Monthly Archives: Νοέμβριος 2008

Αι δεκατρείς μνημονευόμεναι καταστροφαί της Λευκάδος από του 1612 μέχρι του 1869

Το πιο κάτω άρθρο του Λευκαδίτη λογίου Ιωάννη Ν. Σταματέλου (1822 – 1881) με τίτλο «Αι δεκατρείς μνημονευόμεναι καταστροφαί της Λευκάδος από του 1612 μέχρι του 1869», όπου περιγράφονται οι μεγάλοι σεισμοί που έπληξαν το νησί από τις αρχές του 17ου μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην «Εφημερίδα των Φιλομαθών», αρ. 726, έτος ΙΗ’, σελ. 1985 (Αθήνα 24 Ιανουαρίου 1870). Το παραθέτουμε ως έχει διατηρώντας την ορθογραφία του πρωτοτύπου.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο βιβλίο «Οι σεισμοί της Ελλάδας» (Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 2003) των Β. Παπαζάχου – Κ. Παπαζάχου οι δεκατρείς σεισμοί που περιγράφει ο Σταματέλος στο άρθρο του είχαν τα εξής μεγέθη της κλίμακας Ρίχτερ:

Έτος σεισμικής δόνησης Βαθμοί κλίμακας Ρίχτερ
1612 6,5
1613 6,4
1625 6,6
1630 6,7
1704 6,3
1722 6,4
1723 6,7
1767 7,2
1769 6,7
1783 6,7
1815 6,3
1825 6,5
1869 6,4

Όλοι οι σεισμοί που περιγράφονται είχαν το επίκεντρό τους στην ευρύτερη περιοχή του νησιού της Λευκάδας, εκτός από τον σεισμό του έτους 1767 -ογδόη καταστροφή- που είχε το επίκεντρό του στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς (Πηγή: Αντώνιος Γ. Περδικάρης, καθηγητής Δ.Ε., κάτοικος Θεσσαλονίκης).

«Αι δεκατρείς μνημονευόμεναι καταστροφαί της Λευκάδος, από του 1612 μέχρι του 1869.

Εν διαστήματι 260 ετών, δηλαδή από του 1612 μέχρι του 1869, η πόλις της Λευκάδος και τα πλείστα αυτής χωρία τρισκαιδεκάκις υπό των σεισμών καταστραφέντα, τρισκαιδεκάκις πάλιν ανωκοδομήθησαν ολόκληρα. Το γεγονός τούτο μαρτυρούσι σαφέστατα αρχαίαι σημειώσεις, αι πλείσται των οποίων διατηρούνται εις την οικογένειαν Ζαμπέλη, και άλλαι εις το δημόσιον της νήσου Αρχαιοφυλακείον. Ταύτας δημοσιεύομεν σήμερον αυτολεξεί προς φωτισμόν και οδηγίαν των συμπολιτών μας και της Κυβερνήσεως, ου μόνον δια την τώρα προκειμένην ανοικοδόμησιν πόλεως και χωρίων ολοκλήρων, αλλά και δια πάσαν του λοιπού τεκτονικήν εργασίαν. Εξ αυτών οι αναγνώσται μας θέλουσι πληροφορηθή ότι το έδαφος της Λευκάδος ή δεν πρέπει να οικήται υπό ανθρώπων, ή πρέπει αι οικοδομαί να κατασκευάζωνται μονόροφοι και ξύλιναι, στηριζόμεναι επί αμμολιθίνης βάσεως, ουχί υψηλωτέρας των τριών ποδών. Καλόν δε και στερεόν σχέδιον οικοδομικής έχομεν προ οφθαλμών τας οικίας, ας η Αγγλική προστασία ωκοδόμησεν εις την Κ α ι ν ό ρ γ ι α   χ ώ ρ α , κατά την κατστροφήν του σεισμού των 1825.

Πρώτη καταστροφή το 1612.

1612, μηνί Μαΐω 16, ημέρα ε’. άρχισαν και εγίνοντο οι σεισμοί εις την Αγίαν Μαύραν, και έγιναν την πρώτην ημέραν, ώρα γ’. της ημέρας, ήγουν της Πέμπτης, δύο σεισμοί, ώστε οπού άνθρωπος δεν τους ενθυμείται, και πάλιν άρχισαν και εμεταγίνοντο καθ’ εκάστην ημέραν και νύκτα έως πενήντα, εξήντα ημέρας, και δεν έπαυσαν μήτε νύκτα, μήτε ημέραν, και εκόπει πολύς τόπος εις την Λευκάδα, και πολλά χωρία εξεθεμελιώθησαν από τον πάτον, και εγύρισαν τα θεμέλια άνω κάτω, ώστε οπού έμελε να καταποντίση όλη η Λευκάδα, και εγίνη ευφορία κτλ. (Σημ. Ιερ. Νικολ. Ζαμπελίου).

Δευτέρα καταστροφή, το 1613.

1613, μηνί Οκτωβρίω 2, ημέρα ς’. ώρα γ’. της ημέρας, άρχισαν πάλιν οι σεισμοί εις την Αγίαν Μαύραν και εις όλην την Λευκάδα, και εγίνη τη αυτή ημέρα ένας μέγας σεισμός, ώστε οπού δεν τον ενθυμάται άνθρωπος εις τον αιώνα, καγώ ο αμαρτωλός Νικόλαος Ιερεύς, μόνος δια ταις πολλαίς μου αμαρτίαις, έτυχα εις την θείαν μυσταγωγίαν, πριν του τελειώσαι το Ευαγγέλιον, και μετά το τελειώσαι το άγιον Ευαγγέλιον άρχησεν μέγας και φοβερός σεισμός, καγώ μόνον εξέστην και έμεινα άφωνος, και πάλιν έπεσαν πολλά σπίτια εις όλην την Λευκάδα, και τόποι πολλοί έπεσαν, και εκρημνίσθησαν και η καμάρες εις την Αγίαν Μαύρα, και τα σπίτια της Αγίας Μαύρας όσα ήτον με ξυλοδεσά έπεσαν τα κεραμίδια και εσυντρίφθησαν, και όσα ήτον πέτρινα ερράγησαν από άνω έως κάτω, και έπεσαν και τα κεραμίδια και εσυντρίφθησαν, όμως έπεσαν και εις το Κάστρο δύο μιναρέδες, και ερράγησαν και τα παλάτια από άνω έως κάτω, και έπεσαν πολλά παλάτια, και ούτως άρχισαν πάλιν να γίνωνται σεισμοί νύκτα και ημέραν οπού δεν έπαυσαν ποτέ. (Σημ. του αυτού Ιερέως).

Τρίτη καταστροφή, το 1625.

1625, μηνί Ιουνίω 18, ώρα α’. της ημέρας, ημέρα Σαββάτου εγίνη ένας μέγας σεισμός, και έπεσαν η καμάραις όλαις, και εις την Αμαξικήν τα σπίτια όλα και μαγαζία και κτιστά και ταύλινα, και εγύρισαν τα θεμέλιά τους άνω κάτω, και έπεσαν και μερικά σπίτια εις την χώραν και εις το Κάστρο και εις την άλλην μεριά, και έπεσε και η Αρχιεπισκοπή όλη, και η Εκκλησία και τα κελιά, και η Παναγία εις τους Κήπους, και εις τους Τσουκαλάδες η Αγία Αναστασά, και άλλα μερικά σπίτια εις τα περίχωρα της Λευκάδος, και εις όλα τα ξερόμερα εγίνη πολλή ζημία, και άρχισαν και εγίνοντο και άλλοι σεισμοί, αμμή ο πρώτος ήτον μέγας, οπού άνθρωπος δεν τον ενθυμάται εις τον αιώνα, και εκόπησαν και η καμάραις όλαις, και έκαμε να έλθη το νερόν εις την χώραν έως τας 20 Σεπτεμβρίου. (Σημ. του αυτού ιερέως).

Τετάρτη καταστροφή, το 1630.

1630, μηνί Ιουνίω 22, δύο ώραις της ημέρας έγινε σεισμός μέγας και έπεσαν η καμάρες, και πολλά σπίτια εις την χώραν και εις το Κάστρο της Αγίας Μαύρας και εχάλασαν και εις την Κατούνα του Καριώτη όλα τα σπίτια και εξερριζώθησαν και τα δένδρα, και εις όλην την Λευκάδα ομοίως έπεσαν τα σπίτια εις μερικά χωρία δεν έμεινε σπίτι, τα θεμέλια εγύρισαν άνω κάτω, και εκόπη και πολύς τόπος, και εσκοτόθησαν και πολλοί άνθρωποι εις την Λευκάδα κλπ. (Σημ. του αυτού Ιερέως).

Πέμπτη καταστροφή, το 1704.

1704, Νοεμβρίου 11, το βράδυ του Σαββάτου, οπού κατ’ αυτήν την ημέραν ήτο εορτή του μεγαλομάρτυρος Μηνά, ξημερόνοντας Κυριακή, ώρα μία και μισή της νυκτός, εγίνη ένας φοβερός σεισμός οπού έπεσαν εις την Αμαξικήν όσα σπίτια ήτον τοίχινα και μερικά ταύλινα, και η Εκκλησίαις, μόνον ο Άγιος Αθανάσιος έμεινεν, επειδή και ήτον ξύλινος, ομοίως και εις το Κάστρον έπεσαν και εκεί μερικά σπίτια, και τα άλλα όλα εδραπανίσθησαν, και εσκοτόθηκαν και μερικοί άνθρωποι, εις την Αμαξικήν 13, εις το Κάστρο 3, και άλλοι ελαβόθησαν, ομοίως έπεσαν και εις το Φρίνι πολλά σπίτια, και εις όλην την νήσον της Λευκάδος έγινε φοβερός ο σεισμός, και έπεσαν και μερικά μοναστήρια, και πολλά σπίτια εις τα χωρία και η Αγία Αναστασία εις τους Τσουκαλάδες, και εσκοτόθη η Αθανούλα η γυνή του Μύχου του Σωφρονά, και έπεσαν τα κελιά και το παλάτιον της Επισκοπής, και η Παναγία εις την Γύραν, μάλιστα εις το Δράγανο εβύθησεν ένα σπίτι, και μόνον ολίγο φαίνεται, και εγίνη πολλή και μεγαλωτάτη ζημία εις όλην την νήσον και Αγίαν Μαύραν, και έπειτα από αυτόν τον σεισμόν έγιναν και άλλοι πολλοί ημέραις πολλαίς, μα ωσάν αυτόν οπού εγίνη πρώτον κανένας άλλος δεν εγίνη, διότι τέτοιος ήτον οπού κανείς εις τον αιώνα δεν τον ενθυμάται, και εχάλασαν παντελώς η καμάραις όλαις και οι χαζουνάδες κτλ. (Σημ. εκ του βιβλίου του Αγίου Νικολάου, τηρουμένου εις το Αρχαιοφ.).

Έκτη καταστροφή, το 1722.

1722, Μαΐου 25, αφ’ εσπέρας επιφωσκούσης πέμπτης έγειναν δύο σεισμοί αλλεπάλληλοι, και έπεσαν εις τα χωρία της Λευκάδος πολλά σπίτια, ξεχωριστά εις το Αθάνι, Διαμιλιάνι, Αϊπέτρον, εγίνη πολλή φθορά κ.τ.λ. (Σημ. του Ιερ. Γεωργ. Ζαμπελίου.)

Εβδόμη καταστροφή, το 1723.

1723· Φεβρουαρίου 9. Αφ’ εσπέρας επιφωσκούντος Σαββάτου έγινε σεισμός μέγας και φοβερός, και εκράτησεν εις πολλήν ώραν και εταράχθησαν όλα τα σπίτια κ.τ.λ. (Σημ. του αυτού Ιερέως).

– Φεβρουαρίου 11, ώρα εννάτη της νυκτός αυγαζούσης β’. έγινε μεγαλώτατος σεισμός, και εχάλασαν πολλά σπίτια, και έπεσεν το γυναικίτι της Ευαγγελίστριας, και ερραγίσθη εις πολλά μέρη η καλλονή της Εκκλησίας του Αγίου Μηνά, το καύχημα ταύτη της νήσου, και ερραγίσθη ακόμη το καμπαναρίον του Σωτήρως, και ο τοίχος της Αγίας Παρασκευής, και άλλα σπίτια, τα μεν έπεσαν, τα δε ερραγήσθησαν, και εγίνη ζημία όχι ολίγη εις την Αμαξικήν, και ύστερα από αυτόν έγιναν και άλλοι σεισμοί, νύκτα και ημέραν μικροί. κτλ. (Σημ. του αυτού Ιερέως).

Ογδόη καταστροφή, το 1767.

1767, Ιουλίου 11, έγινεν ένας σεισμός φοβερός και παγκόσμιος, ο οποίος έκαμε μεγάλον αφανισμόν. (Σημ. εκ του βιβ. του Αγ. Νικολάου).

Εννάτη καταστροφή, το 1769.

1769. Εν μηνί Oκτωβρίω α’. έγινε σεισμός μέγας και φοβερός εις όλην την Νήσον και εις την χώραν, της οποίας έγινε ζημία μεγάλη εις τα σπίτια και εκκλησίαις, και μετά τον αυτόν ηκολούθησαν να γίνωνται και έτεροι μικρότεροι καθημερινά, έως τας υστέρας του ακολούθου Νοεμβρίου, το αυτό έτος. (Σημ. Ιερ. Ζαχαρία Ζαμπελίου).

Τώρα έρχομαι να δηγηθώ και πάθη να κινήσω,
επαίνους, φόνους και κλαθμούς να γράψω θα ν’ αρχίσω.
Την ταραχήν ΄που έλαβεν η μαύρη Άγια Μαύρα,
που όσοι κι’ αν την ίδανε έχ’ η καρδιά τους λαύρα…
Στους χίλιους επτακόσιους εννέα και εξήντα
που ‘ταν τριάντα Σεπτεβριού εις οκτώ ώραις νύκτα
Μέγας σεισμός εγίνηκε, που να μην είχε γένη,
που ‘πέσανε τα σπίτια σου, κ’ έμεινες ρημωμένη.
Που ‘πεσαν τα καμπαναριά κ’ η εκκλησές σκορπούσαν
διατί όσ’ ελειτουργούντανε δεν εμετανοούσαν.
Οπού σ’ αυτήν την ταραχήν εκαπυνοβολούγαν
Τα σπίτια σου τα νηόκτιστα τελείως εχαλούγαν.
Που πέφταν η καμάρες σου η μορφοκαμομένες
οπού ‘τανε στη Βενετιά κι’ ολούθε ξακουσμένες.
Λάδια πολλά εχύθηκαν, βουτύριτα και μέλια
γιατί ‘ταν θέλημα Θεού να χαλαστούμαι τέλεια.
Που πέσανε οι φούρνοι σου, η ανάπαψις του κόσμου,
μ’ ας έχω και συγχώρησι, γιατί δεν τάϊδα ατός μου.
Τώρα λοιπόν ας κλάψωμε με δάκρυ ας θρηνούμε
για τα πολλά μας κρίματα να μην αφανισθούμε.
Ας καύσωμε και τους νεκρούς οπού εσκοτοθήκαν
εις του σεισμού την ταραχήν κι’ όλοι αφανισθήκαν…
ΣΤΑΘΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ έκαμα το παρόν.

Δεκάτη καταστροφή, το 1783.

1783, Μαρτίου 9, ημέρα πέμπτη των αγίων τεσσαράκοντα μαρτύρων εις τας δύο ώρας της νυκτός έγινε σεισμός μέγας και φοβερός εις όλην την Νήσον, δίχως παραμικράν ζημίαν. (Σημ. του αυτού Ιερέως).

-Μαρτίου 11, έγινε σεισμός έτερος ένας μεγάλος. (Σημ. του αυτού).

