορθόδοξο ναό (άνευ σταυρού) και χώρο παιδιάς και ανάπαυσης εν μέσω αλσυλλίου, σε περίοπτο χώρο του οποίου σχεδιάστηκε να τοποθετηθεί ψηφιδωτό, απεικονίζον χάρτη της Λευκάδας.

Το λογοτεχνικό έργο του Χερν υπήρξε πολυσχιδές, αν και όχι ενιαίο ποιοτικά. Στην Αμερική, για παράδειγμα, επί μία εικοσαετία το έργο του περιορίστηκε σε άρθρα εφημερίδων της Νέας Ορλεάνης και της Νέας Υόρκης, όπου έζησε, και σε μεταφράσεις γάλλων συγγραφέων. «Ο Χερν οφείλει πολλά στην Αμερική, και το αναγνωρίζει. Αν η Ιαπωνία τον εδημιούργησε ως συγγραφέα περιωπής, η Αμερική τον ανέδειξε. Με την διαφοράν ότι η τελευταία δεν είχε ιδιαίτερο λόγο να τον τιμήση και να φροντίση για την διαιώνιση της μνήμης του» έγραψε στο άρθρο του στο τεύχος της «Νέας Πορείας» ο πρέσβης ε.τ. Κ. Βάσσης. Στην «αμερικανική περίοδο» του συγγραφικού του έργου ανήκουν επίσης δύο μυθιστορήματα (είδος, πάντως, στο οποίο δεν διέπρεψε) και αναπλάσεις θρύλων και παραδόσεων ξένων λαών (εβραίων, Ινδών, Κινέζων και Φινλανδών) τις οποίες εξέδωσε σε δύο τόμους με τίτλους «Σκόρπια φύλλα από Παράξενη Λογοτεχνία» και «Μερικά Κινέζικα Φαντάσματα». Καλύτερο βιβλίο της αμερικανικής περιόδου πάντως θεωρείται το «Δύο χρόνια στις Γαλλικές Ινδίες», με εντυπώσεις από την παραμονή του στη νήσο Μαρτινίκ.

Στην ιαπωνική περίοδο, που είναι και η ουσιαστικότερη, ανήκουν 12 βιβλία, γραμμένα σχεδόν ένα κάθε χρόνο, αφιερωμένα εξ ολοκλήρου στην Ιαπωνία.

Σημαντική ήταν και η αλληλογραφία του που εξέδωσε ο πρωτότοκος γιος του, αλλά και οι πανεπιστημιακές παραδόσεις του που συγκεντρώθηκαν από φοιτητές του σε ογκώδεις τόμους βάσει σημειώσεων που κρατούσαν, δεδομένου ότι ο ίδιος δεν άφησε κείμενα διαλέξεών του, επειδή παρέδιδε μαθήματα αγγλικής λογοτεχνίας και κριτικής αυτοσχεδίως. Ο ίδιος έγραψε επίσης «Ιαπωνικά παραμύθια» για παιδιά.

Ο Οδυσσέας, η «τράτα» και ο μαρμαρωμένος βασιλιάς

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ είναι η ανίχνευση των ελληνικών καταβολών του συγγραφέα μέσα στο έργο του. Αν και δεν γνώριζε ελληνικά, ήταν λάτρης της ιστορίας, των παραδόσεων και των θρύλων της γενέτειράς του. Οι αέναες μετακινήσεις του από χώρα σε χώρα συμβολίζουν τις οδυσσειακές πλευρές του βίου του, ενώ οι αναφορές του σε αρχαίους έλληνες λυρικούς (Ανακρέοντα, Θεόκριτο, Μελέαγρο) είναι πυκνές στα έργα του. Αποσπασματικές ωστόσο ή λανθασμένες είναι οι γνώσεις του για νεότερα θέματα, όπως για τον χορό «τράτα» της περιοχής Μεγάρων ή τον θρύλο του μαρμαρωμένου βασιλιά, τον οποίο θα αναστήση ένας άγγελος όταν απελευθερωθεί η Κωνσταντινούπολη, με τη διαφορά ότι ο Χερν, μη γνωρίζοντας καλά την παράδοση, αντί βασιλιά και αγγέλου, ομιλεί περί ενός μοναχού. Αναμφίβολα ο Χερν ως συγγραφέας μπορεί να μην ανήκει στον πάνθεον των αρίστων της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αλλά ως προσωπικότητα, παράγωγο των κληρονομικών καταβολών του και των παιδικών και εφηβικών εμπειριών του, υπήρξε μοναδικός.

