Πόνημα του λαϊκού ποιητή Θέμη Βρεττού (Πλιάτσικα)

Του Κολυβιάτη Θέμη Βρεττού (Πλιάτσικα)

Αφιέρωμα στη γενιά του παγκοσμίου και εμφυλίου πολέμου, στους ντόπιους ξενητεμένους.

Μερική άποψη του χωριού Κολυβάτα Λευκάδας

Μερική άποψη του χωριού Κολυβάτα Λευκάδας

Είμαστε περήφανοι Εκεί μας βρήκε ο πόλεμος
Και το ‘χουμε καμάρι Της γερμανοκρατίας
Που τόσα διδαχτήκαμε Εκεί και ο εμφύλιος
Απ’ το σκολειό «οι Σκάροι» της αδελφοκτονίας
   
Όλοι αδικηθήκαμε Έχουμε αποθέματα
Στα ίσια και γεμάτα Σε τέτοιες εμπειρίες
Οι ποιητές κι οι στιχουργοί Μπορούσαμε να γράψουμε
Από τα Κολυβάτα Χιλιάδες ιστορίες
   
Αδικηθήκαμε μαζί Μα θα ρωτήσετε γιατί
Και με τους κτηνοτρόφους Δεν γράψαμε ούτε μία
Πάθαμε κάζο από γνωστούς Γιατί είμαστε τα θύματα
Εχθρούς μα και συντρόφους στη σάπια κοινωνία
   
Δεν είμαστε λίγοι μα πολλοί Γιατί αν ασχολούμαστε
Σ’ αυτό το χωριουδάκι Εμείς μ’ αυτά και μόνο
Όμως η μετανάστευση Θα είχαμε συνέχεια
Μας πότισε φαρμάκι Στην πίκρα και το πόνο
   
Σκορπίσαμε σαν τα πουλιά Έτσι αναγκαστήκαμε
Στης ξενητειάς τα μέρη Μ’ άλλα να ασχοληθούμε
Αν θα ανταμώσουμε ξανά Στα ξένα σκλαβοπάζαρα
Κανένας δεν το ξέρει Όλοι να πουληθούμε
   
Κάθε φορά που έρχεται Μιας και η φτώχεια ήτανε
Στο νου μας το χωριό μας Βαριά κληρονομιά μας
Ξεραίνεται το σάλιο μας Τα λάθη φορτωθήκαμε
Κολλάει στο λαιμό μας Όλοι απ’ τη γενιά μας
   
Και κάθε που στη ξενητειά Πνεύμα βεβαίως είχαμε
Κάποιο γνωστό θα βρούμε Κι αυτό είναι το κρίμα
Λέμε για κείνο το χωριό Μα για ν’ ασχοληθείς μ’ αυτά
Αν θα το ξαναϊδούμε Χρειάζεσαι και χρήμα
   
Είναι για μας διπλός καϋμός Κι όλοι εμείς που είχαμε
Που σαν βρεθούμε μόνοι Το πνεύμα και τις χάρες
Θυμόμαστε τις χάρες του Η μοίρα μας ανάγκασε
Κι η πίκρα του μας λιώνει Να ζούμε με λαχτάρες
   
Γιατί πως να το κάνουμε Όμως τη μοίρα του ποτέ
Σ’ αυτά εκεί τα σπίτια Κανείς να μην τη βρίσει
Άρχισε η ζωή για μας Χωρίς αυτή ο άνθρωπος
Με χίλια καρδιοχτύπια Δύσκολο και να ζήσει
   
Εκεί πρωτογνωρίσαμε Βεβαίως αδικηθήκαμε
Το μίσος την κακία Εμείς απ’ τη γενιά μας
Εκεί γίναμε μάρτυρες Όμως αγωνιστήκαμε
Στου διχασμού τη βία Να ζήσουν τα παιδιά μας
   
  Θάμαστε οι συνεχιστές
  Στο ήθος της πορείας
  Με το καλό παράδειγμα
αυτής της ιστορίας
   

Σχολιάστε

Filed under Κολυβάτα, Λαϊκοί ποιητές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s