-Μαρτίου 12, ημέρα Κυριακή πριν της ιεράς λειτουργίας έγινεν παλιν σεισμός μεγαλήτερος και φοβερώτερος από του Σαββάτου εις όλην την νήσον, εις την οποίαν εκρημνίσθησαν όλα τα σπίτια εκ θεμελίων του χωρίου Αθήνι. Ομοίως εκρημνίσθησαν αρκετόν μέρος σπιτίων εις τα χωριά Αϊπέτρο, Δράγανο, Κομιλιό, Καλαμίτσι, Διαμιλιάνι, Εξάνθια, Αϊλιό, Εγκλουβή, Σίβρο, και Βουρνικά, με θάνατον ψυχών 25. Εις τα άνωθεν χωρία και εξαιρέτως εις το Αθήνι, Δράγανο και Καλαμίτζι, ομοίως και εδώ εις την χώραν εσυντρίφθησαν σχεδόν όλα, και η περισσότεραις Εκκλησίαις, και μετά τον αυτόν σεισμόν έγιναν και άλλοι πολλότατοι, μικρότεροι, οίτινες ακολούθησαν να γίνωνται έως τας 20 του ακολούθου Μαΐου, και στοχαζόμενος να έπαυσαν, υπήγαμεν την εικόνα της Κυρίας Θεοτόκου πεφανερωμένης, την οποίαν εκατεβάσαμεν εις τας 12 του άνω Μαρτίου, και εξαίφνης εις τας 27 του αυτού Μαΐου, ημέρα Σαββάτου εις τας 23 ώρας , μετά τον εσπερινόν, έγινεν άλλος σεισμός μεγαλήτερος και σφοδρότερος σχεδόν εις όλην την νήσον, και εδώ εις την Αμαξικήν, δίχως ζημίαν αλλά μεγάλον συντριμμόν των συντριφθέντων σπιτίων, και εξακολούθησαν να γίνωνται με φόβον μας άμετρον έως τας 4 Αυγούστου 1783. (Σημ. του αυτού Ιερέως).

Ο σεισμός της 11/23 Μαρτίου λήξαντος, τω όντι επέφερεν εις την νήσον μεγάλας καταστροφάς, και τον θάνατον 60 ανθρώπων. Παρετήρησα ότι τόσον εις την πόλιν, όσον και εις το φρούριον δεν υπάρχει οικοδομή, ήτις κατά το μάλλον και ήττον να μην εβλάφθη, και ιδίως αι εκκλησίαι, αίτινες είναι όλως λίθιναι. Παρομοίας καταστροφάς επέφερεν και εις όλην την λοιπήν νήσον, αλλά τα χωρία Αθήνι, Δράγανο, Άγιος Πέτρος και Σίβρον υπέφερον πλέον του λοιπού. Εις νερόμυλος του Κυρίου Τσαρλαμπά κατέστη σωρός λίθων, εις έτερος ανεμόμυλος εις Άγιον Πέτρον ετάφη με πέντε ανθρώπους εις τας αβύσσους, επιπεσόντος επ’ αυτού τμήματος βουνού. Άλλο τμήμα βουνού εις χωρίον Αθήνι κατεκρημνίσθη, αι δε οικίαι του χωρίου τούτου είναι διόλου καταχαλασμέναι. Εις Δράγανον μία οικία κατεδαφίσθη εκ θεμελίων εις τρόπον μοναδικόν κτλ. (Επιστολή 20 Απριλίου 1783, του Μηχανικού Πέτρου Γιρόντση, προς τον εις Κέρκυραν αδελφόν του Φραγκίσκον – Μετάφρασις εκ του Ιταλικού).

Ενδεκάτη καταστροφή, το 1815.

Η νήσος Λευκάς υπόκειται εις σεισμούς συνεχείς και σφοδρούς και πολλάκις καταστρεπτικούς ως τω 1815, δεινώς κατασεισθείσα έπαθε πολλά, και πολλαί των οικοδομών αυτής κατεδαφίσθησαν και ουκ ολίγοι των κατοίκων εθανατώθησαν. (Ιδ. Ελληνικά Ραγκαβή, τόμ. γ’. σελ. 708).

Δωδεκάτη καταστροφή, το 1825.

1825. Τη 7 Ιανουαρίου, ημέρα εορτής του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού περί ώραν 12, παρά 10 λεπτά, συνέβη μέγιστος σεισμός· πριν δε αυτού το κατά το δυτικόν της νήσου, απέναντι του χωρίου Καλαμίτσι κείμενον ακατοίκητον νησίδιον, το καλούμενον Σέσουλα, εκαλύφθη κατά καιρούς υπό της θαλάσσης, και την στιγμήν ταύτην εξήλθεν καπνός μαύρος εξ αυτού και συγχρόνως ηκούσθη εις Λευκάδα μεγάλη βοή και μετ’ αυτήν συνέβη δεινός κλονισμός, καθ’ ον επέκεινα των 60 ανθρώπων εθανατώθησαν και έως 80 επληγώθησαν εντός της χώρας, εκτός των όσων έπαθον εις τα χωρία κτλ. (Ιδέ αυτόθι σελ. 708).

Δεκάτη τρίτη καταστροφή, 1869.

Περί της καταστροφής ταύτης εγράψαμεν και προηγουμένως. Και νυν δε λέγομεν εν συνόψει τα εξής.

1869, Δεκεμβρίου 16, περί την χαραγήν εγένετο μέγας σεισμός καταστήσας την πόλιν μας σωρόν ερειπίων· μόλις εν αυτή διεσώθησαν αβλαβείς 20 – 25 οικίαι. Εκ δε των 16 εκκλησιών μόνη η του Αγίου Νικολάου ηδυνήθη ν’ ανθέξη. Την αυτήν καταστροφήν επέφερε και εις χωρίον Τσουκαλάδες, εις δε τα άλλα χωρία η ζημία εγένετο μετριωτέρα. Παρετηρήθη ότι αι μεν λίθιναι οικοδομαί εκ θεμελίων κατεστράφησαν, αι δε ξύλιναι προσεβλήθησαν εν μέρει.»

Εν Λευκάδι τη 5 Ιανουαρίου 1870

ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΣ
Σχολάρχης.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Ιστορία, Λευκάδα, Μοναστήρια και Εκκλησίες

Συναυλία του Χρήστου Θηβαίου στη Λευκάδα

Ο τραγουδιστής και συνθέτης Χρήστος Θηβαίος έρχεται στις 9 Δεκεμβρίου 2008 στη Λευκάδα.

Ημερομηνία: Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008
Ώρα: 21.30
Χώρος: ARTηρία – Μαρίνα Λευκάδας
Τηλέφωνο: 26450 22820
Website: www.artiria.gr
Περιοχή: Λευκάδα
Οργανωτής: ARTηρία (καλλιτεχνικός φορέας που λειτουργεί με την μορφή Αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας, με έδρα την πόλη της Λευκάδας)

thivaios2

Σχολιάστε

Filed under Εκδηλώσεις, Λευκάδα

Το αγωνιστικό πνεύμα στα Επτάνησα

Τα χρόνια που προηγούνται του κινήματος των Ριζοσπαστών και της Ένωσης, το αγωνιστικό λαϊκό πνεύμα αντίστασης και διεκδικήσεων σμιλεύτηκε στους ντόπιους εθνικούς και ταξικούς αγώνες (τοπικές εξεγέρσεις, Ορλωφικά, επανάσταση 1821, κ.λπ.). Στους αγώνες αυτούς, μπορούμε να πούμε ότι η απομόνωση ή διαφοροποίηση της μιας ή της άλλης παραμέτρου είναι ιδιαίτερα δυσδιάκριτη, καθώς κανείς δεν μπορεί να πει ότι η συμμετοχή σε εθνικούς αγώνες δεν εμπεριείχε και το όραμα της συνολικής καλυτέρευσης της καθημερινής ζωής και της προόδου. Ενώ, από την άλλη, οι ταξικοί αγώνες λόγω του καθεστώτος της Αποικιοκρατίας και των τοπικών «υπαλλήλων» της, δρομολογούνται μέσα από τα ιδανικά της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Ανεξάρτητα από το εύρος, την ένταση ή τη διάρκεια, οι αγώνες αυτοί, στην ουσία, προετοίμασαν ένα γόνιμο έδαφος για τους Ριζοσπάστες, είτε μέσα από τη δυναμική της κληρονομιάς λαϊκών αγώνων στη συνείδηση των Επτανησίων, είτε ως ευκαιρία για διαμόρφωση τόσο του θεωρητικού μοντέλου του κινήματος, όσο και της πράξης.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

Η Επανάσταση της Βουκέντρας (Λευκάδα)

Εξέγερση των χωρικών, το 1357, που ξεκίνησε στα ορεινά χωριά του νησιού. Αιτία ήταν η δυσβάστακτη φορολογία που επέβαλαν οι Φράγκοι, κυρίαρχοι τότε της Λευκάδας.

Έχοντας ως ορμητήριό τους ένα μικρό φρούριο στη θέση Επισκοπή, οι χωρικοί ξεσηκώθηκαν εναντίον του Τζώρτζη Γρατσιάνου, «αυθέντη» του νησιού. Ο Λευκαδίτης ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης εμπνέεται από το συγκεκριμένο γεγονός, χαρακτηριστικό του μίσους των συμπατριωτών του για τους Φράγκους δυνάστες, για να γράψει την ποιητική σύνθεση «Ο Φωτεινός».

Η Επανάσταση των Ποπολάρων (Το Ρεμπελιό των Ποπολάρων)

Η λαϊκή αυτή εξέγερση λαμβάνει χώρα στη Ζάκυνθο, μέσα στην περίοδο της μακραίωνης ενετικής κατοχής των Ιονίων Νήσων (1484-1797).

Διαρκεί 4 χρόνια (1628-1631) και για πολλούς ιστορικούς αποτελεί την πρώτη ταξική επανάσταση στη νεοελληνική ιστορία.

Το ενετικό απολυταρχικό καθεστώς υποτέλειας που υπήρχε στα Ιόνια Νησιά έκανε αβίωτη τη ζωή των Επτανησίων. Η εκμετάλλευση του λαού ήταν τεράστια, τόσο μέσω της δυσβάστακτης φορολογίας, όσο και μέσω της στρατολόγησης των ντόπιων στους πολέμους της αυτοκρατορίας. Επιπλέον, η φεουδαρχική δομή της κοινωνίας δημιούργησε την τυχοδιωκτική τάξη των «αρχόντων». Η τοπική διοίκηση που ασκούσαν χαρακτηριζόταν από την υποταγή και την αφοσίωση στην ξενοκρατία και από την καταδυνάστευση του λαού.

Η αφορμή του Ρεμπελιού ήταν ένα μικρό επεισόδιο καθημερινού αυταρχισμού σε κάποιους ποπολάρους. Βασισμένοι στο γεγονός αυτό, οι ποπολάροι κατέγραψαν όλους όσοι από την τάξη τους μπορούσαν να φέρουν όπλα, προβάλλοντας με τον τρόπο αυτό την πρόθεση αντίστασής τους στο αρχοντολόι.

Κατόπιν, το Ρεμπελιό οργανώθηκε μέσω της επιλογής τεσσάρων επιτρόπων, που θα διεκδικούσαν τα συμφέροντα του λαού.

Οι πρωτεργάτες της εξέγερσης αυτής απομόνωσαν τους ευγενείς και κατάργησαν τη συμμετοχή τους στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Αυτή η επαναστατική κίνηση είχε και θρησκευτική διάσταση, που ενδυνάμωσε τον αγώνα. Ο ανθρωπιστής αρχιεπίσκοπος Νικόδημος Μεταξάς παίρνει τη θέση του αρχιεπισκόπου Κεφαλληνίας-Ζακύνθου Παχώμιου Δοξαρά, τον οποίο πίεζαν οι κάτοικοι να παραιτηθεί. Όταν ο Νικόδημος –επιστήθιος φίλος του Οικουμενικού Πατριάρχη Κύριλλου Λούκαρη– επισκέφτηκε τη Ζάκυνθο, οι άρχοντες και ο ανώτερος κλήρος αντέδρασαν και τον υποδέχτηκαν με άσχημο τρόπο.

Ο ιεράρχης πήρε ανοικτά το μέρος των ποπολάρων. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της ενθρόνισής του στη Ζάκυνθο και υπό τις ενθουσιώδεις εκδηλώσεις του λαού, ο Νικόδημος Μεταξάς πραγματοποίησε δοξολογία που υμνούσε τη λύτρωση των κατώτερων τάξεων από τον ασφυκτικό κλοιό εκμετάλλευσης της ξενοκίνητης ολιγαρχίας.

Μετά από 4 χρόνια συνεχών προσπαθειών, οι άρχοντες ξαναπαίρνουν την εξουσία και εκδικούνται με διώξεις, τρομοκρατία και εξορίες τους πρωτεργάτες της εξέγερσης, ενώ οι συνθήκες ζωής των κατοίκων ξαναγίνονται δυσβάστακτες.

Συμμετοχή στα Ορλωφικά και στις μάχες με τους Τούρκους, από το 1770 έως το 1800

Οι Επτανήσιοι, όμοια με τους υπόλοιπους Έλληνες, αναθερμαίνουν τις ελπίδες τους για απελευθέρωση ζητώντας στήριγμα στη Ρωσία. Οι Επτανήσιοι και ιδιαίτερα οι Κεφαλλονίτες θα συμμετέχουν στον πρώτο ρωσοτουρκικό πόλεμο (1768-1774).

Παρά την αρνητική και πολλές φορές εχθρική στάση των Βενετών, μόλις ξεσπούν τα πρώτα κινήματα στην Πελοπόννησο οι Επτανήσιοι ξεσηκώνονται. Στην Κεφαλλονιά, παρά την απαγόρευση της ανάμειξης των ντόπιων στον πόλεμο, περίπου 3.000 Κεφαλλονίτες (κατά άλλους 6.000) μετακινούνται στην Πελοπόννησο.

Επιπλέον, μετά τη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774), με την οποία τερματίζεται ο πρώτος ρωσοτουρκικός πόλεμος, σε όποιες πολεμικές επιχειρήσεις διαδραματίζονται ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία οι Κεφαλλονίτες συμμετέχουν, ακόμα και στο πλευρό των Βενετών, με πολεμιστές, πλοία ή χρήματα.

Εξεγέρσεις χωρικών στην Κέρκυρα (κατά την Ενετοκρατία)

Στην Κέρκυρα, σποραδικές και περιοδικές εξεγέρσεις σημειώνονταν κατά του συστήματος διακυβέρνησης και των αρχόντων την περίοδο της Ενετοκρατίας. Οι συνθήκες που θα ευνοούσαν οργανωμένες κινήσεις ανατροπής ήταν ιδιαίτερα δυσχερείς στην Κέρκυρα, καθώς ήταν η έδρα της κυβέρνησης. Παρ’ όλα αυτά σημειώθηκαν αρκετές εξεγέρσεις, κυρίως στα ορεινά και απομακρισμένα χωριά, όπου δεν μπορούσε να φτάσει εύκολα ο στρατός. Τέτοια χωριά ήταν οι Νυμφές, η Επίσκεψη, η Λευκίμμη, οι Αυλιώτες και οι Καρουσάδες.

Από το Μνημείο για την εξγερση των Χωρικών της Λευκάδας ενάντια στους Άγγλους κατακτητς

Από το Μνημείο για την εξέγερση των Χωρικών της Λευκάδας ενάντια στους Άγγλους κατακτητές

Εξέγερση των χωρικών στην Λευκάδα (1819)

Εξαιτίας της βαριάς φορολογίας, οι χωρικοί της Λευκάδας εξεγείρονται εναντίον των Άγγλων κατακτητών. Αρνούμενοι να πληρώσουν φόρους και πνιγμένοι από τους τοκογλύφους, οι αγρότες οχυρώθηκαν στη θέση Γιοχάρη και έστησαν ενέδρα στους Άγγλους στρατιώτες στη θέση Μπόζα. Οι εχθροπραξίες ήταν σφοδρές και οι ντόπιοι προκάλεσαν μεγάλες απώλειες στον στρατό. Έπειτα, οι χωρικοί οχυρώθηκαν στη θέση Ασπραχαλίκια και συνέχισαν τη σκληρή μάχη. Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης τοποθετεί εκεί την κατοικία του ήρωά του «Φωτεινού» στο ομώνυμο ποιητικό του έργο.

Από το Μνημείο για την εξγερση των Χωρικών το 1819 στη Λευκάδα

Από το Μνημείο για την εξέγερση των Χωρικών το 1819 στη Λευκάδα

Συμμετοχή στην Επανάσταση του 1821

Ενδεικτικά:

• Σημειώνεται μεγάλη συμμετοχή απόδημων Επτανησίων –ιδιαίτερα Κεφαλλονιτών– στη Φιλική Εταιρεία, μέσω της οποίας στέλνουν χρήματα ή πολεμοφόδια στους επαναστατημένους συμπατριώτες της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου.

