Monthly Archives: Οκτώβριος 2008

Αλλαγή χρήσης στους ανεμόμυλους της Γύρας κοντά στην πόλη της Λευκάδα

Οι ανεμόμυλοι χρησίμευαν κάποτε, σε άλλες όχι και τόσο μακρυνές εποχές, για το άλεσμα των γεννημάτων, σιταριού κυρίως στα χωριά μας. Μισογκεμισμένοι σήμερα είναι σιωπηλοί μάρτυρες μιας εποχής που φαίνεται να ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Οι περισσότεροι βρίσκονταν στα βορειοανατολικά του νησιού της Λευκάδας, περιοχή με λίγα νερά, που δεν επέτρεπε τη λειτουργία νερομύλων. Στην περιοχή της πρώην κοινότητας Αλεξάνδρου υπήρχαν δύο ανεμόμυλοι σε κορφές λόφων με ελεύθερο αέρα από όλες τις κατευθύνσεις. Ο ένας -ο μύλος του «Αρίδια»- κατασκευάστηκε το 1868 και βρισκόταν σε ένα λοφίσκο πιο πάνω από το δημοτικό σχολείο. Ο δεύτερος -ο μύλος του «Γιορνταμελή»- χτίστηκε το 1892 και βρισκόταν στην τοποθεσία «Ράχη» πάνω από τον οικισμό Μαυρογιαννάτα. Απομεινάρια τους σώζονται μέχρι σήμερα.

Στην περιοχή της Γύρας, κοντά στην πόλη της Λευκάδας, λειτουργούσαν παλιότερα επτά ανεμόμυλοι. Σώζονται σήμερα τέσσερεις από αυτούς. Στο πλαίσιο ανάπλασης της περιοχής αναστηλώθηκαν κάποτε πρόχειρα. Σήμερα βρίσκονται ξανά υπό πλήρη εγκατάλειψη. Αλλάζοντας για μια ακόμη φορά χρήση, αφού σήμερα χρησιμοποιούνται πλέον τουλάχιστον ως… δημόσια αποχωρητήρια. Μια επίσκεψη θα σας επιβεβαιώσει του λόγου το αληθές. Κρίμα!

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα, Στραβά κι ανάποδα

Η Ομηρική Ιθάκη είναι η Λευκάδα;

Επανερχόμαστε στα «Περί της Ομηρικής Ιθάκης» με ένα ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύτηκε στο καθ’ όλα αξιόλογο ιστολόγιο «Μελίτη». Με κάμποσα από τα επιχειρήματα που στηρίζουν τη γνωστή, αλλά και συχνά αντικρουόμενη από πολλούς, θεωρία του Γερμανού αρχαιολόγου Νταίρπφελντ ότι η Λευκάδα είναι η Ομηρική Ιθάκη. Ο Νταίρπφελντ αναζητώντας την Ομηρική Ιθάκη -βασιζόμενος κύρια στην Ομηρική Γεωγραφία-  άρχισε τις ανασκαφές του στη Λευκάδα το 1901 και τις συνέχισε με μικρές διακοπές ως το 1913. Αντιγράφουμε λοιπόν από το εν λόγω ιστολόγιο:

«Αναφέρθηκε προηγουμένως πως η Ιθάκη είναι αμφίαλος, δηλαδή περικυκλωμένη από θάλασσα. Και είναι φυσικά παράξενο να μιλάει ο Όμηρος με αυτό τον τρόπο για ένα νησί που έτσι κι αλλιώς είναι περικυκλωμένο από θάλασσα!

Το μόνο «νησί» στο Ιόνιο που δεν είναι ακριβώς νησί, αλλά έχει τριγύρω και θάλασσα είναι η Λευκάδα!

Στη Λευκάδα πηγαίνει κανείς και με πλοίο από το πέλαγος, αλλά και πεζός από την απέναντι ακτή της Ακαρνανίας.

Στο Νότιο τμήμα της Λευκάδας, υπάρχει σήμερα η γνωστή περιοχή Σύβοτα. Συβότης στα αρχαία ελληνικά είναι ο χοιροβοσκός [σύς = χοίρος, + βόσκω].

Τα σημερινά Σύβοτα συμπίπτουν σύμφωνα με την ομηρική περιγραφή με το Λιμάνι του Φόρκυνος, όπου αποβιβάστηκε ο Οδυσσέας μετά το πέρας των περιπετειών του.

Πολύ κοντά στο λιμάνι του Φόρκυνος βρισκόταν η χοιροσπηλιά του Εύμαιου.

Το 1905 λοιπόν, σε αυτή την περιοχή, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως μία σπηλιά στην οποία βρέθηκαν προς μεγάλη έκπληξη όλων, πλήθος από εγχάρακτα και έγχρωμα αγγεία της Νεολιθικής εποχής, καθώς και πλήθος από λίθινα εργαλεία.

Την επόμενη χρονιά, το 1906 ήρθαν στο φως άλλα πιο πλούσια ευρήματα της εποχής του χαλκού. Η θεωρία ήταν πως ανακαλύφθηκε η σπηλιά του χοιροβοσκού Εύμαιου. Ο συβότης λοιπόν άφησε τον απόηχο του ονόματός του στη λέξη Σύβοτα. Να είναι άραγε τυχαίο;

[Από τις ανασκαφές του Νταίρπφελντ στη Λευκάδα. Τετράπλευρος οικογενειακός τάφος F με κιβωτιόσχημους τάφους]

Την ανασκαφή διενήργησε ο Νταίρπφελντ ο οποίος ήδη είχε διατυπώσει πρώτος την θεωρία πως η Λευκάδα είναι η Ομηρική Ιθάκη. Ο Νταίρπφελντ δεν ήταν ένας τυχαίος αρχαιολόγος. Ήταν ο στενός συνεργάτης του Ερρίκου Σλήμαν και βοήθησε να βγει στο φως η Τροία και οι Μυκήνες. Ανέντακτος, επαναστάτης, πρωτοπόρος, ευφυέστατος και δεινός ομηριστής, συνέτριψε με τα επιχειρήματά του φιλολόγους, του ύψους του Βιλαμόβιτς.

Γνωρίζουμε εμείς κάτι για τον Νταίρπφελντ; Όχι, κατά τεράστιο ποσοστό. Το φιλολογικό status κάθε εποχής δεν επιτρέπει παρεκκλίσεις και καινοτομίες, διότι διακυβεύεται το κύρος του κατεστημένου!

Το συλλεγέν πλήθος, των παντός είδους αντικειμένων που βρέθηκαν εκεί, σημειοδοτεί πως η σπηλιά εχρησιμοποιείτο ως ανθρώπινη κατοικία κατά την 3η και 2η χιλιετηρίδα. Ο ίδιος ο Νταίρπφελντ που καταγράφει τα ευρήματά του λέει: πως «το σπήλαιο της Χοιροσπηλιάς, είναι ένα εκ των αρχαιολογικώς σπουδαιοτέρων κατοικουμένων σπηλαίων εις ολόκληρον την περιοχήν της Μεσογείου» (Λευκάδα η Ομηρική Ιθάκη-Αλ.Φίλιππας, εκδ. Νεφέλη).

[Χάλκινα όπλα και εργαλεία που ανευρέθηκαν κατά τις ανασκαφές του Νταίρπφελντ στους κυκλικούς «βασιλικούς» τάφους]

Το περίεργο είναι όμως πως κοντά στην Χοιροσπηλιά του Εύμαιου (τοποθετείται στο σημερινό χωριό Εύγηρος) υπάρχει και μία πηγή που ταυτίζεται με την περιγραφή της ομηρικής πηγής Αρέθουσας. Πάνω από την πηγή υπάρχει μία πέτρα που κι αυτή ταυτίζεται με την «Κόρακος πέτρην» της Οδύσσειας (ν 407-410). Η πηγή και η πέτρα αναφέρονται στον Οδυσσέα από τη θεά Αθηνά (ν 404-410).

Εκτός αυτού, στο ομηρικό κείμενο αναφέρεται η «Μελάνυδρος πηγή» (Οδ. υ 158) από όπου οι θεραπαινίδες του παλατιού έπαιρναν το νερό και το μετέφεραν στα ανάκτορα. Βορειοανατολικά στο Παλαιοχώρι, υπάρχει μια πηγή που μέχρι σήμερα καλείται Μαυρονέρι. Θα έλεγε κανείς πως το Μαυρονέρι είναι η κατά λέξιν μετάφραση της Μελανύδρου!

Το καταπληκτικό πάντως είναι πως μέσα στους στίχους της Οδύσσειας υπάρχουν άφθονα σημεία που φωτογραφίζουν την Λευκάδα ως Ιθάκη και όχι τη σημερινή Ιθάκη (Θιάκι) ως την πατρίδα του Οδυσσέα.

Συνεχίζει τις περιγραφές του ο Όμηρος και εδώ πρέπει να σταθούμε πολύ-πολύ προσεκτικά γιατί μας παρέχει και το ισχυρότερο επιχείρημα: Η ηπειρωτική στεριά δεν απέχει πολύ από την Ιθάκη. «τοίσι δ’ επί τρίτος ήλθε Φιλοίτιος, όρχαμος ανδρών, βούν στείραν μνηστήρσιν άγων και πίονας αίγας. πορθμήες δ’ άρα τούς γε διήγαγον, οί τε και άλλους ανθρώπους πέμπουσιν, ότις σφας εισαφίκηται».

Απόδοση: «Ήρθε ο Φιλοίτιος έπειτα, μπροστάρης των ανδρών, φέρνοντας στους μνηστήρες στέρφα δαμάλα και γίδες παχιές. Βαρκάρηδες τους πέρασαν απ’ τη στεριά, που κι άλλους περνούν ανθρώπους αν αυτό τους το ζητήσει». (Οδ. υ΄ 185).

Ο Φιλοίτιος βόσκει ζώα στην απέναντι στεριά (Ακαρνανία) και πηγαινοέρχεται με γίδες και βόδια για να τα διαθέσει ως γεύμα των μνηστήρων. Η επικοινωνία με τη στεριά είναι συχνή και πυκνή.

Πορθμός όμως είναι ένα πολύ στενό πέρασμα θαλάσσης που χωρίζει δύο στεριές. Εάν η Ιθάκη είναι το Θιάκι, δεν είναι δυνατόν να αναφέρεται πορθμός γιατί κοντινή στεριά δεν υπάρχει. Άλλωστε εάν ο Όμηρος μιλούσε για το ανοιχτό πέλαγος, (μέσω ανοιχτής θαλάσσης πηγαίνεις στο Θιάκι), θα χρησιμοποιούσε τη λέξη ναύτης όπως άλλωστε και αυτό κάνει κάθε φορά που αναφέρεται στον δια θαλάσσης δρόμο. Τη λέξη «πορθμεύς» την χρησιμοποιεί για τον περάτη που μεταβαίνει από τη μία στεριά στην άλλη και σε αβαθή νερά.

Επίσης ο Φιλοίτιος έκανε πολλές φορές αυτή τη διαδρομή, μεταφέροντας βόδια και αιγοπρόβατα. Πώς τα περνούσε μέσω θαλάσσης για να πάει στην Ιθάκη-Θιάκι; Επιβιβαζόταν πλοίου κάθε φορά στοιβάζοντας όλα αυτά τα ζώα, με οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, διαπλέοντας καθημερινά μια θάλασσα πέντε ναυτικών μιλίων;

Έπειτα, το ανάκτορο του Οδυσσέα είναι πολύ κοντά στη θάλασσα, (ο Τηλέμαχος βγαίνει από το ανάκτορο και πάει στη θάλασσα να πλύνει τα χέρια του, όπου έχει κι ένα διάλογο με τη θεά Αθηνά).

Στο Θιάκι, πιθανολογείται πως το ανάκτορο του Οδυσσέα βρισκόταν στη σημερινή θέση Αετός. Η τοποθεσία Αετός, βρίσκεται πολύ μακριά από τη θάλασσα και δυστυχώς οι ανασκαφές που έγιναν το 1996 δεν έφεραν τίποτα στο φως.

Ο Όμηρος αναφέρει πως στην Ιθάκη υπήρχε λατρεία του Απόλλωνα. «Οι μακρυμάλληδες Αχαιοί, μαζεύονταν στο σκιερό άλσος του Απόλλωνα του μακροσαϊτευτή» (Οδύσσεια υ 277). Ιερό του Απόλλωνα βρέθηκε μόνο στη Λευκάδα!

Δυστυχώς όμως μέσα σε ένα blog δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθούν όλα τα πλήθος άλλα επιχειρήματα που έχουν διατυπωθεί για το ότι οι ομηρικές περιγραφές της Ιθάκης συμπίπτουν με την Λευκάδα.