=======================================================
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» (Κυριακή 14 Ιουνίου 2009)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Επιφανείς Λευκάδιοι

Νέες ειδικότητες ΙΕΚ Λευκάδας έτους 2009-2010

Το Δημόσιο Ι.Ε.Κ. Λευκάδας, Παράρτημα του Ι.Ε.Κ. Πρέβεζας, προκηρύσσει για το Φθινοπωρινό εξάμηνο 2009 Β’, του έτους κατάρτισης 2009-2010, τις παρακάτω νέες ειδικότητες για τους απόφοιτους λυκείων:

  1. ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ, ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΦΕΡΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
  2. ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΤΡΑΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο Ι.Ε.Κ. Λευκάδας, Επέκταση Τζεβελέκη – Κτίριο ΤΕΕ, Τηλ.: 26450 21508-9, fax: 26450 21510.

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Εκπαιδευτικά

Εκπαιδευτές ενηλίκων στον Νομό Λευκάδας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ Ν. ΛΕΥΚΑΔΑΣ

kee_logo_text

Λευκάδα, 22-07-2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

To Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων (Ι.Δ.ΕΚ.Ε.), της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων είναι υπεύθυνος φορέας υλοποίησης των Πράξεων «Κέντρα Εκπαίδευσης Ενηλίκων ΑΠ7», «Κέντρα Εκπαίδευσης Ενηλίκων ΑΠ8», «Κέντρα Εκπαίδευσης Ενηλίκων ΑΠ9»,σύμφωνα με τις υπ΄αριθμ 10291/1-7-2009, 10289/1-7-2009 και 10288/1-7-2009 αποφάσεις ένταξης Πράξεων στο Ε.Π. «Εκπαίδευση και δια βίου μάθηση 2007-2013» της Ε.Υ.Δ. του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και δια βίου μάθηση» του ΥΠ.Ε.Π.Θ., το οποίο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ελληνικό Δημόσιο.

Στο πλαίσιο των παραπάνω Πράξεων, το Ι.Δ.ΕΚ.Ε. με τις 3/30-4-2009 και 13/15-7-2009 πράξεις του Δ.Σ. προσκαλεί ωρομίσθιους εκπαιδευτές πολλαπλών ειδικοτήτων, οι οποίοι θα ενταχθούν στις Λίστες Κατάταξης Εκπαιδευτών των Κέντρων Εκπαίδευσης Ενηλίκων της χώρας -και βέβαια και του δικού μας Νομού (Κ.Ε.Ε. ΛΕΥΚΑΔΑΣ)- και θα αξιοποιηθούν για τη διδασκαλία των ενηλίκων σε Τμήματα Μάθησης που αναπτύσσει το κάθε Κέντρο Εκπαίδευσης Ενηλίκων στην περιοχή ευθύνης του.

Οι ειδικότητες και τα πτυχία των εκπαιδευτών, οι αμοιβές, τα προσόντα, τα κριτήρια επιλογής, η έντυπη αίτηση υποψηφιότητας και άλλες πληροφορίες εντάσσονται στην πλήρη προκήρυξη, την οποία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προμηθευτούν από την ιστοσελίδα του Ι.Δ.ΕΚ.Ε. www.ideke.edu.gr

Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων είναι μέχρι την 7/8/2009.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το Κ.Ε.Ε. Λευκάδας, Καποδιστρίου 11, (εντός ΤΕΙ, 2ος όροφος) από τις 9:00-17:00 ή απευθυνθείτε στο τηλ. 2645023494.

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Εκπαιδευτικά

Ακρωτήρι Λευκάτας ή Κάβος της Κυράς

Το Ακρωτήρι Λευκάτας ή Κάβος της Κυράς απ’  όπου πήρε και το όνομά του το νησί της Λευκάδας. Λευκοί απόκρημνοι βράχοι, το νοτιότερο ακρωτήρι της Λευκάδας. Από εκεί έπεσε στο πέλαγος και βρήκε το θάνατο, σύμφωνα με τη παράδοση, η αρχαία ποιήτρια Σαπφώ, απελπισμένη από τον άτυχο έρωτά της για τον Φάωνα.

lefkatas_01

[…]
Και είπα, όλα γύρω βλέποντας:
Νησί,
αβασίλευτη στο πέλαο δόξα,
ω ριζωμένο
στο πολύβοο διάστημα,
και στου Ομήρου το στίχο
λουσμένο,
βυθισμένο στον ύμνο!
   