• Κεφαλλονίτες και Ιθακήσιοι της διασποράς παίρνουν μέρος στην Επανάσταση της Μολδοβλαχίας.

• Σημαντική θεωρείται η συμβολή των Κεφαλλονιτών στη μάχη του Λάλα (9-13 Ιουνίου 1821), όταν οι ναυτικοί Γεράσιμος Μουσούρης, Ευαγγελής Πανάς, Ανδρέας και Κωνσταντίνος Μεταξάς οργανώνουν εθελοντικά σώματα μαχητών και διαφεύγουν στην Πελοπόννησο. Εκεί ενώνονται με Ζακυνθινούς εθελοντές και συμβάλλουν αποφασιστικά στη νικηφόρα έκβαση της μάχης.

Ευρύτερη, πάντως θεωρείται η συμμετοχή των Επτανησίων στις μάχες της Επανάστασης του 1821, γεγονός που δείχνει πως ένιωθαν κομμάτι της σκλαβωμένης Ελλάδας και συνέδεαν την ανεξαρτησία

Η εξέγερση του Σταυρού

Πραγματοποιήθηκε στην Κεφαλλονιά, την ημέρα της γιορτής του Σταυρού, στις 14 Σεπτέμβρη 1848. Το σχέδιο της εξέγερσης αλλά και η προετοιμασία της υποκινήθηκαν από τους, Νικόλαο Φωκά «Ρεπούμπλικα», Ιωάννη Μεταξά Ιακωβάτο, ιερέα Παΐσιο Μεταξά, Ιωάννη Τυπάλδο Δοτοράτο Καπελέτο, Μένεγο Ξυδιά κ.ά.

Στόχος ήταν η προσωρινή διακυβέρνηση του νησιού από τους επαναστάτες, εφόσον η επιτυχής έκβαση της εξέγερσης θα κατέληγε στην αιχμαλωσία του τοποτηρητή Ντ’ Έβερτον και της φρουράς του.
Οι χωρικοί και οι κάτοικοι των πόλεων, κατευθυνόμενοι προς το Αργοστόλι, κτυπήθηκαν από Άγγλους στρατιώτες και ντόπιους αστυνομικούς και είχαν τρεις νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

Εξέγερση άναψε και στο Ληξούρι, με μεγαλύτερη επιτυχία, λόγω του μικρότερου αριθμού αστυνομικών, αλλά και της προσχώρησης πολλών εξ αυτών στις επαναστατικές ομάδες. Οι χωρικοί κατέλαβαν τα κρατητήρια, απελευθέρωσαν τους φυλακισμένους, ενώ δεν πρόλαβαν να καταλάβουν τα δικαστήρια, ώστε να καταστρέψουν τα χρεώγραφα και τα ομόλογα, που τους κρατούσαν οικονομικούς δέσμιους της εξουσίας.

Οι μάχες συνεχίστηκαν στην ύπαιθρο, σε μικρότερη ένταση και έκταση, τις επόμενες μέρες. Στη διάλυση των επαναστατών βοήθησε η αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων από την Κέρκυρα και την Ιθάκη.

Ο αρμοστής Σίτον ξεκίνησε τις ενέργειες εντοπισμού και τιμωρίας των πρωτεργατών του κινήματος. Από τους 58 συλληφθέντες, οι 18 κρίθηκαν ένοχοι εσχάτης προδοσίας, ενώ οι υπόλοιποι αφέθηκαν ελεύθεροι. Ανάμεσα στους τελευταίους ήταν και οι Ριζοσπάστες Γεράσιμος Λιβαδάς, Ιερώνυμος Τυπάλδος Πρετεντέρης, ιερέας Παΐσιος Μεταξάς, Ηλίας Ζερβός κ.ά., γεγονός που προκάλεσε τη δυσαρέσκεια των ντόπιων αρχόντων και το αίτημα του Σίτον να επανεξεταστεί η υπόθεση.

Παρά την έλλειψη συνεκτικής οργανωτικής δομής και συντονισμού, η εξέγερση της Σκάλας ενδυνάμωσε το κίνημα στα νησιά και ενίσχυσε την αγωνιστική αυτοπεποίθηση του λαού.

Η εξέγερση της Σκάλας

Η συγκεκριμένη επαναστατική κίνηση πραγματοποιήθηκε στο χωριό Σκάλα της Κεφαλλονιάς, τον Αύγουστο του 1849. Πρωτοστάτησαν ο Θεόδωρος Βλάχος ή «καπετάν Θοδωράκης», ο ιερέας Γρηγόρης Ζαπάντης-Νοδάρος (γνωστός ως «παπα-ληστής») και ο Αναστάσιος Λαμπρινάτος-Μπομποτής.

Η κλιμάκωση των εχθροπραξιών ξεκίνησε με αφορμή τον φόνο του Άγγλου δασονόμου Πάρκερ από τον Θοδωρή Βλάχο. Ενώ η Προστασία αναζητούσε τους υπόπτους, οι πρωτεργάτες της εξέγερσης ξεσήκωναν τον λαό στα χωριά και συγκέντρωναν πολεμοφόδια. Οι κινήσεις αυτές θορύβησαν την κυβέρνηση και την αστυνομία και ενισχύσεις στάλθηκαν στα χωριά της νοτίου Κεφαλλονιάς. Στις 15 Αυγούστου ξεσηκώνεται η Σκάλα (όπου οι εξεγερμένοι καταλαμβάνουν τον αστυνομικό σταθμό) και, τις επόμενες ημέρες, οπλισμένοι χωρικοί γενικεύουν την εξέγερση στα υπόλοιπα χωριά. Η οργή τους στρέφεται εναντίον των γαιοκτημόνων που θεωρούνται συνεργάτες των αγγλικών Αρχών και προδότες. Παράλληλα, τα γεγονότα αυτά ήταν και μια ευκαιρία να εκδικηθούν τους άρχοντες, από τους οποίους ο λαός ένιωθε οικονομικά και κοινωνικά καταπιεσμένος.

Τελικός στόχος ήταν η κατάληψη του Αργοστολίου, στο οποίο κατευθύνονταν οι επαναστάτες με τον παπά-ληστή να οδηγεί το πλήθος, κρατώντας την ελληνική σημαία και τον σταυρό.

Ο κίνδυνος να εξαπλωθεί η εξέγερση σ’ όλο το νησί αύξησε την κινητοποίηση των Αρχών. Οι υπέρτερες αγγλικές και ντόπιες δυνάμεις διασκορπίζουν τους επαναστάτες και κηρύσσουν στρατιωτικό νόμο στο νησί.

Ο Μπομποτής παραδίδεται στις Αρχές και υποδεικνύει ως υποκινητές του κινήματος τους, Γερ. Πρετεντέρη, Φωκά «Ρεπούμπλικα», Άγγελο Λιβαδά, Σδρίνια κ.ά.

Τα μέτρα καταστολής ήταν σκληρά και βίαια. Κατέφθασε αγγλική ναυτική δύναμη από τη Μάλτα (13.000 άντρες), ενώ ο μητροπολίτης Σπυρίδων Κοντομίχαλος, συνεργάτης της Προστασίας, αφορίζει τον παπά Ζαπάντη-Νοδάρο.

Ο Θοδωρής Βλάχος και ο παπα-ληστής απαγχονίζονται, ενώ ο Μπομποτής καταδικάζεται σε ισόβια.
Οι Αρχές «φωτογραφίζουν» ως θεωρητικούς υποκινητές –εκτός των προαναφερομένων– και τους Ηλία Ζερβό, Γεράσιμο Λιβαδά, Μομφερράτο, Άγγελο Λιβαδά κ.ά.

Οι αδυναμίες, οι αντιφατικότητες του κινήματος και της οργάνωσής του, ή η διαπλοκή προσωπικών αντεκδικήσεων είναι υπαρκτές και αντιστοιχούν σε αυτές του κινήματος του Σταυρού. Η πραγματικότητα αυτή δεν συσκοτίζει όμως την ταξική, πολιτική και εθνική φύση της εξέγερσης, η οποία υπήρξε συνέπεια της ασφυκτικής οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής καταπίεσης που ασκούσε η αποικιοκρατία και η ντόπια ολιγαρχία. Ο Ηλίας Ζερβός επιβεβαιώνει την ταξική προέλευση των εξεγέρσεων 1848-49, ενώ ενδεικτικά για το πατριωτικό τους ύφος είναι τόσο ο όρκος των επαναστατών (βλ.: κεφ 5: Ύμνοι, άσματα, λόγια), όσο και τα συνθήματά τους: «Ζήτω η ελευθερία και η πατρίς», «Βάλε και συ το στήθος σου για την πατρίδα»1 κ.ά.

(1. Γεώργιος Μοσχόπουλος, Ιστορία της Κεφαλλονιάς, ό.π. σελ. 174.)

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Άρδην» (τεύχος 68, Φεβρουάριος – Μάρτιος 2008)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Επτάνησα, Ιστορία

Πορτραίτα Κολυβιατών – Λάκης Κολυβάς (Μπερδεμπές)

Ο εικονιζόμενος είναι ο λαϊκός αγωνιστής Λάκης Κολυβάς.  Το παρατσούκλι του είναι Μπερδεμπές και έτσι είναι πιο γνωστός σε πολλούς. Έκλεισε τα ογδόντα πέντε του χρόνια. «Ο τελευταίος Μοϊκανός», μόνιμος κάτοικος μέχρι πρότινος, κόντρα στο κύμα των καιρών, στο χωριό Κολυβάτα Λευκάδας. Φέτος μόνο κατέβηκε για πρώτη φορά στο χωριό Νικιάνα για ξεχειμώνιασμα. Κάποιος τουρίστας θα τον τράβηξε απ’ ό,τι φαίνεται με το φακό του το καλοκαίρι κατά τη διάρκεια των διακοπών του στη Λευκάδα. Βρήκαμε τη φωτογραφία στον ιστότοπο PBase. Είναι κατοχυρωμένη, όπως μπορείτε να δείτε και στον πιο πάνω σύνδεσμο, με πνευματικά δικαιώματα από τον δημιουργό της Rob Oele.

Α βρε μπάρμπα-Λάκη τι σου έμελλε να πάθεις στα γεράματα! Να σε δώ στο διαδίκτυο με Copyright © δεν το περίμενα ποτέ!

lakis_kolivas_mperdempes

Σ’ αυτή τη φωτογραφία θα μπορούσε ο καθένας Λευκαδίτης να αναγνωρίσει τον πατέρα του, τον παππού του ή κάποιο άλλο συγγενικό του πρόσωπο. Απεικονίζεται το ψυχικό σθένος, η περηφάνια αλλά και η λεβεντιά του Λευκαδίτη αγρότη που πάλεψε κάτω από αντίξοες συνθήκες να μετατρέψει τα γεμάτα με πέτρες βουνά σε εύφορο έδαφος. Σε χωράφια κατάλληλα για να σπείρει το σιτάρι, τη βρώμη, το αγριοκόκι, τη φακή, τα φασόλια, το λινάρι… Για να τα γεμίσει με αμπέλια και λιόδεντρα. Που κατώρθωσε, παρόλες τις αντικειμενικές δυσκολίες, να καλλιεργήσει τη μάννα γη με αγάπη και περίσιο μεράκι.

Του Λευκαδίτη αγρότη που πρωτοστάτησε σ’ όλους τους αγώνες ενάντια στον ντόπιο και ξένο αφέντη, από την επανάσταση της Βουκέντρας το 1357 μέχρι τη μεγάλη εξέγερση ενάντια στους Άγγλους κατακτητές το 1819, και αργότερα στο μεγαλειώδες αμπελουργικό συλλαλητήριο του 1935 και στην εποποιΐα της Εθνικής Αντίστασης. Που βλέπει σήμερα τα σημάδια της εγκατάλειψης της αγροτικής γης στον τόπο μας και του σφίγγεται η καρδιά ανίκανος πλέον να αντιδράσει. Ας όψονται οι νεότεροι που δεν πρέπει όμως να ξεχνούν ότι η όποια πρόοδο κατάφεραν να επιτύχουν στη ζωή τους εκεί ακριβώς έχει τις ρίζες της. Και ότι η ακολουθούμενη σήμερα μονόπλευρη οικονομική ανάπτυξη του τόπου μας εμπεριέχει από τη φύση της κινδύνους.

Σχολιάστε

Filed under Κολυβάτα

Φωτογραφίες ψαράδων της παλιάς Λευκάδας

Οι φωτογραφίες βρίσκονται κρεμασμένες στην είσοδο του Εργατικού Κέντρου Λευκάδας. «Το τραγούδι της βαρκαρόλας» είναι του συντοπίτη μας Ηλία Γεωργάκη και το πήραμε από το προσωπικό του blog στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ».

ΒΑΡΚΑΡΟΛΑ
Στης νυχτιάς τη σιγαλιά Στης νυχτιάς τη σιγαλιά
σχίζει η βάρκα τα νερά, με τ’ αστέρια συντροφιά,
μεθυσμένο το φεγγάρι πάμε μέχρι το Καρνάγιο
αλητεύει στο Ιβάρι η ζωή θέλει κουράγιο,
   
Έρχεται η βαρκαρόλα με τραγούδια και κιθάρες
ξεκινάει η καντάδα Πόντε μου, Πέντε Καμάρες.
του Αυγούστου φεγγαράδα Βγάλτε δίχτυα και καμάκια
ομορφούλα μου Λευκάδα. τα κουπιά είναι μεράκια
   
Έρχεται η βαρκαρόλα μια παρέα οι ψαράδες
τα μονόξυλα αμόλα με τις πίκρες φιλενάδες.
μια παρέα οι ψαράδες  
με τις πίκρες φιλενάδες.  
   

psara1

psaras2

psaras3

[Σημ.: Η βαρκαρόλα είναι ένα παραδοσιακό τοπικό έθιμο της Λευκάδας που αναβιώνει κάθε Δεκαπενταύγουστο. Τώρα όμως έχει εκπέσει κάπως και η αναβίωσή του τείνει να οδηγήσει στον ευτελισμό. Δεν έτυχε μέχρι τώρα να παρακολουθήσω την αναπαράσταση του εθίμου. Λέγεται όμως ότι τα πράγματα ήταν διαφορετικά πριν κάποιες δεκαετίες . Ένα μεγάλο ντόπιο καΐκι στολισμένο με φαναράκια, που το έσερναν δύο βαρκούλες με κουπιά, «περιδιάβαινε» κατά μήκος της παραλίας, ενώ οι επιβαίνοντες μουσικοί τραγουδούσαν λευκαδίτικες καντάδες. Ο κόσμος που ήταν μαζεμένος στην παραλία το παρακολουθούσε με κατάνυξη, κάτω από το φως του φεγγαριού και των αστεριών, απολαμβάνοντας τον ήχο και το φως μέσα στη θάλασσα. Σήμερα με τη φασαρία που γίνεται στην παραλία από τους θαμώνες των πολυάριθμων καλοκαιρινών μαγαζιών και με την υφιστάμενη φωτορύπανση λίγοι είναι αυτοί που δίνουν σημασία.]

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα, Παλιές φωτογραφίες, Σύγχρονοι Λευκάδιοι

Δελτίο τύπου της δημοτικής κίνησης «Όλοι για τη Λευκάδα»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ogtl1 Ο πολιτικός αριβισμός, σε όλο του το μεγαλείο.