Τα ερωτήματα είναι πάρα πολλά και κάθε φορά πολλαπλασιάζονται.

Όπως παραδείγματος χάριν, πότε έζησε ο Όμηρος; Γύρω στον 8ο αιώνα όπως συμβατικά γνωρίζουμε, ή… μήπως ήταν αυτόπτης μάρτυρας του Τρωϊκού Πολέμου;

Θα το συζητήσουμε πολύ σύντομα αυτό…»

(Αναρτήθηκε στο http://melitilexeis.blogspot.com) via (http://www.ithacos.gr)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα, Περί Ομηρικής Ιθάκης

Only in Greece (5)

Δεν ξέρω ποιος το έφτιαξε και γιατί. Από μακρυά μοιάζει με καμουφλαρισμένο αντιαεροπορικό. Πηγαίνοντας πιο κοντά διαπιστώνει κανείς ότι πρόκειται για μια μπαράγκα, που στήθηκε μάλλον κατά την περίοδο του καλοκαιριού, πάνω στο γιαλό στην παραλία της Γύρας, που βρίσκεται κοντά στην πόλη της Λευκάδας.

Σχολιάστε

Filed under Only in Greece

Κατάθεση στεφάνου από το Παράρτημα της ΠΕΑΕΑ Λευκάδας για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το Παράρτημα Λευκάδας της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ) κατάθεσε στεφάνι στο μνημείο πεσόντων, αποτίοντας φόρο τιμής και μνήμης στα παιδιά του ελληνικού λαού, που έμπρακτα βροντοφώναξαν το «ΟΧΙ» στη φασιστική επίθεση πριν εξήντα οχτώ χρόνια, στις 28 Οκτώβρη 1940. Τότε που γράφτηκε μια απ’ τις σημαντικότερες, μια απ’ τις πιο λαμπρές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Που συνεχίστηκε με τη μεγάλη εποποιία της ΕΑΜικής Αντίστασης την περίοδο της χιτλεροφασιστικής κατοχής.

[Ο εκπρόσωπος της ΠΕΑΕΑ Βαγγέλης Μανωλίτσης κατά την κατάθεση του στεφάνου]

[Η αντιπροσωπία της ΠΕΑΕΑ. Από αριστερά όπως βλέπουμε: Κώστας Κολυβάς (Μπερδεμπές), Γιώργος Σκιαδαρέσης και Βαγγέλης Μανωλίτσης]

Και με την ευκαιρία της επετείου να θυμίσουμε το «Ανοιχτό γράμμα» του τότε γραμματέα του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη, με το οποίο καλούσε τον ελληνικό λαό να πολεμήσει ενάντια στο φασισμό. Το γράμμα στάλθηκε στις 31 Οκτώβρη από τα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας της Αθήνας, όπου κρατούνταν τότε ο Ζαχαριάδης, μετά τις φυλακές της Κέρκυρας.


«Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα, με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα, όλοι οι Έλληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει, πρέπει να παλεύει αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και ο

ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό, που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για τον σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι, και θα είναι, μια καινούρια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, με έναν πραγματικό λαϊκό πολιτισμό. Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θα είναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας».

Σχολιάστε

Filed under Αριστερά, Ιστορία, Λευκάδα

Ο αρχαιότερος χριστιανικός ναός της Λευκάδας – Το ξωκκλήσι του Αϊ-Γιάννη του Αντζούση

Το ξωκκλήσι του Αϊ-Γιάννη του Αντζούση βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νησιού, κοντά στην πόλη της Λευκάδας, εκεί όπου τερματίζει η ομώνυμη παραλία. Το εκκλησάκι είναι κτισμένο σε μια προϋπάρχουσα σπηλιά, που μεγεθύνθηκε όταν χτίστηκε ο ναός, καμιά εκατοστή μέτρα πιο πάνω από ένα μικρό κολπίσκο. Όπως αναφέρει ο Κωνσταντίνος Μαχαιράς στο σύγγραμμά του «Ναοί και μοναί της Λευκάδος» (Βιβλιοθήκη Ιστορικών Μελετών, Αθήναι 1957, Σελ. 176) πρόκειται για τον αρχαιότερο Ναό της Λευκάδος. Δεν είναι όμως απολύτως εξακριβωμένο πότε ιδρύθηκε.

Ο Μαχαιράς είναι αυτός που πρώτος αντίκρουσε τις μυθοπλασίες του «ιστορικού» Περιτσόπουλου -τις αναπαράγει αβασάνιστα και ο μεταγενέστερος ιστορικός Σπυρ. Βλαντής στο έργο του «Η Λευκάς υπό τους Φράγκους, τους Τούρκους και τους Ενετούς (1204-1797)»- περί της ιδρύσεως του ναού από τον Επίσκοπο Λευκάδας Σωσίωνα, που χειροτονήθηκε, όπως αναφέρει ο Περιτσόπουλος, από τον Επίσκοπο Ηρωδίωνα στα μέσα του πρώτου μετά Χριστόν αιώνα, και ότι ο Απόστολος Παύλος, διερχόμενος από τη Λευκάδα για να μεταβεί στη Ρώμη, αποβιβάστηκε στο νησί και τέλεσε μαζί με τους προαναφερόμενους επισκόπους τη θεία μυσταγωγία στον εν λόγω ναό.

Ο Μαχαιράς, βασιζόμενος και στο ιστορικό γεγονός ότι τους τρεις πρώτους μετά Χριστόν αιώνες δεν συνηθιζόταν να ανεγείρονται ναοί ως τόποι λατρείας από τους πρώτους χριστιανούς, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το σπήλαιο όπου είναι χτισμένος ο ναΐσκος, μπορεί μεν να λειτούργησε από παλιά ως προσευχητήριο για τους πρώτους Λευκαδίτες χριστιανούς, αλλά ότι ο ναός χτίστηκε πολύ αργότερα το 1331 από τους Φράγκους, τους Ανδηγαυούς ιππότες, επ’ ονόματι του Αγίου Ιωάννου, όταν αυτοί κατάλαβαν το νησί υπό τον δούκα Βάλτερο Β’ Βριέννιο (Ουαλτέριος κατά τον Χοπφ-Ρωμανό), κόμητα της Βριέννης. Έτσι εξηγείται και η ονομασία του ναΐσκου Άγιος Ιωάννης ο Αντζούσης (d’ Anjou, εξελληνισμένα Ανδηγαυϊκός – το δουκάτο του Ανζού βρισκόταν στα όρια του σημερινού γεωγραφικού νομού της Γαλλίας Μαίν – ε – Λουάρ, στη Δυτική Γαλλία).

Από το 16ο αιώνα ο ναός ήταν μετόχι της Παναγίας της Γύρας, ενώ σήμερα είναι ξωκκλήσι του ναού του Αγίου Νικολάου της πόλης της Λευκάδας.

[Στις πιο κάτω φωτογραφίες φαίνονται πλάκες του δαπέδου του ναΐσκου με παραστάσεις ανάγλυφου δικέφαλου αετού]

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα, Μοναστήρια και Εκκλησίες

Ζητά συγνώμη για το επεισόδιο

Με δήλωσή του στην τοπική εφημερίδα «Λευκαδίτικος Λόγος» (φύλλο της Παρασκευής 24 Οκτωβρίου 2008) ο Διευθυντής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μπάμπης Βλάχος ζητά δημόσια συγνώμη για το επεισόδιο που διαδραματίσθηκε μεταξύ αυτού και του μαθητή, Προέδρου του 15μελούς Συμβουλίου, κατά τη διάρκεια των μαθητικών καταλήψεων στα σχολεία της πόλης της Λευκάδας.

«Αισθάνομαι πραγματικά την ανάγκη να ζητήσω συγνώμη από τον μαθητή και την οικογένειά του», δήλωσε στην εφημερίδα για το συμβάν.

Σημειώνουμε πάντως ότι συνεχίζονται οι καταλήψεις στα σχολεία της πόλης για «Δημόσια δωρεάν παιδεία», αλλά και για τα κτιριακά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα σχολεία.

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα

Κατεδαφίζεται επιτέλους

Κατεδαφίζεται επιτέλους, έστω και καθυστερημένα, το επικίνδυνο κτίριο στην πλατεία Μαρκά, που είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο. Κάλιο αργά παρά ποτέ!

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα

Only in Greece (4)

Πολίτε, πλιροφορίες… Πωλείται λέει λοιπόν -σε τιμή ευκαιρίας μάλλον- και υποθέτουμε βέβαια ότι η ανορθόγραφη και ανορθόδοξη αγγελία – πωλητήριο δεν αφορά τον απεικονιζόμενο σταυρό, αλλά τον τάφο που βρίσκεται ο σταυρός. Το είδαμε, για κάθε ενδιαφερόμενο, στο νεκροταφείο της πόλης της Λευκάδας.

Και για τη «βαριά βιομηχανία του πένθους» -ούτε να πεθάνουμε δεν μπορούμε πια- αναδημοσιεύουμε ένα πρόσφατο άρθρο (12.10.2008) από την εφημερίδα «Καθημερινή»:

«Η «βαριά βιομηχανία» του πένθους

Το κόστος μιας κηδείας και της αγοράς τάφου, ο ρόλος του αντιδήμαρχου Κοιμητηρίων και το άναμμα των καντηλιών

Της Εφης Χατζηιωαννιδου

Οποιος νομίζει ότι όλοι οι αποδημούντες εις Κύριον παίρνουν «δύο μέτρα γης», όπως λέει και ο λαϊκός συνθέτης, απατάται. Οχι μόνο δεν υπάρχει ισότητα στα αναπαυτήρια των ψυχών, αλλά και ένα καλοστημένο σύστημα με πολλούς πρωταγωνιστές, λυμαίνεται τον ανθρώπινο πόνο και την απόγνωση. Ενα σύστημα που με τα χρόνια έχει εξελιχθεί σε μία ιδιαίτερα επικερδή βιομηχανία. Οσοι μάλιστα γνωρίζουν από κοντά την κατάσταση, έχουν να πουν ότι πρόκειται για τις πιο προσοδοφόρες επιχειρήσεις σε όλους τους δήμους. Τόσο επικερδείς, μάλιστα, που πολλοί δήμαρχοι (κυρίως αυτοί που συνορεύουν με περιαστικά δάση) δεν διστάζουν να επεκτείνουν τα νεκροταφεία καταστρέφοντας τα περιαστικά δάση.

Οι πρώτοι που συνήθως έρχονται σε επαφή με τους συγγενείς των εκλιπόντων είναι οι άνθρωποι από τα γραφεία κηδειών. Συνήθως έχουν καλές γνωριμίες με τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία και γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή ποιος πρόκειται να… φύγει, με αποτέλεσμα να διαγκωνίζονται στους διαδρόμους των νοσοκομείων προς άγραν της μακάβριας πελατείας! Μία κηδεία κοστίζει από 2.000 ευρώ η απλή, περίπου 3.500 μία κανονική και μπορεί να φτάσει ακόμη και τις 20.000· τα ποσά ποικίλλουν ανάλογα με τα γούστα και τα βαλάντια. Αν κάποιος θέλει φέρετρο από έβενο θα πληρώσει ακόμη και 10.000, όπως θα πληρώσει και την παρουσία και δεύτερου ιερέα (100 ευρώ) ή την παρουσία δεσπότη (300 ευρώ), ανθοστολισμό της εκκλησίας (ανάλογα με τα λουλούδια και την ποσότητά τους, από 250 – 300 ευρώ) και βεβαίως τον καφέ της… παρηγοριάς που ανάλογα με τα προσφερόμενα είδη κοστίζει από 400 ευρώ.

Τέλη ευπρεπισμού

«Κυρίαρχος» του κάθε νεκροταφείου συνήθως θεωρείται ο εκάστοτε αρμόδιος δημοτικός υπάλληλος (Αντιδήμαρχος Κοιμητηρίων). Βάσει του νόμου, οι συγγενείς πρέπει να καταβάλλουν στο δήμο το τέλος ευπρεπισμού Κοιμητηρίου (είτε ο τάφος είναι ιδιόκτητος είτε τριετίας) που ξεκινάει από 30 ευρώ και μπορεί να φτάσει έως και 200 (όπως συμβαίνει στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών). Τα χρήματα αυτά καταλήγουν στα ταμεία των δήμων και διαμορφώνουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, αν υπολογίσει κανείς ότι ένα κοιμητήριο στην Αττική έχει κατά μέσον όρο τουλάχιστον 5.000 τάφους!

Η αγορά ενός τάφου (ειδικά σε περιοχές με κορεσμένα κοιμητήρια) είναι μία διαδικασία που περνάει μέσα από τα δημοτικά συμβούλια. Συχνά όμως μπορεί να δοθεί με ψηφοθηρικά κριτήρια, με αποτέλεσμα σε άλλη τιμή να πωλείται ένας τάφος σε δημότη και σε άλλη στους ετεροδημότες.

