Φαρ Ουέστ λέει αυτός, «ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα» λέω εγώ

Άρθρο του ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΣΥΡΜΗ, που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο «Ίθακος», στο γειτονικό μας Θειάκι, και που μας βρίσκει (σχεδόν) απόλυτα σύμφωνους. Ανάλογες καταστάσεις ζούμε και εμείς λίγο πολύ εδώ, στο γειτονικό προς την Ιθάκη νησί της Λευκάδας, με πρόσφατα μάλιστα περιστατικά…

«Εδώ και κάμποσο καιρό και μάλιστα τώρα εν μέσω οικονομικής κρίσης διάφοροι κύριοι με μπόλικα Ευρώ … σε βαλίτσες, αρχίζουν να αγοράζουν εκτάσεις, κυρίως στις ακτές των νησιών. Τι να κάνουμε, κάποιοι βρέθηκαν με χρήμα! Όχι βέβαια και τόσο νόμιμο….. Πάει καλά! Οι περισσότεροι όμως απ’ αυτούς αγοράζουν μεν τα κομμάτια αλλά φροντίζουν να προσαρτήσουν στην έκτασή τους και τα γειτνιάζοντα που τυχαίνει να ανήκουν σε κάτοικους του εξωτερικού ή να ανήκουν στο Δήμο ή (το χειρότερο) σε φτωχούς και ανίδεους ανθρώπους που δεν μπορούν να αντιδράσουν!!

Ο δρόμος αυτός που παρακάτω γίνεται μονοπάτι οδηγούσε σε μια υπέροχη παραλία. Πρίν λίγο καιρό κλείσθηκε απο τον νεοτσιφλικά, που αγόρασε εκατοντάδες στρέμματα και to συρματόπλεξε μέχρι και την παραλία.

portoni

Και οι φουκαράδες φτωχοί άνθρωποι που δεν έχουν να πληρώσουν δικηγόρους και τοπογράφους εκεί που υπολόγιζαν ότι είχαν ένα χωραφάκι που μπορούσε να πάρει αξία, βρίσκονται ξαφνικά στο έλεος των πανίσχυρων νεοτσιφλικάδων που στη καλύτερη περίπτωση τους παίρνουν τη γη τους για ένα κομμάτι ψωμί.

Φαρ Ουέστ δηλαδή. Όπως στα έργα που βλέπαμε παλιά με τον Τζον Γουέην, όπου οι μεγαλοράντσερς και οι καουμπόηδες τους με τα εξάσφαιρα άρπαζαν τη γη των φτωχών και ανυπεράσπιστων.

Μόνο που τώρα στη θέση των εξάσφαιρων μπήκαν τα τοπογραφικά, οι αιτήσεις για αποχαρακτηρισμό στα Δασαρχεία, οι μισθώσεις, των δήθεν εκτάσεων τους, στους κολίγους τους και βέβαια οι ψευδομάρτυρες (φρούτο που αφθονεί) έτσι ώστε σε δέκα χρόνια τα χωράφια να γίνουν δικά τους και με το νόμο.

Τα συρματοπλέγματα και οι πάσσαλοι φθάνουν μέχρι την θάλασσα.
Φτάνει δε σε τέτοιο σημείο το θράσος τους που δεν διστάζουν να κλείσουν και παλιά μονοπάτια και αγροτικούς δρόμους, που μάλιστα οδηγούν σε παραλίες.

Που είναι το Σύνταγμα που είναι οι νόμοι που είναι οι αρχές για να επιβάλουν τους νόμους. Μπάχαλο!

Τίποτα δεν υπάρχει σ’ αυτό τον τόπο! Ξέφραγο αμπέλι! Φάρ Ουέστ!
Και στο Φαρ Ουέστ υπήρχε και κανένας τίμιος σερίφης. Εδώ ο Σερίφηδες ή κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου ή τα παίρνουνε κανονικά. Λαμόγια που λέμε.

Και τι κάνουμε; Απλά φωνάζουμε το… Λούκι Λούκ!! (σήμερα λέγεται Τριανταφυλλόπουλος !!)

Πάλι καλά που υπάρχει κι’ αυτός!!!».

Εδώ τελειώνει το άρθρο… Για σκεφτείτε λίγο, σας θυμίζει τίποτα;

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Επτάνησα, Στραβά κι ανάποδα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s