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 26/11/2008, συζητήθηκε ο τρόπος χρηματοδότησης για την κατασκευή του 3ου Δημοτικού Σχολείου, καθώς και του Ειδικού Σχολείου.
Υπάρχουν δυο τρόποι υλοποίησης των έργων.
Ο πρώτος, με χρηματοδότηση από το Δημόσιο (Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων), μέσω προγραμματικής σύμβασης με την Αυτοδιοίκηση (εν προκειμένω το Δήμο).
Ο δεύτερος, μέσω Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.). Με απλά λόγια η κατασκευή και η «εκμετάλλευση», γίνεται από ιδιώτη.
Ως Δημοτική Κίνηση, προτείναμε και τα δυο σχολεία να κατασκευασθούν με χρήματα του Δημοσίου.
Το σκεπτικό μας, είναι πολύ απλό. Δεν μπορεί τομείς όπως η Παιδεία και η Υγεία, να παραδίνονται στους ιδιώτες που όπως είναι φυσικό, στόχο έχουν ΜΟΝΟ το ΚΕΡΔΟΣ.
Ιδιαίτερα για το Ειδικό Σχολείο, προτείναμε, εκτός της μεθόδου κατασκευής του από το Δημόσιο (Ο.Σ.Κ.), και έναν άλλο τρόπο.
Να κατασκευαστεί από την Νομαρχία.
Εξηγούμαστε: Το συνολικό κόστος του έργου εκτιμάται από 350.000 έως 400.000 ευρώ. Αυτήν την στιγμή υπάρχουν διαθέσιμα, περίπου 250.000 ευρώ. Το υπολειπόμενο ποσό, για να καλυφθεί ολόκληρη η δαπάνη, είναι μικρό και μπορεί σχετικά εύκολα να βρεθεί.
Η λύση αυτή, έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση του έργου, είναι σημαντικά μικρότερος.
Αυτό είναι σημαντικό, για τα παιδιά που συνεχίζουν να κάνουν μάθημα μέσα στα κοντέϊνερς.
Η στάση των παρατάξεων, του κ. Δημάρχου (πλειοψηφία) και του κ. Κ. Βλάχου (μείζον αντιπολίτευση), ήταν η εξής:
Για το Ειδικό Σχολείο, ψήφισαν να κατασκευασθεί από το Δημόσιο (μέσω προγραμματικής σύμβασης).
Σημειωτέον ότι, ο κ. Δήμαρχος άλλαξε την αρχική πρόταση της παράταξής του, που ήταν η κατασκευή μέσω Σ.Δ.Ι.Τ., όταν διαπίστωσε ότι τρείς από τους συμβούλους του δεν θα την ψήφιζαν, «αδειάζοντας» έτσι τον εισηγητή του αντιδήμαρχο κ. Σ. Κόγκα.
Για το 3ο Δημοτικό Σχολείο, ψήφισαν να κατασκευασθεί με Σ.Δ.Ι.Τ.!!!
Ενδιαφέρον έχει, το πώς, το σύνολο σχεδόν των δημοτικών συμβούλων, άλλαζαν τα επιχειρήματά τους, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη ψήφο τους.
Είναι ή δεν είναι αυτό, αποθέωση του πολιτικού αριβισμού;
Οι πολίτες, ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους.

Λευκάδα 28 Νοεμβρίου 2008

Για τη Δημοτική Κίνηση
«ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ»

Γραφεία : Λοχ. Ροντογιάννη
Τηλέφωνο : 26450 21505
Site: www.oloigiatilefkada.gr
Ε-mail : kondra@hol.gr

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Δήμος Λευκάδας

Η ιστορία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) στην Κεφαλονιά

Αμέσως μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας κατέφθασε στην Κεφαλονιά ένας ενισχυμένος λόχος εθνοφυλακής, που διοικητής του ήταν ο κατοπινός χουντικός συνταγματάρχης και τότε λοχαγός Δημήτρης Πατίλης. Ο λόχος αυτός έσπευσε απαρχής να συνεργαστεί με τις τοπικές παρακρατικές συμμορίες, για τις οποίες λίγο αργότερα έγραφε τα εξής σε ειδική ανταπόκρισή του ο «Ριζοσπάστης»:

«Ξετρύπωσαν ήδη από τις κρύπτες, που είχαν χωθεί, φοβισμένοι μπροστά στη λαϊκή οργή, οι δεξιοί συμμορίτες, οπλίστηκαν με τα όπλα του νέου αφεντικού και ξεχύθηκαν με περισσότερη λύσσα κατά του λαού. Ο περιβόητος λήσταρχος Γάκιας έγινε πάλι ο τύραννος του νησιού».(3)

dse1

Μέσα στους πρώτους μήνες της μεταδεκεμβριανής κρατικής και παρακρατικής φασιστικής δράσης, η Κεφαλονιά βυθίστηκε στον τρόμο και στο αίμα. Λαϊκοί αγωνιστές δολοφονήθηκαν, όπως οι οκτώ κάτοικοι των Δαυγάτων, που σφάχτηκαν από τον ίδιο τον Γάκια, ο οποίος, ωστόσο, αθωώθηκε τότε γι’ αυτή την αποτρόπαια πράξη του από δικαστήριο της Λευκάδας. Πολλά χωριά ρημάχτηκαν από τους εθνοφύλακες και τους χωροφύλακες, αμέτρητες περιουσίες ληστεύτηκαν από τους παρακρατικούς, εξακόσιοι και πλέον κομμουνιστές και αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης εκτοπίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και πάρα πολλοί άλλοι γέμισαν τις τοπικές φυλακές. Την ίδια εποχή άρχισαν και οι εκτελέσεις σημαντικών κομμουνιστικών στελεχών του νησιού, όπως του υπεύθυνου σύνταξης της τοπικής ΕΑΜικής εφημερίδας «Ελεύθερη Κεφαλονιά», Βενιζέλου Κληρονόμου, που ντουφεκίστηκε ύστερα από απόφαση του έκτακτου στρατοδικείου της Αλεξανδρούπολης, στηριγμένη σε χαλκευμένες κατηγορίες.

Ηταν, ωστόσο, πολύ φυσικό όλη αυτή η κατάσταση να οδηγήσει, τελικά, ορισμένους δραστήριους κομμουνιστές και ΕΑΜίτες της Κεφαλονιάς στην παρανομία και στη συνέχεια στο βουνό, όπου αμέσως μετά το δημοψήφισμα του 1946 προχώρησαν στη δημιουργία ενός μικρού παρτιζάνικου συγκροτήματος. Επρόκειτο για μια πολύ δυναμική αντάρτικη ομάδα, που το αρχηγείο της αποτελούσαν ο Φώτης Σγούρος, ως αρχηγός, ο Γεράσιμος Ματιάτος ή Ρήγας, ως υπαρχηγός, και οι Γεράσιμος Γρηγοράτος ή Αστραπόγιαννος, Ματθαίος Κουλουμπής και Λεωνίδας Ζαχαράτος, ως μέλη, και η οποία συμπλήρωνε τη δύναμή της με τους Διονύση Μαρκουλάτο, Γεράσιμο Μήλα ή Λοχαγίδη, Θεοδόση Μπατιστάτο, Φειδία Μερκούρη, Γεράσιμο Μαραβέλια, Γεράσιμο Κάγκα και Ντίνο Ευθυμιάτο.

dse2

Μέχρι το δεύτερο εξάμηνο του 1947 πέρασαν στο Δημοκρατικό Στρατό της Κεφαλονιάς και άλλοι αγωνιστές και μεταξύ τους ο γραμματέας της περιφερειακής επιτροπής της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης, του ΚΚΕ, Διονύσιος Κοζάτσας και το μέλος της εν λόγω επιτροπής Φώτης Πτολεμαίος, παλιός Ακροναυπλιώτης. Πέρασαν, επίσης, στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού και δυο γυναίκες – η Ατζουλέτα Μερκούρη, αδελφή του Φειδία, και η Διονυσία Γρηγοράτου, αδελφή του Αστραπόγιαννου.

Ο Δημοκρατικός Στρατός της Κεφαλονιάς, με δύναμη, που ποτέ δεν ξεπέρασε τους εξήντα, ακολούθησε σε όλη τη διάρκεια της πολεμικής δράσης του παρτιζάνικη τακτική, με την οποία μπορούσε να χτυπά τον αντίπαλο πάντα σχεδόν σε σημεία δικής του επιλογής. Παράλληλα, διακρινόταν για την επαναστατική πειθαρχία του, και σε μια περίπτωση, τον Απρίλη του 1949, δε δίστασε η ηγεσία του να διατάξει την εκτέλεση 5 μελών του, τα οποία είχαν καταδικαστεί από ανταρτοδικείο στην ποινή του θανάτου για βιασμούς γυναικών, ληστείες, κλοπές και προβοκατόρικες ενέργειες σε βάρος του λαϊκού αγώνα.

Η πρώτη μάχη του Δημοκρατικού Στρατού της Κεφαλονιάς δόθηκε στις 8 του Φλεβάρη 1947 στη θέση Αγιος Ελευθέριος των Βαλσαμάτων. Εκεί ισχυρή ανταρτική δύναμη, με επικεφαλής τον Σγούρο και τον Αστραπόγιαννο, χτύπησε σε ενέδρα ομάδα 50 χωροφυλάκων, από τους οποίους οι 4 σκοτώθηκαν και οι υπόλοιποι διασκορπίστηκαν πανικόβλητοι.

Τις πρώτες μέρες του 1948, εξάλλου, ο Κουλουμπής απελευθέρωσε με την ομάδα του τα Δαυγάτα και ο Αστραπόγιαννος με μερικούς αντάρτες τα Γριζάτα και τα Καταποδάτα. Την ίδια, επίσης, εποχή μια σειρά από ενέδρες των ανταρτών στο δρόμο, που συνδέει το Αργοστόλι με τη Σάμη, τρομοκράτησαν σε τέτοιο σημείο τον αντίπαλο, ώστε αυτός να επικοινωνεί πια μόνο ατμοπλοϊκά με τη Σάμη, της οποίας η ύπαιθρος για μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρούνταν από τον τοπικό Δημοκρατικό Στρατό ελεύθερη περιοχή της Κεφαλονιάς.

Το Φλεβάρη του 1948 όλες οι ομάδες του Δημοκρατικού Στρατού, με επικεφαλής τον Σγούρο, προχώρησαν σε καλά μελετημένη νυχτερινή επιχείρηση στην ίδια την πόλη του Αργοστολίου, η οποία διέθετε για τη φρούρησή της ισχυρότατες δυνάμεις ΜΑΥδων και χωροφυλακής. Η επίθεση εκδηλώθηκε αιφνιδιαστικά και οι δυνάμεις των ανταρτών, κάμπτοντας τις πρώτες αντιστάσεις του αντιπάλου, προωθήθηκαν μέχρι το κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού, επιφέροντας σημαντικές απώλειες στον καταπτοημένο εχθρό.

Στη συνέχεια οι ομάδες του Δημοκρατικού Στρατού άρχισαν να αποσύρονται, χωρίς καμιά δική τους απώλεια, και τελικά εγκατέλειψαν την πόλη. Προηγούμενα, όμως, χτύπησαν το υδραγωγείο και από τους Μύλους την ηλεκτρική εταιρία, χωρίς να συναντήσουν καμιά αντίδραση των αντιπάλων, οι οποίοι, άλλωστε, δεν αποτόλμησαν μέχρι τα ξημερώματα να βγούνε έξω από το Αργοστόλι και να καταδιώξουν τους αντάρτες.

Στις 29 του ίδιου μήνα στο Αυγό της Σάμης ισχυρή ομάδα ανταρτών υπό τον Σγούρο, τον Αστραπόγιαννο και τον Κουλουμπή συναντήθηκε με μεγάλο απόσπασμα χωροφυλάκων, που ενεργούσε ανιχνεύσεις. Η σύγκρουση που ακολούθησε υπήρξε καταστροφική για τους χωροφύλακες, οι οποίοι διαλύθηκαν, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης πολλούς νεκρούς – και μεταξύ τους τον επικεφαλής του αποσπάσματος Βασίλη Κουρέα.

dse3

Οι επιθετικές δραστηριότητες του Δημοκρατικού Στρατού συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος της άνοιξης του 1949, κυρίως με ενέδρες και εισόδους σε χωριά. Τον Ιούνη, όμως, εκείνου του χρόνου και αφού είχαν τελειώσει οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της 9ης κυβερνητικής Μεραρχίας στην Πελοπόννησο, αποβιβάστηκε στην Κεφαλονιά ένα τάγμα του κυβερνητικού στρατού, με σκοπό τη γρήγορη και ολοσχερή εξόντωση των ανταρτών του νησιού.

Οι πρώτες ενέργειες του κυβερνητικού τάγματος αναφέρονταν στη σύλληψη εκατοντάδων πολιτών, στην επιβίβασή τους σε αρματαγωγό και στην αποστολή τους για εγκλεισμό στη Μακρόνησο. Στη συνέχεια εφαρμόστηκε η μέθοδος του ξεσηκώματος όλων σχεδόν των κατοίκων της υπαίθρου, που δεν είχαν συλληφθεί, και ο περιορισμός τους στα μικρά αστικά και ημιαστικά κέντρα, καθώς και η συγκέντρωση όλων των υποζυγίων των χωρικών στην καλά φρουρούμενη πεδιάδα της Παλλικής. Στις περιοχές, εξάλλου, που δρούσε ο Δημοκρατικός Στρατός, έκλεισαν με τσιμέντο όλες τις στέρνες και έστησαν ενέδρες σε όλες τις πηγές, για να μη βρίσκουν ούτε νερό οι καταδιωκόμενοι αντάρτες.

Στη συνέχεια οι κυβερνητικές δυνάμεις άρχισαν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, που οδήγησαν, όπως ήταν φυσικό, στα προσδοκώμενα εκ μέρους τους αποτελέσματα – όχι όμως σε σύντομο χρόνο. Οι αντάρτες μοιράστηκαν σε πολύ μικρές ομάδες και άρχισαν τις συγκρούσεις με τα κυβερνητικά στρατεύματα, τα οποία είχαν στο μεταξύ ενισχυθεί αποφασιστικά με ΜΑΥδες, χωροφύλακες και παρακρατικούς.

Στις 15 του Αυγούστου 1949 σκοτώθηκε στο Ακρωτήρι της Σάμης ο Διονύσης Κοζάτσας και τις ίδιες μέρες στα Δειλινάτα ο Φώτης Πτολεμαίος, ενώ στις 22 του Σεπτέμβρη έπεσαν πολεμώντας στα Μαυριώτικα της Σάμης, ο Ηλίας Κουγιανός και ο Ματθαίος Κουλουμπής. Στις 10 του Οκτώβρη, εξάλλου, έχασε τη ζωή του στην Κλεισούρα των Βλαχάτων ο Γεράσιμος Ματιάτος και ύστερα από λίγες μέρες στην Παλαμονίδα του Αίμου ο ίδιος ο Φώτης Σγούρος. Τέλος, στις 13 του ίδιου μήνα σκοτώθηκε στην Παχιά Πούντα της Σάμης ο Αστραπόγιαννος – και μαζί του η αδελφή του Διονυσία Γρηγοράτου, η Ατζουλέτα Μερκούρη, ο Λεωνίδας Ζαχαράτος, ο Γεράσιμος Ανδρεόλας, ο Παναγάγγελος Μιχαλάτος, ο Γιάννης Καλεράντες και ο Διονύσης Μαρκουλάτος.

Συνολικά από τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού της Κεφαλονιάς 48 σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις, 4 εκτελέστηκαν αμέσως σχεδόν μετά τη σύλληψή τους, ένας, ο Σπύρος Αντωνάτος, δολοφονήθηκε από τους χωροφύλακες και μόνο 7 κατόρθωσαν, τελικά, να επιζήσουν.