Αλλο έξοδο (που πρέπει να συνυπολογισθεί) είναι και εκείνο για το άναμμα των καντηλιών και τον καθαρισμό του τάφου που συνήθως αναλαμβάνουν κάποιοι υπάλληλοι του κοιμητηρίου. Το ποσό κυμαίνεται από 20 – 30 περίπου ευρώ το μήνα και δεν καταλήγει στα ταμεία του δήμου.

Οι Ναοί που βρίσκονται εντός των κοιμητηρίων είναι συνήθως δημοτικοί (και όχι ενοριακοί), όπου δεν υπάρχει τακτικός ιερέας για την τέλεση της εξοδίου ακολουθίας και λειτουργούν με συνταξιούχους ιερείς. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι δήμοι πιέζουν να γίνονται οι ιεροπραξίες στο δικό τους κοιμητήριο διότι με αυτόν τον τρόπο μπορούν να εισπράξουν επιπλέον χρήματα (βάσει συγκεκριμένου τιμολογίου άλλωστε) και πάντοτε σύμφωνα με τις επιλογές των συγγενών. Ετσι, όποιος θέλει δύο παπάδες στην ιεροπραξία θα τους πληρώσει. Αν θέλει και Επίσκοπο θα τον πληρώσει. Αν θέλει και χορωδία θα την πληρώσει επίσης. Αν πάλι επιθυμεί και λουλούδια και όλους τους νεωκόρους επί ποδός θα πληρώσει και πάλι!

Παράνομες επεκτάσεις μέσα σε δάση

Στην Αττική οι τάφοι είναι μία… πονεμένη ιστορία. Με εξαίρεση το μεγαλύτερο κοιμητήριο των Βαλκανίων (το Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών, στη Νίκαια, όπου βρίσκονται περισσότεροι από 27.000 τάφοι καταλαμβάνοντας έκταση 500 στρεμμάτων) όλα τα άλλα κοιμητήρια στη μεγάλη τους πλειονότητα αντιμετωπίζουν πρόβλημα χωρητικότητας. Το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στο Μέτς, το Β΄ Νεκροταφείο στον Περισσό, το Νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου (ο δήμαρχος του Π. Φαλήρου κ. Χατζηδάκης μάλιστα λέει ότι σε 3 – 4 χρόνια δεν θα υπάρχει διαθέσιμος τάφος), όπως και εκείνα στο Χολαργό και του Παπάγου, είναι κορεσμένα.

Και τα νεκροταφεία έχουν κορεστεί για δύο λόγους, εξηγούν στην «Κ» άνθρωποι που γνωρίζουν από κοντά τα πράγματα. Είτε γιατί οι δήμαρχοι, προκειμένου να αυξήσουν τα έσοδά τους, πωλούν διαθέσιμους τάφους, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν τάφοι τριετίας για τους δημότες. Είτε γιατί οι άνθρωποι πλέον δεν «λιώνουν» εύκολα λόγω των ισχυρών φαρμακευτικών αγωγών στις οποίες υποβάλλονται για ανίατες αρρώστιες (όπως νεοπλασίες, AIDS, κ.λπ.) με αποτέλεσμα να παρατείνεται και πέραν της τριετίας η παραμονή στον τάφο.

Μέχρι 100.000 ευρώ

Πολλοί είναι εκείνοι θέλουν να αγοράσουν τον τάφο τους. Οι τιμές λοιπόν ποικίλλουν καθώς όλα τα κοιμητήρια είναι χωρισμένα σε… ζώνες και κατηγορίες. Ετσι, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών ένας τάφος μπορεί να αγοραστεί προς 100.000 ευρώ σε καλή ζώνη ενώ σε μέτρια περιοχή μπορεί και να βρεθεί η …ευκαιρία με 25.000. Στη Νίκαια, πιο λαϊκό Κοιμητήριο, οι τάφοι, ακόμη και σε καλά σημεία, κοστίζουν μέχρι 35.000 ευρώ, ενώ στις μέτριες ζώνες μπορεί να αποκτηθούν και με 8.000. Στο Παλαιό Φάληρο, ένας απλός τάφος μπορεί να αποκτηθεί με 5.000 ευρώ ενώ δεν υπάρχει διπλός κάτω από τις 10.000.

Και ενώ η καύση μοιάζει με λύση, εν τούτοις πολλοί είναι οι δήμαρχοι που επιλέγουν την παράνομη και συχνά άκρως επικίνδυνη επέκταση των κοιμητηρίων τους. Σύμφωνα με καταγγελίες που έφτασαν στην «Κ», ο δήμος Παπάγου επεκτείνει το κοιμητήριο στο παρακείμενο δάσος, ενώ ο δήμος Χολαργού επιχειρεί να το επεκτείνει σε παρακείμενο ρέμα. Τόσο η μία όσο και η άλλη επέκταση εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους, καθώς τα αναμμένα καντήλια μέσα στην πευκόφυτη περιοχή (με τις πευκοβελόνες να λειτουργούν ως καύσιμο υλικό) μπορεί να πυροδοτήσουν πυρκαγιές, ενώ η επέκταση πάνω στο ρέμα μπορεί να ξηλώσει τους τάφους σε μία δυνατή νεροποντή.

Η καύση

Οπως εξηγεί στην «Κ» ο αντιδήμαρχος Κοιμητηρίων του δήμου Αθηναίων κ. Αθ. Καφέζας, υπάρχει μελέτη για την κατασκευή αποτεφρωτηρίου, η οποία όμως δεν έχει οριστικοποιηθεί. Προς το παρόν, ένα αποτεφρωτήριο θα ήταν αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες της πόλης (και ίσως ολόκληρου του Λεκανοπεδίου) υποστηρίζει ο κ. Καφέζας, αφού σύμφωνα με μελέτη φαίνεται ότι μόνο το 3% – 5% των νεκρών θα καταλήξουν στο αποτεφρωτήριο κατά τον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του.

Η κατασκευή του, πάντως, θα κοστίσει περίπου 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ η δαπάνη για την αποτέφρωση δεν θα ξεπερνά το ποσό μιας μέτριας δαπάνης για κανονική κηδεία (δηλαδή τις 3.000 ευρώ).»

(Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή)

Σχολιάστε

Filed under Ανορθογραφίες, Δανεισμένα, Only in Greece

Κυκλοφορεί σε λίγες μέρες το καινούργιο βιβλίο του Δημήτρη Μαμαλούκα

Την κυκλοφορία του νέου βιβλίου του, από τις εκδόσεις «Λιβάνη» αυτή τη φορά, με τίτλο «Η μοναξιά της ασφάλτου», ανήγγειλε μέσω του ιστολογίου του ο συμπατριώτης μας Δημήτρης Μαμαλούκας. Του ευχόμαστε κάθε επιτυχία.

Ο Δημήτρης Μαμαλούκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968, όπου και κατοικεί. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Λέτσε (Lecce) στην Ιταλία. Το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα» κυκλοφόρησε το 1999 από τις εκδόσεις «Απόπειρα». Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τίτλο «Όσο υπάρχει αλκοόλ…». Το 2003 κυκλοφόρησε

από τις εκδόσεις «Καστανιώτη» το βιβλίο του «Ο μεγάλος θάνατος του Βοτανικού». Ακολούθησαν το 2005 «Η απαγωγή του εκδότη» και τελευταία το 2007 «Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα», επίσης από τις εκδόσεις «Καστανιώτη». Ο Μαμαλούκας ασχολείται με τη μετάφραση και γράφει κριτική λογοτεχνίας στην κυριακάτικη «Αυγή» και στο περιοδικό «Διαβάζω».

Αντιγράφουμε από το ιστολόγιο του συγγραφέα το εξώφυλλο του βιβλίου και την περιγραφή στο οπισθόφυλλο:

Φθινόπωρο 2008.
Μια μυστηριώδης πυκνή ομίχλη σκεπάζει σχεδόν καθημερινά την ελληνική πρωτεύουσα. Σ’ αυτή τη γιγαντιαία βρόμικη Πόλη η μοίρα θα πλέξει στον αιώνιο ιστό της μια χούφτα από τις μοναχικές ψυχές που κατοικούν μέσα της.
Τη Δέσποινα, μια νεαρή κοπέλα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει το χάθηκε, τον εφιάλτη που τη βασανίζει. Τον Αμίρ, ένα δύστυχο λαθρομετανάστη που περιφέρεται στην εθνική οδό στοιχειωμένος από την ιδέα της εκδίκησης.

Τον Τσίκη, έναν διεφθαρμένο υπαστυνόμο που αγωνίζεται να επιπλεύσει στο βόθρο που ο ίδιος τροφοδοτεί κάθε μέρα.
Κι ακόμα τον Πετράρχη, ένα μισότρελο δολοφόνο που περνά τις νύχτες του μαζί με την ερωτική Μιράντα, οδηγώντας στα όρια μια κατάμαυρη Μάστανγκ του ’68.
Η μοναξιά τούς πνίγει σαν μυθικό τέρας που ξεπηδά από τη νοσηρή Μητρόπολη, από την ποταπή Πόλη που κυριεύει τα πάντα.

Ένα μοντέρνο, πολυφωνικό μυθιστόρημα, ένα ατμοσφαιρικό αστικό νουάρ, γκρίζο και σκληρό σαν την άσφαλτο, σαν όνειρο που μένει, σαν εφιάλτης που γοητεύει…
Μια κραυγή εναντίον της αποξένωσης της μεγαλούπολης, εναντίον της μοναξιάς.

——————————————————————————————————————–

Και ένα απόσπασμα από το βιβλίο, παρμένο επίσης από το ιστολόγιο του συγγραφέα:

«…Πλησιάζοντας στην άλκιμη Πόλη η κίνηση άρχισε να πυκνώνει. Στην Πατησίων πια, τα αυτοκίνητα ήταν εντελώς ακινητοποιημένα. Πήρε ένα χάπι και έβαλε να παίζει το The Snow Goose των Camel. Έριξε πίσω την πλάτη του και τα μάτια του πλημμύρισαν από τα κόκκινα φώτα των μπροστινών αυτοκινήτων. Το μακρύ κομβόι των ερυθρών κουκκίδων σερνόταν σε μια ατέλειωτη συνέχεια, λες και αποτελούσε μέρος ενός γιγαντιαίου παιχνιδιού της σατανικής Πόλης. Ο Πετράρχης ένιωσε αυτά τα άπειρα άλικα σημάδια να ξεφεύγουν από την αγκαλιά της νύχτας, να εισχωρούν στο εσωτερικό του αυτοκινήτου κι έπειτα να μπαίνουν μέσα, βαθιά στο μυαλό του. Δεν μπόρεσε να συγκρατήσει έναν αναστεναγμό που έμοιαζε περισσότερο σαν λυγμός. Η κτηνώδης Μητρόπολη τον κατάπινε σιγά σιγά…»

(Πηγή: Dimitrios Mamaloukas)

1 σχόλιο

Filed under Σύγχρονοι Λευκάδιοι

Γιατί λέει πέφτουν τα χρηματιστήρια

Είναι και αυτή μια εξήγηση για τη θεαματική πτώση των χρηματιστηρίων τον τελευταίο καιρό. Κοιτάξτε τη φωτογραφία! Πάντως είναι πράγματι καντέμης ο άνθρωπος. Έλαβα τη φωτογραφία χθες μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και την παραθέτω. Thanks an Μάκης Κ.

Σχολιάστε

Filed under Ανέκδοτα και άλλα

Λιγότερες αεροπορικές αφίξεις τουριστών το Σεπτέμβρη λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης

Το Ινστιτούτο Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (ΙΤΕΠ) είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο, που ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1996 με πρωτοβουλία του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος και άλλων φορέων που δραστηριοποιούνται στο χώρο του τουρισμού, και έχει ως κύριο σκοπό τη μελέτη του τουριστικού τομέα στην Ελλάδα και σε άλλες ανταγωνίστριες χώρες.