Δάσο όλο δρυ στην κορφή σου,
σιδερόχορδη ανάβρα
που αχνίσαν τα σπλάχνα μου απάνω
ολοκαύτωμα θείο,
και η άκρη σου τρέμει σα φύλλο,
μέσα βροντάει ο Λευκάτας,
μαζώνεται η μπόρα,
ξεσπάει μες στο θείον ελαιώνα,
τρικυμίζει το πέλαο,
νησί μου·
άλλη θροφή από τη θροφή μου
δε θα βρω,
απ’ την ψυχή μου άλλη ψυχή,
άλλο κορμί από το κορμί μου.
[…]
Αλαφροΐσκιωτος. O Βαθύς Λόγος
Άγγελος Σικελιανός

lefkatas_02

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα, Σκόρπια Ποίηση

Η χωματερή της Οξυρρύγχου και οι θησαυροί της

Η Οξύρρυγχος ήταν μια πόλη της Αιγύπτου που γνώρισε ακμή κατά την ελληνιστική περίοδο ως το 350-400 π.Χ. Για περισσότερο από χίλια χρόνια οι κάτοικοί της αποθήκευαν τα σκουπίδια σε χωματερές έξω από την πόλη, οι οποίες με το πέρασμα του χρόνου θάφτηκαν κάτω από την άμμο. Ο σκουπιδότοπος αυτός έκρυβε ένα θησαυρό ασύγκριτης αξίας που έφεραν στο φως το 1896 οι Άγγλοι B. Grenfell και A. Hunt. Χιλιάδες σπαράγματα αρχαίων παπύρων, που διασώθηκαν λόγω των συνθηκών, ιδιαίτερα της μεγάλης ξηρασίας. Ανάμεσα σε αυτά αποσπάσματα κειμένων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, γνωστά και άγνωστα, καθώς και της πρώιμης χριστιανικής γραμματείας. Εκατοντάδες πάπυροι με τα ποιήματα του Ομήρου, έργα λυρικών ποιητών, όπως του Βακχυλίδη, Ηρώνδα, Καλλιμάχου και της Σαπφώ, γνωστά και άγνωστα έργα του Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αρχίλοχου και Ησιόδου, αποσπάσματα Ευαγγελίων γνωστών και αποκρύφων που είχαν χαθεί επειδή η εκκλησία ήταν της γνώμης ότι περιείχαν αιρετικές διδασκαλίες. Συνολικά γύρω στα 400.000 αποσπάσματα κειμένων που φυλάσσονταν έκτοτε σε 800 κιβώτια στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Πάπυρος της Οξυρρύγχου με έργο της Σαπφώ - P. Oxy. XVII 2076, Sappho, Book ii, ed. A. S. Hunt (Publication date: 1927, Date: Second centuri, Location: Pypyrology Rooms, Sackler Library, Oxford)

Πάπυρος της Οξυρρύγχου με έργο της Σαπφώ - P. Oxy. XVII 2076, Sappho, Book ii, ed. A. S. Hunt (Publication date: 1927, Date: Second centuri, Location: Pypyrology Rooms, Sackler Library, Oxford)

Ο πάπυρος χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα, μετά από ειδική επεξεργασία, ως γραφική ύλη και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο φυτό που φύτρωνε στην κοιλάδα του Νείλου. Τα αρχαιότερα δείγματα παπύρου με ιερογλυφική γραφή χρονολογούνται από το 3.000 π.Χ. περίπου. Έγραφαν σε αυτόν αρχίζοντας από αριστερά σε στήλες κάθετες. Τα παπύρινα φύλλα συγκολλιόνταν ακολούθως και αποτελούσαν τον παπυρικό κύλινδρο που ανάλογα με το έργο είχε μήκος μέχρι 17 μέτρα. Ένας από τους μεγαλύτερους παπύρους που σώζονται περιέχει το Συμπόσιο του Πλάτωνα και πρέπει να είχε μήκος όταν ήταν ακέραιος περίπου 6,5 μέτρα. Οι πάπυροι που βρέθηκαν στην Οξύρρυγχο ήταν από κατεστραμμένα χειρόγραφα που δεν χρησιμοποιούνταν πλέον από τους κατόχους τους. Τα φύλλα τους, σε δεύτερη χρήση, γινόταν χαρτόνι και σκληρά καλύμματα, κολλώντας το ένα φύλλο πάνω στο άλλο, για τις σαρκοφάγους ή χρησιμοποιούνταν στο βαλσάμωμα των νεκρών ή πολλές φορές, λόγω του υψηλού κόστους του άγραφου πάπυρου, χρησιμοποιούνταν για να καταγραφούν στην πίσω όψη στιγμές της καθημερινής ζωής της πόλης, όπως π.χ. επιστολές, μισθώσεις, πωλήσεις, λογαριασμοί, κατάλογοι αγορών, οικογενειακά αρχεία κλπ.