(3)  Εφ. «Ριζοσπάστης», φ. 27 Ιουνίου 1947

Σημ.: Οι φωτογραφίες είναι από τη δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας σε άλλες περιοχές της Ελλάδας

Πηγή: Εφημερίδα Ριζοσπάστης, Ένθετη Έκδοση: «7 μέρες μαζί», Φύλλο της Κυριακής 7 Αυγούστου 2006

Σχολιάστε

Filed under Αριστερά, Επτάνησα, Ιστορία, Στη γειτονιά μας

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Θεόδωρος Φ. Φούρος (Μνας)

Απεβίωσε προχθές ο συγχωριανός μας Θεόδωρος Φ. Φούρος (Μνας) και έγινε σήμερα, Πέμπτη 27 Νοεμβρίου και ώρα 2.00 μ.μ., στον ναό Σωτήρως της Νικιάνας η κηδεία του. Η ταφή έγινε στο νεκροταφείο του Αη – Νικόλα στα Κολυβάτα. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικίους του.

fouros21

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνικά θέματα, Νικιάνα

Λαϊκή Συνέλευση στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας

aa

2 Σχόλια

Filed under Εκδηλώσεις, Στη γειτονιά μας

Το νησάκι Καστός στη Λευκάδα


Περιγραφή της νήσου – Άλλαι νησίδες – Προϊόντα Καστού – Ιστορία της οικήσεως Καλάμου και Καστού – Οίκος Δελλαδέτζιμα – Πληθυσμός Δήμου Καρνίων


Προς Μ της Καλάμου κείται ο Καστός ή οι Καστοί πληθυντικώς, νήσος χθαμαλή, μακρά και στενή μήκους 7.500 μέτρων, πλάτους δε μεγίστου 900 μέτρων και εμβαδού 8,4 τετρ. χιλιομέτρων. Η νήσος σύγκειται εκ γηλόφων ομαλών καλλιεργουμένων καλύπτεται δε υπό ελαιών καθ’ όλον αυτής το μήκος. Το ομώνυμον χωρίον της νήσου Καστός κείται εις την ανατολικήν παραλίαν, όπισθεν δε τούτου εις την δυτικήν υπάρχει λιμήν καλούμενος Σαρακήνικο. Μεταξύ της νήσου ταύτης και της του Καλάμου σχηματίζεται πορθμός μήκους 3½ μιλίων και πλάτους ελαχίστου προς το ΒΑ στόμιον ημίσεως μιλίου, προς το ΜΔ δε ενός, και βάθους από 18 – 74 οργυιών. Εις τον πορθμόν δε τούτον νεύει και ο Γερολιμνιώνας του Καλάμου.

Γεώργιος Καρδαράς)

Φαίνεται μπροστά o Καστός και πίσω ο Κάλαμος. Στο βάθος οι Ακαρνανικές ακτές. (Foto: Γεώργιος Καρδαράς)

Προς Β του Καστού και περί το μέσον του μήκους της ανατολικής παραλίας πρόσκεινται βραχώδη νησίδρια, το Προβάτι και Πρασσονήσι. Η πόλις του Καλάμου απέχει του βορείου ακρωτηρίου του Καστού 1 μίλιον. Η περί τας ακτάς του Καστού ως και του Καλάμου θάλασσα είνε βαθυτάτη.

Η Καστός παράγει κριθήν, λίνον, οίνον 10.000 οκ. και έλαιον καθ’ α ομολογούσιν οι γινώσκοντες τα της νήσου 80.000 οκάδας.

Αι νήσοι Καλάμου και Καστού ήσαν έρημοι και ακαλλιέργητοι μέχρι του τέλους της 17ης εκατονταετηρίδος· ως τοιαύται δε υπό των Ενετών παρεχωρήθησαν τω 1705 εις την εκ Καφαλληνίας οικογένειαν Δελλαδέτζημα ένεκα υπηρεσιών εν πολέμω και θυσιών, ας αύτη προσήνεγκεν υπέρ της Ενετίας. Έκτοτε δε προσκληθέντων εκ της Ιθάκης και άλλοθεν κατοίκων ήρχισεν η καλλιέργεια των νήσων και ο συνοικισμός χωρίων.

Ο πληθυσμός του δήμου Καρνίων κατά την απογραφήν του 1889 ανέρχεται εις 1.621.

Επώνυμα κατοίκων νήσου Καστού

Βαλιάνος, Βλασσόπουλος, Γιαννούτσος, Λιβιτσάνος, Λουράντος, Μουρούκης, Τριλίβης.


Πηγή: Αντώνιος Μηλιαράκης, Γεωγραφία πολιτική νέα και αρχαία του Νομού Κεφαλληνίας (Κεφαλληνία, Ιθάκη, Άτοκος, Αρκούδι, Κάλαμος, Καστός και Εχινάδες), Αθήνησιν, 1890


Πηγές για περαιτέρω πληροφόρηση:
Αεροφωτογραφίες Καλάμου και Καστού
Καστός Λευκάδας – Βικιπαίδεια
Εφημερίδα Καθημερινή – Καστός και Κάλαμος

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα, Στη γειτονιά μας

Σήμερα το Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα

Το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας – Βόνιτσας καλεί στο συλλαλητήριο που διοργανώνει σήμερα, Πέμπτη 27.11.2008 στις 6.00 μ.μ., στον Άγιο Μηνά το ΠΑΜΕ για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

novem Όχι στις απολύσεις, στο 65ωρο, στην κατάργηση της Κυριακής αργίας, στη λιτότητα και την ακρίβεια αναφέρει σε κάλεσμά του το Εργατικό Κέντρο. Συνεχίζοντας, ότι χρειάζεται αγώνας για να μην πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι αλλά η πλουτοκρατία.

«…Για να μην περάσει το αντεργατικό έκτρωμα του 65ωρου και ο διαχωρισμός σε ενεργό και ανενεργό (απλήρωτο) εργάσιμο χρόνο, που αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την ψήφο της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ και του ΛΑΟΣ…»

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτικά, Εκδηλώσεις, Λευκάδα

Στο ΤΕΙ Λευκάδας περιόδευσε χθες ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Μωραΐτης

Ο βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας Νίκος Μωραΐτης περιόδευσε χθες το πρωί, Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008, παρουσία κλιμακίου της Νομαρχιακής Επιτροπής Λευκάδας του ΚΚΕ και σπουδαστών του ιδρύματος, στο ΤΕΙ της Λευκάδας. Η περιοδεία εντάσσονταν στη σχετική πρωτοβουλία που έχει αναλάβει το ΚΚΕ για τα ΤΕΙ με στόχο την ανάδειξη των σοβαρών προβλημάτων τους, αλλά και τις εξελίξεις στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Η περιοδεία καλύφτηκε εν μέρει τηλεοπτικά από τον περιφερειακό τηλεοπτικό σταθμό «ΑΧΕΛΩΟΣ TV».

teilekadas

Στο ΤΕΙ Λευκάδας (Καποδιστρίου 11, Νεάπολη – ΤΚ: 31100 – Λευκάδα – Τηλ.: 26450 – 26160) λειτουργεί το Τμήμα Εφαρμογών Πληροφορικής στην Διοίκηση και την Οικονομία που ανήκει στο ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Το ΤΕΙ αυτό ιδρύθηκε το 2004. Στη Λευκάδα φοιτούν 550 έως 600 ενεργοί σπουδαστές.

Η έδρα του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων βρίσκεται στο Αργοστόλι Κεφαλλονιάς. Στο ΤΕΙ λειτουργούν συνολικά έξι (6) Τμήματα: τέσσερα (4) στην Κεφαλλονιά (Αργοστόλι και Ληξούρι), ένα (1) στη Ζάκυνθο και ένα (1) στη Λευκάδα. Τα τμήματα του ΤΕΙ είναι τα εξής: Τμήμα Βιολογικής Γεωργίας, Τμήμα Δημόσιων Σχέσεων και Επικοινωνίας, Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, Τμήμα Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων και Τμήμα Εφαρμογών Πληροφορικής στην Διοίκηση και την Οικονομία.

Ο βουλευτής είχε συνομιλία με τον Προϊστάμενο του Τμήματος και τους διοικητικούς υπαλλήλους. Επισκέφτηκε αίθουσες διαδασκαλίας και εργαστηρίων όπου και συζήτησε με τους παριστάμενους σπουδαστές, οι περισσότεροι των οποίων προέρχονται από εργατικές οικογένειες και αναγκάζονται να δουλεύουν ταυτόχρονα για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα σπουδών.

Στη συζήτησή του με τους σπουδαστές αναφέρθηκε σχετικά με την εξίσωση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ) και των ιδιωτικών κολλεγίων με τα ΑΕΙ, επισημαίνοντας ότι όχι μόνο δεν πρόκειται να «ανωτατοποιηθούν» τα ΤΕΙ, αλλά μαζί με τα πανεπιστήμια θα υποβαθμιστούν, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Μπολόνια και της Λισαβόνας. Τόνισε ότι στόχος όλων αυτών των μέτρων είναι η μαζική κατάρτιση φτηνού εργατικού δυναμικού με κάποια μεταλυκειακά εφόδια, ώστε να είναι πιο προσαρμοστικό στις νέες εκμεταλλευτικές ανάγκες της αγοράς. Τους κάλεσε να αγωνιστούν ενάντια σε αυτές τις επιλογές που εντάσσονται στις κατευθύνσεις της Ε.Ε., που στοχεύουν στη μετατροπή της εκπαίδευσης σε κατάρτιση, στην παραγωγή φτηνού και ευέλικτου εργατικού δυναμικού, προσαρμοσμένου στις εκμεταλλευτικές ανάγκες του συστήματος. Να διαλέξουν το δρόμο της ρήξης και της ανατροπής, να συνταχθούν με το ΚΚΕ στον αγώνα, για να αλλάξουν τη ζωή τους μαζί με την κοινωνία. Να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο που διοργανώνει το ΠΑΜΕ για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα στις 27 Νοέμβρη καθώς και στην 24ωρη πανελλαδική απεργία στις 10 Δεκέμβρη 2008.

teilefkadas2

Στα ΤΕΙ όλης της χώρας, αλλά και στη Λευκάδα, κυριαρχεί το χαμηλό επίπεδο σπουδών, η υποχρηματοδότηση, οι ελλείψεις σε υποδομές και υλικοτεχνικά μέσα, σε καθηγητές (η συντριπτική πλειοψηφία είναι ωρομίσθιοι) και καμιά φορά η έλλειψη σωστής αντιμετώπισης από τoπικές επαγγελματικές τάξεις. Αναφέρονται χαρακτηριστικά για το ΤΕΙ Λευκάδας:

Πρόβλημα Κτιριακών Εγκαταστάσεων

Το ΤΕΙ στεγάζεται από τη λειτουργία του σε κτίριο που ανήκει στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λευκάδας (Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση). Στο κτίριο αυτό στεγάζονταν πριν το 4ο Δημοτικό Σχολείο, που σήμερα λειτουργεί σε κοντέινερ. Πιο παλιά λειτουργούσε εκεί το (εξατάξιο) Γυμνάσιο Αρρένων. Η Νομαρχία έχει ζητήσει να της αποδοθεί το κτίριο για να καλύψει ανάγκες της δίνοντας προθεσμία στο ΤΕΙ για να το αδειάσει.

Στο ΤΕΙ έχει παραχωρηθεί από το Δήμο Λευκάδας έκταση δέκα (10) στρεμμάτων εκτός σχεδίου, αλλά ακόμη δεν έχει προχωρήσει η διαδικασία για την κατασκευή κτιρίου με αποτέλεσμα να μην λειτουργήσει ακόμη το δεύτερο προβλεπόμενο τμήμα. Δεν έχει ακόμη δημοπρατηθεί η κατασκευή του κτιρίου. Προβλέπεται το υπό κατασκευή κτίριο να έχει έκταση 1.300 τετρ. μέτρα.

Έχει αποφασιστεί η μετεγκατάσταση του ΤΕΙ σε μισθωμένο κτίριο έκτασης 800 τετρ. μέτρων που έχει εξευρεθεί με Β’ διαγωνισμό στην περιοχή του ΚΤΕΛ. Η μίσθωση είναι για πέντε (5) χρόνια και το ύψος του ενοικίου 8.000 ευρώ κάθε μήνα. Το συνολικό κόστος μισθώματος για την πενταετία είναι 480.000 ευρώ. Τα λεφτά αυτά θα μπορούσαν να δαπανηθούν για την κάλυψη μέρους της δαπάνης για την κατασκευή ιδιόκτητου κτιρίου. Στο μισθωμένο κτίριο θα στεγαστούν οι διοικητικές υπηρεσίες, οι αίθουσες διδασκαλίας και διαλέξεων καθώς και η βιβλιοθήκη. Τα εργαστήρια θα παραμείνουν (και λόγω της υφιστάμενης δικτυακής υποδομής) στο κτίριο που λειτουργεί σήμερα το ΤΕΙ. Έτσι δημιουργείται πρόβλημα για τους σπουδαστές που θα πρέπει να πηγαινοέρχονται μεταξύ ΚΤΕΛ, όπου βρίσκεται το μισθωμένο κτίριο και όπου θα είναι οι αίθουσες διδασκαλίας καθώς και η βιβλιοθήκη, και Νεάπολης όπου θα παραμείνουν τα εργαστήρια.

Διδακτικό και Επιστημονικό Προσωπικό

Το Μόνιμο Διδακτικό Προσωπικό πλήρους απασχόλησης αριθμούσε μέχρι πρότινος τέσσερους (4) Εκπαιδευτικούς. Από αυτούς ένας μετατέθηκε και κάποιος άλλος υπέβαλλε παραίτηση με αποτέλεσμα να μείνουν δύο (2). Έχει γίνει προκήρυξη για την κάλυψη τεσσάρων (4) θέσεων Μόνιμου Διδακτικού Προσωπικού. Στο ΤΕΙ εργάζονται σαράντα επτά (47) Ωρομίσθιοι Εκπαιδευτικοί με ανώτατο ωράριο απασχόλησης 14 ώρες εβδομαδιαία, που καλύπτουν σε μεγάλο μέρος πάγιες και διαρκείς ανάγκες Σημειώνουμε ότι το κόστος ενός Ωρομίσθιου εκπαιδευτικού είναι το 50% του κόστους ενός Μόνιμου Εκπαιδευτικού της αντίστοιχης βαθμίδας για την παροχή ίσου εκπαιδευτικού έργου.

Φοιτητική Εστία

Δεν υπάρχει Φοιτητική Εστία για τη στέγαση των σπουδαστών. Τα υψηλά ενοίκια, λόγω και της τουριστικής ανάπτυξης της Λευκάδας, που είναι αναγκασμένοι να καταβάλλουν οι σπουδαστές για τη στέγασή τους, επιβαρύνουν σημαντικά τις οικογένειές τους.

Διοικητικοί Υπάλληλοι

Στο ΤΕΙ απασχολούνται συνολικά πέντε (5) Διοικητικοί Υπάλληλοι (γραμματειακή υποστήριξη, φύλακας). Εργάζονται ως Συμβασιούχοι με ανανεούμενες συμβάσεις (ετήσιες, εξαμηνιαίες).

Επαγγελματικά Δικαιώματα Σπουδαστών

Το πτυχίο του τμήματος αποτελεί προσόν διορισμού στο Δημόσιο στον κλάδο ΤΕ Πληροφορικής. Επιζητείται και η αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων για τον κλάδο ΤΕ Μηχανικού Πληροφοριών.