Σύμφωνα με Δελτίο Τύπου, που εξέδωσε πριν λίγες μέρες, στις 20 Οκτωβρίου 2008, σχετικά με την «Επίδοση του Ελληνικού Τουριστικού Τομέα Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 2008», οι προβλέψεις του για τον ελληνικό τουρισμό φαίνονται να είναι δυσοίωνες για το χρόνο που μας έρχεται,

λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Γεγονός που ενισχύεται και από την αισθητή μείωση των αεροπορικών αφίξεων ξένων τουριστών στη χώρα μας κατά το μήνα Σεπτέμβριο 2008. Αναφέρεται -οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας- στο Δελτίο Τύπου :

«Άρχισαν να φαίνονται οι πρώτες επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης, που ξεκίνησε στις αρχές του έτους, στην παγκόσμια οικονομία. Μεταξύ των θυμάτων της κρίσης αυτής και ο παγκόσμιος τουρισμός. Ο τελευταίος, παρά την αντοχή που έχει επιδείξει στο παρελθόν στα διάφορα δυσμενή γεγονότα, όπως είναι η οικονομική κρίση, φαίνεται ότι δε θα μείνει αλώβητος.
Η μέχρι σήμερα πορεία του διεθνούς τουρισμού σε διεθνές επίπεδο έρχεται να επιβεβαιώσει την εκτίμηση αυτή. Η χώρα μας και οι ανταγωνίστριες τουριστικά χώρες, με εξαίρεση την Τουρκία και την Κροατία, πλήττονται από τη διεθνή κρίση.

Για τη χώρα μας οι αφίξεις αλλοδαπών στα κυριότερα αεροδρόμια της χώρας το εννεάμηνο Ιαν.-Σεπτ. 2008 σημείωσαν μείωση -1,2% έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2007. Για τις άλλες χώρες, με εξαίρεση την Ισπανία, όπου το πρόσημο είναι αρνητικό, οι αφίξεις μόλις ξεπέρασαν το 0% μη έχοντας δυνάμεις να φθάσουν το 1%.

Σχετικά με την παραπάνω πορεία των αφίξεων των τουριστών στη χώρα μας πρέπει να κάνουμε τις εξής διευκρινίσεις:

Πρώτον, οι αεροπορικές αφίξεις σε όλα τα αεροδρόμια της χώρας, οι οποίες αποτελούν το 80% των συνολικών αφίξεων στη χώρα μας, σημείωσαν μείωση κατά το εννεάμηνο Ιαν.-Σεπτ. 2008 έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2007. Εξαίρεση αποτέλεσαν τα αεροδρόμια της Θεσσαλονίκης, της Μυκόνου, της Κεφαλονιάς και της Χίου, στα οποία σημειώθηκε αύξηση των αφίξεων.

Δεύτερον, η εκτίμηση για ολόκληρο το 2008 μάλλον θα είναι χειρότερη, αφού το Σεπτέμβριο οι αφίξεις σε όλα τα αεροδρόμια της χώρας, με εξαίρεση αυτά της Χίου και της Σάμου, μειώθηκαν σημαντικά, γεγονός που προοιωνίζεται ότι και για τους υπόλοιπους μήνες (Οκτ.-Δεκ.) του έτους η πορεία θα είναι αρνητική, αν και οι τελευταίοι τρεις μήνες έχουν μικρό ποσοστό στις αφίξεις τουριστών στο σύνολο του έτους. Αποτελεί ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο το γεγονός της τουριστικής επίδοσης του μηνός Σεπτεμβρίου στους κατεξοχήν προσφιλείς και ποσοτικά σημαντικούς προορισμούς Κρήτης και Δωδεκανήσου, αλλά και της περιοχής των Ιονίων Νήσων. Οι αφίξεις στην Κρήτη σημείωσαν μείωση 2,8% έναντι 1,4% το 2007 και αύξησης 11,5% και 6,7% το 2005 και 2004 αντίστοιχα. Στη Δωδεκάνησο η μείωση είναι 7,3% έναντι αύξησης 2,6% και 4,8% το 2006 και 2005 αντίστοιχα. Για την περιοχή των Ιονίων Νήσων έχουμε μείωση 5,1% έναντι επίσης μείωση 0,2% το 2006 και αύξησης τα προηγούμενα χρόνια. Οι αφίξεις μάλιστα στο αεροδρόμιο του Ακτίου, που ενδιαφέρει κύρια τη Λευκάδα, σημείωσαν μείωση 9% το Σεπτέμβριο του 2008.

[Κάντε κλικ με το ποντίκι για να μεγενθύνετε τον πίνακα. Φαίνονται οι αεροπορικές αφίξεις αλλοδαπών τουριστών κατά το μήνα Σεπτέμβριο για τα έτη 2004 έως και 2008]

Τρίτον, την ένταση της παραπάνω αρνητικής πορείας ίσως μειώσουν οι αφίξεις τουριστών στη χώρα μας με άλλα μεταφορικά μέσα εκτός αεροπλάνου, οι οποίες σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις φαίνεται ότι θα κινηθούν με θετικό πρόσημο έναντι των αντιστοίχων του 2007.

Αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2007 ήταν μια καλή χρονιά για τον τουρισμό και την έκταση της διαφαινόμενης κρίσης, το μέγεθος της αρνητικής πορείας του τουρισμού φαίνεται να επιβεβαιώνει ότι πράγματι ο τουρισμός ανθίσταται στις κρίσεις. Ωστόσο, επειδή κανείς την στιγμή αυτή δεν μπορεί να εκτιμήσει τη διάρκεια και την ένταση της κρίσης, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, μπορεί ωστόσο να προβλέψει με βεβαιότητα ότι το 2009 θα είναι σημαντικά χειρότερο από το 2008. Η διαπίστωση αυτή θα πρέπει να προβληματίσει τόσο τον ιδιωτικό όσο και το δημόσιο τομέα για να πάρουν τα κατάλληλα μέτρα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη επιδείνωση της διεθνούς οικονομίας, η οποία θα επηρεάσει και τη δραστηριότητα του τουριστικού τομέα.

Το απαισιόδοξο τοπίο, το οποίο περιγράφεται παραπάνω έρχονται να ελαφρύνουν οι τουριστικές συναλλαγματικές εισπράξεις που σημειώθηκαν στη χώρα μας την περίοδο Ιαν.-Αυγούστου 2008. Πράγματι, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος, οι εισπράξεις αυτές σημείωσαν αύξηση κατά 5% σε μια περίοδο, όπου η ασύμμετρη πορεία των αφίξεων και συναλλαγματικών εισπράξεων των τελευταίων χρόνων έχει έντονα προβληματίσει τους φορείς του τουρισμού.»

Πηγή: Ινστιτούτο Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (ΙΤΕΠ) via www.ithacos.gr

Σχολιάστε

Filed under Τουρισμός

Καλή ήταν η χθεσινή απεργιακή συγκέντρωση στη Λευκάδα

Καλή ήταν η χθεσινή απεργιακή συγκέντρωση που διοργάνωσε στον Άγιο Μηνά το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας – Βόνιτσας. Σε αυτό βοήθησε σίγουρα και η δυναμική συμμετοχή μαθητών από τα υπό κατάληψη σχολεία, ιδιαίτερα από το Μουσικό και το 1ο και 2ο Γυμνάσιο Λευκάδας. Παρατηρήθηκε γενικά για μια ακόμη φορά το γεγονός ότι ενώ πολλοί εργαζόμενοι, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα, απεργούν -απέχουν από τη δουλειά- σύμφωνα με όλα τα στατιστικά στοιχεία, εν τούτοις δεν παίρνουν μέρος κάθε φορά στις απεργιακές συγκεντρώσεις.

[Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λευκάδας – Βόνιτσας, Νίκος Σταματέλος, ήταν ο κεντρικός ομιλητής της απεργιακής συγκέντρωσης]

Στην απεργιακή συγκέντρωση απηύθυναν χαιρετισμό εκπρόσωποι σωματείων και η πρόεδρος του 15μελούς μαθητικού συμβουλίου του Μουσικού Γυμνασίου Λευκάδας. Την κεντρική ομιλία έκανε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου. Μετά την συγκέντρωση ακολούθησε πορεία μέχρι τη Νομαρχία όπου και επιδόθηκε το εγκριθέν ψήφισμα της απεργιακής συγκέντρωσης στο Νομάρχη.

[Μαθητές των υπό κατάληψη σχολείων έδωσαν δυναμικά παρόν στη συγκέντρωση, τόσο με τα συνθήματά τους, όσο και με τα πανό τους. «ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΑΣ» έγραφε το πανό του Μουσικού Σχολείου Λευκάδας]

[Να καταργηθεί ο νόμος για τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ) απαιτεί η Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας]

[Καθ’ όλα επίκαιρα ήταν και τα υπόλοιπα συνθήματα της συγκέντρωσης]

Σχολιάστε

Filed under Εκδηλώσεις, Λευκάδα

Εργαλεία και τρόποι ψαρέματος

Βουνήσιος ο ίδιος, παρότι μένω δίπλα στη θάλασσα, δεν έχω ιδέα από ψάρεμα. Είδα το καλοκαίρι που μας πέρασε κάποιους να ψαρεύουν με πεζόβολο και κάθησα και τους χάζευα, καταλαβαίνοντας μέν ότι η ενασχόλησή τους έχει να κάνει με ψάρεμα, μη γνωρίζοντας όμως πως γίνεται αυτό.

Έπεσα πάνω στο άρθρο αυτό, σχετικό με τα εργαλεία και τους τρόπους ψαρέματος, που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο astakos.wordpress.com και το παραθέτω για κάθε ενδιαφερόμενο.

Τα εργαλεία των ψαράδων είναι τα εξής: Δίχτυ, παλαμιδόδιχτο, γαμπαρόδιχτο, μανωμένα, άλτα, σαρδελόδιχτο, τράτα, ανεμότρατα, παραγάδι, μπραγάνι, δηλαδή δίχτυ της νύχτας πολύ πυκνό, πελαουτό, κι αυτό δίχτυ της νύχτας, γρι-γρι της μέρας και νύχτας, καμάκι, πετονιά, συρτή.

Γρι-γρι ημέρας: Το γρι-γρι της ημέρας το χρησιμοποιούν όταν θέλουν να πιάσουν παλαμίδες, ρίκια, λακερδόνια, τονόπουλα, κολέους. Είναι δύο καΐκια και όπου βλέπουν το μπουλούκι από τα ψάρια, το περικυκλώνουν και τα πιάνουν.

Γρι-γρι νυχτός: Είναι δύο καΐκια, τα οποία ακολουθούνται από 4-5 μικρές βάρκες εφοδιασμένες με λάμπες, 4.000-5.000 κηρίων. Ανάβουνε τις λάμπες στα μέρη, που ξέρουν ότι υπάρχει πολύ ψάρι, και πιάνουν σαρδέλες, σαβρίδια, κολέους, γαύρο, καλαμαράκια και άλλα πολλά ψάρια.

Καθετή: Παίρνουν μία πετονιά Νο60, βάζουν μολύβι για να πηγαίνει σε βάθος και κρεμούν 4-5 αγκίστρια. Το μήκος της πετονιάς είναι 50-60 οργιές. Το ψάρεμα γίνεται κάθετα, δηλαδή αυτός που ψαρεύει πρέπει να είναι καλύτερα μέσα στη βάρκα, για να πηγαίνει η πετονιά κάθετα μέσα στη θάλασσα. Με την καθετή πιάνονται διάφορα ψάρια, ανάλογα με το δόλο, που θα χρησιμοποιήσει κανείς, ιδιαίτερα δε ψαρεύουν χάνους, λιθρίνια, πέρκες, φαγκριά, κλπ.

Τσαπαρί: Δένουν καμιά δεκαριά αγκίστρια σ΄ ένα σπάγκο, τον οποίο δένουν μετά στην πετονιά. Για δόλωμα βάζουν άσπρα φτερά από γλάρο ή κότα και τα ρίχνουν στη θάλασσα. Τα ψάρια, βλέποντας τα άσπρα φτερά, πηγαίνουν να παίξουν και, χωρίς να το καταλάβουν, πιάνονται στα αγκίστρια.

Συρτή: Παίρνουν μια πετονιά ως 20 οργιές και βάζουν στην άκρη αγκίστρια. Βάζουν μπροστά τη βάρκα, ρίχνοντας στη θάλασσα την πετονιά, και οργώνουν τη θάλασσα. Ό,τι βρουν στο δρόμο τ΄ αγκίστρια, το πιάνουν.

Παραγάδι: Παίρνουν ένα σπάγκο μεγάλο και κάθε τέσσερις οργιές, βάζουν και από ένα αγκίστρι. Δολώνουν μετά σουπιές ή καλαμάρια ή γόπες ή γαρίδες και, αφού βάλουν στην άκρη του σπάγκου ένα κολοκύθι, για να πλέει και βαρίδια για να πάνε τ΄ αγκίστρια στο βυθό, το αρμενίζουν στη θάλασσα. Πιάνουν διάφορα ψάρια, ιδιαίτερα λιθρίνια, τσιπούρες, σαργούς, κλπ.

Πυροφάνι: Παίρνουν μία λάμπα μέχρι 250 κηρία και την τοποθετούν μπροστά στην πλώρη της βάρκας. Ένας τότε τραβάει τα κουπιά της βάρκας και ο άλλος με το καμάκι χτυπά τα ψάρια, που συγκεντρώνονται στο φως και ζαλίζονται.