Πάπυρος της Οξυρρύγχου με κείμενο από την Ιλιάδα του Ομήρου - P. Oxy. XXXVI 2748, Homer, Iliad xvi 129-60, ed. A. H. Soliman el-Mosallamy (Publication date: 1970, Date: Second centuri, Location: Pypyrology Rooms, Sackler Library, Oxford)

Πάπυρος της Οξυρρύγχου με κείμενο από την Ιλιάδα του Ομήρου - P. Oxy. XXXVI 2748, Homer, Iliad xvi 129-60, ed. A. H. Soliman el-Mosallamy (Publication date: 1970, Date: Second centuri, Location: Pypyrology Rooms, Sackler Library, Oxford)

Πάπυρος της Οξυρρύγχου με το πιο παλιό διάγραμμα από τα Στοιχεία (Βιβλίο ΙΙ) του Ευκλείδη (Αριθμός Παπύρου Ι.29, University of Pennsylvania Museum of Archaelogy and Anthropology - Museum cataloque E2748)

Πάπυρος της Οξυρρύγχου με το πιο παλιό διάγραμμα από τα Στοιχεία (Βιβλίο ΙΙ) του Ευκλείδη (Αριθμός Παπύρου Ι.29, University of Pennsylvania Museum of Archaelogy and Anthropology - Museum cataloque E2748)

‘ε «Εάν ευθεία γραμμή τμηθή εις ίσα και άνισα, το
υπό των ανίσων της όλης τμημάτων περιεχόμενον
ορθογώνιον μετά του από της μεταξύ των τομών
τετραγώνου ίσον εστί τω από της ημισείας τεραγώνου».

papyros4

Τα σπαράγματα των παπύρων που βρέθηκαν στην Οξύρρυγχο άλλα περιέχουν αρκετές σειρές κειμένου και πολλά μόνο θραύσματα λέξεων. Μέχρι πρότινος δεν μπορούσαν να διαβαστούν γραμμές που ήταν μαυρισμένες από την υγρασία. Σήμερα εφαρμόζεται στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης μια νέα τεχνολογική μέθοδο που βασίζεται στη χρήση υπέρυθρων ακτίνων και τεχνολογίας που χρησιμοποιούνταν σε δορυφορικές φωτογραφήσεις. Έτσι τώρα χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερα κείμενα μπορούν πλέον να διαβαστούν και έρχεται στο φώς ο θησαυρός που έκρυβαν. Η αξία τους ανεκτίμητη. Πέρα από την αποκάλυψη χαμένων έργων, υπάρχει πλέον η δυνατότητα αποκατάστασης κειμένων μέσω της σύγκρισης. Τα περισσότερα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας που έχουμε μέχρι σήμερα προέρχονται από βυζαντινά χειρόγραφα που αρκετές φορές έχουν αμαυρωθεί από τη σύγχυση της κριτικής και της ερμηνείας. Και είναι γνωστό ότι όσο πιο παλιό είναι ένα χειρόγραφο τόσο πιο κοντά στο πρωτότυπο κείμενο βρίσκεται.

Όπως φαίνεται και πιο πάνω στους παπύρους χρησιμοποιείται η μεγαλογράμματη γραφή και δεν γίνεται ο χωρισμός των λέξεων. Η μικρογράμματη γραφή, η στίξη, ο τονισμός και ο χωρισμός των λέξεων εισήχθηκαν αρκετά αργότερα στο τέλος του 8ου και αρχές του 9ου μ.Χ. αιώνα.

=======================================================

Πηγή:
Oxyrhinchus Online
Oxyrhinchos – Wikipedia
Πάπυροι της Οξυρύγχου – Βικιπαίδεια
University of Pennsylvania Museum
The transcription of Oxyrhynchus I.29 by Grenfell and Hunt
CLASSICS OXFORD – The Oxyrhynchus Papyri
Euklid – Wikipedia
in.gr – Ειδήσεις
One of the oldest extant diagrams from Euclid
The Perseus Digital Library
Οι βιβλιοθήκες στην Ελλάδα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα (Εύα Σεμερτζάκη)

Σχολιάστε

Filed under Διάφορα...