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτικά, Λευκάδα

Για τα τεστ δεξιοτήτων του ΑΣΕΠ 2008 στα Εξεταστικά Κέντρα Λευκάδας

Αντίστροφη μέτρηση σήμανε για τη διεξαγωγή του τεστ δεξιοτήτων, μετά την ανακοίνωση από το ΑΣΕΠ (Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού) των 1.035 εξεταστικών κέντρων στα οποία θα διαγωνιστούν στις 30 Νοεμβρίου περισσότεροι από 175.000 υποψήφιοι. Στην πρώτη αυτή εφαρμογή του τεστ, η εξέταση θα διαρκέσει 3 ώρες και οι υποψήφιοι θα κληθούν να απαντήσουν σε ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών, οι οποίες θα είναι κοινές για όλες τις εκπαιδευτικές κατηγορίες (ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ). Οι υποψήφιοι θα πρέπει να προσέλθουν στα εξεταστικά κέντρα μεταξύ 9.00 και 9.30 το πρωί, ενώ μετά τις 9.30 δεν θα επιτρέπεται η είσοδος. Τα θέματα θα μεταδοθούν με το σύστημα που χρησιμοποιείται και στις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Η βαθμολογία που θα συγκεντρώσουν οι συμμετέχοντες στο τεστ δεξιοτήτων θα ισχύει για τρία χρόνια και θα μπορούν να τη χρησιμοποιούν σε προκηρύξεις φορέων του Δημοσίου για πλήρωση θέσεων με σειρά προτεραιότητας, όπου θα προστίθεται στα υπόλοιπα μόρια που θα λαμβάνουν από τα προσόντα τους (Πηγή: Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008).

asep

Όπως ανακοίνωσε η Διεύθυνση Β/θμιας Εκπαίδευσης Λευκάδας τα Εξεταστικά Κέντρα για το τεστ δεξιοτήτων ΑΣΕΠ 2008, που θα διεξαχθεί την Κυριακή 30.11.2008 είναι:

  1. Πρώτο Γενικό Λύκειο – Πρώτο Γυμνάσιο Λευκάδας, που βρίσκονται στις Αλυκές. Τηλέφωνα: 26450 22416 και 26450 26208. Εξεταζόμενοι: από Α μέχρι Κτενά Ελένη και η Babi Marjeta.
  2. Δεύτερο Γενικό Λύκειο – Δεύτερο Γυμνάσιο Λευκάδας, που βρίσκονται στα Βαρδάνια. Τηλέφωνα: 26450 22640 και 26450 23380.
  3. Εξεταζόμενοι: από Κτενάς Χρίστος μέχρι και Χρυσοβιτσάνου Δήμητρα

    Ώρα προσέλευσης: 9.00 το πρωί

3 Σχόλια

Filed under Ανακοινώσεις, Λευκάδα

Μουσική βραδυά της Πανσπουδαστικής Κίνησης Συνεργασίας στη Λευκάδα

Η Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας είναι η αγωνιστική φοιτητική παράταξη που δραστηριοποιείται στα ΑΕΙ & τα ΤΕΙ όλης της χώρας. Συσπειρώνει χιλιάδες φοιτητές πανελλαδικά στον αγώνα για τη μόρφωση και τη ζωή της πλειοψηφίας των φοιτητών.

pks_logo1 Ταυτόχρονα η Πανσπουδαστική Κ. Σ. ασχολείται ενεργά, έχει προτάσεις και παίρνει πρωτοβουλίες, για όλα τα ζητήματα που αφορούν σήμερα τους φοιτητές όπως το περιεχόμενο των σπουδών, η επαγγελματική & εργασιακή προοπτική των αποφοίτων, ο πολιτισμός και το δικαίωμα στην ερασιτεχνική δημιουργία, ο αθλητισμός, η ψυχαγωγία, το περιβάλλον,

τα δημοκρατικά δικαιώματα, το αντιπολεμικό-φιλειρηνικό κίνημα, η πάλη ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά και την υποκουλτούρα!

Στη Λευκάδα η ΠΚΣ δραστηριοποιείται στο Τμήμα Εφαρμογών Πληροφορικής στη Διοίκηση και την Οικονομία του ΤΕΙ Λευκάδας, που ανήκει στο ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Το ΤΕΙ αυτό διαθέτει ακόμη τέσσερα Τμήματα στην Κεφαλλονιά και ένα στη Ζάκυνθο.

Ημερομηνία: Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008
Χώρος: Δίαυλος, Άγγελου Σικελιανού 11, Τηλ.: 26450 25171
Περιοχή: Λευκάδα
Οργανωτής: Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας

Σχολιάστε

Filed under Εκδηλώσεις, Λευκάδα

Η νήσος Κάλαμος, η Κάρνος των αρχαίων…


Θέσις – Όρη – Γερολιμνιώνας – Δήμος Καρνίων. Κάλαμος. Επισκοπή. Κεφάλι – Προϊόντα – Νησίς Φερμέκουλα – Ύφαλοι


Η νήσος Κάλαμος, η Κάρνος των αρχαίων, η κατασταθείσα ιστορική επί της Ελληνικής επαναστάσεως, άτε γενομένη το καταφύγιον των καταδιωκομένων Ελλήνων, και ιδία των γυναικοπαίδων, πρόσκειται εγγύτατα τη Ακαρνανία, μεταξύ ταύτης και του Μεγανησίου της Λευκάδος κειμένη. Έχει περίμετρον 15 μιλίων και εμβαδόν 20,5 τετρ. χιλιομέτρων. Το βόρειον άκρον της νήσου απέχει της κωμοπόλεως Ακαρνανίας Μύτικα 1 μίλιον.

kalamos

Η Κάλαμος είνε νήσος ορεινή αποτελούμενη εκ δειράδος τρικορύφου, ης η μεν βορεία κορυφή έχει ύψος 552 μέτρων, η μεσημβρινή 497, και η εν μέσω υψηλοτέρα 595. Προς το μεσημβρινόν άκρον σχηματίζεται μικρά χερσόνησος, το Κεφάλι, ένθα και ομώνυμον χωρίον, ης η υψηλοτέρα κορυφή έχει ύψος 199 μέτρων, δια στενωτάτου λαιμού συνεχομένη προς την νήσον, εκατέρωθεν του οποίου αμφίδυμοι λιμένες υπάρχουσιν, ων ο προς Α ασφαλέστατος και βαθύτατος λέγεται Γερολιμνιώνας, εις ον καταφεύγουσι τα πλοία εν ώρα τρικυμίας. Ο μεταξύ Καλάμου και Ακαρνανίας πορθμός έχει θάλασσαν βαθείαν, ώστε διέρχονται αυτόν και μέγιστα πλοία.

Η νήσος αποτελεί μετά της παρακειμένης νήσου Καστού τον δήμον Καρνίων υπαγόμενον διοικητικώς και εκκλησιαστικώς εις την επαρχίαν Ιθάκης. Εν τη νήσω υπάρχουσι τρία χωρία ο Κάλαμος, η Επισκοπή και το Κεφάλι. Εν όλω ο πληθυσμός της νήσου κάτοικοι 1.352. Έχει δύο δημοτικά σχολεία αρρένων.

Ο Κάλαμος, η και πρωτεύουσα του δήμου, κείται επί της ανατολικής παραλίας· είνε κωμόπολις έχουσα περί τας 250 οικίας και 1.033 κατοίκους· απέχει της κωμοπόλεως του Μύτικα της Ακαρνανίας 4 μίλια. Πάσα η περί την κωμόπολιν χώρα είνε κατάφυτος και αι πλείσται των οικιών περιβάλλονται υπό δένδρων και κήπων. Η κωμόπολις είνε αλίμενος, αλλ’ ο αυτόθι κολπίσκος κεκλεισμένος ων παρέχει ασφαλές αγκυροβολίον.

Το έτερον των χωρίων η Επισκοπή κείται εις τα βόρεια της νήσου. Περί αυτό υπάρχει φυτεία εσπεριδοειδών και άλλων καρποφόρων δένδρων. Ενταύθα δε θα υπήρχε και το αρχαίον πόλισμα της νήσου, ως εμφαίνεται εκ των ιχνών αρχαίων κτιρίων. Κάτοικοι 242.

Προς το μεσημβρινόν δε τμήμα επί της χερσονήσου Κεφαλίου κείται το ομώνυμον χωρίον Κεφάλι. Κάτοικοι 77.

Η νήσος είνε ικανώς εύφορος, παράγει δε σίτον, κριθήν, οίνον περί τας 67.000 οκάδας, έλαιον περί τας 27.000, λεμόνια, λινάριον, αμύγδαλα, βάμβακα, μέλι. Οι Καλαμισιάνοι είνε γεωργοί και ναυτικοί, έχοντες ως επί το πλείστον καΐκια.

Προς Μ του Καλάμου εις απόστασιν μιλίου κείται νησίς Φερμέκουλα, προς Β δε ταύτης μεταξύ των μεσημβρινών ακρωτηρίων Καλάμου και Μεγανησίου ύφαλοι εις βάθος 3 οργυιών, εν ω εκατέρωθεν τούτων η θάλασσα είναι βαθυτάτη.

Επώνυμα κατοίκων νήσου Καλάμου

Αθήνης, Βερύκιος, Βλασσόπουλος, Βρετός, Γαλάτης, Γεωργουλάς, Γιαννιώτης, Γιαννοπούλης, Γιαννούτσος, Γκιάφης, Γλυκύς, Ζαβιτσάνος, Καβαδίας, Καλογήρης, Κανδηλιώτης, Καραβίας, Καραντζούλας, Καρβούνης, Καρφάκης, Κομηνός, Κουβαλάς, Λιβιτσάνης, Μανιάτης, Μανωλάτος, Μαρούλης, Μουτσαλιάς, Μπαλούρδος, Μπαρκάς, Μπαρμπούτσης, Μπουλιέρος, Νιφόρος, Παίσης, Πόρτολος, Ραμάνης, Ρεμαντής, Ρεμέντης, Σκάλας, Σόλας, Σφελάγκας, Τάνταρος, Τζουράγκος, Τριτσαρόλης, Τσάνος, Φερεντίνος, Χαλιώτης.

Πηγή: Αντώνιος Μηλιαράκης, Γεωγραφία πολιτική νέα και αρχαία του Νομού Κεφαλληνίας (Κεφαλληνία, Ιθάκη, Άτοκος, Αρκούδι, Κάλαμος, Καστός και Εχινάδες), Αθήνησιν, 1890

Πηγές για περαιτέρω πληροφόρηση:
Αεροφωτογραφίες Καλάμου και Καστού
Κάλαμος Λευκάδας – Βικιπαίδεια
Εφημερίδα Καθημερινή – Κάλαμος: Έρωτας με την πρώτη ματιά

1 σχόλιο

Filed under Λευκάδα, Στη γειτονιά μας

Απεβίωσε ο Πανταζής Π. Σούνδιας (Τζάρας)

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Πανταζής Π. Σούνδιας (Τζάρας) και γίνεται σήμερα, Δευτέρα 24 Νοεμβρίου και ώρα 2.00 μ.μ., στον ναό Σωτήρως της Νικιάνας η κηδεία του. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικίους του.

pantazissoundias

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνικά θέματα, Νικιάνα

Τα τοπωνύμια του χωριού Κολυβάτα και της γύρω περιοχής (Α’ Μέρος)

Έχει ειπωθεί για τα τοπωνύμια ότι είναι «άγραφα μνημεία της ιστορίας» ή «επιγραφές ανάγλυφες στο έδαφος» ή ακόμη «η υπνώττουσα φωνή της ιστορίας». Γεγονός είναι ότι φτάσανε σε μας μέσα από τη βοή των αιώνων, βγαλμένα πολλές φορές από τη μήτρα της ιστορίας. Πραγματικότητα είναι επίσης ότι με το πέρασμα του χρόνου πολλά απ’ αυτά χάνονται ή αλλοιώνονται. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα σήμερα που τείνει να εκλείψει η γεωργοκτηνοτροφική εκμετάλλευση στον τόπο μας. Γιατί οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι ήταν κυρίως αυτοί που τα χρησιμοποιούσαν στην προσπάθειά τους να ακριβολογούν και για την πιο μικρή ακόμη τοποθεσία.

Έχει γίνει διασταύρωση των τοπωνυμίων. Στην περίπτωση που δεν κατέστη δυνατό να διασταυρωθεί κάποιο τοπωνύμιο, τότε δεν το συμπεριλάβαμε στις πιο κάτω αναφορές. Στην καταγραφή των τοπωνυμίων βοήθησαν οι συγχωριανοί μου: Κώστας και Λάκης Κολυβάς (Μπερδεμπές), Ερωτόκριτος Νικ. Κολυβάς, Τιμόθεος Βρεττός (Πλιάτσικας) και Θωμάς Κονδυλάτος. Τους ευχαριστώ όλους. Πολύτιμο βοήθημα αποτέλεσε επίσης το βιβλίο του Τάσου Π. Κοντομίχη «Τα Τοπωνύμια της Λευκάδας», Αθήνα 2000, Εκδόσεις Νεφέλη, Σελ. 29-44. Θα ήθελα τέλος να πω ότι ενδεχόμενα να έχουν παραλειφθεί μερικές ονομασίες ή κάποιες άλλες να περιγράφονται λαθεμένα. Η βοήθεια του καθενός Κολυβιάτη στη διεύθυνση ηλ. ταχυδρομείου : kolivasf@googlemail.com είναι ευσπρόδεκτη.

[Άποψη του χωριού Κολυβάτα από τα «Αχούρια»]

kolivataalonia



Μέρος Πρώτο:
alpha μέχρι kappa


Αετοβίγλι,
στο
= τοποθεσία που βρίσκεται πάνω από το Ξεροχώρι στα ΒΑ του χωριού.

Αη – Γιώργης,
στον
= τοποθεσία γύρω από το ομώνυμο παλιό μοναστήρι που ιδρύθηκε το 1611 σύμφωνα με τον Π. Ροντογιάννη (Ιστορία της Λευκάδος, Αθήνα 1982). Κατά τον Σπύρο Σούνδια (Άνθρωποι και τόποι της πατρίδας μου, Αθήνα1999) το μοναστήρι χτίστηκε πριν το 1500. Αυτό είναι και το πιο σωστό σύμφωνα με δημοσιευμένο άρθρο του γυμνασιαρχή Πετρή στον Η’ τόμο του έγκυρου περιοδικού “Παρνασσός”, ο οποίος ερεύνησε τα αρχεία του μοναστηριού το 1883.

Αη – Νικόλας,
στον
= τοποθεσία γύρω από την ομώνυμη εκκλησία που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό, στο μονοπάτι που οδηγεί από το χωριό στο μοναστήρι του Αη – Γιώργη και ακόλουθα στους Σκάρους.

Αλ(ε)πότρυπα,
στην
= τοποθεσία όπου λέγεται ότι υπήρχαν πολλές φωλιές αλεπούδων. Βρίσκεται δεξιά από το δημόσιο δρόμο που οδηγεί από την Νικιάνα στο χωριό Κολυβάτα, εκεί που βρίσκονταν του Σπράκη και του Γερασμάκη το αμπέλι.

Αλώνια,
στα
= τοποθεσία όπου ήταν αλώνια. Βρίσκεται σε ένα υψωματάκι παράπλευρα του δημόσιου δρόμου που ανοίχτηκε το 1924 και οδηγεί στο κέντρο του χωριού. Το χωριό Κολυβάτα βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Παλιότερα ήταν εκεί η στάση των λεωφορείων του ΚΤΕΛ που εκτελούσαν το δρομολόγιο για την πόλη της Λευκάδας. Σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες εκεί βρίσκεται και παλιό νεκροταφείο με κιβωτιόσχημους τάφους. Εκεί βρίσκονταν επίσης ναΐσκος αφιερωμένος στον Άγιο Παντελεήμονα.

Αλώνι,
στο
= τοποθεσία όπου υπήρχε αλώνι. Βρίσκεται σε ένα υψωματάκι στην έξοδο του χωριού, πάνω από το μονοπάτι που βγάζει στην παλιά βρύση.

Άμμος,
στον
= τοποθεσία που ήταν αμμώδης. Βρίσκεται στην σημερινή πλατεία, στο κέντρο του χωριού, όπου παλιότερα υπήρχαν κήποι.

Αμμούσα,
στην
= περιοχή αμμώδης και εύφορη όπου υπήρχαν πολλά αμπέλια.

Αντρειά Λαγκάδα,
στου
= τοποθεσία πάνω από τα Καμπούλια όπου βρίσκονταν του γέρου Αντρειά το αμπέλι.