Πεζόβολο: Δίχτυ που το ρίχνουν σε μέρος που θα εντοπίσουν τα ψάρια και κάνουν κύκλο με το δίχτυ, ώστε να πιαστούν όλα τα ψάρια, που θα βρεθούν κλεισμένα στον κύκλο του διχτυού.

Ψάρεμα καρχαριδοειδών: Παίρνουν ψιλό και χοντρό παραγάδι. Ματίζουν, δηλαδή δένουν, το ψιλό με το χοντρό και το αμολούν στη θάλασσα. Στο ψιλό πιάνονται μικρά ψαράκια, τα οποία μόλις τα δουν τα καρχαριδοειδή, χυμούν να τα φάνε και χωρίς να το καταλάβουν πέφτουν στο χοντρό δίχτυ και έτσι πιάνονται. Αλλιώτικα είναι δύσκολο να πιαστούν, γιατί είναι πονηρά ψάρια και δεν πηγαίνουν στα χοντρά δίχτυα.

Ψάρεμα μαρίδας: Για το ψάρεμα της μαρίδας υπάρχουν ειδικά δίχτυα, τα μαριδόδιχτα. Όταν ο καιρός δεν είναι καλός, πηγαίνουν στα γρέμπαινα, δηλαδή όπου υπάρχουν πέτρες, για να αποφύγουν την κακοκαιρία. Όταν όμως έχει Γαρμπή, Μαΐστρο και γλύκα, φεύγουν από τα γρέμπαινα και πηγαίνουν στην καλάδα, εκεί δηλαδή που μπορεί να ριχτεί η τράτα. Για τις μαρίδες λένε οι ψαράδες ότι γνωρίζουν τον καιρό δύο μέρες πριν, και ονομάζουν τη μαρίδα «ναύτη στον καιρό», δηλαδή, όπως ο ναύτης γνωρίζει τον καιρό, έτσι τον γνωρίζει και η μαρίδα.

Ψάρεμα μενίδας: Η μενίδα από τις 15 Αυγούστου είναι αυγωμένη και πηγαίνει στα γρέμπαινα να ξαυγώσει, δηλαδή να γεννήσει. Πηγαίνουν τότε πολλοί ψαράδες και ρίχνουν τα δίχτυα τους στα γρέμπαινα. Ρίχνει ο πρώτος ψαράς, ρίχνει ο δεύτερος, ο τρίτος και με τη σειρά τους οι άλλοι και όλα τα δίχτυα από τα πρώτα που ρίχτηκαν ως τα τελευταία, πιάνουν μενίδες.

Ψάρεμα γόπας: Για το ψάρεμα της γόπας υπάρχουν ειδικά δίχτυα, τα γοπόδιχτα. Αυτά τα ρίχνουν όπου ξέρουν ότι είναι πέρασμα γόπας και η γόπα, καθώς περνά, καρφώνεται στα άλτα δίχτυα «σαν σταφύλι», όπως λένε οι ψαράδες. Ψαρεύεται δε η γόπα τη νύχτα με φεγγάρι.

Τράτα: Είναι βάρκα με δίχτυ 150 έως 500 οργιές μήκος. Το δίχτυ αυτό έχει μάτια διαφόρων χιλιοστών από 8-11 και από 30-40 πόντους. Στη μία άκρη είναι δεμένη με δύο σχοινιά και το μέρος που πέφτει στη θάλασσα καταλήγει σε σάκο. Όταν φτάνουν στο μέρος που ξέρουν ότι υπάρχουν ψάρια, καλάρουν, ρίχνουν δηλαδή την τράτα στη θάλασσα και βγαίνει ένας από τη βάρκα στο νησί, για να τη δέσει και να μην κινείται. Όταν πια τα ψάρια θα έχουν πιαστεί, ο καπετάνιος βάζει βόλτα στην πλώρη, παίρνει τα δύο σχοινιά, που έρχονται από την τράτα και τα περνάει στο βίντζι. Εκεί υπάρχει ένα λουρί στην τροχαλία, που αρχίζει και γυρίζει. Αρχίζουν και τραβούν ως ότου φτάσουν στο σάκο. Μέσα στο σάκο υπάρχουν τα ψάρια. Μέσα σε μία βάρκα με τράτα δουλεύουν 5-8 άτομα. Η τράτα πιάνει διάφορα ψάρια, ιδιαίτερα μαρίδες.

Ανεμότρατα: Καΐκι μεγάλο με μηχανή 200 έως 300 άλογα. Ο σάκος της είναι 30 οργιές και οι μέντες, δηλαδή τα σχοινιά, 10 οργιές. Βάζουν πολύ μολύβι, για να πατώνει. Στο πέρασμά της σαρώνει τα πάντα και πιάνει ό,τι βρει από το μικρό ως το πιο μεγάλο ψάρι.

Σταφνοκάρια: Στα αυλάκια από τα διβάρια χρησιμοποιούν ένα τετράγωνο δίχτυ. Σε κάθε γωνιά βάζουν μια ροδάνστα, δηλαδή σιδεράκι στρογγυλό, και περνάνε το σχοινί μέσα και από τα τέσσερα μέρη. Βάζουν και ένα ξύλο 7-8 μέτρα, το οποίο έχει και αυτό μια ροδάνστα, όπου περνάει άλλο σχοινί. Μόλις δουν τα ψάρια, αρχίζουν και το βιράρουν και όσα ψάρια υπάρχουν στο μέρος εκείνο, πιάνονται.

Ψάρεμα σουπιάς: Η σουπιά πιάνεται στην εποχή της, δηλαδή τότε που συνέρχονται τα θηλυκά με τα αρσενικά για την αναπαραγωγή. Οι ψαράδες, την εποχή εκείνη, κάνουν το εξής: Πιάνουν μια θηλυκιά σουπιά, τη δένουν πίσω από τη βάρκα και βάζουν μπροστά. Τότε τα αρσενικά, που βλέπουν τη θηλυκιά σουπιά, τρέχουν από πίσω της και ο ψαρά με την απόχη τις πιάνει.

Ψάρεμα καλαμαριού: Το καλαμάρι ψαρεύεται με το πυροφάνι και τον καλαμαριέρη. Ο καλαμαριέρης είναι ένα μολύβι 8 πόντων, στο οποίο έχουν βάλει πολλά βελόνια. Πάνω στα βελόνια βάζουν για δόλο γόπα και τα καλαμάρια πηγαίνοντας να φάνε τη γόπα, πιάνονται στο βελόνι. Ο καλαμαριέρης, αντί γόπας, μπορεί να έχει και φώσφορο, στον οποίο πηγαίνουν τα καλαμάρια και πιάνονται.

Ψάρεμα χταποδιού: Το χταπόδι ψαρεύεται ως εξής: Όταν είναι νηνεμία, ρίχνουν χαλίκια αλειμμένα με λάδι στη θάλασσα, για να σταματά ο κάθε κυματισμός και να φαίνεται καθαρά ο βυθός της θάλασσας. Σιγά-σιγά ψάχνουν και βρίσκουν τα θαλάμια τους και τα καμακούν, αφού ρίξουν, όπως αναφέραμε και αλλού, λίγο χαλκό. Επίσης, τα ψαρεύουν και με τον εξής τρόπο: Παίρνουν ένα δοχείο στρογγυλό, που στον πάτο του έχει κρύσταλλο. Ένας ψαράς τραβάει τα κουπιά και άλλος κοιτάζει μέσα από το κρύσταλλο, για να βρει θαλάμια μέσα στα οποία υπάρχουν τα χταπόδια και όταν τα βρει, τα καμακάει. Επίσης, το χταπόδι ψαρεύεται και με ψαροντούφεκο. Για το χταπόδι, εκτός από εκείνα που αναφέραμε παραπάνω, έχουμε να προσθέσουμε και τα εξής: Κατά τον Μάιο γεννά τα αβγά του και τα κολλά πάνω στις πέτρες, για να μην τα παρασύρει το ρεύμα. Μετά τη γέννα, το χταπόδι είναι πολύ αρμυρό και άνοστο, μοιράζει σαν μύξα και δεν τρώγεται.

Ψάρεμα παλαμίδας: Η παλαμίδα ψαρεύεται με ειδικά δίχτυα, που λέγονται παλαμιδόδιχτα. Το καλοκαίρι αφαιρούν από αυτά μολύβια, ώστε να πλέουν οι φελοί, ενώ το χειμώνα προσθέτουν πολλά μολύβια και πέτρες ακόμα, ώστε να πατώνουν.

Ψάρεμα πείνας: Η πείνα είναι από τα ωραιότερα θαλασσινά σαρακοστιανά φαγητά και την βγάζουν από τη θάλασσα, που είναι κολλημένη, ως εξής: Έχουν ένα εργαλείο, που έχει το σχήμα της, και λέγεται πεινολόγος. Το εργαλείο αυτό έχει στην άκρη ένα κοντάρι. Το βάζουν γύρω-γύρω στην πείνα, το στρίβουν μετά και η πείνα βγαίνει. Η πείνα βρίσκεται συνήθως μέσα στη λάσπη και ανοιγοκλείνει. Μέσα στο καύκαλο έχει πάνοτε μία γαρίδα, που μόλις δει τον κίνδυνο, ειδοποιεί την πείνα και αυτή κλείνει. Επίσης, λένε, ότι η γαρίδα αυτή φέρνει την τροφή στην πείνα.

Από τα «Λαογραφικά Ξηρομέρου Ακαρνανίας» (Μενέλαου Φ. Καραμεσίνη)

(Αναρτήθηκε στον ιστότοπο astakos.wordpress.com)

Σχολιάστε

Filed under Δανεισμένα

Εκλέχθηκε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Νικιάνας «Οι Σκάροι»

Έγινε χθες, Κυριακή 19 Οκτώβρη 2008, μετά την αναβολή λόγω μη απαρτίας την προηγούμενη Κυριακή, η εκλογικοαπολογιστική συνέλευση του Πολιτιστικού Συλλόγου Νικιάνας «Οι Σκάροι». Στις εκλογές πήραν μέρος 63 από τα 100 εγεγραμμένα και οικονομικά τακτοποιημένα μέλη του συλλόγου. Ποσοστό συμμετοχής αρκετά ικανοποιητικό.

[Το νεοεκλεγέν ΔΣ του Πολιτιστικού Συλλόγου Νικιάνας «Οι Σκάροι». Διακρίνονται στη φωτογραφία από αριστερά προς τα δεξιά: Μπάρκας Γιώργος, Σούνδιας Νίκος, Βλάχος Ντίνος, Καββαδάς Νίκος και Βερύκιος Κώστας]

Στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο εκλέχθηκαν:

  1. Βερύκιος Κώστας
  2. Μπάρκας Γιώργος
  3. Καββαδάς Νίκος
  4. Βλάχος Ντίνος, και
  5. Σούνδιας Νίκος

Ένα καθ’ όλα νεανικό και εν μέρει δοκιμασμένο σχήμα -τα περισσότερα μέλη ήταν και στο απερχόμενο Συμβούλιο- που φαίνεται να έχει όρεξη για δουλειά. Τις επόμενες μέρες το νέο Δοικητικό Συμβούλιο θα συνέλθει σε σώμα για να εκλέξει Προεδρείο. Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο τους.

Πηγή: Για τις πληροφορίες και τη φωτογραφία Τα Νέα της Νικιάνας

1 σχόλιο

Filed under Νικιάνα

Δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα οι Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το Σοσιαλισμό

Η ΚΕ του ΚΚΕ έδωσε χθες στη δημοσιότητα, με ειδικό ένθετο στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης», τις Θέσεις για το σοσιαλισμό ως προσυνεδριακό ντοκουμέντο στο δεύτερο θέμα του 18ου Συνεδρίου.

Με άρθρο του στην ίδια εφημερίδα ο Διευθυντής της και μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Στέφανος Λουκάς αναφέρει μεταξύ άλλων:

«… Για το ΚΚΕ η διερεύνηση των παραγόντων που οδήγησαν στην αντεπανάσταση δεν αποτελεί απλά ένα ζήτημα μελέτης και έρευνας για ιστορικούς λόγους. Είναι καθήκον που απορρέει από το Πρόγραμμα του Κόμματος, τον τελικό σκοπό της πάλης του, που είναι η ανατροπή του καπιταλισμού και η οικοδόμηση της σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας. Απορρέει από το χαρακτήρα του ΚΚΕ ως επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης.