Αποταμοί,
στους
= τοποθεσία πίσω από τη βρύση του χωριού προς το Κανάλι (όπου βρίσκεται η βρύση του χωριού Μαυρογιαννάτα).
Αρκουδιά, στον = τοποθεσία πάνω από το Βαρκό.
Αχούρια, στα = τοποθεσία μέσα στο χωριό. Είναι κάτω από τα Αλώνια στην είσοδο του χωριού όπου βρίσκεται το σπίτι του Χρήστου Κατσαρού (Καραγιάννη), Βάγγελου Βρεττού και Κώστα Βρεττού (Μανία).
Βαρκό, στο = τοποθεσία κάτω και δεξιά από το δημόσιο δρόμο, όπως μπαίνουμε στο χωριό. Στην περιοχή βρίσκονται πέντε πηγάδια.
Βαρκού Λόμπος, στου = τοποθεσία κοντά στην παλιά βρύση του χωριού.
Γιαννέικα, στα = τοποθεσία αριστερά και πάνω από το μονοπάτι που οδηγούσε από το Ξήλωμα στο χωριό και στον Αη – Νικόλα. Στην τοποθεσία βρίσκονταν αμπέλια.
Ελληνικά, στα = τοποθεσία με χωράφια, δίπλα και ανατολικά από το Λειβάδι του χωριού Μαυρογιαννάτα.
Κλείσμα, στο = τοποθεσία με χωράφια που βρίσκεται κάτω από το Κατούνι και δίπλα από τα Αλώνια.
Καμένο Βουνό, στο = τοποθεσία που βρίσκεται σε ένα ύψωμα, πίσω από τους Κοντολιούς Λάκκους.
Καμπούλια, στα = τοποθεσία
Κατούνι, στο = τοποθεσία που βρίσκεται σε ένα βραχώδη και απότομο λόφο που δεσπόζει της περιοχής, ΒΔ του χωριού. Λέγεται ότι εκεί βρίσκονταν παλιότερα το χωριό που ήταν ορατό από τη θάλασσα. Για την αποφυγή πειρατικών επιδρομών μεταφέρθηκε αργότερα στη σημερινή του τοποθεσία. Στην κορυφή του λόφου διακρίνονται ακόμη και σήμερα ερείπια από πέτρινες κατασκευές. Εκεί βρίσκονταν κατά την διάρκεια της Εθνικής Αντίστασης και παρατηρητήριο του εφεδρικού ΕΛΑΣ καθώς και πυροβολείο, όταν το νησί καταλήφθηκε στο τέλος του Δεκέμβρη του ’44 από το 24ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ με διοικητή τον Αραχναίο.
Κατσιγιάννη, στου = τοποθεσία που βρίσκεται αριστερά και κάτω από το Πέρα Αλώνι. Πρόκειται για τη λαγκαδιά που είναι κάτω από τις ελιές του Μαράγγου και καταλήγει στο λαγκάδι που έρχεται από τα Φρυνιά.
Καρυές, στις = τοποθεσία στην περιοχή του μοναστηριού του Αη – Γιώργη αλλά και μέσα στο χωριό. Εκεί βρίσκονταν και ένα από τα γήπεδα ποδοσφαίρου που χρησιμοποιούσαμε όταν είμαστε πιτσιρικάδες.
Κοντολιούς Λάκκους, στους = τοποθεσία που βρίσκεται μετά το Ξήλωμα, δεξιά του δημόσιου δρόμου, ερχόμενοι από τη Νικιάνα στο χωριό. Στην περιοχή καλλιεργούνταν παλιότερα αμπέλια.
Κορτράχη, στην = τοποθεσία με χωράφια που βρίσκεται πάνω από τις ελιές του Μαράγγου στο μονοπάτι που οδηγεί από το Αλώνι στους Λάκκους.
Κ(ου)τούπι, στο = τοποθεσία. Έτσι λέγεται το ραχούλι πάνω από την βρύση και προς την μεριά του χωριού.

Σχολιάστε

Filed under Κολυβάτα, Λαογραφία, Παράδοση

Διευθύνσεις Συλλόγων Αποδήμων Λευκαδίων

sae1

  1. SOCIETE LEFKADIENNE DE MONTREAL
    «ARISTOTELIS VALAORITIS»
    950 OGILVY AVE, MONTREAL QUEBEC, CANADA H3N 1P4
  2. LEFKADION SOCIETY OF TORONTO
    «Agelos Sikelianos»
    30 Thorncliffe Park dr, box # 543
    Toronto Ont. M4H 1H8 Canada
  3. Societe Lefkadiene de MONTREAL
    «Aristotelis Valaoritis»
    2477 Louisbourg, Montreal Quebec
    H3M1N1 CANADA 001514 3349561
  4. THE LEFCADIAN BROTHERHOOD «LEFCADA»
    124 Bell street, COBURG, MELBOURNE, VIC. 3058, AUSTRALIA
  5. THE LEFCADIAN BROTHERHOOD OF SIDNEY
    I. CHILTERN RD, WILLOUGHBY N.S.W. 2068 AUSTRALIA
  6. Cultural Association of Lefkada
    P.O.Box 403 Fairfield Victoria 3078 Australia
  7. LEFKADIAN SOCIETY OF CHICAGO
    «ARISTOTELIS VALAORITIS»
    8170 W. DAVIS ST.
    NILES, I L 60714 CHICAGO USA
  8. LEFKADIAN SOCIETY
    40 – 06 MAIN STREET
    FAUSHING NEW YORK 11354 U.S.A.
  9. ΕΝΩΣΗ ΛΕΥΚΑΔΙΩΝ ΤΟΥ ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ «ΟΔΥΣΣΕΥΣ»
    CABILDO 466 – C.P. 1426
    BUENOS AIRES, R. ARGENTINA

Πηγή: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λευκάδας

Σχολιάστε

Filed under Απόδημοι

Το άλμα της Λευκάδος

Ο Θεόδωρος Ν. Φλογαΐτης ήταν λόγιος και δικαστικός. Έχει δημοσιεύσει διάφορα άρθρα ποικίλης ύλης σε περιοδικά της εποχής του. Έχει συγγράψει επίσης σημαντικά νομικά έργα, μεταξύ άλλων τους «Δικαστικούς Νόμους της Ελλάδος μετά της σχετικής νομολογίας του Αρείου Πάγου». Αναδημοσιεύουμε «Το άλμα της Λευκάδος» -χωρίς να το συνιστούμε βέβαια στους ερωτικά απογοητευμένους- από το «Ημερολόγιο Σκόκου» (1898):

(Σημ.: Το φυτό ελλέβορον είναι η κοινώς ονομαζόμενη σκάρφη. Ο Γαληνός (129 – 199 μ.Χ.), ο μεγάλος αυτός γιατρός της αρχαιότητας, εθεράπευε τις ψυχικές παθήσεις και τις ψυχοπαθολογικές καταστάσεις με τη χορήγηση ηρεμιστικών φαρμάκων όπως ήταν ο ελλέβορος και ο μανδραγόρας, ο υισκίαμος και το όπιον, φαρμακευτικά φυτά και φάρμακα τα οποία γνωρίζομε από το έργο του Διοσκουρίδου «Περί ύλης ιατρικής» – Πηγή: Σταύρος Ι. Μπαλογιάννης, Αριστοτέλειον Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης).

«Η Θεραπευτική του Τρουσσώ και η Φαρμακολογία του Bouchardat δεν περιλαμβάνουσιν εν τω καταλόγω των κατά της παραφροσύνης ή της μανίας φαρμάκων τον ελλέβορον, διότι ούτος νυν θεωρείται μεν έτι ως βότανον καθαρτικόν και ανθελμιντικόν, αλλά παντελώς ανεπιτήδειον εις την θεραπείαν των παραφρονούντων, ενώ το πάλαι ην τοσούτον γενικώς ανεγνωρισμένη η κατά τούτο ιαματική αυτού δύναμις, ώστε και εκαλείτο ελλεβοριών (έχων ανάγκη δηλ. ελλεβόρου προς θεραπείαν) ο παράφρων, κατά εκατοντάδας δε μετέβαινον παραπεμπόμενοι υπό των τότε ιατρών οι τας φρένας πάσχοντες εις Αντίκυραν ή Αντίκιρραν της Θεσσαλίας, περίφημον δια τον εν αυτή φυόμενον τότε άφθονον ελλέβορον. Επίσης από ικανού χρόνου εξηλείφθησαν εκ του καταλόγου των ιαματικών υδάτων τα άλλοτε περιώνυμα επί τη ιαματική αυτών δυνάμει ύδατα της Βάδης και των Πυρηναίων, θεωρούμενα τανύν χρήσιμα εις μόνους τους υγιαίνοντας.

flogaitis1 Αλλ’ ουδένα δύναται τούτο να ξενίση. Τοιαύτη είναι δυστυχώς της επιστήμης του Ασκληπιού η φύσις. Εκείνο το ύδωρ ή το βότανον, όπερ επί έτη ή επί αιώνας γενικώς υπολαμβάνεται ως ιαματικόν, ενίοτε μάλιστα ως εξαισίως νοσοφθόρον, αφορίζεται έπειτα υπό της επιστήμης ως παντάπασιν ανωφελές ή μόλις ωφέλιμον. Ουδέν δε παράδοξον αν μετά μίαν εισκοσιπενταετηρίδα ή πεντηκονταετηρίδα

καταδικασθώσιν εις αχρηστίαν υπό των τότε Ασκληπιαδών ως ήκιστα θεραπευτικά ή ως μόλις ακεσώδινα η άτροπις, η μήκων και ο υοσκύαμος, τα μόνα νυν κατά των νευρικών νόσων ισχυρότατα αντίδοτα. Αι βοτανικαί και μεταλλικαί ουσίαι είναι αναγκαίως αι μόναι ουσίαι, εν αις δυνατόν να κατοική δύναμις ιαματική, μόνος δ’ ο χρόνος δι’ αδιαλείπτου επί πολύ δοκιμής και χρήσεως αυτών δύναται να εξακριβώση το αληθές μέτρον της δυνάμεως ταύτης. Εκ τούτου ουδένα εκπλήττουσιν, ουδέ παράδοξοι ποσώς φαίνονται, αι ακατάπαυστοι μεταβολαί εν τω συνταγολογίω των ιατρών.

Εξεγείρει όμως εικότως την περιέργειαν των μελετητών της ελληνικής αρχαιότητος δια το εξαιρετικόν όλως του πράγματος η κοινώς επικρατήσασα το πάλαι πεποίθησις περί της θριαμβευτικής εις θεραπείαν των υπό ερωτικής νόσου διαβιβρωσκομένων δυνάμεως του άλματος της Λευκάδος, ήτοι του πηδήματος από του ακρωτηρίου Λευκάτα της νήσου Λευκάδος εις την θάλασσαν, όπερ ην άλλως δια το ύψος του ακρωτηρίου τοσούτο επικίνδυνον, ώστε πλείστοι όσοι μεθ’ όλας τας λαμβανομένας προφυλάξεις απηλλάσοντο μεν του οχληροτάτου φόρτου των ερωτικών αδημονιών, αλλά συναπηλλάσσοντο εν ταυτώ και της προφιλεστάτης αυτοίς άλλως ζωής. Τις αγνοεί ότι εκεί εθανατώθη μεταξύ πολλών άλλων και Σαπφώ η αοίδιμος, Μούσα η δεκάτη, η κατ’ εξοχήν του έρωτος ποιήτρια, θέλουσα να ιαθή από της καταλαβούσης αυτήν εκ του προς τον περικαλλή Φάωνα ατυχούς έρωτος ψυχοβόρου νόσου; Δύο μόνον ωδαί αυτής μικραί περιεσώθησαν άχρις ημών· αλλ’ εν αυτοίς καταφαίνεται διαυγώς η τρυφερά και ευαίσθητος αυτής καρδία, η ανεξάντλητος φαντασία, το αιδήμον των ερώτων αυτής πυρ, το λείον και γλαφυρόν και αρμονικώτατον μέτρον, εφ’ ω εθαύμασαν αυτήν και ο Διονύσιος και ο Λογγίνος. Και όμως επέπρωτο να συνθραυσθώσιν εκεί της καλλιφθόγγου αυτής λύρας αι χορδαί μετ’ αυτής της εξόχου λυριστρίας, ζητούσης την ίασιν αυτής υπό του κυριεύσαντος αυτήν καρδιοβόρου πάθους.

Αλλ’ ουδέ η πεποίθησις αύτη πρέπει κατ’ εμέ να εκπλήξη. Είναι, φρονώ, και αύτη απόρροια τυχαίου γεγονότος, αλλ’ απόρροια ελλογωτάτη και φυσικωτάτη. Ό,τι έδωκεν αφορμήν εις την μόρφωσιν της περί της ιαματικής δυνάμεως του άλματος της Λευκάδος πεποιθήσεως είναι βεβαίως το τύχαιον γεγονός της από των δεινών του έρωτος σωτηρίας τινός απηλπισμένου, όστις επιζητήσας τον ίδιον θάνατον εν τω άλματι τούτω, διέσωσεν όμως τυχαίως την εαυτού ζωήν, ενώ συγχρόνως απηλλάγη του έρωτος. Και το γεγονός τούτο ου μόνον δεν είναι παράδοξον· αλλά τουναντίον φυσικώτατον. Η πείρα απέδειξεν, ως βεβαιούσιν οι ιατρών παίδες, ότι τα ισχυρά νευρικά νοσήματα, τα μεγάλα ψυχικά πάθη, μόνον δια μιας γενικής του σώματος κλονήσεως, δι’ εκτάκτων ανατιναγμών, δι’ αιφνιδίων συνταράξεων του ανθρωπίνου οργανισμού, δύνανται να θεραπευθώσιν. Αλλά το τύχαιον τούτο γεγονός δεν συνεδυάσθη προς την αληθή του πράγματος αιτίαν, δεν κατενοήθη δηλαδή ότι η της ψυχής και του σώματος συντάραξις εν τη αποφάσει της από τοιούτου ύψους εις την θάλασσαν καταρρίψεως και εν τη εκτελέσει αυτής υπήρξεν η μοναδική αιτία της θεραπείας· αλλ’ απεδόθη εις εξαιρετικήν τινα του βράχου της Λευκάδος φυσικήν ή μάλλον υπερφυσικήν δύναμιν, δι’ ης δήθεν απηλαύνοντο τα ερωτικά παθήματα. Εντεύθεν δε η σχηματισθείσα βαθμηδόν παρά τω Λευκαδίω λαώ πεποίθησις περί της δυνάμεως ταύτης, μεταδοθείσα και εις την λοιπήν Ελλάδα, ης εμφορηθείσα και η εύλαλος ερωτική Σειρήν της Λέσβου ήλθεν εκεί να απαλλαγή της ψυχικής εαυτής οδύνης.»

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ν. ΦΛΟΓΑΪΤΗΣ

Πηγή: Δημοσιεύτηκε στο “Ημερολόγιον Σκόκου, Τομ. 13,  (1898)

Σχολιάστε

Filed under Επιφανείς Λευκάδιοι

Σπυρίδων ο Λευκάδιος

Σωστός ο Σπυρίδων ο Λευκάδιος…

Ενίοτε οι νομιζόμενοι σοφοί και συνετοί των ανθρώπων λέγουσιν ή πράττουσιν άσοφα και ασύνετα, και εξ εναντίας οι φαινόμενοι παράφρονες έχουσιν ενίοτε λόγους και έργα εμφρόνων. Τοιούτος υπήρξεν εν τοις αυτονομουμένοις Έλλησιν ο φημιζόμενος επί Κυβερνήτου και Αντιβασιλείας φρενοβλαβής Σπυρίδων ο Λευκάδιος, περι ου διηγούντο πολλά, εξ ών σημειούμεν ενταύθα τα αφεξής.

Αναβάς ποτέ επί λίθου εν τη αγορά των Αθηνών ο Σπυρίδων ούτος εφώναξε πολλάκις, θεωμένων και ακουόντων πολλών κοινολαϊτών. Αθηναίοι, ω Αθηναίοι, φευ! που είσθε βρε Αθηναίοι! Προσελθόντες λοιπόν τινές των εντοπίων Αθηναίων, [τουτέστι των παλαιών κατοίκων της πόλεως], ιδού ήλθαμεν, τι μας θέλεις; Ω της αθλιότητός σας, τους απεκρίθη ο Σπυρίδων, εγώ δεν φωνάζω σας, επειδή δεν είσθε σεις οι Αθηναίοι, αλλά τους παλαιούς, τους προπάτοράς σας, δια να ίδωσι την κατάστασίν σας.

odosermou3Άλλοτε ο Σπυρίδων ελθών εις ξενοδοχείον εν Αθήναις μετά σκύλλου Παυαρικού, εζήτησεν εις χωριστόν δωμάτιον δύο ανθρώπων φαγητόν, το οποίον πληρόσας, παρήγγειλε τον σκύλλον να σταθή πιστός φύλαξ της τραπέζης, μέχρις ου επιστρέψη, ίνα συμφάγωσι, και ανεχώρησε, κλείσας την θύραν. Ο σκύλλος, ευρεθείς μόνος εν τω θαλάμω, κατέφαγε και κατεσκόρπισε τα φαγητά. Επανελθών μετ’ ολίγον ο Σπυρίδων οργίζεται, επιπλήττει τον σκύλλον δια την αυθάδειαν και απληστίαν του και αφού τον έδειρεν ανηλεώς επιλέγων· μωρέ σκύλλε, κάμνεις και συ, ως τους συμπατριώτας σου τους Παυαρούς. Εγώ σε είπα να φυλάξης τα φαγητά, έως να καθίσωμεν ομού, και συ εντοσούτω τα κατέφαγες και τα κατεσκόρπισες. Ταύτα δε λέγων πολλάκις και κτυπών, απεδίωξε τον σκύλλον, γελώντων των παρευρεθέντων, και μη κατανοούντων πάντων την ιδέαν του Σπυρίδωνος.