Αποτελεί θεμελιακό ζήτημα για το Κόμμα μας η ανάπτυξη της επιστημονικής κοσμοθεωρίας του κομμουνισμού, προκειμένου να επεξεργάζεται σωστά την επαναστατική στρατηγική. Η ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας είναι προαπαιτούμενο της επαναστατικής δράσης. Επομένως, η συνεχής ενασχόληση του ΚΚΕ με τη διερεύνηση των αιτιών ανατροπής του σοσιαλισμού αποτελεί καθήκον πρώτης γραμμής. Μας εξοπλίζει θεωρητικά για τα ζητήματα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού, καθήκον που ως κόμμα της εργατικής τάξης όχι μόνο δεν μπορούμε να το παραπέμψουμε στο μέλλον, αλλά το θεωρούμε καθήκον καθημερινής συστηματικής δουλειάς με στόχο να γίνεται υπόθεση πάλης της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Eνισχύει την πίστη και την πεποίθηση στην υπόθεση της υπεράσπισης του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, μέσα στο σημερινό πλαίσιο της πιο οξυμένης όσο ποτέ ιδεολογικοπολιτικής πάλης ανάμεσα στην αστική τάξη και το λαό. Δίνει και απαντήσεις στα χιλιάδες ερωτήματα που εδώ και χρόνια μας απευθύνουν οι άνθρωποι του μόχθου στις συζητήσεις που έχουμε μαζί τους. Είναι σημαντικό η επεξεργασία μας για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό να αφομοιωθεί απ’ όλο το κομματικό δυναμικό, τις ΚΝίτισσες και τους ΚΝίτες. Αποτελεί προϋπόθεση της εξασφάλισης της ικανότητας να δουλεύουμε αποτελεσματικά με τη στρατηγική μας…»

Σχολιάστε

Filed under Αριστερά, Δανεισμένα

Ας γίνει κάτι…

Πρόσφατη σεισμική δόνηση μεγάλου μεγέθους ή αποτέλεσμα βομβιστικής ενέργειας θυμίζει το εγκαταλελειμένο κτίριο της φωτογραφίας. Βρίσκεται στο κέντρο σχεδόν της πόλης της Λευκάδας, στην περιοχή «Μαρκά», πίσω ακριβώς από το Κ.Α.Π.Η. του Δήμου Λευκάδας.

Το κτίριο πρέπει να είχε πάθει ζημιές με τον τελευταίο μεγάλο σεισμό που έγινε στη Λευκάδα το καλοκαίρι του 2003. Έκτοτε μένει έτσι, παρότι πέρασαν πέντε χρόνια. Και δεν είναι μόνο η εγκατάλειψη. Είναι τα σπασμένα τζάμια των πορτών -αρκετού μάλιστα πάχους- που αιωρούνται σαν λεπίδα γκιλοτίνας και αποτελούν σοβαρή πηγή κινδύνου, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη του γεγονότος ότι δίπλα από το κτίριο υπάρχει μια μικρή πλατεία, που ενδεχόμενα να παίζουν παιδιά.

Δεν φαίνεται όμως να ενδιαφέρει κανέναν, ούτε τους ιδιοκτήτες, αλλά ούτε και τις όποιες αρμόδιες υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα, Στραβά κι ανάποδα

Υπό κατάληψη τα περισσότερα σχολεία της Β/θμιας εκπαίδευσης στη Λευκάδα

Υπό κατάληψη βρίσκονται τα περισσότερα γυμνάσια και λύκεια, τουλάχιστον στην πόλη της Λευκάδας. Σημειώθηκαν μάλιστα και επισόδεια, σύμφωνα με την ανακοίνωση – καταγγελία της Ν. Ο. Λευκάδας της ΚΝΕ, με πρωταγωνιστή τον Διευθυντή της Β/θμιας Εκπαίδευσης, ο οποίος, σύμφωνα με την προαναφερόμενη ανακοίνωση, θέλοντας να σπάσει την κατάληψη του 1ου Γυμνασίου Λευκάδας επιτέθηκε σε μαθητή, πρόεδρο του 15μελούς συμβουλίου.

Η ανακοίνωση – καταγγελία ης Ν. Ο. Λευκάδας της ΚΝΕ έχει ως εξής:

Σχολιάστε

Filed under Λευκάδα

Ημερίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λευκάδας για την ενημέρωση του έργου «Η πορεία του Αινεία»

Την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2008 στις 06.00 μ.μ. στο Ionion Star Hotel στην παραλία Λευκάδας, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λευκάδας διοργανώνει, στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος INTERREG III Α ΕΛΛΑΔΑ-ΙΤΑΛΙΑ 2000-2006 με τίτλο «SUL CAMMINO DI ENEA» (Στην πορεία του Αινεία), ημερίδα για την ενημέρωση του έργου. Το έργο «Στην πορεία του Αινεία» είχε ως αφορμή τη διαδρομή που ακολούθησε ο ήρωας της Τροίας, όπως την περιγράφει ο Βιργίλιος.

Το έργο στοχεύει, μέσω της οικονομικής και πολιτιστικής συνεργασίας των εταίρων του, να αξιοποιήσει και να αναδείξει τα κοινά ιστορικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής που λαμβάνει μέρος στο πρόγραμμα, την επανάκτηση και προβολή της κοινής μας πολιτιστικής ταυτότητας, την διαφύλαξη και ανάδειξη της αρχαιολογικής μας κληρονομιάς με πολλαπλασιαστικά οφέλη στον τουρισμό, τον πολιτισμό, την απασχόληση και την οικονομική ανάκαμψη της περιοχής.

Οι ωφελούμενες κοινωνικές ομάδες είναι :
– οι επαγγελματίες στο τομέα του τουρισμού
– οι επισκέπτες του Νομού
– όλοι όσοι ενδιαφέρονται να πάρουν πληροφορίες για την ευρύτερη περιοχή
– οι επιχειρηματίες της περιοχής που θα ωφεληθούν από την ενίσχυση της γενικότερης οικονομικής, κοινωνικής και τουριστικής ανάπτυξη της περιοχής

Σχολιάστε

Filed under Εκδηλώσεις, Λευκάδα, Πολιτισμός

Φθινοπωρινή ανταπόκριση από το χωριό, τα Κολυβάτα Λευκάδας

Γέμισε ο τόπος με κυκλάμινα (Cyclamen hederifolium), τα πιο χαρακτηριστικά φθινοπωρινά λουλούδια. Προσοχή όμως! Μην τα κόβετε, όσοι οινοποιείτε, γιατί θα σας ξυνίσει το κρασί. Έτσι έλεγαν, απ’ ό,τι θυμάμαι, παλιότερα.

Απαντώνται σποραδικά και κίτρινα κρινάκια (Sternbergia lutea) σε σκιερές πετρώδεις τοποθεσίες. Ανθίζουν ανάλογα με τα πρωτοβρόχια από Σεπτέμβρη μέχρι τέλη Οκτώβρη.

Δεν ξέρω δυστυχώς πως λέγονται τα κρινάκια αυτά. Πρέπει όμως να ανήκουν επίσης σε κάποιο είδος βολβόρριζης πόας.

Τρελαίνουν τα Ρίκια (Ερίκη – Erica cinerea) την εποχή αυτή με τα μωβ αρωματικά τους λουλούδια.

Οι κουμαριές (Arbutus unedo) έχουν γεμίσει με καρπούς που αρχίζουν σιγά σιγά να ωριμάζουν.

Πού και που απαντώνται και μαντριγούρες όπως λέγονται τα μανιτάρια στο χωριό μου. Μακρυά όμως τα χέρια σας απ’ αυτά, αν δεν τα ξέρετε. Ο μόνος κανόνας που ισχύει για τη συλλογή μανιταριών, είναι αυτός που λέει, ότι μαζεύουμε για τροφή μόνο τα είδη, των οποίων τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα. Η παραμικρή αμφιβολία είναι λόγος απόρριψής τους.

Σχολιάστε

Filed under Κολυβάτα, Χλωρίδα και Πανίδα

Ένα άρθρο του Καθ. Δρ. Εδουάρδου Έγγελ περί του ζητήματος της Ιθάκης

Αναδημοσιεύουμε ένα ολίγον τι μακροσκελές άρθρο του Γερμανού Εδουάρδου Έγγελ περί του ζητήματος της Ομηρικής Ιθάκης, όπως συνηθίζεται να λέγεται η αναζήτηση της πατρίδος του Οδυσσέως. Ο Καθηγητής Δρ. Έγγελ υπήρξε ένας από τους σφοδρούς επικριτές του Νταίρπφελντ, όταν αυτός διατύπωσε τη γνωστή του θεωρία, ότι η Λευκάδα είναι η Ομηρική Ιθάκη. Είχε επισκεφτεί τότε την Ιθάκη και τη Λευκάδα, όπου πήγε στο Νυδρί και στο χώρο των ανασκαφών, για να σχηματίσει μια καλύτερη άποψη. Το ταξίδι του συνέπεσε με αυτό του αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμου. Το άρθρο του δημοσιεύτηκε στον «Βαυαρικό Ταχυδρόμο» και στην «Εφημερίδα του Μαγδεμβούργου» με τίτλο «Ο αυτοκράτορας στη Λευκάδα και το ζήτημα της Ιθάκης». Αναδημοσιεύτηκε μεταφρασμένο στην εφημερίδα «Σκριπ» στο φύλλο της 21ης Μαΐου 1908 απ’ όπου και το πήραμε.

«… Παρρησία εκδηλώ την πεποίθησίν μου, ότι δεν υπάρχει και το ελάχιστον έτι της απωτάτης πιθανότητος ίχνος, ότι ο ποιητής της Οδυσσείας εν τω θεάτρω της ποιήσεώς του είχεν υπ’ όψιν την Λευκάδα και ιδιαιτέρως το σημερινόν χωρίον Νιδρί. Εις την πεποίθεσιν ταύτην στερρώς θα ενέμενον και αν ακόμη ο Δαίρπφελδ δια των ανασκαφών του ήγεν εις φως το τόξον, δι’ ου ο Οδυσσεύς εφόνευσε τους μνηστήρας ή ανεύρισκε τμήματα του ιστού της υπό των μνηστήρων καταπιεζομένης Πηνελόπης…».

Εν Νιδρίω Λευκάδος Μαΐω 1908

Δια δευτέραν φοράν επεσκέφθην την Ιθάκην, το πρώτον δε την Λευκάδα. Και η επίσκεψις αύτη συνέπεσεν ακριβώς καθ’ ας ημέρας ο εξ Ελλάδος εις Γερμανίαν επανερχόμενος αυτοκράτωρ Γουλιέλμος περιηγείτο αμφοτέρας τας νήσους, εις τας οποίας μετά σφοδρότητος πάλιν ανεφύη η παλαιά έρις περί της πατρίδος του Οδυσσέως. Προχθές εγκαταλείπων την Ιθάκην παρετήρησα ασυνήθη όλως εν τη πόλει ζωηρότητα. Οι Ιθακήσιοι εξεδήλουν την χαράν των επί τη προσεχεί αφίξει του αυτοκράτορος, προητοιμάζοντο δι’ όσον οιόν τε λαμπροτέραν αυτού υποδοχήν, ανήρτων Γερμανικάς σημαίας, η μουσική της Φιλαρμονικής Εταιρίας εξησκείτο εις την εκμάθησιν του Γερμανικού ύμνου και το γυναικείον φύλον επεμελείτο των πολυτελών αυτού αμφιέσεων δια την υποδοχήν του αυτοκράτορος της Γερμανίας.

Μετ’ αυχαριστήσεως ανεγίγνωσκον εν τω τηλεγραφήματι, όπερ ο νομάρχης Λευκάδος προς τον δήμαρχον Ιθακησίων απηύθυνε, την επιθυμίαν των προϊσταμένων αρχών, όπως οι κάτοικοι του Βαθέος υποδεχθώσι δια ζητωκραυγών τον υψηλόν ξένον, εξ επισήμου δε το πρώτον πηγής ασμένως εγνώριζον τας επιμελείς οδηγίας προς παρασκευήν της ενθουσιώδους δεξιώσεως. Αλλ’ εν τω μεταξύ οι τε ανεπτυγμένοι και μη ήρχισαν κυριευόμενοι υπό του συναισθήματος, ότι εκ της επισκέψεως του αυτοκράτορος απειλητικόν διέτρεχε κίνδυνον της νήσου του Οδυσσέως η παλαιά ιστορική δόξα, διασειομένης της επί την Ιθάκην πίστεως ως πατρίδος του πολυπλάγκτου ήρωος ή ως θεάτρου των σκηνών της Οδυσσείας.

[Το λιμάνι στο Βαθύ -πρωτεύουσα της Ιθάκης από τον 16ο αιώνα- όπου ταυτίζεται απ’ πολλούς με το Ομηρικό λιμάνι του Φόρκυνος]

Επί των χειλέων όλων εφέρετο το όνομα του αξιοσεβάστου άλλως, αλλ’ εν τη προκειμένη περιστάσει τρομερού Δαίρπφελδ, όστις δια των επί της Λευκάδος ανασκαφών και των διατριβών, ας εξέδωκεν επί των δήθεν αποτελεσμάτων αυτών, προσεπάθησε την τρισχιλιετή της Ιθάκης αίγλην να αφαιρέση και αφανή ταύτην νησίδα του Ιονίου πελάγους να καταστήση. Αφού δε μάλιστα ούτος ήρχετο ως συνοδός του αυτοκράτορος, ως επιστημονικός αυτού οδηγός και σύμβουλος ουδόλως απίθανον και ο ισχυρός μονάρχης να προσεχώρει εις την επαναστατικήν αυτού γνώμην, ότι πατρίς του Οδυσσέως είνε ουχί η Ιθάκη, αλλ’ η Λευκάς προς ην του λοιπού αι περιγραφαί του Ομήρου δέον να αναφέρωνται.

Ο φόβος, ον εμπνέει εις Γερμανίαν η σκαπάνη του αρχαιοδίφου τούτου και η αναγκαιότης των εξ αυτοψίας ειδήσεων εις τους κύκλους των λογίων με έκαμε να μη αρκεσθώ μόνον εις το να παραβάλω τας ιδέας του Δαίρπφελδ προς το Ομηρικόν κείμενον αλλά -τουθ’ όπερ απαραίτητον ωσαύτως είνε- επιτοπίως μετά μιαν ώραν της αφίξεώς μου εις την πεδιάδα του Νιδρίου να επιληφθώ της ερεύνης του ζητήματος. Ούτως αι ανακοινώσεις μου στηρίζονται νυν επί ακριβούς γνώσεως αμφοτέρων των συσχετιζομένων μερών, το δε ζήτημα της Ιθάκης πραγματεύομαι ως κριτής τελείως αμερόληπτος. Θεωρώ μάλιστα τον εαυτόν μου μάλλον του Δαίρπφελδ απροσωπόληπτον, διότι ούτε ανασκαφάς επεχείρησα, ούτε επί του ζητήματος έγραψα, ως εκ του οποίου μοι είνε εντελώς αδιάφορον, αν η Ιθάκη, ή η Λευκάς, η Πόλις ή το Νιδρίον ήτο η έδρα του Οδυσσέως ή η πρωτεύουσα του βασιλείου του ήρωος, ην ο Όμηρος είχε κατά νουν. Ουδεμίαν επιστημονικήν γνώμην έχω να υπερασπίσω, αλλ’ απλώς να εκφράσω εκείνο το οποίον είνε αληθές.

Από πρωΐας το Νιδρίον διετέλει εις κίνησιν ως εκ της αναμενομένης επισκέψεως του αυτοκράτορος. Το σώμα της χωροφυλακής Λευκάδος, ικανώς εκ των γειτονικών νήσων ενισχυθέν, παρετάχθη πέριξ του χωρίου, καταλαβόν το πεδίον των ανασκαφών. Κλάδοι μυρσίνης εκόσμουν την κατασκευασθείσαν τιμητικήν αψίδα και ο πιστός του Δαίρπφελδ ακόλουθος Αγγελής, ο από τριάκοντα και επέτεινα ετών εις την υπηρεσίαν του τυγχάνων, επήστραπτε με την εαρινήν φουστανέλλαν του και τα επί του στήθους του υπηρεσιακά χρυσά γερμανικά μετάλλια. Παν ό,τι ο αυτοκράτωρ θα έβελεπεν εις Νιδρίον είνε τα εξής: Τάφροι τινές, εντός των οποίων εφαίνοντο τα θεμέλια τειχών σπουδαίου τινός αγροτικού οικοδομήματος, εις απόστασιν 200 βημάτων του οποίου, εν ετέρα τινί ανασκαφείση θέσει, ανευρέθησαν ανθρώπινοι σκελετοί.

[Από τις ανασκαφές του Νταίρπφελντ στο Νυδρί. Ο άνδρας με το καπέλο που στέκεται όρθιος πάνω στον κυκλικό τάφο R 12 είναι ο ίδιος ο Νταίρπφελντ]

Εκ του μέρους τούτου κατά φυσικόν λόγον ουδεμίαν ισχυράν απόδειξιν δύναταί τις να ακουσθή, ότι αι σπουδαίαι τοπογραφικαί της Οδυσσείας μαρτυρίαι υποδηλούσι την Ιθάκην, και αναμφιβόλως εις αυτήν αρμόζουσιν, ότι συνηγορούσιν υπέρ του ότι ο ποιητής της Οδυσσείας εγνώρισε τους τόπους και εν ταυτώ υπέρ του σκοπού αυτού, όπως ως ποιητής χρησιμοποιήση παν ό,τι ακριβώς είδε και εν τη μνήμη διεφύλαξε. Τούτο μετ’ ου πολύ θα καταδείξω εις ιδιατέραν τινά πραγματείαν, εν η όλως ακαταμάχητον θέλγητρον παρέχει η προς αλλήλας σύγκρισις της Λευκάδος και Ιθάκης. Ενταύθα ενίας μόνον θα παραθέσω αποδείξεις δια των οποίων δεδομένου όντος, ότι πραγματικώταται ομολογίαι μου είνε αληθείς, καταρρίπτεται ολόκληρον το οικοδόμημα της περί Λευκάδος θεωρίας του Δαίρπφελδ.

Παρρησία εκδηλώ την πεποίθησίν μου, ότι δεν υπάρχει και το ελάχιστον έτι της απωτάτης πιθανότητος ίχνος, ότι ο ποιητής της Οδυσσείας εν τω θεάτρω της ποιήσεώς του είχεν υπ’ όψιν την Λευκάδα και ιδιαιτέρως το σημερινόν χωρίον Νιδρί. Εις την πεποίθεσιν ταύτην στερρώς θα ενέμενον και αν ακόμη ο Δαίρπφελδ δια των ανασκαφών του ήγεν εις φως το τόξον, δι’ ου ο Οδυσσεύς εφόνευσε τους μνηστήρας ή ανεύρισκε τμήματα του ιστού της υπό των μνηστήρων καταπιεζομένης Πηνελόπης. Μικρά έγχρωμα αγγείων προμυκηναίας ή μετ’ αυτήν εποχής ουδέ την ελαχίστην δύνανται να έχωσιν αποδεικτικήν δύναμιν εν ζητήματι όπερ κατ’ ουσίαν έχει απλούστατα ως εξής: Οι τοπικοί χαρακτηρισμοί του Ομήρου προς την πραγματικήν φύσιν της Ιθάκης ή της Λευκάδος αρμόζουσιν; Τούτο δέον να εξετάσωμεν περιοριζόμενοι εις τας γενικάς μόνον γραμμάς της Ομηρικής τοπογραφίας, διότι ο ποιητής δεν είνε γεωμέτρης, αλλά καλλιτέχνης, του οποίου πιθανόν αι περιγραφαί να προέρχωνται εκ προγενεστέρων παρατηρήσεων ή ζωηρών αναμνήσεων, ουχί δε και εκ σημειώσεων τηρηθεισών δια τας αποστάσεις, εκ διαγραμμάτων κτιρίων, εξ ακριβούς συγκρατήσεως των ελαχίστων γεωγραφικών ιδιοτήτων. Υπό την άποψιν δε ταύτην θέλω ακόμη να παρατηρήσω, ότι οι τοπικοί χαρακτηρισμοί του Ομήρου και εν αυτή τη Οδυσσεία επιδέχονται αυστηροτάτην εξέτασιν δια πάντα μη ενδιατρίβοντα περί τα μικρά και μη θεωρούντα τον ποιητήν ως σχολαστικόν λόγιον.

Δια την ολοσχερή εξόντωσιν της θεωρίας του Δαίρπφελδ, ότι η Λευκάς είνε η Ιθάκη του Ομήρου έχω ισχυρότατον όπλον το επόμενον χωρίον της Οδυσσείας, εν τω οποίω ο Τηλέμαχος δικαιολογών την άρνησιν της παραλαβής εις Ιθάκην των υπό του Μενελάου δωρηθέντων αυτώ ίππων περιγράφει ως εξής τον χαρακτήρα της πατρίου νήσου:

«Τους δε ίππους δεν θα μεταφέρω εις Ιθάκην, αλλ’ εις σε τον ίδιον εδώ θ’ αφήσω ως (?)όσμημα, διότι συ βασιλεύεις επί ευρείας πεδιάδος, ένθα αφθόνως φύεται το τριφύλλιον, υπάρχει δε σίτος, βρίζα και με αραιούς κόκκους λευκή κριθή».

Απ’ εναντίας όμως εις Ιθάκην δεν υπάρχουσι καθόλου ούτε ιπποδρόμια, ούτε πεδιάς. Είνε χώρα, ίνα βόσκουσιν αίγες, θελκτικωτέρα δε άλλης ιπποτρόφου. Δεν είνε βεβαίως κατάλληλος εις ιππασίαν ουδ’ έχει καλάς πεδιάδας ουδεμία εκ των νήσων, τας οποίας περικυκλοί η θάλασσα· α λ λ’ η Ι θ ά κ η ε ί ν ε π ο λ ύ ο λ ι γ ώ τ ε ρ ο ν κ α τ ά λ λ η λ ο ς ό λ ω ν τ ω ν ά λ λ ω ν (σ. 601 κ. ε.). Καθώς και το επόμενον χωρίον, εν τω οποίω (ν. 242 κ. ε.) η γλαυκώπις Αθηνά λέγει περί της Ιθάκης, ότι είνε τραχεία και όχι ιππήλατος· ουχί όμως και εντελώς ελεεινή (κακορρίζικη) καίτοι στερείται πεδιάδων.

Έτι και σήμερον εφ’ ολοκλήρου της Ιθάκης δεν πιστεύω να υπάρχωσιν ούτε είκοσιν ίπποι, τινάς των οποίων χρησιμοποιούσιν εις τα τρία μόνον μικρά οχήματα της πρωτευούσης της νήσου. Όστις δε και μίαν μόνην ημέραν επί της αληθούς νήσου του Οδυσσέως διέτριψεν, ως κατ’ εξοχήν ακριβή τον οξυδερκέστατον τούτον του Ομήρου χαρακτηρισμόν οφείλει να κρίνη. Η Ιθάκη είνε εντελώς ορεινή νήσος και των ορέων αυτής αι κλιτύες είναι τραχείαι και απότομοι. Πάσα προσπάθεια διατροφής ή εκγυμνάσεως ίππων είνε ενταύθα αδύνατος. Η ποιητική ρήσις «καίτοι στερείται πεδιάδων» επαληθεύει κατά γράμμα. Ουδεμία πεδιάς υπάρχει εν Ιθάκη, ο δε ποιητής δι’ ουδεμιάς άλλης βραχυτέρας και σαφεστέρας εκφράσεως ήτο δυνατόν να ποιήση την διάκρισιν της Ιθάκης από πασών άλλων Ιονίων ή Ελληνικών νήσων, ων γίνεται ποιά τις μνεία εν τω ζητήματι.

Απ’ εναντίας όμως υπάρχουσι πολλαί εν Λευκάδι και μάλιστα η ευρεία πεδιάς του Νιδρίου εις την ανατολικήν παραλία της νήσου. Περιηγήθην σχεδόν όλας τας σημαντικωτέρας επαρχίας της Ελλάδος και δύναμαι ως εκ τούτου να είπω, ότι ουδεμίαν άλλην τόσον κατάλληλον δι’ ιπποτροφίαν και ιπποδρομίαν πεδιάδα εύρον, όσον τον τόπον εις το κέντρον του οποίου κείται το Νιδρί, η πρωτεύουσα της Ιθάκης του Δαίρπφελδ. Πεδιάς έχουσα μήκος δύο και πλέον χιλιομέτρων από της θαλάσσης μέχρι των υπωρειών των προβούνων, μήκος δε δέκα χιλιομέτρων, εις τας χλοεράς γαίας της οποίας εκατοντάδες ίππων εκ του τριφυλλίου αυτής διατρέφονται, ιδού το μέρος εις το οποίον φρονούσιν, ότι ο Οδυσσεύς είχε την ακρόπολίν του.