Άλλοτε ο Σπυρίδων εικονίσας αξιωματικόν άνδρα εν οστράκω πίνας, περιέφερεν αυτήν, ανηρτημένην υπό της ζώνης. Ερωτώμενος δε τι σημαίνει η εικών αύτη και το όστρακον· ω ανόητοι, έλεγε, δεν καταλαμβάνετε; Είναι ο Βασιλεύς ενθρονισμένος εις την πείναν, εννοών την μικρότητα και πενίαν του Βασιλείου της Ελλάδος και την ηγεμονικήν πολυτέλειαν.

Δια ταύτα και άλλα τοιαύτα νομισθείς ο άφρων Σπυρίδων υπό του έμφρονος Διοικητού των Αθηνών, ότι αντιπολιτεύεται κατά της Κυβερνήσεως, προσεκλήθη, επεπλήχθη και εξορίσθη εις την Αίγιναν, διαταχθείς αυτολεξεί, να μη πατήση πλέον εις τα χώματα των Αθηνών. Υπόσχεται τούτο ο Σπυρίδων και μετά τινας ημέρας επανέρχεται εις τον Πειραιά, έχον τα πέδιλα γέμοντα γης εξ Αιγίνης. Συλληφθείς λοιπόν προσάγεται εις τον Διοικητήν, όστις χαλεπαίνων ηρώτησεν αυτόν, διατί ήλθε πάλιν, αφ’ ου υπεσχέθη να μην έλθει πλέον εις τας Αθήνας; Καλέ Διοικητά μου, τον λέγει ο Σπυρίδων. Ενθυμείσαι τι με είπες; Με παρήγγειλες να μη πατήσω το χώμα των Αθηνών, πλην τούτο, σε βεβαιόνω, το οποίον έχω και πατώ εις τα πέδιλά μου είναι χώμα της Αιγίνης και όχι των Αθηνών.

Πηγή: Το παραπάνω κείμενο έχει δημοσιευτεί ανωνύμως στο περιοδικό «Ιωνική Μέλισσα», Τομ. 1, Αρ. 3 (1850)

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνικά θέματα, Λευκάδα

Εργατικό Κέντρο Λευκάδας: Απάντηση σε συμβιβασμένους συνδικαλιστές και άλλους ενοχλημένους

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατικού Κέντρου Λευκάδας συνεδρίασε στις 18.11.08 και πήρε απόφαση να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ πραγματοποιώντας συλλαλητήριο στις 27 Νοέμβρη στις 6.00 μ.μ. στον Αη Μηνά. Αποφάσισε επίσης να συμμετάσχει στην Πανελλαδική απεργία στις 10 Δεκέμβρη πραγματοποιώντας συγκέντρωση στις 9.00 π.μ. στον Αη Μηνά.

[Από παλιότερη κινητοποίηση του Εργατικού Κέντρου Λευκάδας]

eklv

Καταδίκασε ακόμη ομόφωνα τις αυξήσεις των Δημοτικών Τελών που αποφάσισε ο Δήμος και εξετάζοντας τις εξελίξεις στο θέμα του κλεισίματος της επιχείρησης «Καλλιμάνης Ιονίου Α.Ε.» εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Απάντηση σε συμβιβασμένους συνδικαλιστές και άλλους ενοχλημένους

Η κρίση «χτύπησε» το Νομό με το «λουκέτο» της «ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ ΙΟΝΙΟΝ ΑΕ». Με την ψεύτικη δικαιολογία ότι όλα τα χρόνια λειτουργίας είχαν ζημιές (οι ισολογισμοί τους για το 2003-4-5-6 δημοσιευμένοι στην «Ναυτεμπορική» δείχνουν μόνο κέρδη) άφησαν 16 εργαζόμενους χωρίς δουλειά. Το Εργατικό Κέντρο αντέδρασε άμεσα (παρά την απαράδεκτη στάση της συνδικαλίστριας που δεν ενημέρωσε το σωματείο της ή το ΕΚ), βρέθηκε κοντά στους εργαζόμενους και με δική τους συγκατάθεση πήγαμε στην «τριμερή» (ρωτήθηκαν οι εργαζόμενοι τι θέλουν για να το μεταφέρουμε στην τριμερή, και απάντησαν ότι θέλουν την δουλειά τους και όχι τα «μπόνους» της επιχείρησης). Τους είπαμε να μην υπογράψουν τις απολύσεις γιατί τότε δεν θα είχε νόημα η «τριμερής». Αυτό δεν άρεσε στην «συνδικαλίστρια» και σε δυο τρεις άλλους. Προσπάθησαν να κινδυνολογήσουν για τρομοκρατία στο χώρο εργασίας αν δεν γίνει το θέλημα της εταιρείας, και αν τελικά κλείσει θα χάσουν τα «μπόνους».

Σε παρατήρησή μας ότι δεν είναι αυτή στάση συνδικαλίστριας έχασε τον έλεγχο και ενήργησε με την πραγματική της ιδιότητα: Έδειξε την πόρτα στον Γραμματέα του Εργατικού Κέντρου όπως κάνει ο σπιτονοικοκύρης ή το αφεντικό. Στην συνέχεια την Δευτέρα ήρθε με μερικούς εργαζόμενους στην Επιθεώρηση Εργασίας και το μόνο που συζητούσαν ήταν πως θα καταγγείλουν το Εργατικό Κέντρο. (Μέχρι σήμερα για τις απολύσεις δεν είπαν τίποτα).

Μια τέτοια στάση δεν μπορούσε να μείνει αναπάντητη. Ιδιαίτερα όχι τόσο στο πρόσωπο όσο την παράταξη που την στήριξε, την Αυτόνομη Παρέμβαση (αφού λέει η ίδια ότι δεν ανήκει πουθενά) που έφτιαξε ένα κείμενο που φαίνεται ότι το υπογράφουν οι εργαζόμενοι, και είναι γεμάτο ανακρίβειες αλλά και υβριστικά εισαγωγικά (όχι τόσο για το «κύριοι» όσο για το «Εργατικό Κέντρο»). Γιατί κανείς δεν πιστεύει ότι υπέγραψαν κείμενο οι μεγάλες εργάτριες (πρώην αγρότισσες) και να καταγγέλουν το Εργατικό Κέντρο για «επαναστατική γυμναστική», ορολογία άγνωστη σ’ αυτές, αλλά μόνιμος χαρακτηρισμός των αγώνων κάθε συμβιβασμένου συνδικαλιστή. Ομολογούν άθελά τους ότι προτείναμε στους υπό απόλυση εργαζόμενους να αγωνιστούμε μαζί με όλα τα μέσα αλλά …δεν τους προτείναμε λύσεις!!!

Δεν αποτελεί έκπληξη η επίθεση ενάντια στο ταξικό Εργατικό Κέντρο Λευκάδας – Βόνιτσας. Η συνεπής ταξική του στάση τόσο πριν το 1999 όσο και μετά, όπου αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜΕ, τους έγινε μπελάς. Γιατί «χώνεται» παντού, οργανώνει αγώνες, διεκδικεί δημόσια υγεία και παιδεία. Στήνει σωματεία και διεκδικεί μόνιμη δουλειά για όλους. Γι’ αυτές του τις ενέργειες σύρεται από εργοδότες – εκλεγμένους της ΤΑ και στα δικαστήρια.

Γιατί ξεσκεπάζει και καταγγέλει τις συμβιβασμένες πλειοψηφίες σε ΓΣΣΕ – ΑΔΕΔΥ για εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό. Στα όργανα αυτά που υμνούν την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ, που προωθείται μέσω της εξαθλίωσης των εργαζομένων. Ομόφωνα συμφώνησαν και συμμετείχαν στον «κοινωνικό διάλογο» που είχε σαν συνέπεια τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την κατάργηση πολλών εργατικών δικαιωμάτων.

Στην Ομοσπονδία των Ιδιωτικών Υπαλλήλων υπέγραψαν, στη γραμμή ΓΣΣΕ, διετή Συλλογική Σύμβαση λιτότητας και αποδέχτηκαν την απελευθέρωση του ωραρίου που οδηγεί στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και στην εξόντωση των συναδέλφων. Ο Γραμματέας της Ομοσπονδίας και στέλεχός τους Βασιλόπουλος δεν άφησε τους εκλεγμένους αντιπροσώπους από το Σωματείο των Συμβασιούχων της Λευκάδας – Βόνιτσας να πάρουν μέρος στο Συνέδριο.

Πρόσφατα ψήφισε το Κόμμα τους στο Ευρωκοινοβούλιο την έκθεση του σοσιαλιστή Σέρκας, όπου διαχωρίζει τον χρόνο εργασίας σε ενεργό και ανενεργό, να υπολογίζεται σε χρονιάτικη βάση ο εργάσιμος χρόνος και τέλος η δυνατότητα επιμήκυνσης του 48ωρου σε 65ωρο την εβδομάδα.

Μέσα από τα παραπάνω βγαίνει όλη η αντίληψη της υποταγής στην εργοδοσία. Δεν χρειάζονται αγώνες αλλά διάλογος και προτάσεις. Τι εννοούν προτάσεις;

Επιμερισμός της κρίσης σε κεφάλαιο και εργαζόμενους. Δημόσια αλλά και ιδιωτική, παιδεία – υγεία – πρόνοια. Συμφωνούν (λένε) στα αιτήματα του ΠΑΜΕ αλλά όταν αρνείται να κάνει η ΓΣΣΕ κινητοποιήσεις και τις κάνει το ΠΑΜΕ αυτοί δεν έρχονται…

Μια υπόσχεση δίνει η ταξική Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου: θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τους εργαζόμενους με αγώνες και κινητοποιήσεις κόντρα στις επιλογές του κεφαλαίου. Αυτοί ας συνεχίσουν τον κατήφορό τους.

18 Νοέμβρη 2008
Από το Εργατικό Κέντρο»

Σχολιάστε

Filed under Ανακοινώσεις, Εργατικά, Εκδηλώσεις

Ημερίδα Κιβωτός Κειμηλίων υπό την αιγίδα της Μονής Φανερωμένης

Η ημερίδα «Κιβωτός Κειμηλίων – Η προστασία της εκκλησιαστικής κληρονομιάς και οι προκλήσεις της εποχής μας», διοργανώνεται υπό την αιγίδα της Μονής Φανερωμένης και είναι ανοιχτή για το κοινό.

Η εταιρία TIME Heritage, όπως αναφέρει στον ιστότοπό της, «έχει συσταθεί για να συντονίσει διεπιστημονικές δράσεις στο χώρο της συντήρησης, της μελέτης υλικών, της ιστορίας της τέχνης και της διοργάνωσης εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Στοχεύει στη μελέτη και ανάδειξη της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς του ελλαδικού αλλά και του ευρύτερου μεσογειακού χώρου…».

Ημερομηνία και Ώρα: Δευτέρα 1η Δεκεμβρίου 2008, 11.30-17.30 μ.μ.
Χώρος: Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λευκάδας
Περιοχή: Πόλη της Λευκάδας
Οργανωτής: Υπό την αιγίδα της Ι. Μ. Φανερωμένης
Πληροφορίες: TIME Heritage, Αφροδίτη Καμάρα, Τηλ.: 210 6510549, 6973 919957
Συμπληρωματικές Πληροφορίες: Η ημερίδα είναι ανοιχτή για το κοινό

kivotoskimilion

Σχολιάστε

Filed under Εκδηλώσεις, Εκκλησιαστικά θέματα

Εκδήλωση του Πολιτιστικού Επιμορφωτικού και Αθλητικού Συλλόγου Κατούνας

Ημερομηνία και Ώρα: Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008, 3.30 μ.μ.
Χώρος: Καφετέρια «Θάλασσα» του Γιάννη Κολλόκα
Περιοχή: Λυγιά
Οργανωτής: Πολιτιστικός Επιμορφωτικός και Αθλητικός Σύλλογος Κατούνας

psl

Σχολιάστε

Filed under Εκδηλώσεις

Η Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα με τα μάτια ενός καλογήρου

Ο Αμβρόσιος Πακτίτης υπηρέτησε στη Μονή Υ. Θ. Μυρτιδιωτίσσης (Μυρτιδιώτησσας) -βρίσκεται περίπου δεκαπέντε χιλιόμετρα δυτικά της πόλης της Κέρκυρας ανάμεσα από τα χωριά Πέλεκας και Βάτος- από τα 1892 ως τα 1956, αρχικά ως μοναχός και στη συνέχεια ως ηγούμενος της Μονής. Συνήθιζε να γράφει τις σκέψεις του σε χειρόγραφα, που βρέθηκαν μετά από χρόνια και εκδόθηκαν σε βιβλίο με τίτλο «Χρονικά Σημειώματα» από τον Σπύρο Καρύδη, ο οποίος επιμελήθηκε την έκδοση. Έγραφε λοιπόν ο μοναχός για την Ένωση:

«Κατά το έτος 1814 κατέλαβον την Κέρκυραν ή τους Κορυφούς οι Άγγλοι και διήρκεσεν η κατοχή αυτών μέχρι του 1864, οπότε έγινεν η Ένωσις μετά της λοιπής Ελλάδος, όπου κάλλιον να είχαν σχισθή η γης να μας καταπιή ζωντανούς. Ανάθεμα τρεις, κατά το Τριώδιον, του μητροπολίτη Αθανασίου όπου την έκαμεν την Ένωσιν και μας έχασεν του Επτανησίους.

amvrosios Όπου τον καιρόν της Αγγλίας ήτον όλα τα καλά και όταν ήλθεν το Ελληνικόν έθνος ήλθεν όλη η οργή Θεού και όλη η ακρίβεια και η βλασφημία η μεγάλη. Ενθυμούμαι όταν ήμουν μικρός κατά το 1888 όπου επήγαινα εις το σχολείον, όπου μου έλεγεν ο μακαρίτης ο πατήρ μου ότι τον καιρόν όπου ήτον η Αγγλία εις τους Κορφούς κυρίαρχος, εις το χωρίον των Συναράδων δύο εβλασφημούσαν τα θεία, κάποιος Στάθης Π. και ένας άλλος Πέτρος του Α. και κανείς άλλος.

Και το Ελληνικός έθνος ήφερεν όλα τα αμαρτήματα εις την Επτάνησον.»

Αρχείο Υ. Θ. Μυρτιδιωτίσσης, Κατάστιχο 1, φ. 168r

Το παραπάνω κείμενο έχει δημοσιευτεί στο βιβλίο του Σπ. Καρύδη (εισαγωγή-επιμέλεια έκδοσης), Αμβροσίου μοναχού, Χρονικά Σημειώματα. Η Κέρκυρα των αρχών του 20ού αιώνα μέσα από τα μάτια ενός μοναχού, Κέρκυρα 2004 , σ. 142, 14Χ21 εκ., ISBN 960-87115-2-5.

(Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο «Η «αγνωστη» ιστορία της Κέρκυρας«)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Επτάνησα

Στη Νικιάνα μια φορά…

Η πιο κάτω φωτογραφία έχει σκαναριστεί από παλιό ημερολόγιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Νικιάνας «Οι Σκάροι».

miafora

Οι άνδρες που διακρίνονται είναι:
πίσω ο Σπύρος Μανωλίτσης (Καραπιπέρης)(†), που κρατά ένα ραδιόφωνο, και στην άκρη δεξιά ο Σπύρος Κολυβάς (Μαράγκος). Ο άνδρας στη μέση είναι ο Βαγγέλης Κακλαμάνης (Πατάς) (†).

Τα παιδιά είναι:
Γιάννης Φούρος, Γιώργος Κονδυλάτος, Νίκος Βρεττός, Πανταζής Δουβίτσας, Κώστας Μανωλίτσης (Καψάλης), Νίκος Μανωλίτσης (Τζαβούλιας) και Σπύρος Σκιαδαρέσης (Τσαμπαρής).

Σχολιάστε

Filed under Κολυβάτα, Μαυρογιαννάτα, Νικιάνα, Παλιές φωτογραφίες