Αλλά που ηκούσθη καθ’ άπασαν την ιστορίαν της προϊστορικής Ελλάδος ηγεμονική έδρα, άνευ της φυσικής κατασκευής βραχώδους ακροπόλεως, παρεχούσης προπύργιον εναντίον των πειρατών ή άλλων κακοβούλων επιδρομέων; Μοι φαίνεται εντελώς ακατανόητον, ότι επιφανής ερευνητής, οίος ο Δαίρπφελδ, αναζητεί το βασιλικόν μέγαρον του Οδυσσέως εις το μέσον καρποφόρου πεδιάδος παρά την θάλασσαν. Ουδ’ επ’ ελάχιστον με εκπλήσσει η δια των ανασκαφών αυτού ανακάλυψις των θεμελίων τειχών μεγάλης αγροτικής επαύλεως, μηδέν υπέρ των ιδεών αυτού αποδεικνυούσης, μάλιστα δε πάσαν ιστορικήν ή μυθολογικήν ή ποιητικήν σχέσιν προς μυκηναϊκόν Οδυσσέα αποκλειούσης. Τοιαύτα οικοδομήματα άπειρα τον αριθμόν δι’ ανασκαφών θα προκύψωσι και αλλαχού της Ελλάδος, δι’ ο και ουδαμώς πρέπει να εμβάλλη ημάς εις θαυμασμόν ή από παναρχαίων χρόνων συνοίκισις καρποφόρου πεδιάδος.

Καθ’ όλας τας πιθανότητας ο Δαίρπφελδ ανεκάλυψε τα θεμέλια τείχη κτιρίου ανήκοντος εις μέγαν τινά ιδιοκτήτην και διατροφέα ίππων. Καίτοι δε -κύριος οίδε δια τίνα σκοπόν- τονίζει «ότι το βασιλικόν μέγαρον της Ιθάκης εν τε τη κατασκευή και το διαγράμματί του διαφέρει των ανακαλυφθέντων τοιούτων εν Μυκήναις και Τίρυνθι» εγώ δύναμαι να το είπω, ότι ουδεμία ουσιώδης διαφορά υφίσταται μεταξύ βασιλικού μεγάρου, όπερ ούτος υποθέτει, και των ποικίλων διαμερισμάτων του επ’ εμού παραδεχομένου αγροτικού οικοδομήματος εις το οποίον κατώκει η οικογένεια του ιδιοκτήτου των ίππων, διέμενον οι υπηρέται, υπήρχον οι σταύλοι και αι αποθήκαι της φορβής.

Ο Δαίρπφελδ ισχυρίζεται έτι, ότι ανεκάλυψε την διαμονήν του συβώτου Ευμαίου. «Εν τη λεβητοειδή κοιλάδι κάτωθεν της Ευγήρου βλέπω τον πανταχόθεν κεκλεισμένον τόπον, εις τον οποίον ο Εύμαιος είχεν οικοδομήσει την καλύβην του» (Οδυσσ. XIV, 6).

Μετά μεγίστης εκπλήξεως ανέγνων την νέαν ταύτην ερμηνείαν, ην ο Δαίρπφελδ αποδίδει εις το χωρίον τούτο, όπερ από των γυμνασιακών μου σπουδών ζωηρώς τετυπωμένον διέμεινεν εν τη μνήμη μου. Τι πράγματι εννοεί ο Όμηρος δια του ανωτέρω μνημονευθέντος στίχου «περισκέπτω ενί χώρω;». Ουδείς τας λέξεις ταύτας άλλως ηρμήνευσεν ή δια του εις μέρος μακρόθεν ή εν πάση περιπτώσει εκ των πέριξ ορατόν. Κατά τύχην έχω πλησίον μου την γερμανικήν μετάφρασιν της Οδυσσείας του Voss όστις ορθώς ερμηνεύει:

Τον εύρε καθήμενον εις τον πρόδρομον της οικίας, όπου υπήρχεν υψηλή αυλή οικοδομηθείσα επί μακρόθεν ορατού λόφου. Πόθεν άρα γε επήλθεν εις τον Δαίρπφελδ η ιδέα μίαν τόσον αναμφισβήτητον, σαφή λέξιν δια του περισκεπής να μεταφράση; Μήπως διότι τα υπ’ αυτού σκαφέντα θεμέλια τειχών κείνται εν τη λεβητοειδεί κοιλάδι; Αλλά και πάσαι αι λοιπαί περιγραφαί του Ομήρου περί της θέσεως των σηκών του Ευμαίου αντίκεινται εκ διαμέτρου προς την δοξασίαν ταύτην του Δαίρπφελδ, ιδίως δε η σπουδαιοτάτη αυτού μαρτυρία, ότι ο δαπανώμενος χρόνος δια την εκ των χοιροστασίων εις το ανάκτορον μετάβασιν και επάνοδον ήτο μία όλη ημέρα.

Η περί Ιθάκης έρις του Δαίρπφελδ, ούτινος όσον ουδείς άλλος εκτιμώ τας προγενεστέρας αρχαιολογικάς υπηρεσίας, μου υπενθυμίζει ζωηρώς την μεταξύ του Σαίκσπηρ και Βάκωνος. Ο Δαίρπφελδ εύρεν οπαδούς τινας εις τους οποίους ουδόλως απίθανον, ότι μετά την επίσκεψιν της Λευκάδος υπό του αυτοκράτορος πλείονες έτι θα προστεθώσιν. Αλλ’ ουδεμία αμφιβολία, ότι οι τοιούτοι έσονται μεταξύ εκείνων, οίτινες την Ιθάκην ή την Λευκάδα ή και αμφοτέρας τας νήσους ουδαμώς είδον, μεταξύ εκείνων, οίτινες εκ καλής πίστεως δεν παρέβαλον προς τους τόπους τους ισχυρισμούς του Δαίρπφελδ, ουδ’ ηρεύνησαν τους σαφεστάτους Ομηρικούς χαρακτηρισμούς. Λυπηρότατον, ότι ανήρ, οίος ο Δαίρπφελδ επί μακρόν χρόνον δαπανάται εν υποσχέσεσιν απεγνωσμένης ερεύνης, δι’ ην τοσούτως έσχε κόπους.

Το αποτέλεσμα είνε μ η δ έ ν και κατ’ ανάγκην μ η δ έ ν θα μείνη.

Σχολιάστε

Filed under Περί Ομηρικής Ιθάκης

Όλοι στην απεργία και στην απεργιακή συγκέντρωση την Τρίτη 21 Οκτώβρη στον Αη Μηνά

Το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας – Βόνιτσας καλεί όλους τους εργαζόμενους να λάβουν μέρος στην απεργία και στην απεργιακή συγκέντρωση που διοργανώνει την Τρίτη 21 Οκτώβρη στις 9.30 π. μ. στον Αη Μηνά.

Για να αντιπαλέψουν:

  • Την ακρίβεια, την ανεργία και τις απολύσεις
  • Το ξεπούλημα όλων των πρώην ΔΕΚΟ
  • Το έκτρωμα της κατάργησης των Β.Α.Ε. (Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα)
  • Τη συνεχιζόμενη ανατροπή εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων
  • Την κατάργηση της Κυριακής αργίας
  • Το νέο αντιλαϊκό προϋπολογισμό

Καμιά θυσία για την πλουτοκρατία
Οργάνωση – Διεκδίκηση – Εργατική Αντεπίθεση
ΜΕ ΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ Π.Α.Μ.Ε.

Σχολιάστε

Filed under Εκδηλώσεις, Λευκάδα

Παρακαλώ ησυχία

Κάντε ησυχία, όταν βρεθείτε στην περιοχή που βρίσκεται η πιο κάτω επιγραφή, μη μπερδευτούν ξανά με τους βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ οι σεισμολόγοι μας.

Έτσι έγινε πρόσφατα με το σεισμό στη θαλάσσια περιοχή της Βόρειας Εύβοιας, στο Μαντούδι. Ενώ ο σεισμός είχε μέγεθος 5,1 Ρίχτερ το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών ανακοίνωσε αρχικά πως είχε μέγεθος 6,6 βαθμών, αναστατώνοντας κατοίκους και φορείς του νησιού. Το Ινστιτούτο σε ανακοίνωσή του επικαλέσθηκε λάθος στο αυτόματο σύστημα προσδιορισμού. Όμως τέτοιου είδους λάθη μπορεί καμιά φορά να επιφέρουν τραγικές συνέπειες.

Η φωτογραφία είναι από το σεισμολογικό σταθμό του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που βρίσκεται στο βουνό Σταυρωτά, απέναντι από τις κεραίες του ΟΤΕ, στη Λευκάδα. Τώρα δεν ξέρω ποιος μπορεί να θορυβήσει σε αυτή την ερημιά, αν εξαιρέσει κανείς το σφύριγμα του αέρα, τα βελάσματα των γιδοπροβάτων και τα κραξίματα των πουλιών.

Σχολιάστε

Filed under Αταξινόμητα

Δώσε του λοιπόν μια ευκαιρία!

Είπαμε, όχι το «εις», αλλά «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού»! Δώσε του λοιπόν και συ μια ευκαιρία Αρετούλα, αν μας διαβάζεις.

Το είδαμε γραμμένο σε τοίχο σπιτιού στην πόλη της Λευκάδας.

Σχολιάστε

Filed under Όταν οι τοίχοι αποκτούν φωνή

Το τραγούδι για τη Λευκάδα «Έλα κι εσύ» από την Αγιομαυρίτικη Παρέα

Ακούστε από την «Αγιομαυρίτικη Παρέα» το τραγούδι «Έλα κι εσύ» που είναι αφιερωμένο στο όμορφο νησί μας, τη Λευκάδα. Αγία Μαύρα λεγόταν παλιά η Λευκάδα. Εξ ου και το όνομα “Αγιομαυρίτικη Παρέα”. Πρόκειται για μια κανταδόρικη κομπανία. Θα τους δείτε, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, να σουλατσάρουν στην πόλη της Λευκάδας γεμίζοντας τον αέρα με μελωδίες και γνώριμα ακούσματα. Έτσι συμβάλλουν κι αυτοί με τη σειρά τους στη διατήρηση της παραδοσιακής επτανησιακής ατμόσφαιρας του νησιού μας.

Στίχοι : ΗΛΙΑΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ
Μουσική: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ
Τραγούδι: ΑΓΙΟΜΑΥΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΕΑ

Ακούστε το τραγούδι κάνοντας κλικ με το ποντίκι στο πιο κάτω βελάκι.

Ευχαριστώ τον κ. Ηλία Π. Γεωργάκη για την αποστολή του τραγουδιού.

1 σχόλιο

Filed under Λευκάδα, Πολιτισμός

Έφυγε χθές από τη ζωή ο Κολυβιάτης λαϊκός ποιητής Νίκος Βρεττός (Μανίας)

Έφυγε χθες Δευτέρα, 13 Οκτώβρη 2008, από τη ζωή, σε ηλικία 80 ετών, ο συγχωριανός μας -γεννήθηκε το 1928 στα Κολυβάτα Λευκάδας όπου και έζησε τα περισσότερα χρόνια του- λαϊκός ποιητής Νίκος Βρεττός (Μανίας ή Χωροφύλακας). Ας είναι ελαφρό το χώμα που τον σκέπασε. Τα πιο ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικίους του.

[Δεξιά στη φωτογραφία όπως βλέπουμε ο Νίκος Βρεττός σε νεαρή ηλικία όταν ήταν ακόμη χωροφύλακας]

Αναδημοσιεύουμε από τον ιστότοπο Κολυβάτα ένα ποίημά του που γράφτηκε το 1972 στη Γερμανία -διατέλεσε εκεί για ένα φεγγάρι μετανάστης- και είχε σταλεί στον επίσης Αλεξανδρίτη λαϊκό ποιητή Γιώργη Φρεμεντίτη.

Μέσα απ’ τα σκλαβοπάζαρα,
εδώ της Γερμανίας
σου γράφει ολίγα πράγματα
ο Νίκος ο Μανίας.

Όπως και εσύ χρημάτισες,
γονείς σε τούτη γη,
και ένιωσες στα στήθια σου,
τη πατρική στοργή,

έτσι και εγώ χρημάτισα,
πατέρας στη ζωή μου,
και δυστυχώς αγαπητέ,
δεν ξέρω το παιδί μου.

Σε ποιόνε έκανα κακό;
Ποιος μ’ έχει δικάσει;
Να μην γνωρίζω το παιδί,
που έφερα στη πλάση.

Ποιο μαύρο χέρι κι άραχνο
με έδιωξε μακριά του;
Και τ’ άφησε έτσι ορφανό,
μόνο με τη μαμά του;

Ποιος είναι αυτός που φέρθηκε
απάνθρωπος η τέρας;
Να του στερήσει ότι παν
που λέγετε πατέρας,

και ποιος κακούργος,
σαν κι αυτόν υπάρχει εδώ στη πλάση,
ένα αγγελούδι άχολο
να το καταδικάσει;

Είναι μια μαύρη συννεφιά,
στήνει φαρδιά τα βρόχια,
και διώχνει κάθε δυστυχή,
και την φωνάζουν φτώχεια.

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνικά θέματα, Κολυβάτα, Παλιές φωτογραφίες